Еве ти Текнувало што пиша..
Горе у ѓерманиите.. уште во градинка, иде психолог/дефектолог повремено и ги набљудува дечињата како си играат, што прават.
Нема никаква интеракција со нив или васпитачката, туку немо набљудува и запишува..
Кога ќе види нешто чудно, по неколку дена им иде писмо на родителите од социјална служба. Нема сакам, нејќам, не смеат они "моето дете е нормално ова-она"!
Се знае како иде процедура..
Се разговара со родителите, а на детето му се прави проценка и опсервација..
Подоцна се упатува на специјалист ако треба..
За понатаму се знае кај ќе учи тоа дете..
А кај нас, нашле па зашле, свират к*рцу, аааа нееее Јованче е супер дете! Малку е атипично, ама нема шанса у специјално!
Асистент сакаме! Сакаме у Корчагин да учи! Сакаме бла-бла-бла..
Па сераторски медиуми ќе ти објавуваат еднострани приказни за дискриминацијата на Јованче оти не го викнале другарчињата на роденден..
(А тоа што Јованче им вришти или мумла цел ден на часеви, или превртува клупи, легнува на земја.. мање битно)
Е тоа е разликата меѓу Германија и нас..
Повели, еве кажи дека ние сме "понапредни" од германците!
Ма седми у светот