Кое е твоето контроверзно мислење? (Тема 50: @Darling - Неверството да биде криминално дело)

[FORZA ACM]

Главна цел на пеналниот систем е контрола на поведението на населението. Талионот е вметнат и во Хамурабиевиот законик, во кој, за најголемиот дел од предвидените прекршоци е предвидена смртната казна. Само во оваа кратка историска генеза, прерипнуваш еден златен период на правото (кој денес не може да се инкорпорира), а тоа е табуто. Кога имаш некоја проста форма на човечка заедница, помала група на луѓе, лесно можеш да инкорпорираш и наметнеш одредени правни норми, макар и во форма на забрани. Имаш хиерархија во системот, каде, најчесто најстариот член, ги решавал сите проблеми во таа заедница. Една од најстрогите казни, која била еквивалент на смртната казна, е прогонот од заедницата.

Го рипна римското право, ама ајде ќе одиме на средновековието. Проблемот кој тука се појавува е комплексниот систем на управување. Имаме големи градови, имаме империи. Немаме построги казни, имаме постоги методи на изнуда на делото (океј, и начинот е променет, не е каменување, туку бесење). Комплексниот систем бара поголема државна контрола, пред се државен систем за наплата на даноци, пари кои се користеле за ширење на империјата преку неограничени војни. Во овој период се појавуваат и првите големи апсолутистички монархии (ги имало и претходно, каде кралот се поистоветувал и со самиот Бог), каде силата лежи во разумот на еден човек. Токму системот на наплата на даноците е доминото преку кои граѓаните започнуваат да добиваат извесни права. Со натамошниот историски текст во целост се сложувам.

Дури и кога се отвори дебата за 8от Аманман за Уставот на САД, под имплементирање на сурова казна не се подразбира смртната казна затоа што во времето на донесување на овој амандман оваа казна била многу својствена, односно се предвидувала на најголемиот дел од кривичните дела. Немало ни возразна граница, така и малолетник можел да биде осуден на смртна казна. Така, смртната казна остана во сила.

Лично сум поборник против смртната казна. Историски гледано, овој метод ниту вродил со плон, ниту дал резултат за подобрување на општествениот поредок. Би започнал од неконзистентноста на правниот поредок, пред се на моралот кој историски еволуира, односно исклучува одредени кривични дела од овој тип на казна (пр. некаде имаш смртна казна за прељуба, а некаде и за примање мито). Тука е и правната еволуција, каде правото неконтролирано се шири со сите општествени сегменти, така денес имаш пререгулација во однос на минатото каде имаш само базична покриеност. А треба да се наведе и правната несигурност, каде речиси и да нема закон кој не претпрел една измена и/или надополнување. Надвор о конвенциите, еднаш отворената врата тешко се затвора.

Дури и при модерниот систем знае да потфрли. Морав да пребарам, од 1973 г., до денес, во САД, 202 лица кои биле погрешно обвинети, биле убиени. Среќа во несреќа и САД го напуштаат овој метод на казнување, бројката на изречени смртни казни е под 50, што значи во просек под 1 од држава (да, немаат сите држави смртна казна, вадам просек). И во модерниот судски систем се прават грешки. Дури и кај нас, ретко кога апелација поништува првостепена одлука.

Ајде ќе одиме и со твоите примери. Делата од 27ми април се оквалификувани како терористичко загрозување на уставниот поредок и безбедноста. Имаше обид за државен удар, и по твојата логика на нештата, требаше да завршат по кратка постапка! За одредена група на граѓани, овие лица, се уставобранители. Од друга страна, промената на уставното име, која исто народски е оквалификувана како велепредавство, е протната по постапката за промена на Уставот. Мораш да го земеш предвид и толкувањето на правото, пред се правното кое варира од правник до правник. Нема еднообразност на правната логика.

Нас ни требаат постоги затворски казни, со апсолутна ослужливост на казната (и дефинитивно активација на алтернативните мерки). Ни треба затворска реформа, па дури и приватизација на затворите или давање на истите под концесија. Методот каде општествениот престапник е награден со бесплатни оброци, а според економската теорија нема ништо како бесплатен оброк, кров, греење и кревет, треба да замине во минатото. Добива многу повеќе од чесниот бездомник кој спие на отворено и јаде остатоци. Затворот ќе си стане профитабилна организација, а затворениците ќе мора активно да се вклучат во креирањето на општествениот капитал, било во работилници или оние пред истекот на казната, со цел ресоцијализација, и да работат во одредени институции.

Во оваа контура излегувам од конзервативната матрица. Сметам дека улогата и значењето на државата треба да биде помала, ограничена. И секако, целосната недоверба коај ја имам во правосудскиот систем и органите на државната управа кои со години одново и одново докажуваат крајна неспособност поради широката политизација и партизација (читај: корупција и неспособност). Зошто би сакал животот да го ставиш рацете на органите кои уживаат длабока народна непопуларност?

Долга и широка е за целата историја на правото да се опфати, поентата е дека казните се менувале, еволуирале од најразлични фактори, ги спомна дел од нив.
Дека има еволуција на моралот точно и дефинитивно има пренормираност што е контрапродуктивно, менувањето на системски и други закони заради партиски интереси по доаѓањето на секоја гарнитура на власт ни е хроничен проблем, неефективноста и неефикасноста на судството друг проблем кој е посебна тема. Настрана тоа, кажав дека примената на смртната казна заради доброто од кое се лишува сторителот - животот, треба да биде во услови на функционален правен систем нешто кое ние не го гледаме во догледна иднина. Понатаму, и за актуелниот систем на санкции да даде резултати е потребна таа минимална функционалност која ретко ја имаме. Заради определбата за еу и хармонизирањето со еу правото покрај конвенциите јасно ни е дека нема шанси да ја видиме смртната казна во нашето право, барем не во догледно време. Ама правото не е само она што е, актурлното, туку и какво треба да биде. Грешки имало и ќе има за жал ниеден систем не е совршен. Ситуацијата со апелација кај нас е таква бидејќи ерес се смета ако укине или преиначи пресуда. Не знам дали има земји со такво високо ниво на потврдени пресуди како во Македонија, тешко за верување. Далеку е подрастична ситуацијата со успехот на обвиненијата, над 90 проценти од истите завршуваат со осудителни пресуди, ако ги гледаме бројките го имаме најдоброто и најефикасно и најбезгрешно обвинителство во Европа и пошироко. Јасно е дека голем дел од случаите се филтрираат во почетните стадиуми и за оние за кои има јасни докази се продолжува постапката, ама и со тој аргумент процентот на успех е превисок, јавното обвинителство има преголема моќ, не знам за случај во кој барање за притвор било одбиено. Да не ја шириме.

27ми април треба да се изучува на правните факултети за како не треба да се применува правото. Класика удбашка местенка, монтиран случај срамота е да се дискутира, ги уништија животите на луѓето и нивните семејства. Случај фаличен од многу аспекти. Битието на кривичното дело не е исполнето, кој и каде создаде чувство на страв и несигурност кај граѓаните, страв имаше кај таа тесната предавничка клика во Собранието, народот најнормално си функционираше. Кој направи државен удар? Тие кои влегоа во Собранието или оние кои бираа претседател на Собрание без мнозинство од 61 пратеник, по две раце креваа, без јавност на седницата, надвор од уставни и законски и деловнички процедури. Па имаш снимки рускоска како се фали како знаела пред време кој колкава казна ќе добие, си признава дека се слушала со заев, главниот сведок на обвинителството со лажни сведочења, со менување изјави под притисок на обвинителството, пиштол имало Игор Југ требало да го убие заев, на која снимка има во неговите раце пиштол и како заклучиле дека сакал да го убие заев само таа и кацарска знаат. И самата вели не се сеќавала дали видела пиштол на снимките во различни емисии. Од авион, од вселена се гледа дека е монтиран случај кој само формално мораше да се помини, си избраа од бихачка подобни судии, подобни обвинители, одбраа кој ќе оди курбан (оние кои имаа потенцијал да им ги скинат главите) за да се уништи духот на народот, за полесно да се промени името, за да види народот што ќе се случи ако некој се спротистави, и успеаа во тоа, народот со прст не мрдна, а голем дел се согласуваше со северна. Ете затоа курбан заминаа тие луѓе, некои и буквално, в затвор умреа.

Промената на името не е предавство? Не делото велепрадвство туку во општа смисла на зборот. Како промената на името не е загрозување на независноста на државата? И како заев и димитров и тогашниот државен врв не ја доведоа Македонија во потчинета положба на Грција со прифаќање на северна, прифаќањето да се легализира со т.н преспански договор нивното мешање во нашите внатрешни работи, да ни менуваат учебници, да ни менуваат имиња на стадиони, аеродроми, автопати, да ни поставуваат табли пред споменици дека се репрезенти на хеленистичката култура и другите гнасотилаци?

 

[Tyler Durden]

Јас искрено и не гледам многу контроверзност да се воведе смртна казна. Нема што да трошат кислород за џабе бандата на Палчо, терористите од Смилковско, Диво Насеље. Целта на затворите е ресоцијализација за полесно враќање во општеството. Значи за ситни кривични дела каде сторителот има можност за поправање или каење, каде сторителот не направил нешто непоправливо или неповратно, каде има потенцијал во самиот сторител за такво нешто.

Како ти ќе ресоцијализираш амеба што зел да убива луѓе во името на пустинскиот педофил!? Како ти ќе ресоцијализираш убијци на деца, педофили кои учествуваат во трговија со деца како Џефри Епстин!? Како ти ќе ресоцијализираш замешани во трговија со органи, во трговија со дрога, проституција и детска порнографија!? Самиот факт дека постојат такви појави кои прават такви работи е најголемиот хорор што може да постои. Таквите појави треба да бидат отстранети од планетата Земја, да бидат уништени, а не да им се даде можност да живеат на наш трошок, додека со самото нивно неелиминирање секогаш ќе постои опасност да се најдат повторно на слобода на ваков или онаков начин и повторно да почнат со такви дејствија.

Значи освен смртна казна за гореспоменатите појави, треба и солидно мачење, да молат да бидат убиени, да се упати порака кон психопатите како ќе се постапува доколку се одлучат да прават такви дејствија, за во иднина за некои идни сторители да подразмислат два пати пред да се одлучат на такви дејанија. Досега системот работи во корист за нив, нема никаква потреба да се плашат од него, требало да имаат правда и слични небулози. Разни невладини организации кои одма се тука да скокаат за дискриминација, правичност и тн.

Зошто не може да им се стави крај на ваквите појави е затоа што постојат правила, државата игра по тие правила, додека за другиве не постојат правила. И нормално дека не можеш да ги искорениш ваквите појави. Еве ќе набројам два примера: Ел Салвадор на Наиб Букеле како позитивен, дојде на власт ги искорени корумпираните судии, ги затвори сите криминалци и го претвори Ел Салвадор од една од најнебезбедните држави во светот до најбезбедна земја во цела Америка. И Велика Британија како негативен, таму се оди во затвор за мемиња, ама затоа кога некој Афганистанец ќе силува некое девојче тогаш судиите викаат дека требало да се има разбирање, дека не биле културно вклопени и тн.
Резултатот = Лондон capital of rape.

 

[PloTwist]

Долга и широка е за целата историја на правото да се опфати, поентата е дека казните се менувале, еволуирале од најразлични фактори, ги спомна дел од нив.
Дека има еволуција на моралот точно и дефинитивно има пренормираност што е контрапродуктивно, менувањето на системски и други закони заради партиски интереси по доаѓањето на секоја гарнитура на власт ни е хроничен проблем, неефективноста и неефикасноста на судството друг проблем кој е посебна тема. Настрана тоа, кажав дека примената на смртната казна заради доброто од кое се лишува сторителот - животот, треба да биде во услови на функционален правен систем нешто кое ние не го гледаме во догледна иднина. Понатаму, и за актуелниот систем на санкции да даде резултати е потребна таа минимална функционалност која ретко ја имаме. Заради определбата за еу и хармонизирањето со еу правото покрај конвенциите јасно ни е дека нема шанси да ја видиме смртната казна во нашето право, барем не во догледно време. Ама правото не е само она што е, актурлното, туку и какво треба да биде. Грешки имало и ќе има за жал ниеден систем не е совршен. Ситуацијата со апелација кај нас е таква бидејќи ерес се смета ако укине или преиначи пресуда. Не знам дали има земји со такво високо ниво на потврдени пресуди како во Македонија, тешко за верување. Далеку е подрастична ситуацијата со успехот на обвиненијата, над 90 проценти од истите завршуваат со осудителни пресуди, ако ги гледаме бројките го имаме најдоброто и најефикасно и најбезгрешно обвинителство во Европа и пошироко. Јасно е дека голем дел од случаите се филтрираат во почетните стадиуми и за оние за кои има јасни докази се продолжува постапката, ама и со тој аргумент процентот на успех е превисок, јавното обвинителство има преголема моќ, не знам за случај во кој барање за притвор било одбиено. Да не ја шириме.

27ми април треба да се изучува на правните факултети за како не треба да се применува правото. Класика удбашка местенка, монтиран случај срамота е да се дискутира, ги уништија животите на луѓето и нивните семејства. Случај фаличен од многу аспекти. Битието на кривичното дело не е исполнето, кој и каде создаде чувство на страв и несигурност кај граѓаните, страв имаше кај таа тесната предавничка клика во Собранието, народот најнормално си функционираше. Кој направи државен удар? Тие кои влегоа во Собранието или оние кои бираа претседател на Собрание без мнозинство од 61 пратеник, по две раце креваа, без јавност на седницата, надвор од уставни и законски и деловнички процедури. Па имаш снимки рускоска како се фали како знаела пред време кој колкава казна ќе добие, си признава дека се слушала со заев, главниот сведок на обвинителството со лажни сведочења, со менување изјави под притисок на обвинителството, пиштол имало Игор Југ требало да го убие заев, на која снимка има во неговите раце пиштол и како заклучиле дека сакал да го убие заев само таа и кацарска знаат. И самата вели не се сеќавала дали видела пиштол на снимките во различни емисии. Од авион, од вселена се гледа дека е монтиран случај кој само формално мораше да се помини, си избраа од бихачка подобни судии, подобни обвинители, одбраа кој ќе оди курбан (оние кои имаа потенцијал да им ги скинат главите) за да се уништи духот на народот, за полесно да се промени името, за да види народот што ќе се случи ако некој се спротистави, и успеаа во тоа, народот со прст не мрдна, а голем дел се согласуваше со северна. Ете затоа курбан заминаа тие луѓе, некои и буквално, в затвор умреа.

Промената на името не е предавство? Не делото велепрадвство туку во општа смисла на зборот. Како промената на името не е загрозување на независноста на државата? И како заев и димитров и тогашниот државен врв не ја доведоа Македонија во потчинета положба на Грција со прифаќање на северна, прифаќањето да се легализира со т.н преспански договор нивното мешање во нашите внатрешни работи, да ни менуваат учебници, да ни менуваат имиња на стадиони, аеродроми, автопати, да ни поставуваат табли пред споменици дека се репрезенти на хеленистичката култура и другите гнасотилаци?

Нешто што често се запоставува во овие дебати е и хуманистичкиот аспект кон егзекуторот. Во минатото се користеле низа ефекти за сузбивање на грижата на совест, како на пример пар-непар кај огненото оружје или статистичка грешка кај копчето. Кога смртната казна се реализирала со стрелање, само една пушка (или неколку) имала куршум, останатите пукале ќорци. Ова во целост не ја намалува грижата на совест кај потенцијалниот убиец, кој (потенцијално) убива со амин и од името на државата.

Поголема казна е да живееш во кутија со децении, луѓето околу тебе да се излегуваат, се менуваат, општеството се менува, а ти остануваш во таа дупка, тапкаш во место, психолошки тонеш.

КЗ се смени непосредно по промената на името, како метод на благодарност за пратениците кои гласаа „За“ овој предлог, со ова ќе заклучиш дека правото е производ на волјата на владеачкото мнозинство, класа или партија. Државата секогаш ќе најде начин да го казни малиот човек.

Правниот фокус треба да се впери кај оние кривични дела кои се најчести, најрепетициони, како финансиските и економските, и тука да се бара излезно решение со построги законски казни и построги контроли. Тука има колективна штета, а таму (убиство), претежно, индивидуална/поеинечна. Од друга страна имаме и ретардирани кривични дела, пропишани во 394-г и 407-а од КЗ кои треба да се избришат. Посебно првото, само по себе, е отворено на широка интерпретација.

Примерите намерно ти ги дадов затоа што се предмет на широка јавна дебата. Имаш пресуди за терористичко загрозување на уставниот поредок и безбедноста, со самото тоа, со твоите дефинициски поставености, во друг правен поредок можеби и ќе следуваше и смртна казна. Од друга страна, факт е дека сегашната опозиција тогаш имаше парламентарно мнозинство и од техничко-правен апсект го имаше секое право да формира влада. Постапката за избор на претседател на Собранието не беше деловнички запазена, но тоа не им го одзема правниот легитимитен да си ја формираат владата. Е сега, правниот проблем е тоа што они имаат правна можност, легалистички, да го сменат Уставот, а притоа не се запазени кривично-правните елементи во кривичното дело за кое сакаш да ги натовариш. Не ми е целта да зачнам дебата на овие теми, само сакам да ти ги покажам двете страни на паричката. Линијата по која одиш е претенка и нејасна затоа што правото е подлежно на толкување и интерпретација.

Во едно ќе се сложиме, унификацијата не дава плод, нас ни треба кодификација на правото.

 

[Partizanen banditen]

Не би се сложил дека треба на некои луѓе да им се даде друга шанса, т. е. да не добијат смртна казна. Еве прост пример со некои диктатори кои се одговорни за смрт на некои луѓе или кои издаваат наредби да се убиваат некои луѓе. Тука мислам на оној севернокорејскиот идиот, потоа некои афрички диктатори. Во друг ред ги ставам војните лица кои не постапуваат според начелата на војната и убиваат свесно цивили и ратни заробеници. И трети кои ми паѓаат на памет се монструми како оној од Србија лани што уби девет млади луѓе во околината на Белград.

Ај некој нека ми одговори кој ке ги врати животите на тие млади кои имале од 15 до 21 година? Притоа идиотот свесно го направил тоа. Секако многу е опиплива темава, ама еве овие три групи на луѓе кои ги споменав и за кои има директни докази дека наравиле злосторства не заслужуваат право на втора шанса, ниту на доживотен затвор, а не пак 20 години колку доби монструмов од Србија.

Автоматски споено мислење: 25 декември 2025

Еве и тебе да ти одговорам @wot, кога ке умрам имам желба да ме кремираат и моите органи да ги подарат на некој што му требаат, доколку се здрави и функционални. Сметам дека не е битно каков "одиш" физички во задгробниот живот, ако воопшто постои, туку каков си човек додека си жив. Затоа и споменав барем некое добро да има од тие кои ке бидат погубени.

 

[bijons]

...кривичниот законик разлика прави само ,,со умисла" или од небрижност, а судењето на убиец со дебело досие и убиец несакајќи поради Х причини се во ист кош третиран на ист начин, па и во затвор во оддел за убијци, ако би имало смртна казна за убиство тогаш и двајцата и тој што намерно убил и пак би убил ќе биде егзкутиран и тој другиот што убил несакајќи и се кае емотивно уништен пак поради нели еднаквоста ,,двајцата убиле" ќе бидат екзекутирани што не е добро и не е правично.
...а тоа што се вели доживотен затвор со работа за општеството, износот на вредноста на таа работа да се исплати на оштетеното семејство на убиениот, за негово потомство и слично, а не за државата, пак ли таа да ќари врз грб на туѓа трагедија?

 

[Ska Maniac]

Океј, барам навивачи на Милан и Јувентус да се согласат со мене. @Марли? @Ska Maniac? @Mondonico? @Scirea?

Anyone?

Зависи од контекстот на злосторството . За голем дел од популацијава сметам дека и преблага е смртната казна, туку дека треба превентивно да се екстерминира за да не дојде до потреба за смртна казна.

 

[jamey jasta]

Ако не да вратиме на секој мост да има обесена глава и децата тоа да го гледаат.
Муабетот во правдата е што одредени елити, во континуитет се во можност да избегнуваат правда и поради разни околности никогаш не "одлежуваат ни ден", а прават да речам посуптилен а подалекусежен криминал.
Пример - еве, Груевски или политичарите во македонија, како и многу еминентни политичари/капиталисти низ светов.
Еве го мојот hot take - смртната казна е тема за дебатирање наметната токму од елитите и како дебата претставува инструмент за замајување на јавноста, за да овде просечниот човек се замара за исклучоци на психопатијата, наместо коренот на проблемот - сеопшта неказнивост или блага казнивост. Дури и генерален недостаток на прогон. Особено кон елити.
Додека 1% си прави што сака, спонзорира кругови на трговија со луѓе, педофилија, насилство, црни пари и тн ...
1% прави малверзации за да избегнува даноци, па после ние со донации или gofundme покриваме медицински сметки.
Имаш дрога на секој чекор, мафија на најјако секаде на светот... па еве ви дечки коски вадете си очи со кикирики случаеви на смртна казна, додека ние ви ебеме матер и преку правен сектор на најјако.

Поголем проблем е фактот што нема егзекуција на правда генерално по сите ешалони, премногу виновни луѓе не се прогонуваат воопшто, бидуваат невини, исклучоци се невините да бидат осудени.

Има таму некој мултимилијардер веројатно поврзан со најсилните служби во светот кој произведува и дистрибуира тешки дроги. Истиот тој си го пичи негде на некоја ултра луксузна вила и се грее со пари. И тој е недопирлив пошто има цел еден систем на корумпирани послушници под него. И така има рефилтрација на ваквите ликови секоја декада.

Таквата неправда реално е поголем проблем.
Таквата неправда во континуитет сади животи ради кои се збори дали да се врати смртната казна или не (силувачи, масовни убијци и тн). Општествена, по сите шавови неправда и непрогон.

Пошто секој од тие психопати се чувствува недопирлив гледајќи кон горе. Бидејќи тие "од горе", правда не ги фаќа, така и некој small scale локален психопат мисли дека "e недопирлив".

Мислите ли дека Епстеин би се уплашил од смртна казна ?
Бил Клинтон и целата таа клика ?
Whoop de doo, се преплашија од смртна казна. 30 години го правеле тоа и пак никој за ништо не одговара

Најостар прогон треба да има кон елитите. И од таму треба да се почне.
Кога ќе види малото мече дека големата мечка се плаши, и тоа ќе се исплаши 100%.
Ако го плашиш малото мече, големата мечка многу веројатно дека нема да се исплаши.

А ако ме прашуваш мене, поголема е ретрибуцијата на правда ако некому му досудат 140 години ќорка него ли да му пресудат on the spot.
Мислам дека цел живот ќорка е повеќе од доволна патња. Поголема од смртна казна за мене.
И да, не се согласувам со оние либерални ресоцијализација програми од Европа посебно. Сметам дека затворот треба да е затвор, а не хотел.

 

[Византиецот]

И јас би дал контраверзно мислење, но јас сум олицетворение на контраверзноста. Контраверзност на нозе.

 

[Goyathlayyy]

Трошка христијанство нема во вас.

1. Hristijanstvoto u praksa se bazira na " plashi se od gospo" bash za psihopatite pedofilite da si gi kontroliraat impulsite .. moze kje go zaebat sistemot ali gospo gi gleda.

2. Koga kje imash dete kje skontash zoshto Palcho go izgubil statusot na covecko bitie, zashto edno kuce zasluzuva povekje ematija od nego i zashto ti do togash ne smeesh da glasash.

 

[Darling]

1. Hristijanstvoto u praksa se bazira na " plashi se od gospo" bash za psihopatite pedofilite da si gi kontroliraat impulsite .. moze kje go zaebat sistemot ali gospo gi gleda.

2. Koga kje imash dete kje skontash zoshto Palcho go izgubil statusot na covecko bitie, zashto edno kuce zasluzuva povekje ematija od nego i zashto ti do togash ne smeesh da glasash.

Не го разбираш христијанството.

 

[Aceso]

Не би се сложил дека треба на некои луѓе да им се даде друга шанса, т. е. да не добијат смртна казна. Еве прост пример со некои диктатори кои се одговорни за смрт на некои луѓе или кои издаваат наредби да се убиваат некои луѓе. Тука мислам на оној севернокорејскиот идиот, потоа некои афрички диктатори. Во друг ред ги ставам војните лица кои не постапуваат според начелата на војната и убиваат свесно цивили и ратни заробеници. И трети кои ми паѓаат на памет се монструми како оној од Србија лани што уби девет млади луѓе во околината на Белград.

Ај некој нека ми одговори кој ке ги врати животите на тие млади кои имале од 15 до 21 година? Притоа идиотот свесно го направил тоа. Секако многу е опиплива темава, ама еве овие три групи на луѓе кои ги споменав и за кои има директни докази дека наравиле злосторства не заслужуваат право на втора шанса, ниту на доживотен затвор, а не пак 20 години колку доби монструмов од Србија.

И како смртната казна носи правда за сите тие загубени животи? Ние го осудуваме злото што они го направиле (убивање луѓе), и ги казнуваме со истото. Морално сфаќам кај целите, ама егзекуцијата не е подобар метод од доживотен затвор и целосна јавна одговорност.

Притисокот што го чувствуваат убијците на Вања и нивното семејство е огромен, и дали би го чувствувале тоа ако им дадевме смртна казна? Што сме постигнале со тоа? Ништо, сторителите ќе умрат и нема да има никаква јавна одговорност за тоа. По смртта темата се затвора. Со доживотен затвор сторителите ќе живеат со делото секој ден.

Кај оние со минимален морален капацитет, сакам да верувам дека ќе проработи нешто внатрешно, и самото живеење со делото ќе биде најтешка казна за нив и секојдневен потсетник. Во другиот случај, кај оние без морален компас, казната повеќе е за заштита на општеството и осуда на делото, а со доживотен затвор се оневозможува неговото повторање и му се одзема на сторителот привилегијата за нормален живот.

 

[Mud]

И како смртната казна носи правда за сите тие загубени животи? Ние го осудуваме злото што они го направиле (убивање луѓе), и ги казнуваме со истото. Морално сфаќам кај целите, ама егзекуцијата не е подобар метод од доживотен затвор и целосна јавна одговорност.

Притисокот што го чувствуваат убијците на Вања и нивното семејство е огромен, и дали би го чувствувале тоа ако им дадевме смртна казна? Што сме постигнале со тоа? Ништо, сторителите ќе умрат и нема да има никаква јавна одговорност за тоа. По смртта темата се затвора. Со доживотен затвор сторителите ќе живеат со делото секој ден.

Кај оние со минимален морален капацитет, сакам да верувам дека ќе проработи нешто внатрешно, и самото живеење со делото ќе биде најтешка казна за нив и секојдневен потсетник. Во другиот случај, кај оние без морален компас, казната повеќе е за заштита на општеството и осуда на делото, а со доживотен затвор се оневозможува неговото повторање и му се одзема на сторителот привилегијата за нормален живот.

Верувај дека Палчовци не чуствуваат никаков притисок и каење, да имаа немаше да се бранат и да гледаат да се спасат.

У затвор се како дома, не е многу сменето, си ги тераат истите муабети како у штаб, со истите поволства како и надвор.

 

[Aceso]

Верувај дека Палчовци не чуствуваат никаков притисок и каење, да имаа немаше да се бранат и да гледаат да се спасат.

У затвор се како дома, не е многу сменето, си ги тераат истите муабети како у штаб, со истите поволства како и надвор.

Може и да не чувствуваат каење како што кажав претходно и штом се без морален компас најдобро решение е доживотен затвор. Со тоа општеството ќе покаже дека нема повторување на вакво зло. Доживотна и строга изолација и тоа е тоа. За мене тоа е посериозна и потешка казна од брза смрт.

 

[Марли]

Океј, барам навивачи на Милан и Јувентус да се согласат со мене. @Марли? @Ska Maniac? @Mondonico? @Scirea?

Anyone?

Ноуп, не знам што е дискусијава ама ја сум за смртна казна, линчување јавно и тоа за луѓе ко овие што го киднапираа и утепаа дејчено лани, за педофили, овие што пукаат у школо итн.

 

[Комита Ултрас]

Функционално судство и затворски систем е подобра опција од смрттна казна. Затвориве наши имаат и мобилни и пици јадат и на слобода се пуштани, а и внатре не е некој си пекол за вакви убијци.
Пре би да имаме затвор каде што ваквите ко Палчо би гниеле у самица 24 часа до крај на животот, без слобода, без да знае дали е ден или ноќ без никаква посета, да јаде кога ќе му се даде и АКО му се даде, ко кучиња да живеат сами со себе, во соба од 2 квадрата, кревет, јаже и столче. Па он нека одлучи што со јажето.