... сирот српски народ, за ликвидацијата, егзекуцијата, масакрирањето на Србите никој не коментира!
Втора Светска Војна (Владеење на усташката НДХ, 1941–1945)
1.
Концентрационен логор Јасеновац каде што усташкиот режим извршил систематски геноцид врз стотици илјади Срби, Евреи и Роми.
2.
Глинска црква (1941) масакр во кој усташите запалиле и заклале над 1.000 локални српски цивили во православната црква во Глина.
3.
Масакри во Гарице и Гудовац (1941)масовни стрелања на српски селани веднаш по формирањето на НДХ.
Војна во Хрватска (1991–1995),
4.
Масакр во Госпиќ (1991) ликвидација на повеќе од 100 српски цивили во Госпиќ од страна на хрватските воени формации.
5.
Масакр во Пакрачка Полјана (1991) мачење и убиство на десетици српски цивили во импровизиран логор раководен од специјални хрватски полициски единици.
6.
Операција „Бура“ (Олуја, 1995)за време и по воената акција, протерани биле околу 200.000 Срби, а според извештаите на Хелсиншкиот комитет, убиени биле стотици српски цивили (главно стари лица кои останале во своите домови), како на пример во селата
Грубори и
Вариводи.
Втора Светска Војна (1941–1945) Босна и Херцеговина
7.
Концентрационен логор Доња Градина дел од системот логори на Јасеновац, лоциран на територијата на денешна БиХ, каде биле извршени масовни егзекуции на Срби.
8.
Масакр во Дракулиќ, Шарговац и Мотике (1942) усташки единици за само еден ден со ладно оружје убиле над 2.300 српски цивили, вклучувајќи и 551 дете во основните училишта.
9.
Масакр во Гаравице (1941) во близина на Бихаќ каде усташите ликвидирале меѓу 10.000 и 12.000 српски цивили.
Војна во Босна (1992–1995)
10.
Нападот на ЈНА колоната во Сараево (Добровољачка улица, 1992) заседа и убиство на војници и офицери на ЈНА кои се повлекувале од градот.
11.
Логор Челебиќи (1992) затворски логор управуван од бошњачки и хрватски сили каде српските цивили биле подложени на тортура, мачење и убиства.
12.
Масакри околу Братунац и Кравица (1992–1993)напади на српските села во околината на Сребреница од страна на сили под команда на Насер Ориќ, при што биле убиени десетици српски цивили и заробеници (најпознат бил нападот на Кравица на православен Божиќ 1993 година).
13.
Казани (Сараево, 1992–1993) локација (јама) каде единиците на Армијата на БиХ под команда на Мушан Топаловиќ-Цацо убивале и фрлале цивили од српска националност од Сараево.
Втора светска војна (1941–1944) Косово
14.
Масакри во Пеќ и околината (1943) извршени од квислиншки албански формации (Бали Комбетар и СС дивизијата „Скендербег“) врз српското и црногорското население по капитулацијата на Италија.
Конфликт на Косово и повоениот период (1998–2004)
15.
Масакр во Клечка (1998) припадници на Ослободителната војск на на Косово (ОВК) киднапирале, стрелале, а потоа ги запалиле телата на 22 српски цивили во варница.
16.
Радоничко Езеро (1998) откривање на масовна гробница со над 30 тела на Срби, Албанци лојални на државата и Роми убиени од ОВК.
17.
Масакр во Старо Грацко (1999)веднаш по доаѓањето на КФОР, во јули 1999 година, на нива биле убиени 14 српски жетвари (земјоделци) од ова село.
18.
Напад на автобусот на „Ниш Експрес“ во Ливадице (2001) активирана експлозивна направа под автобус кој превезувал српски раселени лица, при што загинале 12 патници.
19.
Мартовски погром (2004) масовно етнички мотивирано насилство врз Србите низ целото Косово, при што биле убиени 8 Срби, протерани над 4.000 луѓе и запалени или уништени десетици средновековни српски цркви и манастири.
20. За време на НАТО бомбардирање 1999 година периодот пред и после, најконтроверзните и најстрашните аспекти на конфликтот во Косово
нелегалната трговија и вадењето на човечки органи од заробени Срби на Косово, што богами вмешан и наш државјанин А.Груби, нели како преведувач во „Жолтата куќа“, во близина на местото Бурел, како и една друга локација во Фрај-Круја и
„Дреничка група“ на ОВК, предводена од тогашниот премиер на Косово Хашим Тачи за организиран криминал и шверц со органи.
Извештајот на
Дик Марти (Dick Marty) познат
швајцарски политичар, правник и поранешен обвинител,навел дека српските заробеници биле убивани (најчесто со истрел во главата) непосредно пред операцијата, по што органите (најчесто бубрезите) биле вадени во импровизирани клиники.
Специјална истражна задача (SITF) предводена од американскиот обвинител
Клинт Вилијамсон во 2014 година објавил дека неговиот тим нашол „цврсти докази“ за систематски воени злосторства од страна на ОВК (убиства, киднапирања, прогон)
, да во 2008 година избил скандал околу клиниката „Медикус“ во Приштина меѓународните обвинители нашле индиректни врски во начинот на дејствување и медицинскиот персонал поврзан со старите воени структури, неколку лекари (вклучувајќи го Урологот Љутфи Дервиши) биле осудени за нелегална трансплантација.
21. Поранешната главна обвинителка на Хашкиот трибунал, Карла дел Понте, ја објавила својата автобиографска книга „Ловот, Јас и воените злосторници“каде изнела информации за
околу 300 Срби и други неалбанци кои биле киднапирани од страна на Ослободителната војска на Косово (ОВК) и биле префрлени во северниот дел на Албанија.
... како директна последица на извештајот на Дик Марти и истрагата на Вилијамсон, во
2015 година биле формирани Специјализираните совети за Косово во Хаг (Специјален суд за Косово), па дури во 2020 година поранешен председател на Косово Хашим Тачи заедно со други високи команданти на ОВК (Кадри Весели, Јакуп Красниќи, Реџеп Селими) биле повикани и започнато судење во 2023 година и сеуште судењето сме сега 2026 год сеуште трае!
ама за Ратко Младиќ не важеле исти правила, бил уапсен во 2011 год, префрлен во затворскиот трибунал во Хаг, а осуден бил дури во 2017 година од страна на Меѓународниот кривичен трибунал за поранешна Југославија на казна доживотен затвор, 15 години прележал све до негова смрт 27 август 2026 година.
Да се потсетиме:
Белград беше бомбардиран од воената алијанса НАТО за време на Операцијата „Сојузничка сила“ (Operation Allied Force), која траеше 78 дена од
24 март до 10 June 1999 година. Интервенцијата беше преземена без одобрение од Советот за безбедност на ОН, со официјална цел да се запре насилството и етничкото чистење на Албанците на Косово од страна на „режимот“ на Слободан Милошевиќ.
Воени и командни објекти
- Генералштабот на Војската на Југославија и Министерството за одбрана: Комплексот згради во центарот на Белград (на улицата Кнез Милош) беше тешко оштетен во неколку наврати.
- Воената академија во Бањица и бројни касарни низ градот.
- Радарски центри и ПВО бази во околината на градот (Батајница, Авала, Стражевица).
Политички и административни симболи
- Зградата на ЦК (Бизнис центар Ушќе)таму се наоѓало седиштето на Социјалистичката партија на Србија и ЈУЛ.
- Резиденцијата на Слободан Милошевиќ официјалната резиденција во населбата Дедиње била директно погодена.
Медиуми и телекомуникации
- Радио-телевизија Србија (РТС) на 23 април 1999 година, НАТО ја бомбардирал главната зграда на РТС во центарот на Белград. Во нападот загинаа 16 вработени (техничари и помошен персонал), алијансата го оправдал нападот тврдејќи дека РТС се користила за воена пропаганда и комуникација.
- ТВ кулата на Авала симболот на градот и важен телекомуникациски предавател бил целосно урнат.
Цивилна и економска инфраструктура (Колатерална штета)
- Енергетски постројки и трансформатори биле користени т.н. „графитни бомби“ за да се онеспособи електроенергетскиот систем, што го оставил Белград во мрак и без вода.
- Болници и станбени објекти поради непрецизност или технички грешки, погодени беа цивилни објекти, како КБЦ „Драгиша Мишовиќ“ (каде загинаа пациенти и војници) и станбени згради во Нови Белград и Паси Пољана.
Според официјалните проценки во Србија, во текот на целата воздушна кампања низ земјата загинале помеѓу
1.200 и 2.500 цивили, а ранети биле околу 6.000 луѓе, материјалната штета врз патиштата, мостовите и фабриките била проценета на десетици милијарди долари.
Бомбардирањето на СР Југославија во 1999 година и денес е предмет на остри правни и морални дебати во меѓународната јавност токму поради прашањето за кршење на меѓународното право и страдањето на цивилите/
Критичарите, правните експерти и организациите за човекови права како
Amnesty International реагираа дека НАТО ги прекршил меѓународните правила, акцијата била преземена
без одобрение од Советот за безбедност на ОН, што според
Повелбата на ОН ја прави воената интервенција нелегална.
Погодувањето на патничкиот воз во Грделичка клисура, автобусот кај Лужане, зградата на РТС и пазарот во Ниш биле оценети како дела каде не биле преземени доволно мерки за заштита на цивилите и била користена муниција со
осиромашен ураниум, како и
касетни бомби (кои подоцна биле целосно забранети со меѓународни конвенции поради долгорочната опасност за цивилите).
Од друга страна, земјите членки на НАТО ја оправдале акцијата со концепт кој подоцна се развил во „
должност за заштита“ (Responsibility to Protect), тие тврделе дека интервенцијата била морално неопходна за да се спречи хуманитарна катастрофа и понатамошно етничко чистење на Косово, а цивилните жртви ги класифицираа како ненамерна „колатерална штета“.
И за сето ова горе наведено ни еден збор пишан, каква неправда и егзодус врз српскиот народ направен, а што е најтрагично и денес мака мачат Србите кои се склоп на екс југславенски републики надвор од матичната Србија,
... а слична судбина делиме и ние, ете ги заканувачките јавни настапи на Али Ахмети во јули 2026 година, дека имал информации за иницијативи пред Уставниот суд на Македонија кои воделе кон
преиспитување на Законот за амнестија и повторно отворање на хашките случаи поврзани со воените злосторства на ОНА/УЧК од 2001 година како и специјалниот суд во Хаг каде им се судело на Хашим Тачи и другите водачи на ОВК од Косово, со закана дека
„никој не ќе може да го контролира албанскиот револт“ доколку судот донесе осудителни пресуди, тогаш како ќе бидат коментарите на социјалните мрежи баш ме интересира кога мечка ќе заигра и во нашиот двор и недај Боже да бидеме класифицирани како колатерална штета!
en.defence-ua.com
. Има живеено во Аеродром и децата му имаат учено во Орце.
www.facebook.com
