Еве го одговорот.
Бог воопшто не го стврднал срцето од фараонот. Бог, со својата се‘ пристуност, одлично знае(л) кои и какви се мислите/намерите од фараонот, односно Бог знае(л) која е намерата од фараонот кон евреите: да ги погуби. Бог, гледајќи ја таа фараонова намера, односно гледајќи дека фараонот има зломислие, кое е решен да го исполни, Бог се повлекува од фараонот а „таму„ каде Бог не Е пристутен, присутни се демоните. Стврднувањето на срцето од фараонот и исполнувањето на срцето од франонот со злоба и завист, е последица од препуштеното демонско влијаните врз умот и срцето од фараонот, а не дека Бог Е тој кој со стврдна фараоновото срце.
Светиите имаат еден израз, кој гласи: „..скаменета бесчувствителност...„. Тоа е состојбата со човековата душа (ум и разум) каде и кога човекот станува бесчувстителен за другите околу себе и за нивните потреби, страдања и маки.
Токму од таа причина, фараонот, во сета своја умствена помраченост, ја исрпатил својата војска да ги збрише евреите, иако веќе бил очевидец на тоа дека Бог Е на страната од евреите, и без да ја испочитува волјата Божја преку Мојсеја и договореното ослободување на Израилот.
Жино ме занима што сега ќе измудруваш...[DOUBLEPOST=1460022479][/DOUBLEPOST]
Монолог....
Монологот е дијалог со самиот себе.
[DOUBLEPOST=1460021848][/DOUBLEPOST]И твојот бог си ласкаше преку Мојсеј и Абрахам и ред други во твоето свето писмо, твојот садомахистички бог има демонски особини само во овој случај, а како негов следбеник и ти! 
[DOUBLEPOST=1460022686][/DOUBLEPOST]
