Филмови, режисери, актери: Генерална дискусија

  • Креатор на темата Креатор на темата tha CaspeR
  • Време на започнување Време на започнување
Филмот најдобро се доживува, ако и кога ќе разбуди емоции, се додека филмовите ми ги стимулираат чуствата, не губам ништо што не одам ви кино. Напротив....во кино нема шанси да се фокусирам на филмот, на ист начин како што можам на мојот омилен начин.....све е до перцепцијата, навиката и начинот на кој некој ужива во нешто, за мене е ултимативно задоволство да се осеќам пријатно кога гледам филм, се додека тоа задоволство го добивам не е битно на кој начин се конзумира филмот.
 
Последно уредено:
Kill the Messenger многу слаб, Jeremy Renner колку толку му носи оценка повеќе.

4/10
 
Go izgledav John Wick i ne mi bese nisto posebno ama ne ni bese los. Odamna ne sum gledal old school run and gun akcija taka dobredojden bese filmov. Ubav e za vo drustvo.
 
Ова е многу добар филм http://www.imdb.com/title/tt0307553/?ref_=fn_al_tt_2
и не ми е јасно зошто има волку низок рејтинг на IMDb испод 5... :( Има добра приказна, јаки актери (Мелани Грифит во главна улога), добра сценографија...Нема да пишувам во темата Предлог за добар филм затоа што го имам гледано доста одамна, значи има добри 7-8 години и тоа на ТВ...Ако некој успее да најде торент би му била стварно благодарна... :)
 
Што се тиче филмови на кино vs филмови дома
Го изгледав Хобитот во кино, и што ако го гледам Леголас како прави акробации и џуџиња и орки со CGI кога филмот во глобала е тапа. И дома да го гледам и на кино пак си е тапа. Исто и за трансформерс. За жал повеќето филмови се вакви.
Ретко има филмови што стварно вреди да ги поливаш со пари, да ги изгледаш 10 пати на кино па макар и да ги купиш у блу реј.
 
Хобит не се споредува со тоа у Трансформерс у тој поглед никако, ever.
CGI-ботовите се детализирани до совршенство, има користење различна камера, различна платформа...
 
Немав време да чкртнам повеќе реплики на вашите постови @wot и @Psyside и иако ретко стоиме на спротивни страни, овој пат пак ќе напоменам дека не се согласувам. Аргументот единствено се однесува на тоа дека Хобитот или ете, сега погоре и поново Трансформери, значи јас ни на крај памет не ми беа таквите филмови. Се знае што е филм. Ни cgi ни 3d ништо. Зборувам за класика "обичен" филм, без најнова технологија од 2010 навака, а наместо мое мислење ќе ви постирам ако немате против од еден поискуисен гледач. (значи мислењето не е мое подолу, но вреди да се прочита затоа што сто посто се слагам со него).
И така, филмот за мене беше, а во голема мера е и сега, доживување кое најубаво го примам во киносала. Темница, изолираност од дополнителни дразнења, платно и проекција. Слики и звуци кои раскажуваат приказна и се менуваат по логичен редослед проектирани најчесто на филмско платно. Филмот никогаш не го поврзував со физички објект или нефизички објект - носач на филм: филмска лента, касета, диск, мемориски стик, сликички во секунда, магнетен запис, кецови и нули... И денеска немам култ кон собирање филмови (за дома), освен доколку тоа не е кинотеката. Тука сум посветен колекционер на филмови. Читав за Квентин Тарантино кој, сите знаеме, ја започнал кариерата како видеотекар. Како човек кој сигурно имал изгледано повеќе филмови од што имало во видеотеката во која работел плус како голем познавач на светската историја на филм, на Квентин не можел да не му влезе во очи легендарниот филм на Роберт Алтман КОЦКАРОТ И БЛУДНИЦАТА. Филмот е снимен од Вилмош Зигмонд. Квентин не можел да разбере ништо од филмот зашто во него гледал само бради во темница. Е сега, ако не го знаете Зигмонд , а го знаете Алтман, ѕирнете ја неговата филмографија и ќе ви биде јасно зошто на Квентин му било нејасно како овој филм може да биде еден од позначајните филмови на Алтман и да биде дел од најдобрите филмови во историјата, а тој воопшто не го разбирал кога го гледал во видеотеката. Љубопитноста го држела Квентин и кога станал славен и богат и како таков можел да си дозволи да си купи 35 мм апаратура, за дома, како Тито, и да почне да прави колекција од 35 мм филмови. Јасно ви е кој филм прв го купил и јасно ви е дека откако го гледал во кино сфатил дека првпат го гледа тој филм. Јас пак, инстинктивно секогаш предност му давав на киното пред останатото, а кога би ги извагал предностите и негативностите, домашната проекција секогаш би била во предност. Значи интуицијата е пред разумот и верувам дека проекцијата на 24 сликички во секунда и нивното восприемање преку несовршеноста на окото е многу подобра отколку онаа преку другите медиуми. Одамна имав забележано дека филмовите кои ги гледам во кино ги памтам многу подобро од другите кои ги гледам поинаку. Мислев дека тоа е поради тоа што киното преставува ритуал и дека не одиш во кино секој ден (за разлика од телевизорот која денеска е во секоја соба, а телевизија можеме да гледаме и на телефоните) и се подготвуваш за тоа па потоа во игра е и „со кого си го гледал филмот“ и каде си го гледал филмот и каде си бил откако си го гледал филмот и што си правел после... Значи во прашање се многу социолошки моменти поради кои мислев дека подобро ги памтам филмовите во кино отколку ако го гледам на друго место
Кликни за повеќе...

Мојата приказна со киното е многу подруга, ама другпат би ја кажал. И денес, кога киното во Охрид дава филм, кој било филм (смеат да дадат само европски затоа што така им налага Мин. за култура) одам и го гледам. Заради тоа чувство кое повеќе личи на носталгија.
 
You must log in or register to reply here.
Back
На врв Bottom