Работата го гнаси човекот, а мрзата го краси

[Niccolo]

Јас морав да продолжам фамилијарен бизнис (поточно сакав), ама ме интересираа и други работи па и друго работам кога ќе ми се укаже можност.

Веројатно никад нема да се пензионирам, а и кога не работам ми идат неубаи мисли, така да гледам на работата како на помало зло од безделничење.

 

[Anyma]

Тоа во ред, али што ќе правиш со едно 5 милијарди незапослена и неквалифицирана раја?

Прашање што се разработува повеќе од 10 години и дискутира. Дури пред 10 години имаш дискусии баш на темава што ќе се прави со народот кога ВИ технологијата ќе дојде и имаше анализи и дискусии за универзален приход, преквалификација(ако е возможна), депопулација, survival of the fittest, оствање на народот да се бунтува и справување со тоа. Најверојатно веќе е одлучено или односно се има некаков план штом почна нагло ВИ.

 

[Kadaif]

Прашање што се разработува повеќе од 10 години и дискутира. Дури пред 10 години имаш дискусии баш на темава што ќе се прави со народот кога ВИ технологијата ќе дојде и имаше анализи и дискусии за универзален приход, преквалификација(ако е возможна), депопулација, survival of the fittest, оствање на народот да се бунтува и справување со тоа. Најверојатно веќе е одлучено или односно се има некаков план штом почна нагло ВИ.

Дали лобирањето за одгледување животни и гаење презир кон одгледување на сопствено потомство е всушност е дел од таа агенда за депопулација?

 

[Hm_Hm]

Едно е да се бавиш со нешто онака, како од хоби, без разлика дали е полјоделство или сточарство, а друго е да "мора" да работиш за да преживееш, без разлика на нива или во фабрика. Не зборам само за физички работи.


Кога не е хоби, убива речиси во секој смисол, дали физички, дали стрес, само тоа што те ограничува при организирање на времето е премногу, а тоа е само почеток.



А најмногу се напорни тие што нешто наследиле или како сплет на околности се нашле во некој бизнис и замараат колку се трудат и колку се посветени, колку се жртвуваат и сл.


Секој што се идентификува со работа и се гордее со "успех во работата", отиден е во курац, само не е свесен.


Работа како обврска е зло, работа како хоби е благослов.

 

[callejón de la muerte]

Дали лобирањето за одгледување животни и гаење презир кон одгледување на сопствено потомство е всушност е дел од таа агенда за депопулација?

Ако воопшто постои некаква агенда некаде. Малиот наталитет има разни причини, дали е тоа заговор на мрачни сенки кои чурат пури и пијат чивас не знам.
А тоа со вложување толкави емоции и активација на мајчински инстинкт кон животинче е нешто ужасно во ова ново време, порано животните си имале цел во куќата, и куче и маче, сега се сурогати за потомство. Но тоа е друга тема...

 

[Toma]

Овоа со АИто незнам како ќе биде, да речеме дека нема да има потреба од работници оти се ќе работат машините, со тоа нема никој да зима плата оти нема да работи, ако не зима плата нема да троши на ништо, ако не троши на ништо, зошто би произведувале машините нешто што нема кој да го купи, уствари зошто би имало потреба воопшто да има машини што ќе произведуваат нешто што никој не го купува,
тука е еден парадокс од што би се финансирало тоа АИ ако никој нема да го плати, мислам упоште зошто би постоело.

Оваа е еден круг кој се коси со капитализмот, па да не кажам и кумунизам ако се општествени роботите знаеме колку ќе се инвестира во нив, робовладетелско на никој не му требаат робови, ако има машини, а робовите ќе ги нема оти ќе немат за леб итн, итн....

Не се знае што се би предизвикало целосно АИ, ама едно е јасно човекот може да преживее без ич АИ, доволно му е да има парче земја каде ќе произведе храна, а АИто без човекот може еден ден да си ги рокне нуклеарките како во Терминатор.

 

[Византиецот]

Многу често ме фасцинираат луѓе кои се идентификуваат со својата работа и кои веруваат дека грајндот во работењето да создадеш генерациско богатство е начинот, или еден од начините, на кои можеш да му дадеш на животот смисла.

И не само тоа, пречесто сум слушал како луѓето велат дека би полуделе ако не работат неколку денови или месеци, и како не се само парите и сметките притисокот, туку не можат да го поднесат чувството дека не се продуктивни и не би знаеле што со себе тогаш. Тоа е и најчестиот одговор ако некој прашаш дали ако ги има средствата не би работел до крајот на животот. Сум го слушал тоа од блиски и хронично уморени. Мора да работиш, ќе кажат со некоја адмирација кон чинот.

Гледам луѓе кои расположението им е диктирано од работа која не спасува животи, а сепак си доаѓаат дома нервозни бидејќи нешто сосема нормално се случило на работа, и таа енергија им се провлекува низ остатокот на денот, како и низ животот. По светот, особено корпоративниот, деновиве постојат и нови болести како burnout, каде луѓето наводно толку се преоптеретиле од љубов кон работата што не можат да функционират и може да не се појават на работа со месеци, посетуваат психијатри, но најинтересното е кога се враќаат ги гледаш со истото темпо, со истата пасија, со идење екстрата милја, итн.

Знам дека сум насекаде со муабетите, но сакам темата да биде интроспективна помеѓу другото, како на пример надоврзување и потпрашување.

Како вие гледате на вашата работа?
Дали си ја сакате и зошто?
Дали имате работа од соништата и ако не, како би изгледала таа?
Дали работата ве дефинира и е нешто по кое ве препознаваат, наоѓате ли идентитет во тоа?
Гледате ли на тоа како кариера или станало кариера бидејќи сте заглавиле во нешто кое морало да го работите?
Сте морале ли да продолжите семеен бизнис и како го прифативтте тој предодреден живот?
Што би компромизирале ако треба да се прекфалификувате?
Само издушете се на темава ако сакате и тоа ви помага да утре станете повторно и го повторите истото и истото и истото.
Ја носите ли работата дома?

Некои работи се благородни како лекар или учител, и можеби е само мојата среќа, ама во моите потреби од тие услуги, не изгледаа и не ме третираа како да тоа е нешто што навистина сакат да го прават, туку е уствари тоа што е на крајот на денот, само уште една задолжителна услуга. И најчесто гледам фрустрации кај луѓе кои работат услужни дејности, тие луѓе се толку згнасени од човештвото што секогаш се прашувам дали нивната работа вреди толку за да си дозволат така да се чувствуваат. Знам дека не секогаш се има избор, но некогаш цената е прескапа.

Убава тема вот.

Wot - Како вие гледате на вашата работа?
Визи: Лихва и Владарство. Темпларски принципи.
Wot - Дали си ја сакате и зошто?
Визи: И да и не. Зошто не? нормално, (не)етичкиот дел.
Wot -Дали имате работа од соништата и ако не, како би изгледала таа?
Визи: Типичен хомо одговор би бил, да сум музичар. Замисли ги сите тие музички спотови?? во кои кадри, темно сина византиска свила ги покрива моите бицепси и мускулести батаци и бутови??? на врвовите од Шара засипана со снег, со Архангелот Габриел со тиркизно/азурни крила застанат до мене. Замислија балканеријата и турбофолкерајата од песни на Албумот? Микс од ултра етно world music со техно и чил. На мостот во Арта во Грчка ќе е коверот на Албумот, облечен во златно-црвена свила со меч и златен ореол.
Wot - Дали работата ве дефинира и е нешто по кое ве препознаваат, наоѓате ли идентитет во тоа?
Визи: Дефинитивно да.
Wot - Гледате ли на тоа како кариера или станало кариера бидејќи сте заглавиле во нешто кое морало да го работите?
Визи: Јас оригинално се спремав да сум нешто сосем друго...медицина, но од тоа не бидна ништо. Вака е подобро, фала му на Бога.
Wot - Сте морале ли да продолжите семеен бизнис и како го прифативтте тој предодреден живот?
Визи: Не сум морал. Да морав ќе бев добар паша ко Рон.
Wot - Што би компромизирале ако треба да се прекфалификувате?
Визи: Како мислиш компромизирале, како помирување? со нешто што не сакаме? преквалификуван во скроз друга професија, како рудар кој морал сега да оди шнајдер? Ништо од тоа. Би станал самостоен паша во такво сценарио. Би чувал пари во даночен рај ко Дубаи или биткоини на МКД Банка.
Само издушете се на темава ако сакате и тоа ви помага да утре станете повторно и го повторите истото и истото и истото.
Wot - Ја носите ли работата дома?
Визи: Не. знам да се исклучам уште на патот кон дома. Често знам пикантериите од приватниот живот да ги понесам мисловно на работа. Во таа смисла, andersrum - работата ми помага да заборавам во каква 3ка сум бил вчера.