Мистичен
Човек
Вечерва ја имав таа можност. Веднаш да кажам дека беше интересно искуство кое не се пропушта и кое не верувам дека повторно би ми се пружила шанса да го доживеам.
Накратко ќе ви опишам како го доживеав настанот. За разлика од нашите свадби, ромските свадби не се прават задолжително преку викенд. Уште една разлика е тоа што веселбата во ресторанот започнува малку подоцна од нашите вечерни свадби. Пристигнавме таму (ресторанот Каскада во Карпош 4, до мостот Обединети Нации) околу 22 часот, а младоженецот и невестата се уште не беа пристигнати, иако ресторанот беше полн со гости кои нестрпливо ги чекаа. како претходница на веселбата во ресторан, обичај е домашната веселба за најблиските. Околу 22:30 пристигнаа. Исто како и на нашите свадби, влегоа по патека со факели, потоа следеше шампањското и здравицата. Започна веселбата, се свиреше ромско, македонско, народно, забавно. Македонски ора на ромска музика, македонски ора на македонска музика. Реткост е да видиш толку позитивна атмосфера на наши свадби, толку позитивни и весели фаци кои делуваат безгрижно и целосно се препуштени на славењето, огромен бран на позитивна енергија која ја чувствуваш.
Чувството дека на некој начин не припаѓаш таму и "стравот" од непознатото, од обичаите кои не ги познаваш кое го имав на почетокот го снема во првите 5 минути. Искрени фаци те канат да станеш на чочек, ти подаваат рака да се фатиш на оро.
На нашите свадби навикнати сме на стандардни ресторански порции. Овде се мези месо цело време, фрчат порции ќебапи, плескавици, стекови и сите облици на месо. И овде младоженците ја сечат заеднички сведбената торта и делат на гостите.
Е сега најинтересното - кога влеговме немаше никој кој ги прима подароците. За разлика од нашите свадби каде те пречекуваат младоженците кога ќе влезеш, овде е сосема различно. Ни беше чудно, не знаевме кога да го дадеме подарокот и не копкаше до самиот крај. Не видовме никој да дава подарок. Откако беше принесен десертот, човек со микрофон во рака почна да оди по масите. Набргу сфативме дека всушност кај него се предаваат подароците (сите во пари) и дека јавно (и транспарентно, нема заебанција и празни пликови) кажува кој колку им дал бакшиш на младите.
Се на се, позитивно и интересно искуство.
Накратко ќе ви опишам како го доживеав настанот. За разлика од нашите свадби, ромските свадби не се прават задолжително преку викенд. Уште една разлика е тоа што веселбата во ресторанот започнува малку подоцна од нашите вечерни свадби. Пристигнавме таму (ресторанот Каскада во Карпош 4, до мостот Обединети Нации) околу 22 часот, а младоженецот и невестата се уште не беа пристигнати, иако ресторанот беше полн со гости кои нестрпливо ги чекаа. како претходница на веселбата во ресторан, обичај е домашната веселба за најблиските. Околу 22:30 пристигнаа. Исто како и на нашите свадби, влегоа по патека со факели, потоа следеше шампањското и здравицата. Започна веселбата, се свиреше ромско, македонско, народно, забавно. Македонски ора на ромска музика, македонски ора на македонска музика. Реткост е да видиш толку позитивна атмосфера на наши свадби, толку позитивни и весели фаци кои делуваат безгрижно и целосно се препуштени на славењето, огромен бран на позитивна енергија која ја чувствуваш.
Чувството дека на некој начин не припаѓаш таму и "стравот" од непознатото, од обичаите кои не ги познаваш кое го имав на почетокот го снема во првите 5 минути. Искрени фаци те канат да станеш на чочек, ти подаваат рака да се фатиш на оро.
На нашите свадби навикнати сме на стандардни ресторански порции. Овде се мези месо цело време, фрчат порции ќебапи, плескавици, стекови и сите облици на месо. И овде младоженците ја сечат заеднички сведбената торта и делат на гостите.
Е сега најинтересното - кога влеговме немаше никој кој ги прима подароците. За разлика од нашите свадби каде те пречекуваат младоженците кога ќе влезеш, овде е сосема различно. Ни беше чудно, не знаевме кога да го дадеме подарокот и не копкаше до самиот крај. Не видовме никој да дава подарок. Откако беше принесен десертот, човек со микрофон во рака почна да оди по масите. Набргу сфативме дека всушност кај него се предаваат подароците (сите во пари) и дека јавно (и транспарентно, нема заебанција и празни пликови) кажува кој колку им дал бакшиш на младите.
Се на се, позитивно и интересно искуство.