Ваша поезија!

http://www.facebook.com/editnote.php?draft&note_id=323775110986210&id=1407714077
loca
by Петар Дафчев on Wednesday, January 11, 2012 at 10:39pm ·
sekoja nova prolet
sekoj nov martovski dozd
sekoe rascvetano cvekje
me vrakja nazad vo spomeni
kade bevme dvajcata nie
velese zasekogas da trebase
no samo spomeni ostanaa
i sega nova prolet ide
no ke recam eve hrabro ni na
kraj pamet naseto vreme ne mi ide
i taka ke setam niz ulici pusti
no znam deka vekje nema da bidam
onoj istiot nostalgicar pa da patam
za ona nase minato koe ne mozam
da go vratam...
odam taka jas pogledi topli dobivam
no jas site tie gi odbivam kako nekoe
magare na srede most taka se osekjam
ne odam ni napred ni nazad tapkam vo mesto
na ona nase mesto kade te ljubev cesto
sega so kilometri razdaleceni pa si velam
mozno li e ti na mene nekogas da se setis
Ne kategoricno NE toa go ZNAM no moram
ete taka kako nekoj freak site drugi devojki
da gi povreduvam plasejki se da sakam se pretvoriv
vo monstrum koj ne znae povekje da saka i ete
mozebi ke ti bide milo i drago za pozitivniot ludak
koj go sakase i toj tebe No znaj toj ne moze da ljubi
povekje
 
Кујунџија


Секој кујунџија е уметник
од жичка сребро линија
од линија форма
од форма желба

Ти сакаше нешто да кажиме
или само желание за убава рожба да насадиме
Своето семе на сува земја наместо дождец да го ставиме
Ти или јас?
...ајде да се менуваме

Треба или мора,ако или можеби
ебаму мајката,како само во реченица склопени сакаат да бидат
Ќе бидам еден ден славен,жими мајка
како да е курва,во секоја моја валканица ставена

...мојата мајка!

Плукам на се несвое
на папоци со врски,на божемни долгови без должници
Без оган нема пари,кујунџијо
немој прегорено,никој несака црно!
 
За овој сон

Заради тој сон
на сите летови
за рака се држиме
и сонуваме со очи
отворени кон првите зраци сонце.
Трчавме по улици
со прсти од слатки лепливи
јас, со штикли
тазе облечени
морав да научам
да скротам туѓи калдрми.
За тој сон
се будевме врзани
како панделка
на подарокот
наречен Живот.
Ова патување
ми донесе приказни
раскажувам
за да замириса
на она што сега е сеќавање
и во душата
со тенок слој ванила
се покрива.


За овој сон
се будевме.
За овие мигови
се грееме.
И знам.
Смееме.
Во сите бои да постоиме.
Како бродот по Сена
макаронот изеден крајпатно
канделабрите за џумки од невнимание
виолински клучеви место обични
за нови врати отварање.


Љубов, како по ќерамиди мачка
се движи и стоплува ноџиња
се врати за да биде уште посилна
од млекото среќно да се оближува.
Се сеќаваме.
За овој сон
Се смееме.
Можеби, Љубов сееме.
 
Сонив летина колку амбар висока,
Поле лелеави житишта, со поклопец небесен,
Долги, мрзливи денови, со мисли, бавни, широки,
Распослани и немарни, со крилја на врв дрвјата,
Со перки во потоците, брзоноги по калдрмата.

Сонував џагорливи улици, полиени со светлост месечева,
И песна што поточи угоре, кон брдото над селото,
Кон огнови Дионисови и зажарени млади гласови,
Кон гајди и тапани и светлите очи нејзини.

Заврти се полјана, и се' во место застана,
Огнот до ѕвезди порасна, таа ко привид исчезна,
Мракот се спушти, изгасна, очите, огнот, месечината.
 
Тврдина

Имам тврдина во моето срце која не ми дава да излезам,
Имам тврдина во моето срце која не сакам да ја бранам,
Со насмевки лажни и соништа влажни јас бегам на миг,
Со спомени тажни ме враќа и запечатува како жиг.

Имам тврдина во моето срце која не можам да ја уништам,
Имам тврдина во моето срце која ми води ритам.
Со алкохол јас ја поткупувам за да ме пуште на час,
Со мармулук ме прибира наредното утро да си најдам спас.
 
Побуда

Зар може да се рече фала, некому,
некаде, за сиве овие нешта?
Како музиката, запаметените миризби,
чистотата на чаршафите во кои се создавала Љубовта?
Не...

Оди спиј Ана,
не прашувај,
снемавме прашалници
точките одамна се претворени во запирки.
Оди сонувај
таму се сите одговори.
 
Еден од оние денови

Денес е еден од „оние“ денови
кога се костимираме во ведрина,
си лепиме насмевки
кои ни стојат природно
како мустаци на мало дете
во училишна претстава.

За малку ќе се изгушкавме
и ќе си ги измеревме
силината на стисокот во паскали
и пријатноста на мирисот во не-знам-што,
и ќе се прашувавме дали и колку
горните параметри имаат врска
со искреноста и капењето.

За среќа, ја избегнавме
опасноста од соголување.
Разменивме само трошка
културно надмудрување
додека се разминувавме
закитени со вештачки мустаци.
 
За Времето

Дојди
ова лето
како топлина во образ
како кајсија
згазната со боса нога
Дојди
како река
во која се ладат лубеници
сплоти се
со мојата младост
Дојди
донеси ми смев до небо
неповторлива радост
мирис на смрека.


Дојди
Ти,
Што Живот се викаш
јаваш змејови
пушташ змаеви
кршиш сончеви зраци со раце
мирисаш на полски чаеви.


Дојди
Ти,
Сеќавање што те знам
Собори ме
Во твојот храм
ти, Љубов во секоја пора
Ти, што во песна да те зачувам.


Морам.
 
Sedev i ja gledav Sedef
a ovoj surtukot
kako mu bese imeto a Shefket
ne prtimetue deka go saka
si vikam ova seriive turski
i poezijata im e takva
me tera da placam
kolku zalno vozviseno
a kolku bedna realnost
i niski ludze u moralna smisla!
 
Неврат

Ме навредуваш
кога мислиш
дека очекувам
да ме разбереш.
Та јас само зборувам со себе
и знам дека баш те боли
што сум забегала
и зошто.

Ме навредуваш
кога бараш да верувам
дека тоа што нé згмечи е мравка а не багер,
дека сé ќе биде како некогаш.
Тогаш, сé беше лесно и изгледаше решливо:
имаше на кој да се потпреме
имаше кој да нé утеши
и кој да ни прости -
ти ме имаше мене
и јас те имав тебе
во безумно изобилство.
 
Рака во рака,
со чекори што мирисаат на
ветер,
со расклештени лица,
полека но сигурно
додека се движиме
додека патуваме
додека сме среќни,
развеани глуварчиња
ти се плеткаат во косата;
Не ги забележуваш,
ми се допаѓаш ваков
несмасен;
Како со координирани потези
заедно со мене
итаме,
се приближуваме
се повеќе,
за конечно
да ја стигнеме
Слободата.
 
Принцезата секогаш сака да носи круна

Каков старец,ебате ликот во огледало
гледај каде си ја оставил капата и чадорот
Насмевка и заби полни со кариес
здив налеан од вино и лук од вчера

Принцезата неможе да биде поголема од ѕверот
принцезата не сака да биде поголема од ѕверот,принцезата сака да има круна
Приказна за јакоста,за сите сами
понекојпат како река носи се...тишина

Сакаш да ти кажам оти бев маж,оти ја ебев пет пати на ден?

Заборавив на се
никој не броеше,никој не проба да знае
Налеав уште еден здив од вино и лук,да не бидам секој
да ти кажам,да не заборавам...што е вечност

...после мамурлак
...после убав секс
...после изгубена партија покер
...после УБАВА жена
 
Горе - долу


Се опиле уличкиве
од сите истурени мисли
што ги држам
за рака
ко првачиња
преминуваат со елан
низ сите собички
на мојата населба.
Цртаат редови
лага и вистина.


Ти, мое небо
што ги гризеш облаците
како мојот љубовник образите
симни се малку
со нас, обичните
шетачи
по мисли, страници од книги, зборови.


Наведни се
да видиме
каде залутале ѕвездите.

Ах!
Во деколтето
на вселената.
Знам,
сме се опиле
од твојата мека порнографија.
 
Ајмо ѕвезди!


Си носам во џеб
ѕвезди еден куп
жешки ко колачиња
ги нудам
бесплатно
на подадени рачиња.

На очи
што плачат
оти немаат кому
што да значат.

Ги нудам
за да светнат
сите што паднале
кога пробале да летнат.

Оти, реткост е
светлина денес да дадеш
а на небото
никогаш не му е доста
кога го крадеш.

Земете, велам
тргувам и со ѕвезден прав
утро е
но нека не ви е страв.
Оваа детска песна
ќе ве престори во вашиот сон
насмевнете се додека ве гушка
топлина од ѕвезден ксилофон.

Свири, мојата количка
натоварена со ѕвезди
што ги пече Месечината
ја туркам за да ја сопрам
секоја стемнета тага
и да ја намалам далечината
Што стои
Меѓу раскарани љубовници
Меѓи на исплачени очи
Страв на детето од кутрето
Далечината
Меѓу ѕвездите
и Небото.
 
Тука си


Плагијат,ефтин и искинат
така со себе,така со тебе во темница
Секој е она што го знаеш
секој што сакаш да го имаш во слободно пливање

Песна си ми,во музика без зборови
стих или капка солза за патетика
Ми отекуваат ноѕеве
слаба циркулација во криза,наркотична

Секогаш недопиена
секогаш неизмиена чаша од којзнае што
Тука си,не ти знам име
ниту денови од период...само ебење

Гледај убавина со скап кармин за усни
колку глупаво,колку убаво
Оти бе,мислиш дека си стара
што ако имаш газ со целулит

...зарем сакаш некого што тоа го гледа?

Можеби за душата не треба ебење
сите ги сакаат лагите
сите ги сакаат лагите
сите сме едно се...во лагите
 
You must log in or register to reply here.

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom