Во својата природа, човекот е склон да трага по вистината: сите историски познати философи/мудрољубци, се токму тие трагачи, кои, користејќи го својот разум, стигнале „до некаде„ во тоа трагање. Токму мудрољиубците стигнаа и до идејата за Бога, односно, мудрољубците го насетија Божјото постоење па дури и дел од Божјите атрибути.
Лагата не ја сака никој кој е здрав во умот: не познавам човек кој сака да биде излажан, а сум бил сведок и на трчилажговци, кои лажат-сушат.
За разликување на вистината од лагата, човекот веќе си има соодветен „уред„: тоа е разумот, а преку разумот, тука е и совеста.
