Да, веќе објаснив. Сум имала и визија и храброст, од една работа да дадам отказ и да одам на друга, која ги задоволува моите финансиски потреби. Таа визија ми овозможила да заработувам повеќе пари. Едната работа ми даваше сигурност, без можност за да напредувам. Да тапкам во место и да седам со скрстени раце, да чекам пензија. Кога ставив се на кантар, повеќе од јасно ми беше дека е време да ги искористам можностите. И не погрешив. Друго нешто? Извод од банка?
Никаде не реков дека парите почнуваат да врнат. Трнлив е патот и не е послан со ружи. Ножот има две острици. Ама без идеја и желба за напредок во кариерата, подалеку од минималец не се стигнува. А минималецот секако дека не ги задоволува основните потреби, а камо ли пристојност.
Имаш жени што работат во штипските конфекции за 10,000 денари. Тоа е испод секое човечко достоинство. Зарем треба да се задоволат со толку? НЕ, секоја треба да си го цени трудот и да не прифаќа работа, која нема да биде платена според трудот кој го вложува.
Зарем сите треба да работат во ИТ за да земаат големи плати? НЕ. Постојат бизниси кои се доста профитабилни, ама не секој има МУДА.