Песната има јака мелодија, а и текстот е доста неодреден што го прави интересен за интерпретација. Дали е за Лидија што му ѕвони на дупла линија? Дали е за Лидија што му ѕвони после две линии? Или дали е за шмркање генерално "на дупла линија, ми ѕвони Лидија (кокаин, кетамин, амфетамин) - која Лидија? качи се па види ја" - пробај па погоди - "ме вози топ-топ-топ" или "дал имаш стотка, на неа и се моткам".
Видеото е снимано во лифт и почнува на најгорен спрат (дека Лидија те прави high), скоро секоја сцена е во кабина со луѓе (како вц-кабина), и има еден краток момент во видеото каде што се врти 8-ball (што е сленг за кокаин). Лидија може да е некоја опарена верзија на Маре Маријана. На крај на ден не е ни битно за што е, ако им се свиѓа на луѓето топ, се друго е споредно.
... лезбејки две... Ливадарка со три кучиња... Сергеј стилистот деклариран како геј... и крајот бакнеж на двајцата мажи во лифтот не ќе да ми личи на кокаин, надуван не ги прави овие работи со витлери на глава, но ти така го перцепираш видеото, јас убаво опишав и со текст и со фотографија мое мислење за исто видео!
Не е до возраста туку многу влијае и домашното воспитување поточно што слушаат родителите децата како сунгер го впиваат уште од најрана возраст.Тргнувам од себе што слушале моите и јас истото плус ако е нешто ново квалитетно.Има и сега воспитани деца на возраст од 20 години кои слушаат музика од 70 те и 80 те а двајца ги запознав на планинарење.
Деца од 20г. возраст веќе се далеку од деца, а возраст од кај 17-18г. е таман-време за проширување на личниот музички вкус и интерес во поширока смисла, оти музиката која си/сум ја слушал на 15-16 годишна возраст не е единствената и „најдобрата„ па затоа е неизбежно она природно „вртење наназад„ и барање/трагање по музика која сум/сме ја пропуштил/е а која и тоа како е добра па и безвременска...
... лезбејки две... Ливадарка со три кучиња... Сергеј стилистот деклариран како геј... и крајот бакнеж на двајцата мажи во лифтот не ќе да ми личи на кокаин, надуван не ги прави овие работи со витлери на глава, но ти така го перцепираш видеото, јас убаво опишав и со текст и со фотографија мое мислење за исто видео!
Тоа е океј, секој го гледа различно. Моја предпоставка е дека тој дел го имаат ставено ради кликови и да генерираат хајп и гледаш, им работи како стратегија. Ти да не го постираше видеово и начна муабетов за "младиве генерации", веројатно немаше да налетам ни на Јанг Дади, ни на Лидија. Контроверзност знае да продава. Оргиналното видео на Prodigy за "Smack my bitch up" (или на нашки кажано рашамарај ми ја кучката ) завршува во некој сличен тон како ова што е овде, легендарно видео, банирано скоро секаде, али генерираше хајп. Во Русија пред Ковид имаше видео од еден прејак бенд Крем Сода - Никаких Болше Вечеринок, спотот им имаше некоја слична тематика и ради тоа стана вирално видео во руски-говорни подрачја (безброј кликови, коментари, и тн).
Зборот ми е, кој го води бизнис делот кај Јанг Дади, не е наивен - гледаат на запад што продава и го прилагодуваат на наш реон (нешто што скоро сите автори кај нас го правеле, од Врчак и САФ, до Леб и Сол и Импулси).
Дека млад Џеј Зи со стихови за дрога, кучки и пари е симбол за длабочината на човековата душа. Кој што сака може да прави во музика како форма на изразување, и секој со свој вкус нели.
Музичката сцена е во криза. Поздодевна и покичерајска музика никогаш немало. Не е до годините туку е до фактите. Одвреме на време ќе се појави нешто поквалитетно и толку. Вистинска суша владее на музичката сцена. Па на Детско Славејче ќе слушниш поквалитетни песни.
ДА ме прости Господ на ваков тежок ден, ама кој кур е ова, која лидија качи се на куров и види ја во прво одделение пред 20 години застаре ова. Две капки од Ристо Бомбата е ремек дело за ова, и шо кур име е ова педерастично англицизирано американизирано ретардирано затворај се во лудница овие напасти.
ВО сите области е ова заглупување на рајата, на стоката, на гоимите, а веќе е заглупена и вакви ретардорсии му се сервираат да слуша, мјаукање и рикање и глупи детски финти чунки толку му е мозокот развиен на новите генерации, на ниво на 6 годишни ментално ретардирани деца.
Какви песни се вадеа за светските првенства порано, какви сега, оваа американската за светското е од уши крв да ти протечи, наменета за ретардирани инцести од алабама кои не ги ни знаат правилата, не ни знаат шо е тоа фудбал, се гојат со гмо мек доналдс и си мислат дека она нивниот американски ретардиран спорт со реклами е. Тешка криза за човештвото на секое поле, ментално, телесно, духовно и намерно е оркестрирана од горе за уништување на интелектуалните капацитети на рајата за да си ги туркаат агендите за нов светски поредок.
...све Ок глупирање и зезање, контраверзно не значи само ЛГБТ примеси, тоа до некоја година била ментална болест, не смее тоа да биде така вметнато во видео кореографијата во музиката на младината, ни треба здрава младина за потомство не хомосексуалност, а пораката е таа, на телефонот три броја на мајка му татко му и на ,,Лидија" качи се па види ја и на крај се качи со бакнување со другарот во лифт, што не пуштија и јазик малку поконтраверзно да биде
Дека млад Џеј Зи со стихови за дрога, кучки и пари е симбол за длабочината на човековата душа. Кој што сака може да прави во музика како форма на изразување, и секој со свој вкус нели.
Тек Пабло Ескобар да го ставел у текстот што ќе беше иначе од овие ген з нема будала Пабло што не го спомнал у песните барем еднаш. Другите термини им се Гучи, Кавали, Валентино, Версаче. Е толку им се прости текстовите.
Музичката сцена е во криза. Поздодевна и покичерајска музика никогаш немало. Не е до годините туку е до фактите. Одвреме на време ќе се појави нешто поквалитетно и толку. Вистинска суша владее на музичката сцена. Па на Детско Славејче ќе слушниш поквалитетни песни.
На „ЈТ„ повремено следам еден лик, се вика Рик Бито (или така некако...) ко е професионален студиски музичар и кој ради сите овие „промени„ кои се имаат случено во музиката и тој и многумина слични на него, буквално се останати без работа.
Ликот е професионалец и од неговите ставови може многу да се увиди и научи за падот од квалитетот од (поп) музиката во реално време.
Капак на се‘ е користењето на ВИ во создавање нова музика и со токму такви компјутерски „производи„ се преплавени платформите за стримање музика.
Не само што нема добри песни туку и самите пејачи и пејачки на ништо не личат. Порано Тоше,Каролина,Елена Ристеска,ајде и Владо Јаневски да речеме млад кога бил..не само што имаа добри песни туку и беа симпатични луѓе што си го познаваа јазикот,иако реално кажано и тие си го шитнаа газот и почнаа да пејат на српски. Сега кога ќе ги видиш оние 2 шпона,Гомнористика,за женскиот дел да не збориме,да ти се споврати и како изгледаат и што пејат,и на кој јазик,комплетно неписмени и одвратни.
Реално оддамна не слушам мк музика ама последниве 20на години не можам да се сетам на македонска песна што би ја пуштил своеволно освен Километри на Лозано и онаа Бела од Пајак.
Како и за се друго ова е резултат на отсуство на државата,во секој смисол,демек музикален народ со најубави песни не знам што,а кавал не можеш да слушнеш од некој од нашиве "музичари".
Ете вчера завчера некое шабанче од северниот сосед правел концерт имал обид да "испее"лошо на македонски некоја песна од тоше или така нешто и медиумиве скопје1,скопјеинфо се посраа во гаќи од среќа,салата препоплна со копиљана,тоа ти е,такво е македончето.
Не е до артистите, туку го популацијата што ја слуша. Да не се слушала таа музика немала да се прави ама оти младата популација ја слуша тоа и се прави.
Од секогаш музиката се движела според барањата на тинејџери. Првин бил рокот, па рапот, па сега ова што и да е. Само што очигледно дека кај моментално младите кога е во прашање музиката, музиката најмалце ја интересира. Ги интересира кој ќе направи поголема глупост, да звучи јако и да има јак бит, оти текст не слушаат.
Во кратки црти музика во која они ќе се пуваат дека се јаки. Во скратени црти, брзи коли, курви, криминал, ебење.
Пример со колешките од работа. Како можел некој да слуша Битлси, како може да се слуша Оливер Драгојевич многу ги бутала таа музика.
Истите два пати идат на настап на Сенидах. Првиот пат не можеле да ја видат и слушнат, па земаа карти во први редови. Нареден ден на пауза коментираат за текстовите што пеела, не се разбирала. Ама она била таква не е разбирлива, уствари лупета глупости.
Ги прашувам и зошто тогаш ја слушате и ја сакате кога не ја разбирате. Па она била многу силна жена, каква енергија имала, како изгледала.
Автоматски споено мислење:
Истата таа јака и убава жена за нив.
Коњиња со 100 операции за да изгледа така денес.
Не е до артистите, туку го популацијата што ја слуша. Да не се слушала таа музика немала да се прави ама оти младата популација ја слуша тоа и се прави.
Од секогаш музиката се движела според барањата на тинејџери. Првин бил рокот, па рапот, па сега ова што и да е. Само што очигледно дека кај моментално младите кога е во прашање музиката, музиката најмалце ја интересира. Ги интересира кој ќе направи поголема глупост, да звучи јако и да има јак бит, оти текст не слушаат.
Во кратки црти музика во која они ќе се пуваат дека се јаки. Во скратени црти, брзи коли, курви, криминал, ебење.
Пример со колешките од работа. Како можел некој да слуша Битлси, како може да се слуша Оливер Драгојевич многу ги бутала таа музика.
Истите два пати идат на настап на Сенидах. Првиот пат не можеле да ја видат и слушнат, па земаа карти во први редови. Нареден ден на пауза коментираат за текстовите што пеела, не се разбирала. Ама она била таква не е разбирлива, уствари лупета глупости.
Ги прашувам и зошто тогаш ја слушате и ја сакате кога не ја разбирате. Па она била многу силна жена, каква енергија имала, како изгледала.
Автоматски споено мислење:
Истата таа јака и убава жена за нив.
Коњиња со 100 операции за да изгледа така денес.
Да донесеме заклучок дека денешната музика ни станала инфантилна, треба да имаме одреден репрезентативен примерок, па врз база на тоа да дебатираме. Вака, врз селекција една случајно одбрана песна, не може да се донесе колективен заклучок, целокупната денешна авторска музика, нека биде само од нашите простори, да се етикетира како инфантилна.
Аргументот "добро е што се пишува и објавува" е ужасен. Можам и јас да се посерам, буквално, на лист хартија и да се прогласам самиот за уметник. Или половиот орган да ми биде четка, па да бидам авангарда (имаше ваков пример). Оваа тема, пред многу години, беше начната со еден член кога дебатата се водеше за едно уметничко дело, вредно милиони, а беше еднобојно срање. Буквално, една боја, ништо повеќе. Аргументот му беше дека требало време да се добие посакуваниот тон, што технички може да дојде и со случајно мешање на боите. Нема врска, тука има и заднински интерес, од аспект на даночните олеснувања и/или ослободувања, ама нема толку детално да навлегуваме во тематиката. Сепак, уметноста е во очите на посматрачот, се работи за субјективен вкус.
Од 90тите сме сведени на ист римам, неколку ноти исто или различно распоредени, да слушаме различни песни. Од Спирс до Кери. Најчесто изведувачите не се автори за текстот и на музиката, конкретно мислам на поп изведувачите. Пеат и толку. Дури и во рокот има преработки, дел од хитовите на Елвис се токму вакви песни, копање по историјата на блуз музиката со инструментална преработка. Тоа е она што го слушам јас, рок, џез и блуз. Сакам и класичен поп од 70ти и 80ти. И тука имаш хит енд мис, ама дел од песните го имаат преживеано тестот на времето, за разлика од поп естрадата (еве бој бендовите) кои имаат ограничен рок на траење. После нив има нови дечки во блокот, рефлекторите ќе паднат на нив.
Ретко слушам нова музика, независно дали е наша или странска. Еве и на глобално ниво, рокот е во слободен пат од 90тите, и оние етаблирани бендови кои се активни од пост-70тите, немаат солидни албуми последниве децении. На AC/DC (Rock or bust) и на Металика (72 Seasons) ми беа онака, ништо специјално, ништо посебно. Си симнав по некоја песна и тоа е тоа.
Овие песни со ритмично зборување, независно од текстот или од критиката, односно пораката која ја упатуваат, за мене се крајно неслушливи. Другарот Влатко, нетагнат, малку педерски, го критикуваше техното. Мојата критика нека стои и за ритмичките брзозборки.
Времето ќе покаже и докаже дали некој ќе се сеќава на модерните песни после 20-30 години, или ние, ќе се навраќаме во времето и ќе слушаме евергрини, и тоа ќе ни биде музичката историска кулминација. Пост тој период, можеби ќе биде и декаденција, па и инфантилност, што би рекла Кремче. Сепак, Србите знаат да извадат по некој пејач, кој ќе наполни сала полна со дечишта и/или тетки, или некој хит, кој ќе се врти по сите наши радиостаници. Често е шунд, ама вртат пари, прават кариери кои се врзани за југословенските простори, каде нема специфични јазични бариери. Еве, ние го извадивме Кајмакот, кој насловните страни, за жал, ги полни со киднапирања наместо со хитови. Да не беше овој настан, ќе заборавевме дека постои.
Оваа страница користи колачиња за персонализирање на содржината. Со продолжување на користењето, се согласувате со нашата политика за користење колачиња.
