Сезонаваа искрено сум разочаран од мојот клуб, лани ајде разбирливо беше немаа среќа со повреди, Мерино напред играше, Нванери крило, Луис Скели бек, тие беа играчите и играа дур не се распаднат на терен. Прехлани и пред 3 години не бев разочаран, подеми и падови имаше, ама играта беше генерално добра, кога губевме знаев дека толку му е силата на тимот и лесно си се помируваш. Ама сезонава 2 тима комплетни да се има и вакво дно од игра да се прикажува на 80% од натпреварите е стварно неприфатливо. Целовкупниот впечаток после денешниот дуел беше дека ние сме добиле 1 бод, а не дека сме изгубиле 2. Па порадо би гледал шутеви од 20 метра цело време него ова константно ништо не правење и играње за корнер и прекин. Да знаев дека тоа е максимумот на тимот помалце ќе ми беше криво. Стварно е жално и тажно ова, Езе и Одегард личат како фудбалери на Брегалница, Ѓоќереш служи како кога ќе соберат некој рандом човек на час физичко да игра во тимот за да сте 6 на 6 и ќе му речат “ништо не прави ти, само седи да сме еднакви“.