Да, на стаклени нозе....на товар на државата која доживеала распад. Има и други фактори тука, Скопје имал 300000 жители, сега има милион....конкуренција поголема. САД имаат потрошено у таа држава еквивалент на 500 милијарди долари може у денешни пари. Многу комплексна е споредбата. А од друга страна, стан и у Германија на пример тешко се купува, со нивниот стандард.
Мене ме иритира несразмерот меѓу вложениот труд и добиената награда, односно начинот на кој се вреднува трудот. Не тоа што некој има повеќе пари од мене. Дали ме сфаќаш?
Ја ти ја разбирам фрустрацијата, сум го осетил и на моја кожа лично ова. Ама реалноста е таа што е, багабонти, преваранти, дилери на дрога, криминалци полесно ќе дојдат до богатство од некој што учел и се трудел пола живот. Ај ти работиш, знаеш ли колку магистри има дома што седат у некоја агонија. Едноставно тоа е нашата реалност, неплански се работи...на крајот на краиштата тоа е најбитниот елемент. Ја имав пред 15 год некоја можност да бидам професор у едно школо, не се нафатив...едноставно не вреди. Преголем напор пред се психички за мала плата. Се расправам со циганарија сега ама барем има можност за заработка....и тоа е. Тие приказните на тие што нас не воспитаа не држат вода ич, затоа и они ништо не успеаа да направат, пропадна таа генерација.
Не оставаш таков впечаток.
А градот е проектиран до тие 300.000 жители, во однос на пумпи за вода и инфраструктура. Градот се шири, градежната мафија ќе си ги стави парите во џеб, политичарот ќе земе процент и се оди на наредната парцела. Државата треба да воспостави и други предуслови при градбата на тие згради, не само паркинг и одредена зелена површина. Градежникот, треба да инвестира во изградба или проширување на одредена градинка, треба да инвестира во изградба или проширување на некоја улица. Не може да сервира нови неколку илјади граѓани, тоа значи и нови возила во градот, деца, луѓе кои ќе треба да работат, и да си отиде.
Секој гледа како најлесно да помине во животот. Да можам да се вратам и повторно да бирам, а не дека бев оставен на бирам (право или економија, тоа ми беше дозволено, затоа што има палета на работи кои можат да се извршуваат по завршување на факултетот, за разлика од другите каде си (по)ограничен, ако сакаш да работиш во струка), би избрал нешто друго.
Како што поп има некои инсајдерски информации у религиска смисла така и политичар кога ќе дојде на власт има одредени информации кои обичен човек ги нема. Тие се дека све е превара, не постои сувереност, ние сме капка у море и т.н. и откако ќе ја поминат таа обука и просветлување сите идеали паѓаат у вода. Откако ќе се качиш над законот и ќе ја погледнеш рајата ти станува јасно дека никакви идеали немаат благе везе со реалноста. И тогаш никнување згради, местење тендери, купување државно земјиште за 1 евро и тд и тд се неминовни.Не оставаш таков впечаток.
А градот е проектиран до тие 300.000 жители, во однос на пумпи за вода и инфраструктура. Градот се шири, градежната мафија ќе си ги стави парите во џеб, политичарот ќе земе процент и се оди на наредната парцела. Државата треба да воспостави и други предуслови при градбата на тие згради, не само паркинг и одредена зелена површина. Градежникот, треба да инвестира во изградба или проширување на одредена градинка, треба да инвестира во изградба или проширување на некоја улица. Не може да сервира нови неколку илјади граѓани, тоа значи и нови возила во градот, деца, луѓе кои ќе треба да работат, и да си отиде.
Се гради без план и анализа, нешто што требаше да се стопира пред една деценија. Еве и најголемите противници на градежната мафија, кои дојдоа на власт со таа платформа, во Центар градат зграда до зграда. Кај ГТЦ веќе има 3-4 нови згради. Една ќе се крене кај НБРМ. И на “Гоце Делчев“ се гради цел комплекс. И тука е Барутана, што значи нови објекти на Водно. Идејата на Орце, за градење на куќи му беше одлична. Во пракса само се дигаат згради. И знаеш дека не се свесни дека со ова се менува и структурата на општината, за нив поважната- политичката, но и етничката. Чаир и Центар се спојуваат.
Секој гледа како најлесно да помине во животот. Да можам да се вратам и повторно да бирам, а не дека бев оставен на бирам (право или економија, тоа ми беше дозволено, затоа што има палета на работи кои можат да се извршуваат по завршување на факултетот, за разлика од другите каде си (по)ограничен, ако сакаш да работиш во струка), би избрал нешто друго.
Со едно гуглање можеш да решиш прост правен спор, алатките кои во иднина ќе ги бидат достапни, а чии никулци ги гледаме уште сега, ќе мора правните грешки да ги сведат на минимум.
И предосадна е сета таа општост, вакво сфаќање, такво сфаќање. Ваква теорија, таква теорија. Во праксата, во секојдневниот живот, тоа не ти треба. Губиш време на глупости, на непотребни работи, наместо целосно да си фокусиран на практичниот дел. И тоа се учи на самиот почеток, потоа се нема време за практичниот дел, што значи ти е скратено образованието, истото губи на квалитет. И да, колку кредити, колку материјал (страници). Се крати од пракса, за теорија. Правосудниот ти е чиста пракса, таков треба да биде и правниот факултет. Кој сака теорија, нека оди скалило напред, таму нека има конкретизација на правото, но и целикупност на таа правна гранка. Сепак титулата треба да означува и потесна експертиза.
Дел од овие административни работни позиции мора да бидат искоренети, треба целосна дигитализација, добивање на документ и/или информација со неколку клика. Од дома, не мора да се чекаат километри колони и редици. Дел е веќе дигитализирано, дел не. Трупањето на администрација нема голема општествена продуктивност, служи за мир во нароната маса. И се цицаат пари од приватниот сектор, кој добива се повеќе и повеќе тегови. Најлесно се трошат туѓите средства. Еве, пример, за неколку години луѓето кои работат на патарина ќе бидат редуцирани. М-таг, картичка, плаќаш и си возиш. Може да остане некоја лента со физичко присуство на човек, ама ќе доминираат алатките на технолошката ера.
Способните, во рамките на таа институција, се товарени магариња. Неспособните, се оставени да се шлаат низ ходници.
Вака-така станав Мики1.
Па не е дека и со правен и економски нешто превише пари се заработуваат. И IT еве, со прогресијата на технологијата, ја стварно мислам дека нема да има толку простор за сите тие програмери и информатичари. Пример, во фирмата кај што работев, имавме информатичар околу 50 годишен, но, имформатиката што тој ја имаше завршено врска немаше со тоа што е информатиката денес. Па некои колеги знаеа полесно да го решат проблемот, отколу он
.
Другиот проблем е егалитаризмот. Знаеш, двајца со различен степен на образование, на исто ниво, еве во училиште, едниот математичар, другиот јазичар, земаат идентична плата, а едниот е дефицитарен кадар, другиот и не баш. Едно време беше тепачка за наставници по математика, дел предаваа и во две училишта. Сличен проблем имаш и во медицината. Дали ваквиот систем е правичен? Нели понуда и побарувачка. Индивидуална стручност и компетентност. Вештини, познавања од материја, доближување на истата до учениците. Приватно можеш по слободна волја да ги цениш луѓето, државно мора да работиш по шаблон.
Исто како што сте вие заглавени во овој систем, полн експериментални проекти кај основците, собрани од негде од Европа (главно перење пари се тие проекти, не и реална основа за учениците).
Поентата ми е дека не може да се прави директна споредба меѓу времето во кое сте живееле вие и времето во кое живееме ние. Условите биле различни, а сметам дека во многу аспекти вашата генерација имала поповолна положба. Тоа што од 200 студенти само 24 успеале да дипломираат на време, само по себе зборува за тогашните критериуми и за тежината на студирањето. Но, дали мислиш дека нам денес ни е лесно кога имаме инфлација на дипломи, кога секој втор се претставува како квазиинтелектуалец и кога самата диплома сè помалку гарантира дека знаењето и трудот ќе бидат соодветно вреднувани?
Не реков дека не треба учење, само реков дека ќе биде многу мноогу полесно, ако воопшто и од човекот се бара некаков напор. Затоа што ако не се вмеша човечки фактор/власт да каже стоп, мои груби прогнози се дека АИ ќе стане целосно автономно до 2035 и ќе може да го замени човекот во буквално секоја работа што постои. Како знам? Секој ден се бафтам со АИ то, знам како изгледаше и пред 3 - 4 години, и што стана за само 3 - 4 години.
Не постои правда, снаџи се па живи, тоа е мотото у универзумов. Тоа е и пораката на Ниче, Бог е мртов....моралните парадигми се превара, светот се ствара у таа дијалектичка борба у која за универзумов е битна негентропијата.Другиот проблем е егалитаризмот. Знаеш, двајца со различен степен на образование, на исто ниво, еве во училиште, едниот математичар, другиот јазичар, земаат идентична плата, а едниот е дефицитарен кадар, другиот и не баш. Едно време беше тепачка за наставници по математика, дел предаваа и во две училишта. Сличен проблем имаш и во медицината. Дали ваквиот систем е правичен? Нели понуда и побарувачка. Индивидуална стручност и компетентност. Вештини, познавања од материја, доближување на истата до учениците. Приватно можеш по слободна волја да ги цениш луѓето, државно мора да работиш по шаблон.
Ne me sfati, a mozi i me sfati ama stvarno ne mi se citase kilometarski post.Па не е дека и со правен и економски нешто превише пари се заработуваат. И IT еве, со прогресијата на технологијата, ја стварно мислам дека нема да има толку простор за сите тие програмери и информатичари. Пример, во фирмата кај што работев, имавме информатичар околу 50 годишен, но, имформатиката што тој ја имаше завршено врска немаше со тоа што е информатиката денес. Па некои колеги знаеа полесно да го решат проблемот, отколу он
Нејсе, еве сакам да ги спомнам и музичарите, зошто имам такви во близина. Еден бенд може за една свирка да заработи 1.200 до 1.500 евра. Ако се тројца, тоа се по 400 - 500 евра за една вечер, доколку заработката ја делат подеднакво. Со неколку свирки месечно, приходите можат да достигнат суми за кои некој со високо образование може само да сонува.
И повторно, немам ништо против музичарите. Ако некој е талентиран, си ја работи работата и успеал да заработува добро, секоја чест. Но, кога дел од приходите се остваруваат непријавено, тогаш веќе не зборуваме само за разликата во заработката, туку и за тоа дали сите ги исполнуваат своите даночни обврски и дали институциите соодветно го контролираат тоа. УЈП каде е во сето ова?
Зашто едно е да заработуваш повеќе од некој друг, а сосема друго е дали твоите приходи се пријавени и дали ги исполнуваш обврските што ги има секој граѓанин.
Плочкар, молер, електричар…долг е списокот. Некој може да работи на две три куќи истовремено, да има одлична заработка, а притоа дел од приходите да не ги пријавува. Правилата во системот очигледно не се за сите исти.
Епа седни прочитај ми ги сите километарски постови, па ќе правиме муабетNe me sfati, a mozi i me sfati ama stvarno ne mi se citase kilometarski post.
Znaci zborame za profesii kade humanosta a ne parite treba da bidi vo prv plan i profesii kade svesno ke ti ebi mater bez tronka zal.
Znaci pravnik mozi da bidi i nekoj ko Dambi, da se vrtka po hodnici i da ceka plata, pravnik mozi da bidi i izvrsitel ( si velam de deka treba praven da ima) koj ke te ostaj na ulica i oko nema da mu trepni. Takvi se profesiite jbg.
Kaj medicinata ne bi trebalo da bidi toa motiv posto se raboti za profesija kade osnovniot motiv e da im se pomaga na ljugeto.
Ste gi zgresile profesiite ocigledno
