Во врска со љубовта: Сакам да ти кажам дека...
- Креатор на темата Crazy in Love
- Време на започнување
Честопати си фантазирав дека не си мажена, дека само си играш со мене и ми враќаш за некоја моја грешка од минатото, за некое лажно писмо за себеси, за мртвиот син што не постоеше, за провинцијалката и за пиштолот и за моето полудување.
Ама постои и втор дел од средбата на Саемот на книги, а тоа се случи во шестата сала кајшто беа телекомуникации, кога им реков на колешките од факултет дека конечно сум подготвен да се сретнам со мојата Муза, во најубавите години од мојот живот кога можев да ја имам секоја девојка што ќе ја посакав, но јас те одбрав тебе, односно идеалната верзија од тебе што никогаш не постоеше, зашто ти беше една обична мивка што се гушкаше со random ликови, и беше гушната со токму таков еден мрсен лик во шестата сала од Саемот за книги, а понатаму во животот и со многу други разни други ликови.
Ама викаат, ако сакаш некого, не го присилувај, пушти го нека оди, нека си ја бара среќата, јас те пуштив и се заебав, ти си ја пронајде среќата и низ годините секогаш наоѓаше начин да ме уништиш со твоите грешки, телефонски јавувања и детски игри, со твојата ирационална потреба да ми кажеш колку ти е добро во животот а јас колку сум ништожен. Јас останав сам и секогаш со мислите за тебе, со солзиве што паѓаат врз екранов, дали доликува на возрасен маж, не знам, ама што да правам, душава ми плаче по мојот портокалов цвет со пет крилја и после толку години.
Кога ќе погледне човек кон небото и облаците сфаќа колку е ништожен, колку е безначаен во однос на целата божествена креација. Гледав јас натаму и видов дека и ти гледаш, видов дека сакаш да трчаш, но трчаш на маратони, а зошто, ти си ја пронашла твојата сродна душа, а сега трчаш на мојата дисциплина кајшто апсолутно сум непобедлив, го истрчав јас мојот маратон веќе дваесетина години без да стигнам до целта, но уште ќе трчам и ќе се надевам дека и јас ќе си ја најдам среќата.
И пред некој ден се разминавме покрај Кеј, колку само сакав погледите да ни се сретнат, но ете се наведнав до земја, не можам да се соочам со тебе, и после толку маратони истрчани и со болки во нозете, не можев да одам, се закочив во место, ти ме виде и само протрча пред мене и повторно ме остави, како оган си, ме изгоре, а јас обичен облак, обична воздушна празнина. Си продолжив по мојот пат, ти по својот.
Ама постои и втор дел од средбата на Саемот на книги, а тоа се случи во шестата сала кајшто беа телекомуникации, кога им реков на колешките од факултет дека конечно сум подготвен да се сретнам со мојата Муза, во најубавите години од мојот живот кога можев да ја имам секоја девојка што ќе ја посакав, но јас те одбрав тебе, односно идеалната верзија од тебе што никогаш не постоеше, зашто ти беше една обична мивка што се гушкаше со random ликови, и беше гушната со токму таков еден мрсен лик во шестата сала од Саемот за книги, а понатаму во животот и со многу други разни други ликови.
Ама викаат, ако сакаш некого, не го присилувај, пушти го нека оди, нека си ја бара среќата, јас те пуштив и се заебав, ти си ја пронајде среќата и низ годините секогаш наоѓаше начин да ме уништиш со твоите грешки, телефонски јавувања и детски игри, со твојата ирационална потреба да ми кажеш колку ти е добро во животот а јас колку сум ништожен. Јас останав сам и секогаш со мислите за тебе, со солзиве што паѓаат врз екранов, дали доликува на возрасен маж, не знам, ама што да правам, душава ми плаче по мојот портокалов цвет со пет крилја и после толку години.
Кога ќе погледне човек кон небото и облаците сфаќа колку е ништожен, колку е безначаен во однос на целата божествена креација. Гледав јас натаму и видов дека и ти гледаш, видов дека сакаш да трчаш, но трчаш на маратони, а зошто, ти си ја пронашла твојата сродна душа, а сега трчаш на мојата дисциплина кајшто апсолутно сум непобедлив, го истрчав јас мојот маратон веќе дваесетина години без да стигнам до целта, но уште ќе трчам и ќе се надевам дека и јас ќе си ја најдам среќата.
И пред некој ден се разминавме покрај Кеј, колку само сакав погледите да ни се сретнат, но ете се наведнав до земја, не можам да се соочам со тебе, и после толку маратони истрчани и со болки во нозете, не можев да одам, се закочив во место, ти ме виде и само протрча пред мене и повторно ме остави, како оган си, ме изгоре, а јас обичен облак, обична воздушна празнина. Си продолжив по мојот пат, ти по својот.
- Член од
- 14 август 2018
- Мислења
- 7.124
- Поени од реакции
- 16.647
Пријави се на Поводаџије!
Еден куп ергени има по селава, плус нема да знаат што си правела у великом граду
Cthulhu^
your neighbourhood pagan
Ти се понудив суптилно да те гледам ко кралица, спремен сум да ги прифатам сите твои маани и да ги трпам твоите срања ама не, ти мислиш дека си фуфа и пол и се уште имаш опции. Кој те тркала ондак. Најди некој друг да ти биде геј другарче.
За почеток треба да ме почитуваш и да ме прашаш некад како сум, за да бараш услуга од мене.
За почеток треба да ме почитуваш и да ме прашаш некад како сум, за да бараш услуга од мене.
Ocajna
Domakjinka
- Член од
- 29 јануари 2007
- Мислења
- 2.750
- Поени од реакции
- 4.924
Attachments
Ska Maniac
Бараба
Пиши и отворено дека сакаш да и го закуцаш до обрач.
Шутер за три поени не може да закуца, ќе пробува, ќе пробува и џабе, она на првиот што ќе ја сподели таа информација дека постои некој што и рекол дека сака да и го закуца, тој истиот ќе и го закуца, и тоа со залет, од линија за слободни фрлања.
Been there, done that and the wrath of the universe was so strong,a few eggs started to falling from the sky.
Последно уредено:
Se sto e na sila ne e tvoe
Se sto e na cekanje ne e tvoe
Se sto te ostava za utre a ne za sega ne e tvoe
Se sto te rastazuva ne e tvoe
Zatoa ne moli cekaj i vleci
Batali ostavi i Idi
Srekjata ke dojde bidi siguren
Tvoeto te ceka …
Se sto e na cekanje ne e tvoe
Se sto te ostava za utre a ne za sega ne e tvoe
Se sto te rastazuva ne e tvoe
Zatoa ne moli cekaj i vleci
Batali ostavi i Idi
Srekjata ke dojde bidi siguren
Tvoeto te ceka …
- Член од
- 28 мај 2026
- Мислења
- 285
- Поени од реакции
- 398
Ама времето си ебе матер. Тик так, сега сме во 2035. Бабе како си?
Тик Так, сега сме во 2189. Земја.
Тик Так, сега сме во 3156. Земја и вулкан.
Тик Так, сега сме во 89203, Дена дали си сама?
Пред некој саат го деактивирав мојот Инстаграм профил засекогаш. И напишав за последен пат порака, но таа не ми одговори, а можеше да биде многу поинаку, можевме да бидеме среќни, но таа молчеше, а молчењето ме полуди.
Таа не се откажа од мене до последен миг, не ме блокираше и стоички ги истрпи до крај сите мои глупости, јас се откажав од неа. Не сум сум јас за неа, не ја заслужувам. Поздрав Кајгана, и од тука се одјавувам. Фала ти Сонце што ме инспирираше изминатиов период да работам на себеси, ти си ми.вечна инспирација.
Таа не се откажа од мене до последен миг, не ме блокираше и стоички ги истрпи до крај сите мои глупости, јас се откажав од неа. Не сум сум јас за неа, не ја заслужувам. Поздрав Кајгана, и од тука се одјавувам. Фала ти Сонце што ме инспирираше изминатиов период да работам на себеси, ти си ми.вечна инспирација.
- Член од
- 28 мај 2026
- Мислења
- 285
- Поени од реакции
- 398
Ок фуцк офф тач грасс. Grass is eternal and live a little.