Драга,
Некои луѓе немале осет.
Упорно се радувале на нивните супер поени од колоквиум иако ти си имала ко за едвај седмица. Тоа значело да се нема осет, да не бидеш свесен за мизеријата на другиот и да си етикетиран ко ѓубре веројатно.
Ова иде од личност која упорно збореше, си ја славеше и ја дигаше во облаци нејзината врска додека мојата идеше у пм. Уште и во весник да објавеше за нејзината среќа и за тоа колку е фин, паметен и еден во милион партнерот. И после одењето у пм, да напоменам.
Ахм, да, јас сфаќам и одамна сфатив дека немаат луѓето осет, но ти тоа дури сега го сфаќаш? И тоа за таква банална работа?! Или тоа важи само за другите, а не за нас?
Сакам да ги завршам фискалниве трансфери денес и не ми се навлегуваше во дискусија за ова, оти после пак ќе бидам јас таа што не знае јазикот за заби да си го чува, што не знае да филува и што знаела да повреди со збор. Мислам, дај пораснете.
Единствени што се среќни за некоја добра работа што ќе ти се случи се твоите.
Поголемиот дел нити ги интересира, нити сакаат да те слушаат, но од култура, мораат.
Мал дел дури и се дрзнуваат да ти посакаат таа идилата и облаците во кои се наоѓаш да ти се срушат од глава, само за да осетиш и ти малце од реалноста.
Зар уште има возрасни луѓе што не се свесни за ова?