Бременоста како повод за стапување во брак?

Олимпија

Македонија во срцето!!!
Член од
26 март 2008
Мислења
5.625
Поени од реакции
9.158
Возраст
40
Во последно време неверојатно многу бракови се склучуваат поради свесна-планирана бременост од страна на еден од партнерите. Во доста случаи оние кои се во врска решението за партнерот да се одлучи на брак го гледаат во едностраната планирана бременост. Не ретко доколку врската е во криза, а партнерите се подолг период заедно еден од нив ја користи "картата бременост" за да ја окончаат разнишаната врска со брак. Некогаш девојката ја користи таа "карта" за партнерот побрзо да ја ожени и да живеат заедно, но понекогаш и машкото свесно се заборава при однос само за да ја задржи саканата. Има и случаи каде што партнерите не се одлучуваат на брак и заеднички живот се додека девојката не остане бремена, па откако ќе се потврди бременоста тогаш започнува целата процедура (свршенички прстен, свадба, брак).

Што мислите за тоа? Би ја искористиле ли бременоста за да го убрзате процесот на заеднички живот? Дали можеби веќе сте постапиле така? Може ли бременоста да ги подобри разнишаните односи помеѓу партнерите во понатамошниот "присилен" заеднички живот? Колку смислената бременост од еден од партнерите може да влијае на понатамошната доверба на другиот партнер и општо на довербата во заедничкиот живот?
 
Во последно време неверојатно многу бракови се склучуваат поради свесна-планирана бременост од страна на еден од партнерите. Во доста случаи оние кои се во врска решението за партнерот да се одлучи на брак го гледаат во едностраната планирана бременост. Не ретко доколку врската е во криза, а партнерите се подолг период заедно еден од нив ја користи "картата бременост" за да ја окончаат разнишаната врска со брак. Некогаш девојката ја користи таа "карта" за партнерот побрзо да ја ожени и да живеат заедно, но понекогаш и машкото свесно се заборава при однос само за да ја задржи саканата. Има и случаи каде што партнерите не се одлучуваат на брак и заеднички живот се додека девојката не остане бремена, па откако ќе се потврди бременоста тогаш започнува целата процедура (свршенички прстен, свадба, брак).

Што мислите за тоа? Би ја искористиле ли бременоста за да го убрзате процесот на заеднички живот? Дали можеби веќе сте постапиле така? Може ли бременоста да ги подобри разнишаните односи помеѓу партнерите во понатамошниот "присилен" заеднички живот? Колку смислената бременост од еден од партнерите може да влијае на понатамошната доверба на другиот партнер и општо на довербата во заедничкиот живот?
Според мене,искрено мислам дека бременоста во никој случај не би ја подобрила состојбата меѓу партнерите.. напротив..бо можела само да ја влоши повеќе..Затоа што цела таа еуфорија околу бракот,веридбата и прославата брзо ќе помине и партнерите ќе се вратат во реалноста. Зарем личноста која би се одлучила да игра на картата-бременост нема ни малку гордост или самодоверба? Зарем постои било каква причина за да ја натера да падне толку ниско,да се понижи? Само во последно време ова е навистина актуелно и повеќето го практикуваат иако не ми е јасно зошто.. Зарем жените сме толку глупави,па тоа е свесно самопонижување пред секого.
Не сум за ова воопшто.. и секако,секоја чест на исклучоците :)
 
Во последно време неверојатно многу бракови се склучуваат поради свесна-планирана бременост од страна на еден од партнерите. Во доста случаи оние кои се во врска решението за партнерот да се одлучи на брак го гледаат во едностраната планирана бременост. Не ретко доколку врската е во криза, а партнерите се подолг период заедно еден од нив ја користи "картата бременост" за да ја окончаат разнишаната врска со брак. Некогаш девојката ја користи таа "карта" за партнерот побрзо да ја ожени и да живеат заедно, но понекогаш и машкото свесно се заборава при однос само за да ја задржи саканата. Има и случаи каде што партнерите не се одлучуваат на брак и заеднички живот се додека девојката не остане бремена, па откако ќе се потврди бременоста тогаш започнува целата процедура (свршенички прстен, свадба, брак).

Што мислите за тоа? Би ја искористиле ли бременоста за да го убрзате процесот на заеднички живот? Дали можеби веќе сте постапиле така? Може ли бременоста да ги подобри разнишаните односи помеѓу партнерите во понатамошниот "присилен" заеднички живот? Колку смислената бременост од еден од партнерите може да влијае на понатамошната доверба на другиот партнер и општо на довербата во заедничкиот живот?

и после тоа еден куп деца растат во домови за сираци, со баби и дедовци или пак само со едне родител. Ова е најголемата глупост што постои да се практикува барем според мене. Ако не ја бива врската џабе ти е, не за џабе рекле старите насила убајна не бива.
 
Сакана или несакана, непланирана или еднострано планирана, факт е дека бременоста во голем дел од случаите се јавува како повод за стапување во брак. Обично се работи за млади (често тинејџери) кои случајно направиле „грешка“ и се земаат за на некој начин истата да ја поправат. Но, секако постојат и оние случаи каде што еден од партнерите решава да ги земе конците во свои раце. Се согласувам дека тоа обично се случува кога врската е во криза и едниот од партнерите се одлучува на ваков чекор за да го спаси она што останало од љубовта. Но исто така постојат и други причини. Понекогаш, иако нема некои значајни проблеми во врската, бракот не се разгледува како опција. На пример, во случај кога едниот партнер се чувствува подготвен за брак, а другиот не е сигурен, па со бременоста на некој начин му се дава ултиматум за да го забрза процесот на носење одлука. Или кога и двајцата го имаат бракот во план и кога тој е логично следно ниво во нивната врска, но некако не успеваат да се одлучат. За пример ќе земам едни пријатели (сега веќе три години се во брак) кои беа во врска неколку години. И двајцата знаеја дека сакаат да се земат, но таа одлука постојано се одложуваше, те да ја досределе куќата, те финаснсиската состојба да им се подобрела, те ова те она. Кога таа забремени (не можам со сигурност да тврдам дека било непланирано) заборавија на се друго и конечно стапија во брак. Сега се среќни сопружници и родители. Кој знае, да не забременеше таа можеби уште ќе се влечкаа како дечко и двојка... можеби досега и ќе раскинеа... И во нивниот случај, бременоста им дојде само како поттик да ги забрзаат работите.

Што мислам јас за ова? Не осудувам, секој има право сам да одлучува за својот живот. Но оние што веруваат дека бременоста може да им ги реши проблемите, се лажат. Можеби ќе успеат да си ја остварат целта, но тоа само краткорочно е успех, ако се земе во предвид фактот дека бракот треба да се темели на љубов, почит и доверба. Да речеме дека љубов има. Но самото тоа што едниот партнер намерно (и подло) направил нешто вакво, е на некој начин непочитување кон другиот и дефинитивно резултатот е разнишана доверба. Е сега, од партнерите и причината за ваквата одлука зависи дали ќе успеат да го надминат тоа или ќе остане како јаз меѓу нив во текот на целиот (брачен) живот.

Јас не би играла на таа карта, било за да ја спасам разнишаната врска, било за само да го убрзам стапувањето во брак. Не би сакала цел живот да се прашувам дали некој е со мене затоа што навистина тоа го сакал или затоа што се чувствувал приморан.
Доколку некој мене би ми го направил тоа, таквиот потег би го сметала за манипулација, а не би сакала да го поминам животот со човек што пробува да манипулира со моите одлуки. Освен тоа, доколку јас не сакам да бидам во брак со некого, ни бременост ни ништо друго не би можело да ме натера на тоа.
 
Селска стфар е да напраи некој нешто такфо
Да затрудни зајнат за да си зацфрсти врску или да се убута у брак сс врске : ))) преко бебе нели
У задњо време права дефиниција за љубаф е да се земеф млади али она да не е трудна
А пуно овакфи бракови завршиф сс развод
Па братче, немора да гу пумпаш одма, ако ти се зима зимај гу живи сс њума пробај види небива, бива, што како, па тк ако гу бива работа праи деца
Како затруднуеф случајно бе, па извади га и прскај куде стигнеш, сфашта стфарно, сфашта највише
 
.....за жал тренд е девојката прво да затрудни...па парот да се одлучи за брак....

...кога постои подолга врска и дојде до случајна бременост....логичен чекор е официјализирање на врската...односно средување на папирологија и помалку проблеми со документи за новороденото бебе

....но често се случува едниот партнет бременоста (случајна или намерна) да ја користи како уцена за другиот партнер, а има и случаји кога девојката измислува дека е бремена само за да го задржи партнерот кој има намера да ја прекине врската....можеби ова е краткотрајно решение, но бракот заснован на уцена и подвала од старт е осуден на неуспех

за едена врска - брак да функционира нормално потребно е взаемна доверба, разбирање и право на индивидуаност

често по стапувањето во брак едниот партнер се обидува да ја ограничи индивидуалноста на другиот и да го наметне својот поглед на свет (блага верзија на шеријатски брак)


лично јас неможам да оправдам било кој однос заснован на притисок, подвала или уцена
 
За жал, последниве години мислам дека стапувањата во брак поради бременост се пречеста појава.Дури имам чувство дека бременоста се јавува како единствена причина за брак.Кога и да слушнам дека се склопил брак, следува и муабетот дека невестата е бремена.Значи ова е во најголем дел од случаите.Користењето на вакви или слични „замки“ за да се улови партнерот е крајно ниско и многу зборува за личноста.Баш пред некое време се случи еден таков брак.Имено, девојката раскинува со дечкото, во меѓувреме се гледа со друг и на крај се мажи за овој првиот на кој претходно му раскинала оти останала бремена.:cautious: Овој мутавиов ја зема за жена, а прашање е дали детето е негово.Ете и ова е можно.
Јас лично никогаш не би искористила бременост за да го задржам партнерот, сакам да сум почитувана и сакана заради тоа што сум, а не заради тоа што некому ќе му родам дете.Ако некој не те сака и не сака животот да го помине со тебе, ни бременост ни ништо не помага.Доколку пак партнерот се осмели на такво нешто, на тоа би гледала како недостаток на доверба и искреност, бидејќи сметам дека за сè што ги засега двајцата партнери мора отворено да се разговара и да се одлучи што понатаму...Следствено на ова сметам дека смислената бременост е одлика на кукавици и луѓе без самодоверба.Или како што велат старите „скршеното лепче не може повеќе да се врати во првобитната состојба“, па така и разнишаните односи во една врска не може да се поправат со бременост.
 
Подобро би стоело, бременоста како повод за остварување на интересите... зошо бракот е само маскота.
Вистина, за жалење се сите тие неуспешни души кои не можат да ја видат големата слика, живеат од денес за утре.. највероватно се фејл од повеќе аспекти на животот.. дел од нив и под притисок на родителите (ајде синко жени се редно е / ајде ќерко ќе остариш никој не ќе те зема)...итн итн итн... Во кратки црти, се работи за егзистенцијални проблеми или слепа љубов... каде што поединци се решаваат на екстремни потези, и најголем процент од нив плаќаат со камата.
Ја разбирам поентата на Олимпија, ама пак, длабоко длабоко длабоко во чинот на репродукција потребни се двајца кои највероватно свесно во одреден момент ќе донесат таква одлука, безразлика колку се "под дејство".
Е сеа од ко ќе се деси то, често пати едниот или двајцата не ни знаат. (додека се појават тие 1 или 2 црти на тестот)
После тоа, класичната злоупотреба гласи вака:
Забремена? Ако не го абортираш, сигурно те оставам.
Забремена? Роди го, уш појќе ке те сакам.
Бремена сум. Ќе го абортирам, ако не ме побараш за жена.
Бремена сум. Од инает дек не ме сакаш, ќе го родам.
итн итн итн
Алатка за решавање на животни прашања? омфг :facepalm:
Горе спомнав има и слепа љубов... (ќе го дупни кондомот скришум со игла, ама ќе се мажи/жени со него/неа по секоја цена). Без разлика што никогаш не добил/а повратна љубов. Има и такви.
Сепак, бракот е многу повеќе од една бременост, да сме начисто.
Да одбериш партнер со кој би го поминал животното патешествие, лавиринт кој милион пати ќе ја тестира вашата конекција? Не е лесно.
Бракот можи се создава од љубов, ама за да опстане потребно е многу повеќе од тоа...разбирање.. респект... заеднички јазик.. и исти гледишта кон иднината..
Зошо ако влези сиромаштијата в куќа, љубовта низ пенџере бега.

п.с. не ми е јасно како жените намерно забременуваат.. фемдом садомазо? :icon_mrgr:
 
Педерска финта, без разлика од кој е.

Ама факт е оти у 80% од сите врски (На човеци со 25/26+) се пробува да се напраа дете барем од еденио од партнерите. Барем 80%.
Иначе, по каков друг начин ќе се задрже партнеро? :)
 
п.с. не ми е јасно како жените намерно забременуваат.. фемдом садомазо? :icon_mrgr:
Па најверојатно како шо пиша - ќе го дупне кондомот ........или нема да се тргне на време. Посебно ако машкото е под дејство на алкохол :pipi:
 
Па најверојатно како шо пиша - ќе го дупне кондомот ........или нема да се тргне на време. Посебно ако машкото е под дејство на алкохол :pipi:

Или ќе престане да зема пилули... или ќе го излаже дека зема :)
 
Зошо ако влези сиромаштијата в куќа, љубовта низ пенџере бега.


Малку офтопик но....дефинитивно сиромаштијата и проблемите се тест за успешноста на една врска, а не бројот на деца

многу врски/бракови се распаднале поради финансиски причини или здравствени проблеми на еден од партнерите

успешноста на една врска/брак се гледа во тоа колку партнерите се спремни да ги издржат тешкотиите и заедно да ги пребродат кризните моменти во животот

скапите подароци, заедничките крстарења и останатите финансиски знаци на внимание не се мерило на љубовта.....вистинскиот испит е кога ќе треба да спиете на под или да го поделите последното парче леб незнаејќи кога ќе биде следното....или кога поради болест или собраќајка партнерот нема да биде убав (секси, подвижен, способен за сам себе)
 
Покрај толку склучени бракови со оваа „финта“, треба да се запрашаме дали младите денес знаат која е суштината на бракот. Во брак не се влегува затоа што партнерката „несакајќи“ останала бремена (не е битно од која страна е посакувана бременоста) или затоа што сакаш да го задржиш партнерот на најнизок и најподол начин, туку во брак се влегува затоа што сте нашле партнер со кој најпрво имате љубов, взаемна почит и можеби најважно од се е другарството, иако ова последново ретко кој го запазува во врската.
Каков брак е тој кога се’ се започнува поради бременост (без разлика дали е непланирана или лажна - во 21 век има такви кои лажат за бременост, колку ниско паднал женскиот род(n))?
Стварно им се чудам на девојките/момците кои се одлучиле да стапат во брак поради бременост, а не биле спремни за тоа. Да донесеш нов живот на овој свет е премногу одговорна работа, не е само да го родиш детето, туку треба и да се воспитува, да се пренесат одредени вредности... Каква вредност ќе и пренесе мајката на ќерката(или таткото на синот) ако стапила во брак со манипулаторство и уцена?
За жал, токму поради вакви бракови и разводи од нив, денес се почесто може да видиме деца кои не знаат како да се носат со разводот или имаат психички белези(мислам на асоцијалност или агресивност) поради истиот.
Не би можела да направам вакво нешто, прво за себе, а после и за партнерот - премногу е ниско и безосетно.
Ако некој те сака и без деца и со деца исто ќе те сака, ако не и 20 да родиш џабе е.
 
Во последно време неверојатно многу бракови се склучуваат поради свесна-планирана бременост од страна на еден од партнерите. Во доста случаи оние кои се во врска решението за партнерот да се одлучи на брак го гледаат во едностраната планирана бременост. Не ретко доколку врската е во криза, а партнерите се подолг период заедно еден од нив ја користи "картата бременост" за да ја окончаат разнишаната врска со брак. Некогаш девојката ја користи таа "карта" за партнерот побрзо да ја ожени и да живеат заедно, но понекогаш и машкото свесно се заборава при однос само за да ја задржи саканата. Има и случаи каде што партнерите не се одлучуваат на брак и заеднички живот се додека девојката не остане бремена, па откако ќе се потврди бременоста тогаш започнува целата процедура (свршенички прстен, свадба, брак).

Што мислите за тоа? Би ја искористиле ли бременоста за да го убрзате процесот на заеднички живот? Дали можеби веќе сте постапиле така? Може ли бременоста да ги подобри разнишаните односи помеѓу партнерите во понатамошниот "присилен" заеднички живот? Колку смислената бременост од еден од партнерите може да влијае на понатамошната доверба на другиот партнер и општо на довербата во заедничкиот живот?
незнам доколку сте во тек со настаните, бременоста како повод за стапување во брак е многу поодамнешно,како здравсвен работник, следејќи ја проблематиката на младите, сепосериозен е проблемот кога стапуваат во брак, и многу млади се трудат а никако да добијат деца, мислам дека поголема главоболка нема од тоа...сакаш а неможеш, особено тешко паѓа кога твои врсници пријатели уште од детството ги гледаш со мали деца, безпомошен си ..депресијата те совладува.
 
Мене пошто не ми е време ќе кажам за муабети што сум ги слушал од блиски личности кои се во тие години. Се работи за личности во подолга врска и го воделе следниов муабет. „Ќе те земам за жена ако останеш бремена“ е сега колку сериозен бил муабетов и не знам баш.

Исто ќе се согласам што напишаа погоре дека доста бракови во последно време се склучуваат заради бременост, не знам дали баш тоа е главната причина, но кога ќе слушнеш дека невестата останала бремена некако логично е да дојдеш до таков заклучок.

И за крај јас имам уште еден пример за личност која мислеше дека стапување во брак е најголем успех во животот.(ок не го кажа баш со овие зборови ама прилично јасно беше од целиот муебет )
Подобро цел живот сам отколку со погрешна партнерка, подобро да си сам отколку да не си со сите. :D

Јас лично не би искористил да речам „уцена“ за да стапам во брак. Ако до толку не ти е гајле за партнерот значи тебе ти е гајле само за себе си, а љубов е целосната спротивност т.е кога потребите на друга личност ќе ги ставиш пред своите, а и после се со сила убавина не бидува.
 

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom