Европска Унија

  • Креатор на темата Креатор на темата Gags
  • Време на започнување Време на започнување
И тоа сум го мислел, но кај мене нема проблем со дружељубивост. Не ги исплаши короната нешто особено, ама мислам дека тоа почна да ги насочува да мислат повеќе на теории на заговор и на глобална политика. Малку ги утепа сите други интереси. А и да, 5-6 години на овие години очигледно се многу.
Не во таа смисла. Претходно се идеше по дома. Ќе ти се најават гости вечер ќе дојдиме. Или на кафе. Сега тоа некако е сменето и мене искрено многу ми се свиѓа. Кафето надвор го пиеме, ручек/вечера надвор, ниту јас тене обврска, ниту ти мене. И некако проретчени се дружбите.
Автоматски споено мислење:

Имаше еден интересен муабет од мојот шеф на работа - кој те сака повеќе, мајка ти или жена ти? Мајка ти те родила, нема избор, нејзино дете си и мора да те сака. Жена ти те избрала од сите други, изразила желба да го помине животот со тебе. Интересна тема е ова.
Да, ама мајка ти секогаш ќе биде покрај тебе. Никогаш не и тешко ништо за тебе. Ти си и на прво место, па после она, и сите други. Со партнерите, колку и да ги сакаш, на крајот пак себичноста ќе преовлада.
 
Една нормална девојка со која ќе шеташ, гледаш филмови, игри, готвење и сите други занимации и не ти треба никој друг. Во денешно време што помалку луѓе околу тебе, толку подобро. Но крајот, жената е човекот со кој, ако е читав, ќе го поминеш целиот живот и тррба да се инвестира во таа насока, а не пријатели. И 20 години да си близок со некој, ќе најде некој/некоја и ќе те заебе, на едно кафе да не може да идете. Затоа, секогаш на прво место си ти, после жената, па се друго. И во добро и лошо, ако сте сложни се ќе постигнете. Ние се стремиме кон тоа.
Имаше еден интересен муабет од мојот шеф на работа - кој те сака повеќе, мајка ти или жена ти? Мајка ти те родила, нема избор, нејзино дете си и мора да те сака. Жена ти те избрала од сите други, изразила желба да го помине животот со тебе. Интересна тема е ова.
Можеби целиов текст е малку офтопик, но зборот ми е дека каде и да сте, ако имате човек до себе, времето ќе ви биде поинтересно. Пријатели после 20тите тешко се прават, освен ако не се колеги со кои да го поминете времето. Дури одам и на следно ниво, сметајќи дека на денешно време - пријателства нема.
@cholismo од километар си личи дека не се мирисаш со никој од роднините, освен со маж ти. Океј е, право на избор. Ама тоа по темите цело време да проповедаш дека мажот треба да биде закован до жена му, одделени од фамилија и сите тие работи, не се океј. Не се океј затоа што ако тебе не ти совпаднале коцките со твојата и неговата фамилија, не значи дека секаде е така. Ти смета да живеете кај неговите, ти смета да е близок со мајка му, ти смета золвата и децата, ти смета мајка ти, ти смета брат ти што ги плеснал децата на мајка ти. Не е се така црно, ни бело. Тоа е случај кај тебе, за жал. И ја сум за тоа да не се живее во заедница, пошто имам доста детски трауми од дедо ми и малата куќа во која живеевме со моите. Сега ми е убаво кога со женска ми седиме дома со моите, ама на два три дена и доста е. Нормално е, различни генерации, различни мислења. Ама јас сакам да поминувам време со моите, бидејќи не знам уште колку реално време имам со нив. Женска ми нема против тоа, дури таа ме тера да бидеме повеќе со нив.
Односно темата за одење на одмор со мајката. Што е проблемот? Можда жената немала можности како млада, можда и треба вистински психички одмор, зошто синот да не и го овозможи тоа? Тоа што жена му е запоставена ли? Ако е разбрана, ќе сфати.
Just WOW
:pos:
 
Што има заедничко едно со другото? Тема на муабетот беше осаменоста во странство, без пријатели.
Контрадикторен си, во една тема викаш дека на мажот треба на прво место да му е жената па се останато, викаш дека се стремиш на живот без пријатели само со девојката, а од друга страна ме цитираш мене со измислен муабет патем, дека јас сум го заковала мажот ми до мене, настрана од фамилијата и пријателите се уствари ти го правиш тоа индиректно.
Живот без пријатели е огромен минус, ќе сфатиш кога ќе останиш без нив и кога ќе нема едно кафе да испиеш и со кој да си ја олесниш душата.
Нормално дека на прво место треба да си сте вие двата ама сосем друго е да живеете сами изолирани од цел свет.

Јас не патам моментално за дружба, не ни имам време за такви ствари ама и те како добро ми прија кога ќе излезам со свој човек на една пијачка и да се исклучам од секојдневниот живот полн со обврски.
 
Да се разбереме, ако у земјата у која си се родил и израснал, не можеш да си склопиш пријатели или да задржиш веќе постоечко, најверојатно е до тебе. Не кажувам ова како добро или лошо, туку како факт.

Никој не е должен да те анимира ако не ти е интересна дружбата. Работа, женски, фамилија, кој кај прошетал,спорт и тн, тоа е муабетот. Не знам што очекувате, а искрено и што ќе најдете.
 
Контрадикторен си, во една тема викаш дека на мажот треба на прво место да му е жената па се останато, викаш дека се стремиш на живот без пријатели само со девојката, а од друга страна ме цитираш мене со измислен муабет патем, дека јас сум го заковала мажот ми до мене, настрана од фамилијата и пријателите се уствари ти го правиш тоа индиректно.
Живот без пријатели е огромен минус, ќе сфатиш кога ќе останиш без нив и кога ќе нема едно кафе да испиеш и со кој да си ја олесниш душата.
Нормално дека на прво место треба да си сте вие двата ама сосем друго е да живеете сами изолирани од цел свет.

Јас не патам моментално за дружба, не ни имам време за такви ствари ама и те како добро ми прија кога ќе излезам со свој човек на една пијачка и да се исклучам од секојдневниот живот полн со обврски.
Живот без пријатели, од типот кафе, пиво, карти пријатели, е ваааауууу.
Нема ништо подобро од на раат испиено кафе или пиво, без наведување на муабет кој не ти се прави во моментот или оговарање да речеме.
Секоја фаза, секој карактер различно го перцепира тоа.
Мене сега на 67 само семејството ме интетесира, нит кафиња, нит п материне.
Макар што јас не учествувам во нивниот живот, ама тукс сум.
Акчли, се' во свое време.
 
Живот без пријатели, од типот кафе, пиво, карти пријатели, е ваааауууу.
Нема ништо подобро од на раат испиено кафе или пиво, без наведување на муабет кој не ти се прави во моментот или оговарање да речеме.
Секоја фаза, секој карактер различно го перцепира тоа.
Мене сега на 67 само семејството ме интетесира, нит кафиња, нит п материне.
Макар што јас не учествувам во нивниот живот, ама тукс сум.
Акчли, се' во свое време.
На 67 - ако изгураме, веројатно кај сите ќе е така. Ама и ти цел живот не си прошол така, а и имаш фамилија. Кога првично спомнав осаменост, прво мислев на отуѓеност од фамилиите, а потоа и друг тип на социјализизација.
 
Контрадикторен си, во една тема викаш дека на мажот треба на прво место да му е жената па се останато, викаш дека се стремиш на живот без пријатели само со девојката, а од друга страна ме цитираш мене со измислен муабет патем, дека јас сум го заковала мажот ми до мене, настрана од фамилијата и пријателите се уствари ти го правиш тоа индиректно.
Живот без пријатели е огромен минус, ќе сфатиш кога ќе останиш без нив и кога ќе нема едно кафе да испиеш и со кој да си ја олесниш душата.
Нормално дека на прво место треба да си сте вие двата ама сосем друго е да живеете сами изолирани од цел свет.

Јас не патам моментално за дружба, не ни имам време за такви ствари ама и те како добро ми прија кога ќе излезам со свој човек на една пијачка и да се исклучам од секојдневниот живот полн со обврски.
Значи како што кажав, едното со другото нема врска.
Збориме за тоа дека ако вие сте двајца и сте сами во странство, не треба да се фокусирате на тоа цело време да трчате по некои, за да им го привлекувате вниманието, само и само за да имате некакви ,,пријатели”. Како што кажа фенел, нема поубаво од спокој на душата и опкружен со ВИСТИНСКИ, мал број, пријатели. Секако дека семејството е на прво место, но кај тебе тоа што го имав пишано е друг случај и ништо заедничко со овој.
Ти можда си научена да имаш голем број пријатели, јас од мал сум со мал број, број што до денеска веќе се намали да може да се изброи на една рака. Од доста време имам сфатено дека можам сам, со доволна подршка од партнерот и семејството.
Твојот пост беше коментиран од гледна точка на односот партнер-родители.
 
Со партнерите, колку и да ги сакаш, на крајот пак себичноста ќе преовлада.
Не мора да значи ова...зависи на што даваш приоритет у избор на партнерот.
 
Да се разбереме, ако у земјата у која си се родил и израснал, не можеш да си склопиш пријатели или да задржиш веќе постоечко, најверојатно е до тебе. Не кажувам ова како добро или лошо, туку како факт.

Никој не е должен да те анимира ако не ти е интересна дружбата. Работа, женски, фамилија, кој кај прошетал,спорт и тн, тоа е муабетот. Не знам што очекувате, а искрено и што ќе најдете.
Далеку од тоа некој да ме анимира, знам дека сонцето не се врти околу мене. Единственото нешто што го констатирав е дека луѓето околу мене со муабетите што ги прават не се среќни, работа, женски итн работите што ги спомна ти се топ, освежување. Околу мене муабетите се политика, светска и наша, теории на заговор, исмевање на запад и локалци, доста малограѓански и доста на раб на набој муабети. Пробувам да сменам тема, но не бре брате, то па то. Не верувам дека некој си иде со позитивна енергија, не мислам дека е до мене само. Од таму тргна муабетот, дали сме среќни ко народ. Ја можам и со екипа и без екипа, коа не ми одговара. И често одмарам од дружби кога ми иде повеќе да сум го преживеал денот на мрморецот.
 
Не мора да значи ова...зависи на што даваш приоритет у избор на партнерот.
Едноставно мислам дека нема конкуренција. Мајчината љубов е безусловна и тоа е тоа. Не може да се прави компарација со ништо друго.
 
А знаеш воопшто која е дотичната и какво мислење има за нас Македонците?
И каква врска има тоа со случувањата? ЕУ постана тоталитарна диктатура.
Нема ни "д" од демократија повеќе.
 
Скоро на сите ни се намалил кругот со годините, како што кажав кој преселени кој со проблеми кој со обврски ама многу е битно да имаш барем неколку пријатели за арно за лошо.
Вистинските пријатели не исчезнуваат туку така, имам пријатели од деца мали сме растеле па ден денес одржуваме врска.
 
Едноставно мислам дека нема конкуренција. Мајчината љубов е безусловна и тоа е тоа. Не може да се прави компарација со ништо друго.
Да, ама не беше баш тоа муабетот, ја верувам у неискварена љубов помеѓу машко и женско. Само тоа е способност за разлика од мајчинската љубов. Мора да постои одредено ниво на емоционална интелигенција, ако тоа го нема у основа на врската е нагон.
 
Back
На врв Bottom