Зошто сме тука?

  • Креатор на темата Креатор на темата OnlyHuman
  • Време на започнување Време на започнување
Според мене целта е искуството, осознавањето на спротивностите....Се има своја спротивност па и самиот универзум, нешто како негатив од кој се развиваат сликите. Неговата спротивност е безпросторна, безвременска, нематиријална и апсолутна.
Нема се спротивност.
yinYang.gif

Има линија помеѓу белото и црното.
Над секоја дуална работа има трета која нема своја спротивност.
 
Според мене целта е искуството, осознавањето на спротивностите....Се има своја спротивност па и самиот универзум, нешто како негатив од кој се развиваат сликите. Неговата спротивност е безпросторна, безвременска, нематиријална и апсолутна.

agree...
 
тука сум да споделам мислења за некои општи работи а и за да се едуцирам :)
 
Нема се спротивност.
yinYang.gif

Има линија помеѓу белото и црното.
Над секоја дуална работа има трета која нема своја спротивност.

Да, тоа е кругот во кој има црно, бело и таа такозвана линија :)
 
And I said, "I beg you to come into my house." And it was all that was sod in me, and all that was sky in me calling unto Him. Then He looked at me, and the noontide of His eyes was upon me, and He said, "You have many lovers, and yet I alone love you. Other men love themselves in your nearness. I love you in your self. Other men see a beauty in you that shall fade away sooner than their own years. But I see in you a beauty that shall not fade away, and in the autumn of your days that beauty shall not be afraid to gaze at itself in the mirror, and it shall not be offended.
"I alone love the unseen in you."
.
Then He stood up and looked at me even as the seasons might look down upon the field, and He smiled. And He said again: "All men love you for themselves. I love you for yourself."

Од JESUS THE SON OF MAN - Khalil Gibran(Mary Magdalene: On Meeting Jesus For The First Time).
Знам дека го мразиш Исус ама ќе добиеш најдобар одговор за твоите прашања од него.
 
Compassion - сожалување, сомилост! Негова спротивност - презир, чуство на патетичност кон субјектот. :toe:

Што ако ти кажам дека презир, чуство на патетичност за мене е непозната работа.
Друго, што би те натерало да го смениш чуството од Compassion(љубов у контекст на зборовите на Исус) во презир на пр. ?
 
Што ако ти кажам дека презир, чуство на патетичност за мене е непозната работа.
Друго, што би те натерало да го смениш чуството од Compassion(љубов у контекст на зборовите на Исус) во презир на пр. ?
Ако чуството на презир за тебе е непознато, значи дека немаш сознание за него слично на некој што живее во свет каде 24 часа е ден и нема сознание за ноќта.
Што би ме натерало да го сменам чуството од сочуство кон презир најдобро објаснува една случка од пред неколку години, ќе ти ја раскажам па се надевам ќе сватиш. Има една сосетка во влезот до мене која проси пред компанијата во која работам. Првиот пат кога ја видов, почуствував жал...но по неколку дена ја слушнав како им вели на луѓето: "Некој денар ве молам за болно дете ми треба!" А знам дека нема никакво дете, дека живее сама! Но сепак помислив можеби се работи за дете од некој нејзин роднина или така нешто! Сомнежот конечно беше решен, кога разбрав дека си купила кожна гарнитура за седење од неколку илјади евра! И тоа од салон за мебел кој е во сопственост на наши блиски роднини! И од тогаш секој пат кога ќе ја видам и слушнам како со плачливо лице моли за пари со зборовите: "некој денар за болно дете ве молам" не чуствувам ништо друго освен презир и ја гледам како патетично човечко суштество.
 
Ако чуството на презир за тебе е непознато, значи дека немаш сознание за него слично на некој што живее во свет каде 24 часа е ден и нема сознание за ноќта.
Што би ме натерало да го сменам чуството од сочуство кон презир најдобро објаснува една случка од пред неколку години, ќе ти ја раскажам па се надевам ќе сватиш. Има една сосетка во влезот до мене која проси пред компанијата во која работам. Првиот пат кога ја видов, почуствував жал...но по неколку дена ја слушнав како им вели на луѓето: "Некој денар ве молам за болно дете ми треба!" А знам дека нема никакво дете, дека живее сама! Но сепак помислив можеби се работи за дете од некој нејзин роднина или така нешто! Сомнежот конечно беше решен, кога разбрав дека си купила кожна гарнитура за седење од неколку илјади евра! И тоа од салон за мебел кој е во сопственост на наши блиски роднини! И од тогаш секој пат кога ќе ја видам и слушнам како со плачливо лице моли за пари со зборовите: "некој денар за болно дете ве молам" не чуствувам ништо друго освен презир и ја гледам како патетично човечко суштество.
Ти не си имал чуство на сожалување спрема неа, да си имал чуството би било уште поголемо одкако си дознал што направила со парите што ги собирала.Ти си осеќал потреба да си помогнеш сам на себе со тоа што ќе и дадеш некој денар на жената, ти олеснило и си се осеќал супер сигурно.
Тоа е не е сочуство(љубов), суфите викаат за љубовта дај ја, и фрли ја у бунар.
 
Што ако ти кажам дека презир, чуство на патетичност за мене е непозната работа.
Друго, што би те натерало да го смениш чуството од Compassion(љубов у контекст на зборовите на Исус) во презир на пр. ?

Осознавањето на т.н. доброто и злото, целосната слика на нештата...нема виделина ако ја гледаш само една страна а другата ти е непозната, до мудроста се доаѓа преку "доброто" и "злото", нема прескокнувања ни заобиколувања, секој обид на заобиколување те фрла во бездната на лудилото. Затоа се вели дека мудроста е како меч дсо две сечила и дека истите "начини" кои ќе те одведат во "пеколот" можат да те одведат и во "рајот" :)
 
У светот на срцето не постои таа дуалност, само по себе оно ја надминува и омразата и презирот.
Имаш повеќе модови на постоење и осознавање на реалноста преку нив.
У тој мод не постои презир.
Не е дека не си свесен за него, свесен си за неговото постоење преку другите модови.
Светот на срцето е максимум избалансиран мод, баш заради ова.
 
Ти не си имал чуство на сожалување спрема неа, да си имал чуството би било уште поголемо одкако си дознал што направила со парите што ги собирала.Ти си осеќал потреба да си помогнеш сам на себе со тоа што ќе и дадеш некој денар на жената, ти олеснило и си се осеќал супер сигурно.
Тоа е не е сочуство(љубов), суфите викаат за љубовта дај ја, и фрли ја у бунар.
Што подразбираш ти под сожалување или сочуство незнам, но твоето тврдење дека знаеш што сум чуствувал а што не, е во најмала рака арогантно. Тешко е да се анализираш и самиот себеси а камоли да кажуваш за некој друг што и како чуствувал.
Муабетот беше дека се има своја спротивност, што е очигледно, но ти тврдиш дека не е така.
Ме праша која е спротивноста на сочуството, и кога ти одговорив, го насочи разговорот во насока као демек јас незнам туку ти, што сум чуствувал, каква потреба сум имал и слично.

--- надополнето ---

У светот на срцето не постои таа дуалност, само по себе оно ја надминува и омразата и презирот.
Имаш повеќе модови на постоење и осознавање на реалноста преку нив.
У тој мод не постои презир.
Не е дека не си свесен за него, свесен си за неговото постоење преку другите модови.
Светот на срцето е максимум избалансиран мод, баш заради ова.
Како што у тој мод непостои презир, постои мод во кој презир постои! "Светот на срцето" како што го дефинираш не е единствениот кој постои! И во "модот" од 6 наутро до 6 навечер непостои темнината, но после тој "мод" итекако постои и е реална.
 
Што подразбираш ти под сожалување или сочуство незнам, но твоето тврдење дека знаеш што сум чуствувал а што не, е во најмала рака арогантно. Тешко е да се анализираш и самиот себеси а камоли да кажуваш за некој друг што и како чуствувал.
Муабетот беше дека се има своја спротивност, што е очигледно, но ти тврдиш дека не е така.
Ме праша која е спротивноста на сочуството, и кога ти одговорив, го насочи разговорот во насока као демек јас незнам туку ти, што сум чуствувал, каква потреба сум имал и слично.

--- надополнето ---


Како што у тој мод непостои презир, постои мод во кој презир постои! "Светот на срцето" како што го дефинираш не е единствениот кој постои! И во "модот" од 6 наутро до 6 навечер непостои темнината, но после тој "мод" итекако постои и е реална.
Не е арогантно, иако егото нема друг избор освен да се брани и ќе каже е арогантно или дури егоистично од моја страна :)
Не е, дај љубов и фрли ја у бунар.
Тоа е моето мото , за мене ти не си крив за ништо така да немора да се браниш.
Реалноста може да се посматра од повеќе аспекти.
Одсликано е у чакра системот, како одиш нагоре се побожанствена е.

--- надополнето ---

 
Back
На врв Bottom