Драга Кајгана

Статус
Затворена за нови мислења.
Кајгич, се осеќам како да сум стар ергенин роден. Мислам WTF со пенизонерите од мојава улица? Алооо само 26 имам, а они више ме вбројуваат у таа популација на луѓе. Ќе идам да се напијам у друг град, ти е гајле. Ајде мала ( и ама јако ти стои ова мала).
 
Најверојатно нема никогаш да разберам зошто сите со кои се познавам гледаат во мене некаква си закана и гледаат да ме уништат кога не покажувам непријателски знаци, но едно е сигурно:
-Има една светла точка таму, назад, на почетокот на животот, а потоа се е поцрно и поцрно, и се побрзо и побрзо.
Лав Николаевич Толстој, Смртта на Иван Илич
Не сум единствениот што го почувствувал тоа на сопствена кожа, па бидејќи овој е малку постар од мене (едно сто и педесет години) можам само да кажам за себе во негово име: welcome to the club.
Али пак сум оптимист дека сепак има исклучоци.
 
Чувството кога после саат и 20 минути конечно ќе ја досредиш собата ^^
Ама скроз, сосе полици, фиоки, сандаци и кутии :)
БРЕ!
 
Ефект на заљубеност - се замишљаш себеси со него како возите точкови, врне слаб дождец, имате односи некаде по џбунои во парк, си планирате заеднички живот, 16 деца од кои едно мора да е мажуле, а во позадина иде -

Неефектно, песнава едно време мислев дека е кул, сега мислам дека е уште покул. Пошто сум заљубена и не ми влијае никако.
И сериозни потези планираме. А се смешкаме.

Остарев?
 
Драга,

Осечам се празно. Ништо не ми е интересно, ми здосади и она кафе што толку сакав да го пијам, се префлив на чај и тоа без шеќер. Скриптава стои отворена, на момент ќе фрлам поглед на истата формула по којзнае кој пат и пак ќе ми одлета мислава. Моментот кога сите околу тебе се како да речам просветлени, го живеат животот со полни плуќа, а тебе те фаќаат гасови кога ќе помислиш колку е само тоа површно и колку само глупо звучи. :eek:
 
Ќе добијам бе некогаш јас нешто што сакам ?
Ти ибам тоа фаците гнасни.,
 
Кајг` прочитав 2 книги во рок од 1-2 недели.....незнам што се случува со мене добивам нагони да купам едно 10 книги и да ги прочитам сите најбрзо што можам :confused:
.....и не оде пак ништо,секоја недела се по епик и по епик ми е....ова ќе испадне 1 недела кул,2 месеца тапа. :tapp:
 
Драга,
Многу бе сакам да си одам од нашава ни земјичка.
Сама ќе одам, ќе барам пракса, ќе аплицирам за стипендија, нешто, било што...
Морам да почнам да се ангажирам сериозно.

Не можам веќе тука.
Не сакам веќе тука.
 
Кајги, прв пат после доооооооолго време ти пишувам...

Ми раскина денес:(
Бесна сум на себе, тажна и стварно ми е лошо!!!
 
ДК само да ти кажам денес за првпат глеав прон у 1080p и е ----> :vozbud::vozbud::vozbud:
 
Цел ден како Амели, водам љубов со Животот. Кршам крем брулеа со поглед. Возам точак со виножито во тркалата.
Ги сонувам со очи ширум отворени сите петки на рацете од детство. Го грицкам небово како зрело јаболко. Киселко под непце, ама со витамини.
Доволно за да полетам угоре.
Таму има Се’.

Му зготвив на мачорот мој неделна супа со кнедлички и пржено лепче. Дремењето во кревет и зборувањето за Нас, за Нив, за светот, ни ја прави врската голема колку океан, езеро, космос, слатка како печена тиква, пченка среде август, миризливи ливчиња скриени во Детска пошта, радост на прваче кога зема прво свидетелство.

Музиката од очи ми извира. Новите звуци ме галат по косата, па ме бушават.
Целосно доживување е овој долг, но убав ден.
Вечера - палента со доматен сос, маслинки и козјо сирење со лук.
Мириси и палети бои еден куп.
Живот, топол како јулска ноќ со Месечина.

Јас и ти, фрлени камчиња по површината на небото.
 
Kaјги, среќа што книгава нема обележано страни , за да не се исплашам уште колку ли ми останува за учење :D ај поздрав :coffee:
 
Статус
Затворена за нови мислења.

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom