Со целосна анестезија се прави, ласерски. Не ме плаши мене самата операција, ме плашат првите 10 дена по операцијата.
Значи напреднала медицината. Нема више чекич меѓу рогови.
Мене ми ги извадија ради тоа тебе што ти се дешава, ama со локална, долг шприц и некои инструменти ко со кука на крајот. Загноени, инфекција секои неколку недели. Буквално ги откачуваа и паѓаа пред мене у едно бубреже, интересно дури ми беше.
Не болеше ни таа 19 век процедура ама после треба пазење ама од дете ич не ми текнува какво. И дал е исто со локал и комплет, куки или ласер.
Е за recovery за после ако Ацесо или Бијонс имаат совет (и матичниот и докторот нормално што ќе те води), a сигурно имаат, или да ги тагнам
@Aceso @bijons (стручни се сепак, учеле, работеле) може да ти подобјаснат постоперативно како да се залечиш со новиве методи, диета/режим, зборење/напор и слично. А и објаснуваат, не се штедат како гледам.
Значи сумарум, знам дека не се плашиш иако за секој зафат има малку тремичка, ама филозофирам и тропам повеќе ради опуштање (комшијата од карши на ова ќе каже-абе дрмни една љута, све ќе ти помине.
И не мисли на постоперативниот период, мисли повеќе е кој бе сега ќе чекаа редици по шалтери, хмммм, што би можел по ова да консумирам и колку и такви ствари, Дал смеам да и се развикам на комшивката, камо свински крцкави ребренца

. Мисли на тоа како ќе ти олесни.
И смајл, ќе заборавиш на гноеви, барем од крајниците

Со лесно другар.