- Член од
- 3 декември 2007
- Мислења
- 3.718
- Поени од реакции
- 772
Латинското име за она што ни е познато како златна пропорција е section aurea. Златната пропорција го претставува односот на два нееднакви дела од некоја величина, линија или должина, кога помалиот дел спрема поголемиот дел се однесува како што поголемиоит дел се однесува спрема вкупната должина.
Правилото за златната пропорција, кое многу често се применува во уметноста, потекнува од математиката, односно геометријата. Во математиката тоа значи димензија на величината во вредност од бројот Фи. Фи е бесконечен број 0.6180399... Тоа е она што го нарекуваме златна пропорција и што практично, низ целата историја се употребува во уметноста. Златната пропорција датира најрано од 300 г. п.н.е. кога Евклид ја опишал во своето главно дело ,,Елементи".За неа знаеле и Питагорејците, околу 500 г. п.н.е.За многу луѓе златната пропорција претставува пропорција најпријатна за окото.
Грчкиот математичар Евклид го напишал делото Елементи, кое содржи 13 книги.Тоа е едно од најважните дела од областа на математиката до денес. Во него, Евклид објаснува како да се подели линијата со оглед на крајниот ratio(размер)т.е. односот за кој можеме да кажеме дека е златна пропорција. Ratio на помалиот дел од линијата, спрема поголемиот дел од линијата, е ист како ратио на поголемиот дел, спрема оној на целата линија. Значи, би можеле да кажеме дека тоа е првата дефиниција за она кое денес го нарекуваме златна пропорција или златен пресек. Евклид поделбата на линијата ја прави до крај и завршува со бројот 0.6180399, дефинирајќи ја на тој начин пропорцијата.
Законот што Евклид го објаснува со пример вз линија или должина, исто така може да се примени и на секоја друга површина, тело, слика, или во архитектурата. Во архитектурата се употребува при расчленување на земјишниот план односно просторните пропорции, а во сликарството златната пропорција најчлесто се применува во однос на должината и висината на сликата. Златната пропорција кај пентаграмот се означува со неговите дијагонали. Исто така и совршениот четириаголник и триаголник се однесуваат според правилата на златната пропорција, а можеме да ги забележиме во многу уметнички дела.
Во Египет, соред бројните написи, џиновските монолити-пирамидите, порано изгледале поинаку. Бели изолирани површини од варосани блокови сјаеле на сонцето. Недалеку од пирамидите на фараоните се наоѓале пирамидите на нивните жени и членовите од семејството. Очигледно е дека нацрт-плановите за пирамидите биле научно поткрепени. Секој дел од пирамидата бил одбиран грижливо и го одразувал високиот степен на познавање кој го поседувал градителот. Кај пирамидите(чиј предводник во градењето бил Khesi Ra) се забележува следново:На плочите на лажните врати постои однос 1 наспрема квадратен корен од 5. По темелни проучувања, египтолозите установиле дека се работи за хармонија кодирана со јазикот на геометријата. Пирамидата е пример за математичко пресметување на правилата на златната пропорција.
Микеланџело и Рафаел се ренесансни уметници кои го почитувале правилото на златната пропорција. Композицијата на Микеланџеловиот ,,Давид" според висината на положбата на зглобовите и прстите одговара на златната пропорција.
Интересно е што во Помпеја е пронајден шестар кој се состои од два крака кои меѓусебно се споени според правилото на златната пропорција. Отворањето на шестарот, одредува на спротивниот крај поголемиот дел од должината да му припадне на помалиот и обратно, што овозможува механичко одредување на златната пропорција во зададените должини. Според ова начело и подоцна се конструирале слични механички инструменти за обележување на златната поделба. Кога уметниците го почитуваат правилото на златниот пресек, не се служат со пестар, туку со односот меѓу броевите 5 и 8, односно со двете ставки на Фибоначиевата низа од броеви. Вредноста на односот 5:8 се приближува до вредноста на златниот број 0.618.
http://img26.imageshack.us/my.php?image=goldenpu.jpg
Правилото за златната пропорција, кое многу често се применува во уметноста, потекнува од математиката, односно геометријата. Во математиката тоа значи димензија на величината во вредност од бројот Фи. Фи е бесконечен број 0.6180399... Тоа е она што го нарекуваме златна пропорција и што практично, низ целата историја се употребува во уметноста. Златната пропорција датира најрано од 300 г. п.н.е. кога Евклид ја опишал во своето главно дело ,,Елементи".За неа знаеле и Питагорејците, околу 500 г. п.н.е.За многу луѓе златната пропорција претставува пропорција најпријатна за окото.
Грчкиот математичар Евклид го напишал делото Елементи, кое содржи 13 книги.Тоа е едно од најважните дела од областа на математиката до денес. Во него, Евклид објаснува како да се подели линијата со оглед на крајниот ratio(размер)т.е. односот за кој можеме да кажеме дека е златна пропорција. Ratio на помалиот дел од линијата, спрема поголемиот дел од линијата, е ист како ратио на поголемиот дел, спрема оној на целата линија. Значи, би можеле да кажеме дека тоа е првата дефиниција за она кое денес го нарекуваме златна пропорција или златен пресек. Евклид поделбата на линијата ја прави до крај и завршува со бројот 0.6180399, дефинирајќи ја на тој начин пропорцијата.
Законот што Евклид го објаснува со пример вз линија или должина, исто така може да се примени и на секоја друга површина, тело, слика, или во архитектурата. Во архитектурата се употребува при расчленување на земјишниот план односно просторните пропорции, а во сликарството златната пропорција најчлесто се применува во однос на должината и висината на сликата. Златната пропорција кај пентаграмот се означува со неговите дијагонали. Исто така и совршениот четириаголник и триаголник се однесуваат според правилата на златната пропорција, а можеме да ги забележиме во многу уметнички дела.
Во Египет, соред бројните написи, џиновските монолити-пирамидите, порано изгледале поинаку. Бели изолирани површини од варосани блокови сјаеле на сонцето. Недалеку од пирамидите на фараоните се наоѓале пирамидите на нивните жени и членовите од семејството. Очигледно е дека нацрт-плановите за пирамидите биле научно поткрепени. Секој дел од пирамидата бил одбиран грижливо и го одразувал високиот степен на познавање кој го поседувал градителот. Кај пирамидите(чиј предводник во градењето бил Khesi Ra) се забележува следново:На плочите на лажните врати постои однос 1 наспрема квадратен корен од 5. По темелни проучувања, египтолозите установиле дека се работи за хармонија кодирана со јазикот на геометријата. Пирамидата е пример за математичко пресметување на правилата на златната пропорција.
Микеланџело и Рафаел се ренесансни уметници кои го почитувале правилото на златната пропорција. Композицијата на Микеланџеловиот ,,Давид" според висината на положбата на зглобовите и прстите одговара на златната пропорција.
Интересно е што во Помпеја е пронајден шестар кој се состои од два крака кои меѓусебно се споени според правилото на златната пропорција. Отворањето на шестарот, одредува на спротивниот крај поголемиот дел од должината да му припадне на помалиот и обратно, што овозможува механичко одредување на златната пропорција во зададените должини. Според ова начело и подоцна се конструирале слични механички инструменти за обележување на златната поделба. Кога уметниците го почитуваат правилото на златниот пресек, не се служат со пестар, туку со односот меѓу броевите 5 и 8, односно со двете ставки на Фибоначиевата низа од броеви. Вредноста на односот 5:8 се приближува до вредноста на златниот број 0.618.
http://img26.imageshack.us/my.php?image=goldenpu.jpg
