Кина ќе стане глобален шампион

  • Креатор на темата Креатор на темата Human
  • Време на започнување Време на започнување

Human

Explorer
Член од
10 октомври 2009
Мислења
12.583
Поени од реакции
5.263
ДАЛИ ЕКОНОМСКИОТ ПОДЕМ НА КИНА ЌЕ ПРЕРАСНЕ И ВО ВОЕН?
Кина ќе стане глобален шампион


Кина треба да ја заборави скромноста за нејзините глобални амбиции, да ја изгради најмоќната армија на светот и бргу да ги замени САД како глобален „шампион“, порачува најновата книга на кинескиот полковник и професор на елитната кинеска воена академија Лиу Мингфу.
Книгата на полковник Лиу, „Сонот на Кина“, не го рефлектира официјалниот став на комунистичкото раководство на земјата, но е одраз на се поголемите национални амбиции на азискиот џин покрај економски, да стане и воен лидер на светот. Лиу во книгата предупредува дека подемот на неговата нација ќе го алармира Вашингтон, без оглед на надежите на Пекинг, за „мирољубиво решение“.
- Се додека Кина се стреми да израсне во број еден држава на светот и дури и ако стане покапиталистичка и од САД, тие сепак ќе останат решени да не покорат – тврди во својата книга полковникот Лиу и додава дека Кина во 21 век мора да го преземе водството зашто ако не го стори тоа, ќе се претвори во нација без цел и ќе биде оставена настрана од сите глобални текови.
Книгата на Лиу прозвучи храбро дури и меѓу хорот од се погласните барања од страна на кинеската воена и интелектуална елита за цврст одговор на Вашингтон, по зачестените трговски спорови, спорот за Тибет и продажбата на оружје на Тајван во вредност од 6,4 милијарди долари. Книгата на Лиу е и јасен приказ на домашниот притисок и очекувањата раководството на кинеската Комунистичка партија да покаже дека брзиот економски пораст на земјата ќе се рефлектира и во пожесток став кон Западот, кој се уште е заглавен во последиците од економската криза.
Следниот показател како комунистичките моќници планираат да се справат со овие очекувања ќе пристигне кон крајот на неделава кога Кина треба да го донесе буџетот за одбрана за 2010 година, креиран врз база на економскиот пораст на земјата од 14,9 проценти во 2009 година.
Наспроти ставот на Лиу, експертите сметаат дека раководството засега ќе продолжи со политиката на непровоцирање судир со се уште најмоќната економска и воена сила на светот, САД. Сепак, и тие се убедени дека раководството не смее да си го дозволи ризикот да не го земе предвид мислењето на воената елита, кое го одразува Лиу во својата книга.
- Мислам дека властите се трудат да ја одржат контролата врз реакцијата на елитата на најновото затегање на односите со САД, но ќе мора да го земат предвид нивното мислење во натамошното кроење на стратегијата за иднината на земјата – вели Алан Ромберг, експерт за Кина и за Тајван во Центарот „Л. Стимсон“, институт со седиште во Вашингтон.
Сепак, велат експертите, креаторите на кинеската политика сега мора внимателно да балансираат меѓу домашните и надворешните барања во врска со тоа како ќе се однесуваат кон Вашингтон.
- Кинеското општество се менува и тоа е забележливо во домашното гледање на тоа како треба да се постапи со САД. Ако општеството бара поцврст став, игнорирањето на тоа барање носи големи ризици за власта – смета Џин Канронг, професор по меѓународни односи на Универзитетот „Ренмин“ во Пекинг.
Полковникот Лиу, пак, заедно со уште неколку високи кинески офицери, сметаат дека се мали шансите да се избегне ривалитетот меѓу САД и Кина, без оглед на тоа дали ќе биде воен или мирољубив.
- Јас сум голем песимист за иднината. Верувам дека Кина нема да може да ја одбегне воената катастрофа и оваа катастрофа ќе дојде во не толку далечна иднина, најмногу за 10-20 години – пишува полковникот Даи Ѕу во својата книга, во која тврди дека Кина е претежно опкружена со непријателски земји кои немаат доверба во неа и кои се приклонети кон Вашингтон.
- Ако САД можат да запалат оган во нашето двориште и ние можеме да запалиме оган во нивното – констатира Даи.
Лиу, во посмирен тон, во својата книга заклучува дека САД и Кина можат да го решат своето соперништво преку мирна, економска конкуренција и да се борат за поголемо влијание во децениите кои доаѓаат кога Пекинг без сомнение ќе станел глобален лидер. Но, тврди Лиу, како што се зголемува економската моќ на Кина, така треба да расте и нејзината воена моќ, до степен до кој САД не би се осмелиле да ја оспорат надоаѓачката доминација на Пекинг.
- Кинеската народно-ослободителна армија треба да биде толку силна што САД нема да се осмелат да се вмешаат во евентуалниот воен конфликт во тајванскиот теснец. Мора повеќе пари да ставаме во шаржерите на пушките – вели Лиу.


Односи меѓу двете суперсили варираат топло-ладно


Последниве неколку месеци односите меѓу Пекинг и Вашингтон се затегнаа поради трговските спорови, контролата на интернет, продажбата на оружјето на Тајван и гестот на американскиот претседател Барак Обама со приемот на тибетскиот духовен лидер.
Кина испрати прилично лут одговор за сето тоа и се закани со санкции кон американските компании кои учествувале во продажбата на оружјето за Тајван, но не презема никакви акции, па дури и му дозволи на еден американски носач на авиони да вплови во пристаништето на Хонг Конг. Со тоа кинеските лидери покажаа дека не сакаат да ги загрозат врските со САД, клучен трговски партнер и се уште недостижна глобална економска и воена сила.
Минатиот викенд кинескиот премиер Вен Џиабао изјави дека сака трговските тврдења со САД да престанат, а неделава во посета на Пекинг треба да пристигне заменикот на државниот секретар на САД, Џејмс Штајнберг.



Армијата го прифаќа ставот на националистите



Лиу Мингфу е професор на елитниот Универзитет за национална одбрана, на кој се обучуваат надежните офицери. Појавата на неговата книга од 303 страници укажува дека повиците за поцврст став кон Вашингтон не се повеќе во доменот на интернет-адресите на кинеските националисти, туку влегле и меѓу воената елита на земјата.
- Оваа книга ги претставува моите лични гледишта, но сметам дека, исто така, го претставува и напливот на една нова мисла во земјава. Нам ни е потребен воен подем, исто како што ни е потребен и економскиот – вели Лиу во интервју за агенцијата „Ројтерс“.
Неговата книга беше отпечатена во јануари годинава, но се најде на рафтовите на книжарниците во Пекинг дури минатата недела.

Извор
 
Ocekuvam naskoro da pocnat vrvnite tekstilni firmi da gi povlekuvaat svoite kompanii od Kina, so toa ke se podobri ekonomskata sostojba vo zapadnite zemji ( reotvaranje na fabrikite , novi rabotni mesta ) toa znaci i pogolema kupovna mok i sve taka da nema da bidat vo nekoj golem zian , a taka mnogu bi i nastetile na kineskata ekonomija .. Taka da ne veruvam mnogu vo gackive deka Kina ke dominira so setskata ekonomija naskoro .
 
Drzavata e bazirana na nadvoresni investicii, nema nisto izmisleno vo poslednite 3999 godini, i nema vnatresen pazar, plus nema nikakvi inspekcii za zagaduvanje, sigurnost i slichno. Nem shansi Kina da bide neso poveke od lokalen jak igrach.
 
Кинески емигранти се повеќе се иселуваат во рускиот исток.
И досега таму има се освен типични руси, поголемиот дел од населението е со монголски црти, остаток од времето на џингис кан.
Ретко населен, полн со минерали и рудни богаства, територијата од Урал до Пацифик е идеална за кинеската неминовна експанзија.
Со депопулацијата на Русија и населувањето на имигранти од Кина во Сибир, овој дел е и сега економски врзан со Кина, во иднина границата меѓу Кина и Русија ќе биде само формална без некое значење, бидејќи тој простор реално ќе го држи Кина.

Chinese emigrants to conquer Siberia

Russia on edge as China grows

Why the restless Chinese are warming to Russia's frozen east

Jotman Reader from Siberia: Flood of Chinese into Eastern Russia
 
Па време е веќе за промена. Долго време Америка ги влечеше сите за нос, сата светска сила со уцени, закани, шпиунажа, убиства, распаѓање на држави, лаги, корупција...Само да знае светот на што е спремна Америка за власт и доминација во светот.
Во еден Американски извештај пишува дека Кина не само воено туку и екомоски претставува закан за САД, и до следните 20 години на секој можен начин Америка треба да го спречи тоа. Како ќе го решат тоа прашање? Америка не знае поинаку освен со војна. Но како што е наталитетот во Кина во 2030 година Кина ќе биде Кина и пол. И нека свата Американците: Дојде време Лидерството да го препуштат на други.
 
Да не заборавиме сеуште Кина се нема докажано,а и интероперабилноста на нивната армија е под знак прашалник

Башка до тајван само пливајќи...инаку ЈОК.

Дека имаат финансии имаат,ама не е сета таа...

Таму имате хотели кои се уствари психијатриски болници за мачење на луѓе
за лоботомија
кина е НЕДЕМОКРАТСКА ДРЌАВА и секој 5-тти кинез е роб...


Значи остајте Пекинг...настрана по селата и по помалите градој имаме робови,тргување,аукции...наддавање...:toe:
 
дечко ти да не си од оние лоботомирани .. со фолија наглава .. па веруваш у овакви конспираси теори? :tv:
 
Не е ова конспираси(глеаш како сами ојте од кол накол па у гз),јас кога ви велам луѓе БИполарност НЕМА,исто така САд веќе не доминираат...значи имаме нови сили Индија,Бразил,Русија се враќа уствари веќе е во Игра...а се очекува одредено ривалство меѓу кина и Индија...ова е интересно за русите...по се изгледа ја одбраа индија...како што гледам..ама ќе видиме времето да каже...значи НЕМА СВЕТСКА ВЛАДА-Нема конспираси и ајде даај жити се симни ја фолијата не ти го чита никој мозоко(многу ти е вжештен...капиш...фолијата држи топлина(затоа на овие маратонците кога завршуваат не им даваат облека туку фолија-али оправдано)...ама вие бре мозокот да си го прегревате....а пази ладна глава подобро мисли.
 
A Тајван ќе го врати под нејзина територија ако треба дури и под јурисдикција.
За воените аналитичари во фокусот на интересот примарни се и процените на индикаторите за евентуалниот воен конфликт меѓу двете Кини, расположливите воени ефективи кои во случајот би можеле да се ангажираат и последиците што би произлегле.
Кога во февруари 2000 година беше обелодената таканарешената „бела книга“ на НР Кина во која децидно беше укажано со што би се соошила кинеската „јужна провинција“ изложена на жестокиот удар на милионската кинеска армија, многумина светски аналитичари и познавачи на состојбите во овој регион тоа го оценија како „предизборна фарса“ и „блеф“ кој не се темели врз реалните воени потенцијали и можности на НР Кина.
Тоа. повторно според бројни пред се западни аналитичари би били рамно на авантура со однапред непредвислив исход и последици.
Преку медиумите на НР Кина и практилчно беше упатена порака која сублимирано гласеше: „Тајванската независност значи војна, а секоја земја што го игнорира тоа ќе го турне Тајван во бездната на крвопролевањето.“

Но лани на 6 ноември се сретнаа претседателите на двете земји. Двете страни се соочуваат со големи предизвици. Петдневната посета се смета како знак за затоплување на односите помеѓу Кина и Тајван кој во 1949 година се одвои од Кина По граѓанската војна и доаѓањето на власт на Кинеските комунисти. Пекинг и натаму островот го смета за негова одметната провинција.
 
тоа колот дома у фамилија да си се денете .. немој кол отука да мешаш ...

Таму имате хотели кои се уствари психијатриски болници за мачење на луѓе
за лоботомија
кина е НЕДЕМОКРАТСКА ДРЌАВА и секој 5-тти кинез е роб...

:pos2::pos2::pos2:
 
тоа колот дома у фамилија да си се денете .. немој кол отука да мешаш ...



:pos2::pos2::pos2:

Значи вака конспиративците велат ќе има една влада а ваму гледаме во пракса МУЛТИПОЛАРНОСТ...

Значи ТИЕ т.е конспиративците сами одат од кол накол па у гз...капиш???

Не мешај ти фамилии...не ти личи на возраста...бриши!

А што се смееш на ова за тортурата.....

Ете кинезите имаат многу тајни затвори,меѓу кои некои дур и камуфлирани како Хотели,а уствари се врши психијатриска тортура,малтретирање и сл методи.


http://report2009.amnesty.org/en/reg...-pacific/china



The Olympic Games in Beijing brought heightened repression throughout the country as authorities tightened control over human rights defenders, religious practitioners, ethnic minorities, lawyers and journalists. Following protests and unrest which began in March in Lhasa the government originally detained over 1,000 people. Hundreds remained in detention or were unaccounted for at year’s end. The authorities used a series of violent incidents alleged to be linked to terrorists to launch a sweeping crackdown on the Uighur population in the Xinjiang Uighur Autonomous Region (XUAR). Torture and other ill-treatment remained widespread. The authorities maintained tight control over the flow of information, with many internet websites blocked, and journalists and internet users harassed and imprisoned for the peaceful expression of opinions. The authorities made increased use of punitive forms of administrative detention, notably the Re-education through Labour system, to silence critics in the lead-up to the Olympic Games.
Human rights defenders

Individuals who peacefully exercised their rights to freedom of expression, assembly and association remained at high risk of harassment, house arrest, arbitrary detention, and torture and other ill-treatment. Family members of human rights activists, including children, were increasingly targeted by the authorities, including being subjected to long-term house arrest and harassment by security forces. Lawyers who took on sensitive cases were also at risk; several had their licences suspended, and others lost their jobs. Some lawyers were specifically warned by the authorities not to take on sensitive cases, including cases of Tibetans arrested during the unrest in Tibetan areas and Falun Gong practitioners.
"...a minimum of 7,000 death sentences were handed down and 1,700 executions took place."
Chen Guangcheng, blind activist and legal adviser, continued to suffer ill-treatment in prison. He is serving a prison sentence of four years and three months after he tried to hold local officials in Shandong accountable for conducting forced abortions and sterilizations in order to enforce birth quotas. His wife, Yuan Weijing, continued to suffer police harassment, particularly in the lead-up to the Beijing Olympics, and remained under tight police surveillance.
Justice system and unfair trial

The criminal justice system remained highly vulnerable to political interference. The courts, the prosecuting organ (procuratorate) and the police remained under the supervision of the Chinese Communist Party. The authorities continued to use broad and vaguely defined provisions of the criminal law relating to state security and “state secrets” to silence dissent and punish human rights defenders. Many of those charged under “state secrets” provisions received unfair trials and, in accordance with criminal procedure law provisions, were not given the protections afforded to other criminal suspects regarding access to legal counsel and family, and open trials.
Arbitrary arrests and detentions

The authorities intensified their use of administrative forms of detention which allowed police to incarcerate individuals without trial. Hundreds of thousands of individuals were in administrative detention, including in Re-education through Labour camps, where they may be detained for up to four years without trial. Secret detention centres on the outskirts of Beijing, referred to as “black jails”, reportedly detained thousands of petitioners – individuals seeking redress from central authorities for a wide variety of grievances they were unable to resolve locally – before they were forcibly returned to their home towns. Detainees in administrative detention remained at high risk of torture and other ill-treatment. In November, the UN Committee Against Torture (CAT) called upon China to “immediately abolish all forms of administrative detention”.
In June, police detained Sichuan-based human rights activist Huang Qi on suspicion of “unlawful holding of documents classified as highly secret”. The reason for his detention was unclear, but appeared to be connected to his work assisting the families of five primary school pupils who died when their school buildings collapsed in the Sichuan earthquake in May. The families were seeking compensation from local officials because they believed corruption led to poor construction standards. Huang Qi was held incommunicado for over 100 days before his first meeting with a lawyer in September. In October, he refused the authorities’ offer to release him on condition he gave up human rights work. He remained in detention without trial or access to his family.
Torture and other ill-treatment

Despite legal reforms, torture and other ill-treatment continued in prisons, police stations, Re-education through Labour camps, and other unofficial detention facilities. Human rights defenders, petitioners, Tibetans, Uighurs, Falun Gong practitioners, Christians, and others practising their religion in officially unsanctioned ways were at particular risk of torture and other ill-treatment by the authorities and unidentified individuals.
Death penalty

During the year, the authorities stated their intention to increase the use of lethal injection as a “more humane” method of execution than firing squad. Amnesty International estimates a minimum of 7,000 death sentences were handed down and 1,700 executions took place. However, the authorities refused to make public national statistics on death sentences and executions and the real figure is undoubtedly higher.
In December, China voted against a UN General Assembly resolution calling for a worldwide moratorium on executions.
Freedom of expression

The government maintained strict control on freedom of expression. Internet users and journalists were at risk of harassment and imprisonment for addressing politically sensitive topics. Approximately 30 journalists and 50 other individuals remained in prison for posting their views on the internet.
Two weeks prior to the Olympics, the authorities established “protest zones” in three Beijing parks where people were allowed to demonstrate. However, no individuals were known to have received official permission to protest and the zones remained empty. Numerous people were detained and put under surveillance in connection with their applying for permission to protest.
The authorities unblocked a number of internet websites days before the Olympics. However, many more remained blocked. In October, the authorities announced that regulations put in place in January 2007 that eased controls over foreign journalists covering the Olympics would be extended indefinitely.
The authorities questioned and harassed numerous signatories of Charter 08, which proposed a blueprint for fundamental legal and political reform in China.
Signatory Liu Xiaobo remained in detention at year’s end.
Freedom of religion

Individuals who practised their religion outside officially sanctioned channels, including Christians, Muslims, Buddhists and others, faced harassment and persecution. The authorities harassed, detained and often ill-treated members of unsanctioned Christian house-churches, and confiscated or destroyed their church property. Falun Gong practitioners were among those most harshly persecuted by the government. In the run-up to the Beijing Olympics, thousands were reported to have been arrested, with hundreds imprisoned or assigned to Re-education through Labour camps and other forms of administrative detention where they were at risk of torture and other ill-treatment sometimes leading to death.
On 25 January, Yu Zhou, a well-known folk singer, graduate of Beijing University, and reportedly a Falun Gong practitioner, was arrested in Tongzhou District, Beijing, along with his wife, Xu Na, a poet and painter. On 6 February, the authorities from the Qinghe District Emergency Centre told his family that Yu Zhou had died from either diabetes or from a hunger strike, although the family maintains he was healthy at the time of his arrest. The staff at the Emergency Centre refused the family’s request to view the body and for an autopsy. On 25 November, Xu Na was sentenced to three years in prison for “using a heretical organization to undermine the implementation of the law”. She appealed against the sentence and is at risk of torture and other ill-treatment in detention.
Tibet Autonomous Region and surrounding Tibetan areas

Tibetan-populated areas of China remained tightly sealed off from outside scrutiny following unrest in March. After the initial few days, protests were largely peaceful. However, the authorities reported that 21 people had been killed by violent protesters and overseas Tibetan organizations reported that over 100 Tibetans had been killed. While Chinese authorities announced that over 1,000 individuals detained in the protests had been released, overseas Tibetan organizations estimated that at least several hundred remained in detention at year’s end. Exact numbers were difficult to determine because the authorities denied access to media and independent monitors. There were reports of torture and other ill-treatment in detention, in some cases resulting in death. Major monasteries and nunneries were reported to remain under virtual lock-down. Local authorities renewed the “Patriotic Education” campaign which required Tibetans to participate in collective criticism sessions of the Dalai Lama and to sign written denunciations against him. Tibetan members of the Chinese Communist Party were also targeted by this campaign, including being forced to remove their children from Tibet exile community schools, where they were obtaining religious education.


Paltsal Kyab, a Tibetan from Sichuan province, died on 26 May, five weeks after he had been detained by police in connection with the protests. Aged around 45, Paltsal Kyab had been present at a protest march on 17 March in Charo township in Ngaba (Ch:Aba) county. His family was not given permission to visit him in detention and had no news of his situation until 26 May when two Charo township leaders informed them of his death. When family members went to claim his body, they found it bruised and covered with blister burns, discovering later that he had internal injuries. The police told them that he had died of an illness, although relatives claimed he was healthy when first detained.


Читај слободно има што да се научи....Туку работава е некако терминот Шампион...абе не може да биде Шампион буквално и баш сега(ил наредниве 5-110 години...но потоа мора и они да зовријат...

А тајван нема мака од кина,секој обид на кина за напад врз тајван ќе заврши со потопени бродови,соборени авиони(нешто ќе се распадне и така...) оти имаат проклето добра САМ одбрана,а и добра морнарица...

Кинезите имаат 2 милиона армија,имаат повеќе шанси пливајќи да стасат живи и да стапнат на тајван него ли военоо(башка што сеуште немаат носач на авиони а и соодветна флота(значи нешто со кое можеш да влијаеш и т.е како).

Кина развива мали бродчиња уште...пу пу...

Едино ДФ-3 им е добра работа и копијата на С-300...друго ЈОК..

Значи треба минимум 10 години за таква економија да пренасочи средства кон воени цели-имајте предвид тоа ќе влијае и врз конечниот цивилен аутпут....сега засега играта на кинезите е прилично паметна,успејаа без војска да освојат и пазари и делумно сектори кои до вчера ги немаа...

Еве пред 2 ил 3 години Бјуик за прв пат произведе повеќе автомобили во Кина него ли во САД.

super be kinezite se prva liga caroj se
Имаат ефтини RC модели.
 

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom