Воопшто не е важна локација. Само да е некаде каде ќе се изгубам, некаде во светот каде не познавам никого, каде можам да седнам на одмориште и да им се смешкам на странците, да им направам детски лик со големите црни очиња и да ги плашам малите дечиња кои ќе се стискаат до своите мајки. Да им поклонам рачно направен аматерски цртеж на пар заљубени млади во кафуле со поглед на големата катедрала, и потоа да исчезнам во толпата на железничката станица барајќи поефтини карти до следниот непознат град.
Би сакал да талкам низ урбаната џунгла на светот кој наликува на нешто толку комплицирано, а всушност е само обична пустина од искршени срца, празни души и пропуштени идеали. Сакам да дадам свој придонес во таа пустина, сакам да ја одам и јас... урбана пустина. Таму сакам да бидам. :wub: