По навика, оставам.Учење оставам од шо ме мрзи понекогаш, се додека не дојде the big day, испрашување, тест и глаата да незнам кај ми е.
И за обични ситници кои не одземаат ни 5 минути од времето им го одлагам реализирањето, поради страв од можни непосакувани последиците но почеста гостинка ми е мрзата..За едно обично кревање слушалка на другарка пак си реплицирам сама "Ај за 5 минути ќе биде...", па се случува и да заборавам..
Кога ми е ептен важно, како на пример да купам нешто или да одам на еден лекарски преглед, гледам да најдам време и што побрзо да го завршам тоа.Во принцип, чекам да ми дојде кнап времето, кога нема веќе простор за бегање па одвај и со тешки маки се справувам.