Ја се врна (простете на источно- македонскиот дијалект, али заразано е по 24 часовно слушање на истиот во автобус и околина).
Значи, veni, vidi, vici...:je:

jea:
Еве како се започна хронолошки (зборувам за доаѓањето во Арена)
15:05 Автобусот поминува покрај Београдска Арена, адреналин максимум, иако имам уште цели 6 часа да го видам омилениот пејач. Низ цел Белград исполепени плакати од Енрике со најава за концертот (а јас како во дилириум, не ми се верува дека сум тука и дека ќе го видам), автобусот врти околу Арена а од страна пакиран тур бусот на Енрике.
20:05 Маса луѓе влегуваат низ четирите трибини, ме фаќа паника дека додека да влезат 20 000 луѓе, ќе започне концертот, дека нема да видам се, ме гризе нешто во стомак и се уфилмувам дека картата не ми е важечка, дека нема да ме пуштат...агонијата трае.
20:15 Минувам мал милион сенозри и претресувања, кога одеднаш сенозрот околу мене започнува да свири и момакот ми вика да извадам се од џепови. Да ти било до мобилниот, па кога ме виде дека сум од Македонија љубезно ми рече "терај даље". Јас со апаратот во едната рака и мобилниот, а со картата во другата (ја стискам да не ми ја украде некој, иако веќе ја покажав, али јебига да не ти ја украдат после каде сувенир дека си бил

, мобилниот и дигиталецот не се многу битни, битно картата е цврсто во мојата шака).Повторно фрки околу тоа каде треба да се седи, влегуваш во Арена и те облива ладна пот, местото е спектакуларно големоооо. Прво со групата со која бев се сместивме на убави места, на десните трибини, за лошо ама, тоа не беа нашите места, па ајде барај од ново, кога тоа ние накачени кај шо не треба.
21:30 Арена се полни до задњо седиште, сите извикуваат по Енрике (кој веќе доцни половина час, хистерија меѓу фановите кои со бранови го довикуваат неговото име)
21:45 Затишје пред бура! Притисокот во мене 180 со 160 (осеќам пулсирање во глава), се подигнува завесата, бендот почнува да ја свири
Can you hear me, и на сцена се појавува кралот!!! Осеќам морници по цело тело, не ми се верува дека го гледам со свои очи, дека го слушам во живо!!!
Ги пее најголемите хитови во својата кариера (иако не ми ги испеа Maybe и Somebody's me), публиката пее со него, не постојат зборови кои можат да ја опишат атмосферата, цела Арена е на нозе!
Доаѓа моментот кој сите девојчиња го чекаа, Енрике бира девојче кое ќе застане крај него на сцената да и посвети песна (и да ја залиже впрочем

)Избира девојка која одвај стои пред него, целата се тресе и е на работ да колабира, Енрике ја прашува колку години има (на шпански, обично на шпански комуницираше со публиката, најверојатно знаејки дека на Балканов втор јазик е токму тој), таа го гледа бледо како теле, па тој го повторува прашањето на англиски, и шок за него и публиката!!! Девојката има 13 години!Енрике не верува па ја потпрашува "13,
како 1 и 3":pos2:, публиката хистерично се смее, а он засрамен не ја врати да земе нова, туку и ја испеа Heroe. Дуња (девојчево) е пред нервен слом, долната вилица и се тресе а нозете и клецаат (како пред оргазам работава), си вика ќе ми пушти јазик или не?!Ќе биде ли Енрике првиот кој ме бацил (да претпоставиме дека до сега не се љубела, ако ги земеме во предвид нејзините години). Публиката исчекува со неа. Завршува песната и Енрике ја пољубува само во образ (девојчево сврши чинам). И одеднаш се спушта завеста и Енрике вели Фала Белград, мило ми беше, бевте одлична публика и го снемува! А нема ни 11 саат. Одма тука овации, свирежи, довикување за бис и слично.По две минути неизвесност (а се чинеа како цела вечност) ете ти го Енрике со уште две нумери, па уште едно повлекување зад сцена и на крајот со уште еден бис.
Концертот заврши во 23:20 (траеше час и половина), а Енрике кажа дека ова бил неговиот последен концерт од Европската турнеја. Интересно беше како он уствари го говореше српскиот (нели сите учат по некој збор од домашниот јазик во земјата каде што имаат концерт), па наместо где викаше каде (на македонски)

. Сума сумару -најубавата ноќ во мојот живот. Се надевам дека барем малку успеав да ви ја доловам атмосферата на оние кои не беа таму а очајно сакаа да бидат. Извинете за сликите што се од толку далеку снимени, но верувајте го користев максимумот на зумот (значи дека мн. далеку сум бил од сцената). Се надевам дека еден ден ќе дојде и во Македонија!