Драга...
... идам на забар, иако не ме боли ништо, некои снимки покажале дека може ми искачаат крајници. Стоматологот ми вика дека нема потреба од вадење, немаш гајле дечко, али затоа гледа дека на едниот заб имало ситно малце кариес, и иако не е ништо страшно, добро би било да се пломбира на време. Завршува пломбирањето, мене забот ме боли, она вика сигурно ти е од операцијата, ќе ти помине. Ме дерат со цената (пломбирање, белеење и сл. срања), и си идам. Следните два-три дена, забов упорно ме боли. Идам таму, ми викаат нема што да се праи, ова ти е од што со гризење си изљуштил слоеви на забите. Ма не ме јеби, ме боли еден заб, пломбираниот кој она ми го пломбираше, одма после операцијата. Али ајде. Поминува некое време, поминува и болката, али останува една трага кај што кога јадам благо на тој заб осеќам болка, патам, и ми иде да вриштам од што ме боли со секое загризување на чоколадо, вита нова или било што слатко. Трпам така некое време, мислам ќе ми помине. Проаѓаат неколку месеци. Одам денес пак кај истите, и пак истиот муабет "не треба да ти е така, ти си прв што се жали од ова". NO SHIT ДЕКА НЕ ТРЕБА !!! И ајде, ми напраија некоја корекција. Се враќам дома, сфаќам дека забот сега ме боли кога јадам било што. Денеска не можев да јадам цел ден, имам цреши до мене, лиги ми течат, али не можам да јадам ништо на било која страна од што ме боли само еден заб. Од ништо ми напраија нешто, и после некој ќе ме убедува да идам на редовна контрола на забите. Најкултурно што можам, една порака: Пичка ви матер, ми го сјебавте забот.
Утре ако не ми го поправат сериозно размислувам да пробам да покренам некаква постапка. Платив толку пари за да имам болка со месеци откако претходно сум немал ништо. Ебате неспособните.