Учи за да не работиш

[мкд владе]

Епа седни прочитај ми ги сите километарски постови, па ќе правиме муабет

Dovolno procitav.
Ova tvoeto e ko da se zali kalugjerkata oti vo manastirot nema spa centar, pedikir, manikir i ne mozi da si dozvoli da go rasetava svetot, nadolz i popreku.
Oti e kalugjerka, ete zatoa. Sama si odbrala i si resila da bidi toa. Ako sakala drug zivoten stil mozi trebalo da odberi druga profesija, eskort dama na primer ili so znam jas.

 

[Harry the dog]

Зависи од школо, професори, и каков е генерално образовниот систем на кој си изложен (која среќа си ја имал со учители/професори, институции, и тн). Кај нас, учениците/студентите често се третираат како корпа за информации, каде професорот/учителот дроби идеи кои децата треба да ги научат како папагали (кога гекнал Наполеон, кога била битката кај Говрлево, и колку држави има Јужна Америка). Ова е погрешен начин на користење на образование.

Образование е за да се научат вештини за создавање вредност, да се стекне емоционална интелигенција (да знаеш како да комуницираш со луѓе, како да ги разбереш), да знаеш како да комуницираш, перцепираш. Целиот процес е многу покомплексен и поважен од тоа да е бустер за пред биро за вработување. Место да учат децава кога умрел Аминта, треба да научат зошто Х почнал војна со У. Кои фактори придонеле ситуацијата да ескалира? Дали има слична ситуација во историјата каде под слични фактори имало друг исход? Образованието генерално треба да не учи како да мислиме со своја глава и да го интерпретираме светот околу нас.

Околу заработка, учи да заработиш е генерално вистинита изјава. Гледам податоци од ОЕЦД, работници со диплома заработуваат околу 20% повеќе од работници без неа. Предпоставката е дека дипломата ти дава вештини како работник кои ти даваат подобра позиција за преговори со работодавци и клиенти, создаваш поголема вредност. Многу поважно, факултетот ти дава контакти од индустријата која ја целиш и тоа е доста добро. Колку некој ќе работи, со или без диплома, е генерално индивидуална работа (работни навики, работни прилики, пазар на труд, животни состојби и тн), али генерално учење (диплома) носи подобра заработка.

 

[Lurtz]

Поентата ми е дека не може да се прави директна споредба меѓу времето во кое сте живееле вие и времето во кое живееме ние. Условите биле различни, а сметам дека во многу аспекти вашата генерација имала поповолна положба. Тоа што од 200 студенти само 24 успеале да дипломираат на време, само по себе зборува за тогашните критериуми и за тежината на студирањето. Но, дали мислиш дека нам денес ни е лесно кога имаме инфлација на дипломи, кога секој втор се претставува како квазиинтелектуалец и кога самата диплома сè помалку гарантира дека знаењето и трудот ќе бидат соодветно вреднувани?

Јас буквално од најмали нозе сум сонувала да го работам ова што го работам денес. Мене многу ми значи кога некој ќе ми каже благодарам, кога ќе ми каже дека сум во право, кога луѓето ми бараат совет и покрај тоа што веќе не сум таму каде што бев. Ми значи кога гледам дека имаат доверба во мене, дека ме почитуваат и дека знаењето што сум го стекнувала со години некому навистина му користи.

Но, што фајде од сето тоа ако општеството не го вреднува доволно трудот што стои зад таа професија? Што фајде од личното задоволство кога истовремено се прашуваш дали ќе можеш да му обезбедиш пристоен живот на сопственото семејство? Не можам да плаќам сметки со благодарност, ниту да му обезбедам сè што му е потребно на моето дете со сознанието дека сум добра во она што го работам.

И да бидам јасна, немам апсолутно ништо против болничарите, хигиеничарите или која било друга професија. Јас ги почитувам луѓето поради нивните човечки квалитети, а не поради тоа што го работат. Не е прашањето кој е повреден како човек, ниту сметам дека некој што нема факултет вреди помалку. Прашањето е дали годините вложени во образование, знаењето, одговорноста и посветеноста треба да бидат соодветно вреднувани. Според мене, треба.

Која е поентата? Зошто јас да го учам моето дете дека треба да учи, да се труди, да биде одговорно и да работи на себе, ако реалноста постојано му покажува дека тие нешта не се гаранција за пристоен живот? Не велам дека знаењето нема вредност. Напротив, токму затоа што верувам во неговата вредност, ме разочарува кога гледам колку малку таа вредност може да значи во смислата на постоењето. Животот не е само учи, учи, учи, па работи. Има и друг многу важен аспект на животот, за да функционираш, нормално. Да излезеш, да прошеташ, да си купиш нешто, итн.

Многу време ми требаше за да дојдам до овие ставови. И искрено, жал ми е што воопшто почнав вака да размислувам за нешто што отсекогаш сум го сметала за важно. Жално ми е што нешто што треба да биде двигател на човекот, желбата за знаење, за напредок и за личен развој, кај мене почна да се меша со разочарување од реалноста.

Не затоа што престанав да верувам во знаењето, туку затоа што почнав да се прашувам дали општеството сè уште знае да го препознае и вреднува истото.

Ок, ајде да збориме за овој период. Тој период го кркавме ние, геникс и бумери, од еден систем у друг, но тоа ги занима младите плус е офтопик согласно темата.
Ама главната поента не ја кажуваш. Кој тоа учи за да не работи. Или го учи своето дете да учи за да не работи.

Јас гледам дека на тоа ги воспитуваат родителите кои се длабоко партизирани или со кабли до гуша. Обичниот граѓанин/младинец, рецимо сака да се школува, сонува да програмира, да проектира, да истражува или работи со финансии, да не чисти улици или да копа канали цел живот ама после тоа што? Работа во магацин, киоск, продавница за "одлични" 35-40000 денари.
Не сакам да кажувам примери од блиското семејство кај се имаат работено со информатика-сениор и со економски, но системот е кратко речено крш. Зачлени се сине у партија за да не работиш.

Втора битна работа е периодот од завршување до вработување на соодветно место. Тоа е посебна тема, не е тема за лежење и работа, но влијае многу на целиот систем. Но, за тоа на друго место, исто е офтопик.

Има многу да се збори за ова, ич не е едноставен целиот систем на насочување, воспитување, учење и вработување. Само еден збор-продуктивност ѕеро.

 

[D-Imperator]

"Драг иден магистер по економски науки, книгата чини 1500 денари, ќе ја уплатиш на жиро сметка, еве ти примерок, види како изгледа, да одиш сега во библиотеката на Економски и да ја купиш, или пак да се снајдеш да ја купиш од некои претходни студенти што станале магистри, но прочитај на почетокот, пишува: Ниту еден дел од оваа книга не може да биде репродуциран или пренесен во која и да било форма или со кои да било средства, електронски или технички, без претходна дозвола од авторот".
Си помислив, кој ќе истражува за претходни студенти, немам време за губење, работам и имам пари цел тираж од 150 примероци од книгата на професорката да и го откупам, може поефтино ќе поминам ако нејзиното менторство го започнеме со ручек во некоја кафеана, но едноставно си мислам дека како иден експерт по финансии морам да стекнам и пракса и да направам анализа на сопствениот финансиски извештај и да направам акциски план со цел стекнување на позитивен биланс на капиталот.
Според Cobiss книгата постои само во еден оригинален примерок во една библиотека и таа може само да се изнајми, но единствено со шарм и позитивен пристап и долгогодишно искуство на работа со луѓе успеав книгата да ја ископирам и ме чинеше само 300 денари и плус за библиотекарката 200 денари Grand кафе од 155 денари од Ramstore на акција.

 

[fennel]

Учиш за да работиш не за да газдуваш. Газда се учи на улица затоа што најбитно е да знаеш со луѓе. Така да има да се усереш од работа после учењето.

А во иднина формалното white collar образование ќе биде валидно за нетворкинг и ширење познанства кои можат да се кешираат покасно. Се друго ќе стане непотребно.

Професијата на минатото, сегашноста и иднината е продавањето. Се друго е моментален хајп со рок на траење. А продажбата најдобро се учи на улица и низ сопствен trial & error. Во 10 од 10 случаи би одбрал да бидам добар продавач отколку незнам, AI инжењер.

Ог Мандино да не си го читал?
Инаку дааа, си ја трефнал нишката, за разлика од многуте кои си ги бранат дипломчињата и времето потрошено на стекнување на папирот.
Улица, свет, луѓе, саеми, средби, круг на познаства, би додал и м*да, тоа е тоа. Трговија, инвестиција, ризик..... таму е полето на бој, учење е за тие што бог не им дал талент
* Мислата со талентот не е моја, да не ми се нафрлате сега.

Автоматски споено мислење: вчера во 13:16

Мене ме иритира несразмерот меѓу вложениот труд и добиената награда, односно начинот на кој се вреднува трудот. Не тоа што некој има повеќе пари од мене. Дали ме сфаќаш?

Еве, ќе ја земам медицината за пример. Живееме во ужасно лошо време да се биде доктор. Вложуваш години во образование, учиш, се надградуваш, напредуваш, работиш, преземаш огромна одговорност и на крајот од денот сè уште имаш простор да се запрашаш дали сето ова навистина ми се исплати? Сега некој ќе се дрзне да каже тоа е хумана професија. Да, во ред, ама се живее ли од хуманост? Утре детето нема да ти рече, мамо и тато, дајте ми малку хуманост да си купам сладолед. Ќе ти требаат пари, а тие пари мораш да ги заработиш без разлика на тоа колку си хуман и посветен на професијата. Сладоледот е банален пример, секако, ама како што тргнало времето, 150 денари за еден сладолед навистина почнува да биде луксуз.

Ајде, да не биде медицина. Еве ги наставниците. Вложуваш години во образование, се подготвуваш за часови, работиш со деца и преземаш одговорност за нивниот развој и образование, а на крајот од месецот можеби едвај успеваш да ги покриеш сите трошоци. Притоа, од тебе се очекува да бидеш и педагог, и психолог, и авторитет, и човек што ќе ги надомести пропустите на системот. Ама тоа е благородна професија, нели? Епа, благородна е, ама од благородност не се живее.

Еве ги и пожарникарите. Луѓе што го ризикуваат сопствениот живот за да спасат туѓи, што мора да бидат физички подготвени, обучени, дисциплинирани и способни да носат одлуки во ситуации во кои секоја секунда е важна. Нивната работа има огромна општествена вредност, но дали тоа автоматски значи дека се соодветно платени и дека можат безгрижно да си обезбедат пристоен живот? Не нужно. А во некои случаи, келнер може да заработува повеќе од пожарникар. Немам ништо против келнерите, ниту сметам дека нивниот труд треба да биде помалку платен. Напротив, секој треба да биде соодветно платен за својата работа. Но тогаш логично се поставува прашањето, според што го вреднуваме трудот? Според одговорноста, ризикот, годините вложени во образование и општествената корист? Или според сосема други критериуми?

Од друга страна, гледам луѓе кои немаат високо образование, не се особено заинтересирани за општа култура или за дополнително учење, а сепак успеваат финансиски да си обезбедат живот каков што многумина со години образование и работа тешко можат да си дозволат. Некој вози камион, гради куќа, има семејство и живее пристојно. И во тоа нема ништо лошо. Напротив, ако човек чесно си ја работи работата и добро заработува, секоја чест. Но, тогаш пак се враќам на почетното прашање, ако вложувањето во образование, знаење и професионално усовршување не гарантира ни финансиска сигурност, ни пристоен живот, тогаш што точно им порачуваме на младите кога им велиме учи за да не работиш? Зашто реалноста е дека ќе работиш и тоа како ќе работиш. Ќе учиш со години, ќе преземаш одговорност, ќе се усовршуваш и ќе се трудиш да бидеш добар во тоа што го правиш. А на крајот, можеби повторно ќе мораш да пресметуваш дали можеш да си дозволиш нешто што не би требало да претставува луксуз.

И не, не мислам дека сите треба да заработуваат исто, ниту дека човек мора да има факултет за да успее во животот. Мислам дека треба да престанеме да се однесуваме како образованието, трудот и посветеноста автоматски да водат до подобар живот. Не водат секогаш.
Мојот проблем не е што некој има повеќе од мене. Мојот проблем е кога одредени видови труд, и покрај сета одговорност, знаење и вложување што ги бараат, не се вреднуваат соодветно. А кога на тоа ќе му додадеш дека од луѓето што ги работат тие професии постојано се очекува да бидат хумани, посветени и да работат од љубов, тогаш веќе се поставува прашањето дали со тие зборови само ја оправдуваме нивната недоволна материјална вреднуваност.

..........................Барај и ќе ти биде дадено ( Евангелие според Матеј)
Или пак како Ал Капоне. Вика кога бев мал, бевме сиромаси, а јас толку сакав да имам велосипед. Секој ден му се молев на Бога да ми даде велосипед. После извесно време сфатив дека работите не функционираат така. Украдов еден, па се молев на Бога за прошка.

 

[датум]

Dovolno procitav.
Ova tvoeto e ko da se zali kalugjerkata oti vo manastirot nema spa centar, pedikir, manikir i ne mozi da si dozvoli da go rasetava svetot, nadolz i popreku.
Oti e kalugjerka, ete zatoa. Sama si odbrala i si resila da bidi toa. Ako sakala drug zivoten stil mozi trebalo da odberi druga profesija, eskort dama na primer ili so znam jas.

Важно од мали нозе знаат дека ќе бидат астронаути, доктори, професори, филозофи, педери итн..

И после кога ќе сфатат дека не е се розево како што си замислиле виновни се тие што не пријавуваат бакшиш во ујп.

Се објаснува на луѓе кои немаат его до плафон а не на луѓе кои се лицемерни со самите себе.

Вистината не е секогаш културна, малце е и безобразна

 

[Aceso]

Dovolno procitav.
Ova tvoeto e ko da se zali kalugjerkata oti vo manastirot nema spa centar, pedikir, manikir i ne mozi da si dozvoli da go rasetava svetot, nadolz i popreku.
Oti e kalugjerka, ete zatoa. Sama si odbrala i si resila da bidi toa. Ako sakala drug zivoten stil mozi trebalo da odberi druga profesija, eskort dama na primer ili so znam jas.

Зошто ако си избрал професија во која основниот мотив е да им помагаш на луѓето, тоа би значело дека треба да се помириш со тоа дека можеби нема да можеш да си обезбедиш пристоен живот?

Јас не сум ја избрала медицината заради парите, туку затоа што отсекогаш сум сакала да бидам доктор. Но, тоа не значи дека треба да престанам да размислувам за сопствената иднина и за иднината на моето семејство. Хуманоста не ги плаќа сметките, ниту ја заменува финансиската сигурност. Можам да сакам да им помагам на луѓето и истовремено да сакам моето семејство да живее пристојно. Не гледам никаква противречност во тоа.

Небитно, земи други професии кои што се работат со завршен факултет. Правен, економски, филолошки, филозофски, психологија, ништо не е платено како што треба ниту пак ценето. Археологија? Сте слушнале за луѓе што завршиле археологија во Македонија што работат?

Или сите овие се такви професии во кои однапред треба да си свесен дека нема да заработиш? Сериозно? What’s the point? Само овие што не плаќаат данок да живеат? Или овие што на сомнителен начин стекнале пари? Какви вредности пропагирате?

Ок, ајде да збориме за овој период. Тој период го кркавме ние, геникс и бумери, од еден систем у друг, но тоа ги занима младите плус е офтопик согласно темата.
Ама главната поента не ја кажуваш. Кој тоа учи за да не работи. Или го учи своето дете да учи за да не работи.

Јас гледам дека на тоа ги воспитуваат родителите кои се длабоко партизирани или со кабли до гуша. Обичниот граѓанин/младинец, рецимо сака да се школува, сонува да програмира, да проектира, да истражува или работи со финансии, да не чисти улици или да копа канали цел живот ама после тоа што? Работа во магацин, киоск, продавница за "одлични" 35-40000 денари.
Не сакам да кажувам примери од блиското семејство кај се имаат работено со информатика-сениор и со економски, но системот е кратко речено крш. Зачлени се сине у партија за да не работиш.

Втора битна работа е периодот од завршување до вработување на соодветно место. Тоа е посебна тема, не е тема за лежење и работа, но влијае многу на целиот систем. Но, за тоа на друго место, исто е офтопик.

Има многу да се збори за ова, ич не е едноставен целиот систем на насочување, воспитување, учење и вработување. Само еден збор-продуктивност ѕеро.

Ако прочиташ што имам пишамо во добар дел се согласуваме.

“Учи да не работиш” е изрека која наводно треба да те мотивира да учиш, за да постигниш нешто во животот и да имаш полагоден живот, од финансиски аспект. Тоа сака да каже, или барем ја така ја сфаќам. Ако вие имате некое друго сфаќање, слободно пишете. А во реалноста е дека учиш за да работиш, а потоа работиш толку многу што се губи она поради кое си сакал да постигнеш нешто повеќе во животот.

Важно од мали нозе знаат дека ќе бидат астронаути, доктори, професори, филозофи, педери итн..

И после кога ќе сфатат дека не е се розево како што си замислиле виновни се тие што не пријавуваат бакшиш во ујп.

Се објаснува на луѓе кои немаат его до плафон а не на луѓе кои се лицемерни со самите себе.

Вистината не е секогаш културна, малце е и безобразна

Па зошто да не збориме за тие што не ги пријавуваат приходите и не плаќаат даноци и придонеси? Прво, дали е тоа фер кон луѓето што чесно ги исполнуваат своите обврски? Второ, дали е праведно, а во случаи кога се прекршува законот, дали е законски? Зошто тоа воопшто би било тема што не смее да се отвори?

Значи толку многу работи се извитоперени што неправилностите почнале да се прифаќаат како нешто нормално.

А егото да го оставиме настрана. Тука сме сите никој и ништо во однос на темата за која дискутираме. Ниту ве знам, ниту ме познавате. Разговараме за егзистенцијални прашања. Не очекувам сè да биде розево, ниту мислам дека некоја диплома гарантира лесен живот. Но, тоа не значи дека не треба да поставуваме прашања за тоа како функционира системот и што се вреднува во него. Така што, ако имаш аргумент против она што го кажувам, повели, да дискутираме because етикетирањето со преголемо его и лицемерие не е аргумент.

 

[Kadaif]

Ах таа чудесна земја

 

[vecenopozicioner]

Обратно е. Факултетски образована личност не значи автоматски и едуцирана личност во поширока смисла на зборот (општа култура, критичко размислување, свесност итн.). Но, поентата ми е друга. Дури и оние најнеедуцираните, па и криминалците, на крајот излегува дека се попривилегирани, подобро платени и повеќе ценети во општеството од оние што со години вложувале во своето формално и неформално образование.

Зарем не ве погодува тоа што општеството испраќа порака дека знаењето, трудот и образованието вредат помалку од моќта, парите и способноста да се снајдеш без оглед на средствата со кои си ги стекнал?

Замислете човек што со години учи, се усовршува, вложува во себе, презема одговорност и се труди чесно да заработува. А потоа гледа некој што не вложил ни приближно толку во сопствениот развој, можеби дури и стекнал богатство на незаконски начин, како живее полуксузно, има поголемо влијание и добива повеќе внимание и почит.

Веројатно транзицијата има голем удел во ова што го живееме сега. Во Македонија па и на Балканот, не се смени само економскиот систем, туку и начинот на кој се стекнуваат богатството, статусот и општествената моќ. Во претходниот систем, и покрај сите негови недостатоци, постоеле поинакви услови за вработување, станбено обезбедување и социјална сигурност. За некои семејства, работата и долгорочното планирање биле доволни за постепено да стекнат недвижен имот. Мојот дедо, на пример, плаќал кредит од 200 денари месечно и успеал да изгради две куќи. Денес, човек може да има високо образование, да работи чесно и напорно и постојано да се усовршува, а сепак да не може да си дозволи сопствен дом без повеќедецениски кредит. Знам дека не се исти пари тогаш, и денес, ама мислам дека ми ја сфаќате поентата.

igra na zborovi e.

za mene obrazovana licnost e onaa licnost koja ima zivotno iskustvo, opsto znaenje, znaenje od drugi sferi osven taa vo koja se educiral i celiot zivot se nagraduva, informira i uci.

od druga strana, onoj koj sto prevzema rizik vo kapitalisticko opstestvo e istiot toj koj sto treba da e eventualno finansiski pomokjen od ostanata populacija koja shto ne prevzema rizik i go nema toj pretpriemacki duh.

vo vrska so kriminalot, lesno e da se gleda od druga strana i da se zboruva kako im e lesno i ostanato, nesvesni lugjeto deka toj zivot e poln rizici po zivotot i po slobodata, deka treba da si spremen na pretresi doma i stresiranje na najbliskite, deka moze nekoj da te ubie za dolg, teritorija ili zameruvanje, deka cel zivot ke skokash pri prv shum i ke si vo konstantno stanje na paranoja koga vo ranec nosis 5 godini zatvor, vo gakji nekolku godini zatvor, i taka sekoj den, nekolku pati dnevno igrajki sah so bezbednosnite sluzhbi na drzhavata koi se ushte pogolemi kriminalci od kriminalcite i ovie raboti ne im se nepoznati, a pritoa sekogash postoi taa mozhnost da bidesh kazhan, izdaden i namesten, shto od klientela, shto od lugje koi sorabotuvash ili si vo grupa.

sevo ova e daleku porizicno, poseriozno, pomakotrpno od nekoja kancelariska rabota kade 8 saati sreduvas i popolnuvas tabeli i koristis formuli, a potoa idesh doma i gledash TV, zatoa shto kriminalniot zhivot ne e smena od 8 saati, tuku povici u 4 nautro od psihoticni lugje za paket droga, brkanje dolgovi dodeka lugje tebe te brkaat za tvoi dolgovi za roba, planiranje, menuvanje shtekovi, menuvanje telefoni, broevi, itn.

jas licno veruvam deka ako se odvojuvash od mnozinskiot del lugje na pazarot na trudot po veshtinite, znaenjeto, informaciite, sposobnostite, poznanstvata koi shto gi imash, kako i lichnite karakteristiki, prosperitetot e neizbezhen.

 

[Imtechiquemk]

Учи за да не работиш порано се мислеше да не работиш физичка работа туку да бидеш нешто што е во канцеларија. Денеска учи да не работиш, треба да биде трчај по партии за да не работиш за да можеш да стигнеш до администрација и да си го ладиш 80% од времето

 

[Ron Burgundy]

Со вештачково АИ лајно оваа изрека ќе стане минато. Сите мислени процеси ќе гледаат да ги заменат.

 

[Ingvar]

Учи за да не работиш порано се мислеше да не работиш физичка работа туку да бидеш нешто што е во канцеларија. Денеска учи да не работиш, треба да биде трчај по партии за да не работиш за да можеш да стигнеш до администрација и да си го ладиш 80% од времето

Ако успееш да купиш диплома за неколку илјади евра додека уште може.

 

[Imtechiquemk]

Ако успееш да купиш диплома за неколку илјади евра додека уште може.

Може уште, баш сеа скоро ми испаднаа по социјални медиуми партиски ботови што со врски едвај фаќаа 2ки средно сега завршуваат факултет на универзитет за туризам и менаџмент во Скопје и славјански во Свети Николе. Кај универзитетите на калимеровци не е тешко да се претпостави дека ситуацијата е упте побетер, сигурно штанцаат дипломи само ако се појавиш неколку пати на факултетот.

 

[vecenopozicioner]

Може уште, баш сеа скоро ми испаднаа по социјални медиуми партиски ботови што со врски едвај фаќаа 2ки средно сега завршуваат факултет на универзитет за туризам и менаџмент во Скопје и славјански во Свети Николе. Кај универзитетите на калимеровци не е тешко да се претпостави дека ситуацијата е упте побетер, сигурно штанцаат дипломи само ако се појавиш неколку пати на факултетот.

vistinata e deka na sekoj fakultet mozes da si kupis diploma, ukljucuvajci gi i ovie fakulteti koi se smetaat za vrvni vo drzavava, a ne samo privatnite, tetovski, slavjanski, turizam i ostanato.

 

[Aceso]

vo vrska so kriminalot, lesno e da se gleda od druga strana i da se zboruva kako im e lesno i ostanato, nesvesni lugjeto deka toj zivot e poln rizici po zivotot i po slobodata, deka treba da si spremen na pretresi doma i stresiranje na najbliskite, deka moze nekoj da te ubie za dolg, teritorija ili zameruvanje, deka cel zivot ke skokash pri prv shum i ke si vo konstantno stanje na paranoja koga vo ranec nosis 5 godini zatvor, vo gakji nekolku godini zatvor, i taka sekoj den, nekolku pati dnevno igrajki sah so bezbednosnite sluzhbi na drzhavata koi se ushte pogolemi kriminalci od kriminalcite i ovie raboti ne im se nepoznati, a pritoa sekogash postoi taa mozhnost da bidesh kazhan, izdaden i namesten, shto od klientela, shto od lugje koi sorabotuvash ili si vo grupa.

Стварно, лесно е да се гледа од страна. Кој знае колку им е тешко на криминалците.

Автоматски споено мислење: вчера во 16:12

sevo ova e daleku porizicno, poseriozno, pomakotrpno od nekoja kancelariska rabota kade 8 saati sreduvas i popolnuvas tabeli i koristis formuli, a potoa idesh doma i gledash TV, zatoa shto kriminalniot zhivot ne e smena od 8 saati, tuku povici u 4 nautro od psihoticni lugje za paket droga, brkanje dolgovi dodeka lugje tebe te brkaat za tvoi dolgovi za roba, planiranje, menuvanje shtekovi, menuvanje telefoni, broevi, itn.

Пази богати, криминалниот живот биле повици у 4 саат сабајле.

Абе луд јебе збуњеног работава. Леле што читам јас