Прво свесно си наложуваш дека сакаш да одиш, а потоа си наоѓаш нешто интересно и почнуваш да не се прашуваш дали ти се допаѓа одењето. Несвесно е друга работа, овде зборуваме за свесни дејствија со кој се насочуваш.
Несвесно и не свесно ги сфаќам како различни ствари.
Несвесно е absence од било каква свест, а не свесно може да е потсвесно.
Свесно, не можеш да се натераш да се заљубиш. Или и да “можеш“, ќе биде ко што вика крејзи “не вистинско“.
Потсвесното on the other hand е исто вистинско колку и било кое друго.
А било какво и да е - сепак е електричен импулс. Дали е афтономен или “последица/не во допир со било кое ниво на свест“ - не е битно.
И да, мора да се сфати дека љубовта може да биде последица од хемиски реакции како потклекнување на нашиот имун систем на феромоните на партнерот.
После, љубовта може да е последица и од потсвесно причинета реакција за електричните импулси кои ја воведуваат љубовта во свеста, од нешто просто како физичка привлечност или нешто по примитивно и заостанато како “идеален партнер“ за парење (пр. широки колкови кај жените потсвесно ги привлекуваат мажите бидејки им личат на идеална родилка на нивните деца).
И да не го трубам понатака, сакате прифатете, нејкете - не морате.
Ова е “вистината“ за мене. I choose science over ignorance.