Живот или Живуркање

[AceCaleb]

Добро познат нешто многу заозбилен денеска

Хипотетички како што е поставено ја бирам втората опција. Но прво што би направил по ваквата тешка вест, ги заврзувам патиките и одам на кеј, еднаш, двапати, трипати, итн. додека не го извадам со пот тоа срање од мене или додека на рикнам на сред кеј. Океј, делува филмски но мислам дека тоа ќе ми биде првата реакција, се надевам нема да мора некогаш да ја доживеам ситуацијата. Како и да е, би се надевал на најмал микрон шанса дека можно е да грешат за конечната разврска.
Реално при наши услови тешко и дека некој би имал финансиски средства за да го тера тоа повеќегодишно лечење, ако се работи за ефикасност ќе платиш, ако не поголеми шанси има да умреш, сурова но вистинита разврска кога се во прашање операции со 6 цифрени бројки (во евра) и слични други ситуации и терапии.

 

[WalterWhiteTheMethKnight]

Првата година ќе живеам до максимум. После ќе напраавм пари (нелегално, се разбира), ќе им ги поделам на билските и во меѓувреме ќе гледам да утепам што е можно повеќе штетници. Ако ме фатат, и така веќе болен сум, ќе одам во болница на терапија.

 

[bucio]

Ќе ја избркам болеста со мојата огромна волја, затоа што јас сум господар на мојата судбина.

 

[Pane-G]

Хм хм би го направил според неговиот пример инаку кога се работи здравјето по природа сум оптимист и верувам во моќта на природата ,а не некакви хемиски срања лекови и хемотерапија таков начин никогаш не помага туку само природно си е природно без разлика каков ќе биде изходот доволно е само оптимизам и ништо појќе

 

[leandra]

Јас како реалист, ќе идам да се проверам некаде на страна, тоа во МКД што и да ти кажат ќе те излажат, ни збор да не им верувате. Ќе се проверам на три места во Европа. Ако ми ги соопштат истите резултати земам динамит на себе и влагам (ќе најдам начин) во собрание на последна седница од месец кога идат и од влада, и се дигам во воздух.

Сигурно од нив сум закачила болест, идат со мене.
На челото задолжително тетоважа Бог простува, јас не

 

[Mud]

2 години нормален живот. После тоа ќе воскреснам нали.

 

[Rigel Kent]

Два предлога се во контрадикција , односно ако болеста е толку тешка каков нормален живот би имал без терапија 2 години , односно зошто би бил толку неподнослив кога одма би почнал со терапија?
Што подолго сум на светов толку ќе имам време да се помирам дека ќе ме нема.

 

[831]

Ќе се навлечам на хероин и ќе умрам во бескрајно блаженство...

 

[Windfucker]

 

[Смрт за зони и пајак воз.]

Ако не е скапо и не боли би се лечел
А ако е скапо и терапијата е болна исто како Леандра ... само кај зонашите

 

[UrbanSamurai]

I'll Go Berzerk

 

[коцка]

а тие 4-5 год агонија одма почнуваат или после тие 2 год нормален живот?
како и да е, не се откажувам без борба, терапија!

 

[blue ladybug]

Јас би одбрала од двете опции по малку. Би го живеела животот, би направила се што сакам, а не сум успеала до тогаш да направам. Би ја примала неопходната тепарија, но не би лежела во болница. Последните денови, недели, месеци, години би ги поминала со луѓето кои ги сакам. Би се лекувала затоа што би можела така да поминам повеќе време со блиските. И онака еден ден сите ќе умреме. Дали порано или подоцна.
Сепак ваквите луѓе треба да го прифатат фактот дека смртта е близу. Ова е најтешкиот дел. Затоа подршка од цело семејство, за било која одлука и да ја донесе болното лице, е повеќе од потребна и неопходна.

 

[sime333]

Би го одбрал првиот начин, а за тоа време додека сум жив ќе пробам да направам што е можно повеќе пари (нормално нелегално).

 

[*-----*]

Знчи темава е потполно морбидна.. се наежив и пробав да се ставам во оваа ситуација..искрено се згрозив ... затоа што сепак исходот е еден и единствен..а сепак за да се стигне до него патот е ужасно болен... секако не би одбрала најверојатно ниту една од понудениве опции..напротив би ја искористила третата која за некое чудо не ти е претставена тука.. поточно би си го прекинала и тоа малку време што ми останало само за да не патам...
но..па следи прашањето зошто да не продолжам да се борам..не знам што би можело да се случи утре нели??Можеби за тие две-три-пет-шест години ќе се најде некој иноватор и ќе измисли лек за оваа болест..или пак не??
Најверојатно би се подложила на сите потребни третмани со голема надеж... или пак не? Зарем би било живот воопшто 5години да ги минам во сон?
Не не ..тоа не е живот..
Така ја одбирам втората опција..живеејќи го секој ден како да е последен..

За трета опција некако премногу кукавички ми делува , сепак ете остануваат две квалитетни години во кој што може да се направат одредени работи кој такаречено си ги оставал ај утре ај задутре.
Некој би рекле ете надеж можеби ќе биде изнајден лек,што праиме ако за таа болест воопшто и нема никакви истражувања или се премногу малку,впрочем колку луѓе така се надевале и најблиските нивни фрлале огромни суми на пари за секој слушнат лек на секој надри лекар кој би им дал и трошка надеж ?
5 години поминати во сон се мизерување, 2 години колку толку нормални поминати со блиските се сепак подобри од ништо и од мизерувањето за кое што знаеш дека ти е неминовно.

Јас како реалист, ќе идам да се проверам некаде на страна, тоа во МКД што и да ти кажат ќе те излажат, ни збор да не им верувате. Ќе се проверам на три места во Европа. Ако ми ги соопштат истите резултати земам динамит на себе и влагам (ќе најдам начин) во собрание на последна седница од месец кога идат и од влада, и се дигам во воздух.

Сигурно од нив сум закачила болест, идат со мене.
На челото задолжително тетоважа Бог простува, јас не

Да бе па да отвориш место за нови гладни вошки,пак не си напраила ништо со тоа,само ќе го дозаебеш народов