Лошите и убавите работи - Патење и уживање

  • Креатор на темата Креатор на темата city
  • Време на започнување Време на започнување

city

Модератор - технократ!
Член од
1 март 2005
Мислења
2.780
Поени од реакции
277
Возраст
39
Дилемата ми е:

Кога ќе ни се случи убава работа, многу кратко уживаме во убавината, брзо забораваме на убавината и многу брзо се враќаме на секојдневието, но затоа кога ќе се случи некоја лоша работа ни треба долго, долго време за да се вратиме во колосек?

Зошто подолго патиме од лошите работи, одколку што уживаме во убавите моменти во животот?

Стварно е така, или пак само јас имам таков впечаток?:nesvest:
 
До некаде си во право али не е секад така..Кај мене секад после нешто лошо одма доаѓа добро,за разлика од добро одма утредента нешто лошо..Таков е животот што ќе праиш..
 
Зашто се трудиме да научиме од нашите грешки, за да не се изгориш пак од истото жарче.
И зашто само тоа си го спомнуваш во мислите.
Се плашиме од лошото. Едноставно се плашиш да не пак ти се случи и затоа и се потсеќаш на него.
Убаво. Убавото трае момент, не дека и лошото не би траело толку, но поголеми у полоши последици си носиш од него, кои можат да убијат психички.
Биди доволно цврста психички стабилна личност и се ќе ти биде розево, се ќе ти цвета :smir:
 
Зашто се трудиме да научиме од нашите грешки, за да не се изгориш пак од истото жарче.
И зашто само тоа си го спомнуваш во мислите.
Се плашиме од лошото. Едноставно се плашиш да не пак ти се случи и затоа и се потсеќаш на него.
Убаво. Убавото трае момент, не дека и лошото не би траело толку, но поголеми у полоши последици си носиш од него, кои можат да убијат психички.

Факт е дека лошите работи ги сфаќаме како поука и можеби од тие причини, за жал подолго ги паметиме - што во суштина е лошо.

Биди доволно цврста психички стабилна личност и се ќе ти биде розево, се ќе ти цвета :smir:

Така е, ама изгледа во поново време тешко се наоѓа таква „доволна цврста псхички стабилна личност„,не викам дека нема, но ретко кој може да се пофали со розеви бои и цветови насекаде.
 
Добро прашање...Зошто страдаме?
Затоа што ние лугето се замараме со лошите работи и се прашуваме "Што би било кога би го сторила ова,кога би испаднало вака,онака" притоа страдаме мислејки на тие работи.
Ние,не знаеме да ги цениме малите убави нешта кои ни донесуваат радост во животот а повеке даваме важност на неубавите нешта.
Па ок,нормално дека ке имаме и лоши работи во животот,кој немал?Нема секој ден да ни биде подмачкано како со зејтин.
Учиме од своите грешки,точно,но знам и некои луге кои ги повтараат истите грешки без да ја научат лекцијата.
Добро кажа ла лока,се плашиме од најлошото,се потсекаме на најлошите моменти отколку на најдобрите,и како сакаш да бидеш срекен на крај?
Нема логика.
Колку повеке се потсекаш на лошото толку полошо за тебе.
 
Зошто подолго патиме од лошите работи, одколку што уживаме во убавите моменти во животот?

Стварно е така, или пак само јас имам таков впечаток?:nesvest:
Можеби повеќе патиме од последиците од лошото кога ќе ни се деси, а не од самата лоша случка. Но дури и да трае само 5 секунди без некои тешки последици, човекот е така скроен (незаситен, неблагодарен па и себичен би рекол). Цела година да му оди добро, а само еден ден да се деси нешто лошо, ќе го памети тој ден, заборавил што 364 денови ги минал одлично.
 
Back
На врв Bottom