@ОП
Прво да разграничиме дали само филозовски прашуваш?
Дали практичниот дел ти е кристално јасен?
Хемотерапија е генерално многу заебана постапка, но некогаш носи резултати. Нормално зависи многу од случајот и степенот на напредок на болеста.
Алтернативите (не зборам за бајачи, биоенергии, и слични) постојат, посебно канабиодните масла се успешни во стагнирање на напредокот на болеста. Тотално нема зијан да се проба (освен финансиски или криминален, и двете небитни за болниот).
Тоа практичното на страна, факт е дека крајот ќе ни дојде на сите. Разликата е само како го поминуваме времето до тогаш.
Во конкретниов случај, за некој борбата до крај е тоа правото, па макар и со хемотерапија. За друг, поважно е остатокот од времето да биде по поминато по свој избор а не со патење од хемотерапијата.
Како и да бидне, со лесно нека му е на болниот.
Зимата - зимување , летото - летување . Другите месеци шетња низ цела европа , поточно кај што можеме да одиме ние македонците . Маме им јебем британска , верувам дека и на умирање да им кажам дека сум нема да ми дадат виза ) Специјално застанување во Амстердам , нормално . Секој маж знае зошто . И секој тревољубар исто .
. Вака можи да филозофираме сите али кога иди ваков момент се би дале за да се спасиме. Лично кај мене и така и така го терам секој ден во крајност, секоја секунда се трошам до крај и би фурал максимално, а ако осетам дека вистина ќе одам под земја дури и би размислил да го исчистам светот од оние кои ми праеле срања на секој чекор и тоа со кеф. Тогаш нема кој да ми суди и ниту пак ми е гајле што ќе јадат за мене после тоа, ќе гледам да помианм наједноставно без фрлање пари и купување на лажна надеж со лагите кои ги нудат на секој чекор дека може да ме излечат.
