Демографија

[Dexter26]

Од поодамна ја барав статијава на Офф.нет бидејќи одлично ја опишува денешната реалност на човештвото и демографската катастрофа која ја живееме.

За тие кои се сомневаат во веродостојноста на истражувањата кои траеле од 1958 до 1972 година, нека се потсетат дека денес Африка е најмладиот континент на планетава токму поради недостатокот на вакви рајски услови.

https://off.net.mk/video/razno/gluvci-i-lugje

Глувци и луѓе

8 август 2026 - 18:08

Пишувавме за ова во „Kaко експерименти со глувчешки утопии довеле до мрачни предвидувања за иднината на човештвото“, овојпат подиректно за паралелите на експериментот со состојбата на модерното човештво денес. Ќе можете за момент да прекинете да скролате?


https://off.net.mk/bookbox/kako-eks...ovele-do-mrachni-predviduvanja-za-idninata-na

Kaко експерименти со глувчешки утопии довеле до мрачни предвидувања за иднината на човештвото

29 септември 2021 - 16:07

Да, добро прочитавте - глувчешки утопии. Експерименти во кои им било давано неограничено количество храна и вода, па дури и интимни „апартмани“. Сето ова за проучување на ефектите на густината на населението врз однесувањето.

Од 1950-тите до 1970-тите Џон Калхун, американски етолог и проучувач на однесувањето, спровел интересен експеримент - создал „глувчешки универзум“ во кој на почетокот биле воведени само четири пара глувци. Живеалиштето се состоело од метален кафез со должина 2,7 метри и висина од 1,4м. На секоја страна имало по четири вертикални „тунели“, кои овозможувале пристап до „гнезда“, хранилки и садови за вода. Храна и вода имало во изобилие. Немало предатори. Единственото ограничување бил просторот.

На почетокот бројот на глувци рапидно растел, удвојувајќи се на секои 55 дена. На 315-тиот ден популацијата достигнала 620 единки, по што растот забележително опаднал. Последниот глушец се родил на денот број 600, што резултирало со популација од само 2200 глувци, иако на почетокот експериментот предвидувал бројка од речиси 4000 единки. Овој период помеѓу 315-тиот и 600-тиот ден како да се случило нешто, што според Калхун можело лесно да се преточи во заклучок за тоа како би се однесувало човештвото во слична ситуација.

Тоа нешто било страшно, дури и за глувци. Се состоело од целосен колапс на социјалната структура и нормалното однесување. Помеѓу отстапувањата биле забележани отфрлањето на малите пред тие целосно да зајакнат, зголемен степен хомосексуално однесување, невозможност доминантните мажјаци да ја одбранат својата територија, агресивно однесување помеѓу женките, пасивност на недоминантните мажјаци со зголемен број напади еден врз друг итн. Оние кои ги имале зафатено „убавите“ апартмани си поминувале подобро - во нив само јаделе и спиеле, но бидејќи не се дружеле, односно не влегувале во социјална интеракција, сосема го загубиле чувството за такво, социјално однесување, па иако биле поштедени од насилство и смрт, како да не биле „вистински“ глувци.

Ваквите необични однесувања Калхун ги нарекол „бихејвиорални тонења“. Тој ги опишал своите наоди во број на Сајентифик Американ од 1962, време кога почнала да се јавува јанѕа од урбаните гужви и пренаселеноста, кои биле поврзувани со ризик за морален распад.

Денес има и мислења дека експериментот на Калхун не се однесувал на популациски туку на проблем на дистрибуција (на ресурсите). Истовремено, се тврди дека моралниот распад помеѓу луѓето не би произлегол од густината на населеност сама по себе, туку од прекумерна социјална интеракција. А и бел глушец и човек се сепак две различни суштества. Така велат, иако Калхун и денес веројатно не би се согласил со ваквиот став.

 

[cholismo]

Во држава каде стапките на раѓање се доста доле и народот се иселува, институциите имаат одговорност да ја заштитат мајката со сите средства кои им стојат на располагање.

Прво, вакви папаци од компании или државни институции треба да се објават јавно, да знаеме кои се овие наши "бизнисмени" или "менаџери" кои треба да се прослават. Второ, поважно, државата вакви случаи треба да ги третира посериозно и да воведе законска рамка каде компаниите кои се осмелуваат на вакви постапки, адекватно ќе се казнети. Имаше ист ваков случај пред некое време со вработена од Балкански Универзитет, државата не треба само во реторика да се грижи за демографските проблеми, него има должност да реагира.

Прегледај го приврзокот 484171

Кај нас жената нема поткрепа од мажот камоли од некој друг.
Сегде во светот е нормално обврските да се делат, само кај нас жената треба се на грб да носи од домашни обврски и околу дете, секоја чест на исклучоци.
Како ќе ја убедиш ти една жена да роди второ дете, па и трето кога за првото едвај здив зела додека порасни тоа дете. Мислам не се лутете вие мажите ама многу сте себични, откако жената ќе се породи таа се менува 360 степени, на мажот животот генерално не е променет воопшто, најголемиот товар околу детето е на мајката.
Мислам дека и затоа многу жени кај нас не се осмелуваат да раѓаат повеќе деца, едноставно не се заштитени како што треба.

Во Шведска кога живеев другарка ми пресно породена оди на доктор систематски преглед за детето, и докторката и вика не ми изгледаш добро, оваа му вели не сум спана, стани едното, разбуди го другото бебе, и оваа му вели а сопругот кај е во случајот, и оваа мојата крева раменици, му напиша на ливче дека треба обврските да се делат, џабе, три деца роди трите деца скоро и сама да ги одгледа.
Не викам дека нема свесни мажи ама во глобала кај нас се такви
Породилното трае прекратко, од 9 месеци па тоа бебе уште е на ексклузивно доење бре, не знае да заспие без града, овде само мајките ќе ме разберат.
Јас година дена сум породена, сега планирам да почнувам на работа и полека да се враќам во нормала, уште не знам како ќе го одвикнам од мене, коски ми се тресат, камоли на 8/9 месеци се и некои порано почнуваат на работа за да избегнат отказ, тешко на тие жени искрено, не сакам ни да замислам како им било да се одвојат од толку мали бебиња.

 

[teknuvalo111]

Кај нас жената нема поткрепа од мажот камоли од некој друг.
Сегде во светот е нормално обврските да се делат, само кај нас жената треба се на грб да носи од домашни обврски и околу дете, секоја чест на исклучоци.
Како ќе ја убедиш ти една жена да роди второ дете, па и трето кога за првото едвај здив зела додека порасни тоа дете. Мислам не се лутете вие мажите ама многу сте себични, откако жената ќе се породи таа се менува 360 степени, на мажот животот генерално не е променет воопшто, најголемиот товар околу детето е на мајката.
Мислам дека и затоа многу жени кај нас не се осмелуваат да раѓаат повеќе деца, едноставно не се заштитени како што треба.

Во Шведска кога живеев другарка ми пресно породена оди на доктор систематски преглед за детето, и докторката и вика не ми изгледаш добро, оваа му вели не сум спана, стани едното, разбуди го другото бебе, и оваа му вели а сопругот кај е во случајот, и оваа мојата крева раменици, му напиша на ливче дека треба обврските да се делат, џабе, три деца роди трите деца скоро и сама да ги одгледа.
Не викам дека нема свесни мажи ама во глобала кај нас се такви
Породилното трае прекратко, од 9 месеци па тоа бебе уште е на ексклузивно доење бре, не знае да заспие без града, овде само мајките ќе ме разберат.
Јас година дена сум породена, сега планирам да почнувам на работа и полека да се враќам во нормала, уште не знам како ќе го одвикнам од мене, коски ми се тресат, камоли на 8/9 месеци се и некои порано почнуваат на работа за да избегнат отказ, тешко на тие жени искрено, не сакам ни да замислам како им било да се одвојат од толку мали бебиња.

Toa e eden aspekt, drugiot del e opstestvoto koj e lgbt, pedofilija, nefunkcionalni institucii sklon....Site poznanici sto gi znam na site decata vo gradinka im se prepisuva nekoj disorder, poluautizam, nefunkcionalnost, a na nikoj ne mu e nisto.
Eve i jas imam edno 4 ipol godini sami go gledameso soprugara bez pomos od nikade i vo nieden drug svet ne bi pravel vtoro dete, i 90 % od poznanicite nikoj ne planira, se videlo sega kako e za deca koga site vrednosti se naopako.

 

[PloTwist]

Кај нас жената нема поткрепа од мажот камоли од некој друг.

Каква помош ти е потребна од сопругот/дечкото? Емоционална, физичка (низ дома) или финансиска?

Од една страна те разбирам, сакаш време за себе, сакаш да одмориш, сакаш да се релаксираш, он барем да го прошета детето саат-два, па и нешто да помогне низ дома, да среди, да раздига. Од друга страна го разбирам и него. Работам во административниот свет, иако немам чисто административна работа, која не заморува толку физички, отколку психички. После работа сакам да лежам, барем, саат-време, без никој да ме масира и замара. Со ништо не сакам да се замарам, да кулирам во место, со кафе, книга/филм. И го имам тој луксуз во денот, каде имам време само за мене. Ја чистиш главата од се, од кулата работни обврски кои чекаат исклучиво на тебе, трката со роковите кои се креаторите на притисокот. И секој ден истото јадење, одново и одново, ќе те замори и ќе ти се здосади.

Луѓето се менуваат, ама ретко драстично. Затоа треба пробен период за живеење заедно, проценка на карактер во секојдневните ситуации и да видиш дали го бива за нешто. Дали знае да мајсториша, нешто низ дома да чепне, да дигне, да раскрене. Ако не, ќе се обидеш да го научиш старото куче некој нов трик. Ама вината е во самата жена, општо. Кај нас дома, од мажите, ретко кој знаеше нешто дома да раскрене, а за тоа е крива баба ми. За се има една реплика „остави, јас ќе...(измијам, усисам, раскренам, зготвам, исчистам...)“, и после таквиот живот ретко кој свесно ќе се сети дека во новата средина мора нешто да помогне, да чепне. Животна навика. Како гости.

Лично од зорт научив се, да управувам со сите машини низ дома, а во другите услови, да живеев со баба ми, под едно домаќинство, никогаш ништо немаше да пипнам. Ништо. И кога ќе се најдеш во ситуација каде имаш куп неиспрани алишта и неизмиени садови, ќе мораш да се активираш, самиот да преземеш нешто, да се осамостоиш, да научиш нов трик, иако тогаш не бев баш старо куче. Ама го имам луксузот за време за мене, нешто што многумина го немаат, каде треба да го делат со деца, родители и партнер(к)и. Ќе дојде од работа и лавина од зборови, не може сите да ги процесуира. Нема сила за рехабилитација, посебно ако работи и физичка работа. Многу е битно времето за личен одмор, можеби ќе се одмори со лајт разговор, детето гушнато во раце и да му прави авиончиња, не викам не, но нема со викање од врата и поминување низ 50 нијасни на емоционални фази за 50 секунди.

Пак, те разбирам, цел ден во пижармиња и го занимаваш бебето, кога ќе склопи око, основна хигиена и ручек, која ќе стане пак со него. И така. Немаш 8 часа континуиран сон. Башка, сеуште немаш фирмонален баланс. А можеби и таму немаш друштво, иако социјалните мрежи тоа малку го амортизираат. Пример, порано, старата Стефи не пишуваше километарски неемоционални постови. Се инаетеше во фудбал. И не излегуваше од фудбал. Онака, и објаснуваш, ја провоцираш, ја нервираш, ништо, никаква реакција. Сега, новата Стефи, има емоции, пишува и надвор од фудбал, сменета е, како да разговарам со друго девојче.

Сакам да кажам, кога ќе дојде од работа, гушни го, ручек, кафе и лајт разговор, нека одмори малку, па после дај му жицата да ја риба шољата додека ти се објаснуваш на форумов за Алварез.

Кај нас касни исплатата од фондот, често и со месеци. Општествениот стандард е јасен, луѓето не ја гледаат оваа држава како место за правење на свое гнездо, затоа имаме 5.000 првачиња помалку од минатата година, тренд кој ќе продолжи и во 2027, зборови на самата министерка за образование. Тоа се 15.000-20.000 помалку млади луѓе во оваа држава (родители со едно до две деца). И се што е видено последниве 10-15 години на политички план се политики за отфрлање на поединецот од својата држава, причина повеќе да се отселиш, па и да посегнеш по некоја очајна мерка, како бугарско државјанство, што е план Б за многу поединци. И не ги напаѓам затоа што големата слика е против поединецот. Не се вложува во наука, образование, култура и спорт, се вложува единствено со шиптaризација. Нови непотребни министерства и институции и нови непотребни политички вработувања. Затоа, за жал, се движиме кон тоа Македонецот да стане странец во својата матична држава.

 

[курајбер]

Не сакаат свекрви да им се моткаат по дома, сакаат мажот да им е сопруга.
Најглупата генерација македонски жени во историјата. Одземање право на глас под најитно.

 

[cholismo]

Каква помош ти е потребна од сопругот/дечкото? Емоционална, физичка (низ дома) или финансиска?

Од една страна те разбирам, сакаш време за себе, сакаш да одмориш, сакаш да се релаксираш, он барем да го прошета детето саат-два, па и нешто да помогне низ дома, да среди, да раздига. Од друга страна го разбирам и него. Работам во административниот свет, иако немам чисто административна работа, која не заморува толку физички, отколку психички. После работа сакам да лежам, барем, саат-време, без никој да ме масира и замара. Со ништо не сакам да се замарам, да кулирам во место, со кафе, книга/филм. И го имам тој луксуз во денот, каде имам време само за мене. Ја чистиш главата од се, од кулата работни обврски кои чекаат исклучиво на тебе, трката со роковите кои се креаторите на притисокот. И секој ден истото јадење, одново и одново, ќе те замори и ќе ти се здосади.

Луѓето се менуваат, ама ретко драстично. Затоа треба пробен период за живеење заедно, проценка на карактер во секојдневните ситуации и да видиш дали го бива за нешто. Дали знае да мајсториша, нешто низ дома да чепне, да дигне, да раскрене. Ако не, ќе се обидеш да го научиш старото куче некој нов трик. Ама вината е во самата жена, општо. Кај нас дома, од мажите, ретко кој знаеше нешто дома да раскрене, а за тоа е крива баба ми. За се има една реплика „остави, јас ќе...(измијам, усисам, раскренам, зготвам, исчистам...)“, и после таквиот живот ретко кој свесно ќе се сети дека во новата средина мора нешто да помогне, да чепне. Животна навика. Како гости.

Лично од зорт научив се, да управувам со сите машини низ дома, а во другите услови, да живеев со баба ми, под едно домаќинство, никогаш ништо немаше да пипнам. Ништо. И кога ќе се најдеш во ситуација каде имаш куп неиспрани алишта и неизмиени садови, ќе мораш да се активираш, самиот да преземеш нешто, да се осамостоиш, да научиш нов трик, иако тогаш не бев баш старо куче. Ама го имам луксузот за време за мене, нешто што многумина го немаат, каде треба да го делат со деца, родители и партнер(к)и. Ќе дојде од работа и лавина од зборови, не може сите да ги процесуира. Нема сила за рехабилитација, посебно ако работи и физичка работа. Многу е битно времето за личен одмор, можеби ќе се одмори со лајт разговор, детето гушнато во раце и да му прави авиончиња, не викам не, но нема со викање од врата и поминување низ 50 нијасни на емоционални фази за 50 секунди.

Пак, те разбирам, цел ден во пижармиња и го занимаваш бебето, кога ќе склопи око, основна хигиена и ручек, која ќе стане пак со него. И така. Немаш 8 часа континуиран сон. Башка, сеуште немаш фирмонален баланс. А можеби и таму немаш друштво, иако социјалните мрежи тоа малку го амортизираат. Пример, порано, старата Стефи не пишуваше километарски неемоционални постови. Се инаетеше во фудбал. И не излегуваше од фудбал. Онака, и објаснуваш, ја провоцираш, ја нервираш, ништо, никаква реакција. Сега, новата Стефи, има емоции, пишува и надвор од фудбал, сменета е, како да разговарам со друго девојче.

Сакам да кажам, кога ќе дојде од работа, гушни го, ручек, кафе и лајт разговор, нека одмори малку, па после дај му жицата да ја риба шољата додека ти се објаснуваш на форумов за Алварез.

Кај нас касни исплатата од фондот, често и со месеци. Општествениот стандард е јасен, луѓето не ја гледаат оваа држава како место за правење на свое гнездо, затоа имаме 5.000 првачиња помалку од минатата година, тренд кој ќе продолжи и во 2027, зборови на самата министерка за образование. Тоа се 15.000-20.000 помалку млади луѓе во оваа држава (родители со едно до две деца). И се што е видено последниве 10-15 години на политички план се политики за отфрлање на поединецот од својата држава, причина повеќе да се отселиш, па и да посегнеш по некоја очајна мерка, како бугарско државјанство, што е план Б за многу поединци. И не ги напаѓам затоа што големата слика е против поединецот. Не се вложува во наука, образование, култура и спорт, се вложува единствено со шиптaризација. Нови непотребни министерства и институции и нови непотребни политички вработувања. Затоа, за жал, се движиме кон тоа Македонецот да стане странец во својата матична држава.

Општо зборам не реков за мене, јас сум друга приказна моментално, и така ќе биди извесен период.
Ете ти тоа што го викаш еден сат да не те чепка никој, такво нешто не треба да постои барем првата година откако ќе станат родители, и жената сака да одмори еден сат, не еден сат пет минути, ама нема, си се женил, си сакал дете епа нема рает, не можи ист да ти биде животот откако ќе станиш родител.
Мажите сакаат деца да раѓа жената а тие не сакаат да си излезат од комфорт зоната, епа како така ?

 

[PloTwist]

Општо зборам не реков за мене, јас сум друга приказна моментално, и така ќе биди извесен период.
Ете ти тоа што го викаш еден сат да не те чепка никој, такво нешто не треба да постои барем првата година откако ќе станат родители, и жената сака да одмори еден сат, не еден сат пет минути, ама нема, си се женил, си сакал дете епа нема рает, не можи ист да ти биде животот откако ќе станиш родител.
Мажите сакаат деца да раѓа жената а тие не сакаат да си излезат од комфорт зоната, епа како така ?

Мора да постои тој еден час личен одмор. Ти реков, не мора да е класичен одмор, ама да не биде драмски театар каде ќе се внесеш во улогата на жената на која и треба издувен вентил.

Државно, се отвораат боледувања, што лични, што за грижа за дете до три годишна возраст. Знае и да се скрати, поради финансиските придобивки предвидени во ЗРО. Тоа е контрапродуктивно, од една страна разбирливо е дека на сите родители им требаат повеќе пари, од друга страна на детето му е потреба мајка.

Не се лути одма, барем се сложувам со она што го напиша, само гледај во програмата да внесеш еден час одмор.

 

[Darling]

Не сакаат свекрви да им се моткаат по дома, сакаат мажот да им е сопруга.
Најглупата генерација македонски жени во историјата. Одземање право на глас под најитно.

Ај иселеничките секако немаат никој друг, одбрале така сами да ги растат, ама и свекрвата и мајката се на работа до пензија на 65г веќе. После пензија и они се веќе со здравствени проблеми да ги мачиш со деца.

Ќе дојде и кај нас бебиситерството како популарна работа за 18-20 годишњачки, ако и веќе не е дојдено во Скопје, како што се чистачките.

 

[teknuvalo111]

Мора да постои тој еден час личен одмор. Ти реков, не мора да е класичен одмор, ама да не биде драмски театар каде ќе се внесеш во улогата на жената на која и треба издувен вентил.

Државно, се отвораат боледувања, што лични, што за грижа за дете до три годишна возраст. Знае и да се скрати, поради финансиските придобивки предвидени во ЗРО. Тоа е контрапродуктивно, од една страна разбирливо е дека на сите родители им требаат повеќе пари, од друга страна на детето му е потреба мајка.

Не се лути одма, барем се сложувам со она што го напиша, само гледај во програмата да внесеш еден час одмор.

Pa toa e muabetot deka bez starite nemoze, sto jas ke se kurcam ili ona deka sme vo EU, golemiot stap, ke gi dadam site pari samo da imam eden baba ili dedo da te zameni barem pola den vo mesecot, Da ne zboruvam da e non stop. Se karam so Avstrijci imale po 4 deca zasto jas samo edno, pa ti imas 2 babi 2 dedovci rabotes biro ni 40 saati nedelno, go gledas deteto 3 saara na den samo da si poigras, dodeka nie sme totatlno obratno 24/7 so deteto, ne ja brojam gradinkata 4 casa sto ni go skrati zivotot za 20 godini so disorderi i dijagnozi na zdravo masko dete....Kaj mene nemozat da dojdat starite poradi vnukot ima autizam zaglaveni se vo Mk 24/7. Eve gi i nasite romi ima okolu mene polno familii site imat samo po edno, zavrsi toa vreme so 3-4 i za niv na ovie okolnosti.

 

[cholismo]

Мора да постои тој еден час личен одмор. Ти реков, не мора да е класичен одмор, ама да не биде драмски театар каде ќе се внесеш во улогата на жената на која и треба издувен вентил.

Државно, се отвораат боледувања, што лични, што за грижа за дете до три годишна возраст. Знае и да се скрати, поради финансиските придобивки предвидени во ЗРО. Тоа е контрапродуктивно, од една страна разбирливо е дека на сите родители им требаат повеќе пари, од друга страна на детето му е потреба мајка.

Не се лути одма, барем се сложувам со она што го напиша, само гледај во програмата да внесеш еден час одмор.

Нека има скратено работно време првите три години за мајката, тука така е, четири часа работиш четири те плаќа фондот, плус земаш и детски додаток за детето до 18 години, секој месец 260 евра
Исто така и ако не работиш и немаш приходи после раѓање државата е должна да ти исплаќа 65% од платата која си ја земал пред да се породиш, до една година, после можиш и да продолжиш ама значително помалку ќе земаш.
Исто така и работодавецот три години е должен да ти го држи работното место.


Во Македонија сеуште постојат случаи како погоре, отказ за време на бременост. Колку треба да си нечовек пред се за тоа да го сториш, практично ја оставаш жената не само без работа туку и без породилно, кај нас едвај со две плати на крај се излегува ами замисли со една дете да гледаш, новородено.

 

[курајбер]

Ај иселеничките секако немаат никој друг, одбрале така сами да ги растат, ама и свекрвата и мајката се на работа до пензија на 65г веќе. После пензија и они се веќе со здравствени проблеми да ги мачиш со деца.

Ќе дојде и кај нас бебиситерството како популарна работа за 18-20 годишњачки, ако и веќе не е дојдено во Скопје, како што се чистачките.

Јаките кариери и издувните вентили што се нужни отпосле не смеат да трпат.

 

[cholismo]

Не сакаат свекрви да им се моткаат по дома, сакаат мажот да им е сопруга.
Најглупата генерација македонски жени во историјата. Одземање право на глас под најитно.

Мажот да е татко не сопруга
Детето од кај комшиите не го донесе никоја, не можи мајката да е родител само, мора да се делат обврските околу децата, поготово тие што живеат сами.
Строго сум против оставање на баби и дедовци деца по цел ден за тие да скитаат по кафеани, си створил фамилија ќе си ја гледаш бе пријателе, ова само неизживеан можи да го спори. Како што се откажува жената од многу работи откако ќе стани мајка така и таткото треба.
Сум го чекала ова дете со години за свекрва ми да го гледа, нема грешка.
Шо е должна свекрва ми да ми го варди детето по цел ден, мајка ми е 75 години и уште внуци чува од брат ми, јас си знам како, и после се чудиме како децата се зависни од телефони, па нормално, стара жена не ќе трча цел ден по дете, ќе му го бапни телефонот.

 

[CokiMan]

Ќе дојде и кај нас бебиситерството како популарна работа за 18-20 годишњачки

Заебана ситуација.

 

[Darling]

Јаките кариери и издувните вентили што се нужни отпосле не смеат да трпат.


Прегледај го приврзокот 484511

Заебана ситуација.

Priroden tek na nastanite, vo nedostatok na sestri I bratucedki, plus dokaz deka ne sme tolku siromasni kolku sto kukame deka sme. Barem ete okolu centralnoto podracje na Skopje ne se.

 

[savan]

да ги гибниме малку митовите
И тако ми и мајка ми се од големи фамилии, по неколку браќа и сестри, имам повеќе од 20 први братучеди и братучетки, втори и не ги познавам сите.
Што е заедничко?
Кавги. Стално имаше и се уште има кавги - за ниви, за пари, нешто јатрвата рекла, нешто снаата рекла, децата неубаво се гледани, старите премногу бараат, интриги на сите страни.
Не е чудо што нема повеќе живот во големи заедници, премногу трауматично и неудобно искуство
Јас и сопругата ми моја сакана имаме две деца, наскоро стануваат тинејџери. Ги пораснавме и изгледавме без помош од баба и дедо. Не беше баш лесно, но кога ќе се вратам наназад не беше ни претерано тешко. Олеснително е што доста време работев од дома па можев да ги гледам децата, но отежнувачко беше што долго време живеевме под кирија, два пати моравме да менуваме стан, немаше секогаш доволен прилив на пари, итн.
не сме луѓе што сакаат кафеани, нога не ми крочила во кладилница, жена ми сама се шминка, нормално облечена, ништо претерано, одиме на летување кога можеме да одиме, кога немавме пари не одевме. И тука нема ништо срамотно.
Мене ми е најважно што децава имаа се што е потребно за едно здраво и весело детство, детството никогаш не се заборава.
Се надевам дека ќе успееме до крај.
Никогаш не делам рецепти и мои искуства на други, секој е различен и сам си ја кове среќата. Многу зависи и од окружувањето и карактерите, мора да се има и среќа.

А најважно е да не се слушаат други. Си го нашол својот животен партнер и со него ќе го делиш и доброто и лошото, колку и да звучи тоа како празна фраза.