Ваша поезија!

Како да те погалам, кога сакам да те мачам?
Во твоите мисли ангел, а ѓавол ќе ти врачам...
Зошто да ти простам, кога можам да те мразам,
да уривам ѕидови и соништа да газам?

Зошто имаш ќерка, а јас имам мачка?
 
Пријатен ден



Четврт бурек и расонување
бакнеж врел пред раскинување...
Градот мава шамари по улици со сонце
јас по менѓушки и валкани патики
се инспирирам
од одот на џуџестите баби и нивните зембили со млеко и леб
со светилките што заборавено жмиркаат позади завесите
мачките што се сексаат без усул по тротоарите
а надежта е свиена на гнездата на гавраните.
Патешествие за мерак
основа на мојата радост.
Крик на осамеништво
или напната младост.
Автобуски линии, бучава низ тркала
бурекот ми ги измасти рацете
немам каде да се измијам.
Денес е 12ти февруари, ден за дупла деветка.

а јас сум само ментол бомбона од нечиј нос што испарува.
Пријатен ден.
 
Жалам за се: станиците, фенерите,
облак пред сонцето, за живите, умрените...
Стојам а придвижувам кон почетокот од крајот,
не, не сум совршена, не чекај ме во рајот...

Одам, не се навраќам, нурнувам и пливам,
така сфаќам, создавам, се чувствувам жива...
Полека но сигурно, градам пред да скршам,
ко коцка без димензија е мојата душа...

Немој да ме менуваш, немој да ме чекаш,
два пати не стапнувај во истата река...
Дозволи да полетам, вечноста ја сакам,
никогаш не посакав да заврши вака...
 
Place Called Home

You took me by surprise
And promised me the sky
But then shot me in the heart
And left me in the dark.

Will I wash away
Ever from this pain
I need a place where I belong
Come and save my day
Help me find my way
And take me to a place called home.

Forever in your eyes
I will see myself
Haunted by the lies
Of your inner hell.

Will I wash away
Ever from this pain
I need a place where I belong
Come and save my day
Help me find my way
And take me to a place called home.

By Finity. :back: (не е завршена, ми фали првата строфа, tomorrow maybe.)
​
 
Стоп за слепата тишина која што не демнее во очите
Ме каменуваат со омраза сите мисли од изгубените странци низ времето
Оваа нежна игра крваво ќе заврши
Овој старец ќе остане кастриран во душата
Овие моменти од вечноста ќе горат и горат
Се додека ѓаволот не се сожали врз мене

Мирисот го претворам во вкус
А допирите во знаци
Вината не можам да ја искорнам од внатре
А убавината е самото измачување
Проклета проклетија ми плови низ мисливе
Ужасна материја низ ноздрвите
Секој миг станува како шаховска игра со нејзиното височество

Но јас..го плукам секој неистрениран стих и се надевам како дете дека тревата е позелена на другата страна
 
Марсот е заглавен во небесна кутија, во просторот е земен
Лови идеи и светлина, во коридорот кој е темен
Неговите идеи се јасни како промена на сонце и месечина
А, светлината променлива како човек што почива без причина
И сите сме плод на неговата астрална проекција

Неговите гради носат тежина на неполетани врани
Неговите патетики го инфицираат дигестивниот систем и немаат мани
Доколку неговите очи точеа солзи, за езерата ќе немаше брани
Тој е скитникот кој јава на огнената птица
Тој е симнувачот на маски, трагачот по лица
​
 
Tomorrow is a new day
But I'm not so excited anyway
I know it will be the same story
The one you once told me

There's no one to save me
I'm drowning in the rain
The winds blows in my face
And I keep asking myself,why i am so much in pain?
I wanna dissapear,from this world so laime/

My life is no perfect
But It's not bad either
There are things i keep tracking
But I don't give up,I know myself as a fighter

Although i have so much strenght,i wanna dissapear
Sick and tired of everyone around,sometimes i let go one tear
Just to remind myself,that i want so much to dissapear

Like the clouds in the sky,i wanna dissapear,
Like the snow melting down,i wanna dissapear,
I wanna dissapear,and have no fear from the things i see and hear,
Have no fear,just wanna fly away,wanna dissapear.

...
baeh,leave it//
 
ЕДЕН УБАВ ПРОЛЕТЕН ДЕН

Ќе се разбудиш еден убав прoлетен ден
Сам, со педесетина лета на плеќите свои
И ќе посакаш со своите крилја
Да се вивнеш кон синото небо.

Ќе ги осетиш тогаш овенатите раце
И болки од ревма по колената стари
И ќе заплачеш силно оѕарен кон небо
И ќе посакаш миг од години млади.

Да поминеш пак крај оној што го сакаш,
Да собереш сила и храброст во себе
Да му речеш ``Те сакам од срце!
Сакам животот да го минам со тебе.``

20 дек 2008
 
Проклета курва

Зошто ли сереше кога знаеше дека со искрено срце љубам?
Би ги симнал и ѕвездите од небото, би сторил се
О ти си курва проклета, но јас ништо нема да загубам
Јас не сум бедник како тебе кој се клеца
За промискуитетните фрустрации да си ги празни
Јас не се ебам додека гледам како другите плачат и страдат...

Можеш ли да ме сфатиш гаду мрачен и клет
Колку силно љубам за да направам грев?
Зар дозволи љубовта раздор да се стори?
О запустена курво, кој ли тебе те створи?

И додека ангелите се молат за спасение на душите страдни
Ти се шибаш во некој подрум темен и влажен
Додека другите плачат ти се лечиш со кур
Додека другите го молат Бога да ги спаси
Бог тебе те гледа и му се гнаси!

Како ли ќе можеш да ме погледнеш во очиве мои
Кога искрени солзи ронеа длабоко во ноќта
Се молев на Бога да не те казни
Додека ти несреќнице доживуваше оргазми!

Зар будала бев за тебе и твоите грешки да се молам
Ко ангел да бдеам под Исусовата икона света
За да ми го начукаш после јако и гадно
О ти несреќнице, ти курво проклета!

----------

Извинете за вулгарностите, но во целост да ја задржиме искреноста.
------

Ме заболе

Застанувам невино под нежното ѕвездено небо
О, магична ноќ, ме храниш со небесна сила
Но кој ве еба сите вас што јадевте лајна
Вие сте запустени и заебани, потешки од срања

Љубев безгранично како што Бог ги љуби чедата свои
Трагајќи по вечниот идеал на совршенство и спокој
Но се испосравте со лајна потешки од гревовите ваши
Курви сте сите, вам ни Бог не може да ве спаси!

Плачам со горчливи солзи, плачам од бол и јад
Ве сакав повеќе од себеси, би умрел секогаш за вас
Се додека не се изебавте со демонот, тој темен гад
Умрете сите, јас не сум совршен за да можам повеќе да ве крепам!
Не ми е грижа дали ме љубите
Не ми е грижа дали ќе ме изгубите
Јас сум грешник кој што се покаја за грешките свои
Што од љубов и почит несвесно ги стори
Јас не ширам курварска реа со мојот глас
Искрено, курот ме заболе за вас!

-------

Се извинувам уште еднаш за искреноста :smir:
 
Ми се гади од вас-лицемери без лица,
од вашата гордост, пакост и злоба,
од секоја голема а мала ситница
од тоа што не заслужувате човек да е добар...

Ме грози што за вас пролевам солза,
за вашите бедни, неиспрани души...
Ми се гади од вашиот сјај ко од бронза,
а позади него железото ве гуши...

Ме мачат вашите подадени раце,
за прегратка болна во растреперен чекор...
А растат во вас со невидлив квасец
злобата, гревот кој ќе го поднесе некој...

Бегај од мене, не бараш а земаш,
зарем да е твое она што го градев?
Верувај од совеста полоша казна нема,
таа ќе ти врати, за се` што тој ти даде...
 
Реа на љубовта

Љубовта е нежна ко дождот пролетен
Убавината и мирисот рајски што го носи
Љубовта смрди ко полскиот нужник
Во кој задоволна ти сереше сношти.

Со насмевка светла ја шириш топлината
И радости ангелски што од душа ти зрачат
Оставајќи ги срамно фекалиите твои
Што длабоко в стомакот бессрамно те мачат.

Барем да пуштеше вода или раце да измиеше
Да не ја осеќам смрдеата на љубовта твоја
Барем тоалет да употребеше, не за џабе се гребеше
Сега од гомната твои до тебе не можам да стојам.

О ти бессрамнице, о ти никаквице
Немој повеќе да ми пружиш извалкана рака
Зажалив што те сретнав, зажалив што плачев
Зажалив што бесцелно со ангелите се мачев

А ти пак сереше без притоа тоалет да употребиш
И раце не миеше кога поздрав топол ми нудеше
Но курва си, и ко курва вечно ќе се шибаш
Од тебе ороспијо саглам човек не бива!
 
There Is Not Enough Time


With all their evil strength​
They’re trying to bring us down.​
But we must not allow​
Them to reach that ground.

​
With all their wicked words​
They’re trying to stop us now.​
But we must never allow​
Them to find out how.

​
And there is something more​
We know it has to be found.​
No, this is not our fate​
The tide is turning around.

​
We’re stronger than this​
I can see it in your eyes.​
Together we will stand​
And fight away their lies.

​
In this wasteland, in this nightmare,​
I can see you, you are falling.​
But leave your worries, and your fear,​
I will come by, and save you dear.


To seize the night is all it takes.​
(And there’s not enough time.)​
To give our love tonight we have.​
(There’s not enough time.)​
To let it fade away simply we can’t.​
(There’s not enough time.)​
To be together we were always meant.​
(There’s not enough time.)


By Finity. :back: (искрено, доста ме трогна ова што го напишав, оти некако баш така се одвиваат работите во последно време, иако се обидувам да не мислам на тоа. :cry:)
​
 
Надвор од моето тело
собрани неколку танчари
пир прават
со моите мисли се хранат
крв и бои има
колку за нов почеток.
Со А, или со мене
ти не си им на видик.
Сама, сепак.
Неутешно ми е да знам...
Дека
И ти си сам.
 
Некому ќе му мириса на цвеќе,
некому на моч и на лој...
Некому нема да му е важно веќе,
некој ќе го продаде животот свој.

Еден од нив, ти можеш да бидеш,
со синџир врзан или галеб бел.
Но твоето око пред носот не си виде,
и сега талкаш, немаш живот цел...
 
Кога читам лоша поезија чуствувам како кожата да ми се превртува
Згазени имбецили во волжебни години без никаков концепт за визија и уметност
Уништена младост, и шприцер вечери
Сета таа глупавост собрана во 4 збора
Доволно силни да ни ја насликаат вистината
Со само малку душа...со само малку труд.

Умрете гнети ексјуфолкери, горете модерни титови пионери
Џвакајте ги сопствените органи, и и жонглирајте со вашите очи
Вие џаволски проклетства поради која мојава мила Македонија не може да мрдне напред.

УМРЕТЕЕЕЕ!!!!
 
You must log in or register to reply here.

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom