Ваша поезија!

Привилегија

Го измислија среќниот крај
за да го избегнат крајот

​
го мразам цел свет... ама и тебе

Сакам ти ги допрам пурпурните усни
да те погалам,
страсно да те зграпчам,
да те изгребам,
да ти ги раскрварам образите,
да те фрлам на креветот,
да те плукнам,
да те штипнам,
да те искубам,
да копнеат твоите усни против мене
да го споделам здивот со тебе

и утре ли ќе те мразам?​
 
Нема херој за оваа приказна,
малку бледило на крајот од патот
и соништа за некоја курва.
Нема илузии
или скршени чоколатца на масата,
оствени две коцки
за мама и тато.
Магла,
толку многу скршени емоции,
солзи кои не сакам да ги запрам
кога се околу мене ми фали
и сакам светот да го ставам на дланка
кога е толку мал и беден
а за него живеам,
потреба.
Осаменост покрај некој пуст остров
со кајче полно часовници
туѓи мерила на време
однесено,
поминато засекогаш
за векови.
Не можам а да не мислам во што се впуштив
во каков вид игра западнав
кога сакам да продадам се
за да ме пратат по ѓаволите.
И да умрам таму
да ме проколнат на жешка вечност
не би се грижела.
Не би сакала да знам
како е во рајот.
Солзи...​
Осаменост.
 
TE PAMTAM


Malecka, drvena ograda okolu srceto tvoe
e, se sto ti sakashe
sega se sekavash li
te jade li toa od vnatre

Sakash da pochnesh od pochetokot
no neznaesh kade e startot

Te pamtam, seushte...
kasno beshe za mene da se svrtam nazad
marioneta na zici
ti tancuvash bez kontrola

Te pamtam, ko vchera da beshe
dali plachesh vo tvojot son i vecherva
so ochi otvoreni
koga lezish so nego
gi gasish li svetlata
gi zatvorash li ochite
koga go baknuvash
dali seushte mozesh da me vkusish
kako pesok na tvoeto telo bev
se kriesh li vo sonot vecherva
vo tvojot taen svet
jas sum duhot vo srceto tvoe
glas sto nemozesh da go zaboravish
mornicite niz tvoeto telo

Kaza deka nemozesh veke taka
morashe da se sredish
jas bev diviot
so glavata vo oblacite
no te sakav...sekako...sekakva...
...go znaeshe samo dobroto vo mene...
...ljubovta e i vo slabosta moja...

te pamtam...i deneska
dali plachesh...
 
А-го-ни-ја

Ако можеш да ја сочуваш главата кога
тие ќе ја изгубат својата и ќе те окриват за све.
Да можеш да веруваш во себе, кога сите во тебе сомневаат
ама да му ги разбереш сите нивни сомнежи.
Ако можиш да чекаш, а да не се умориш
или да те мразат, а ти да не возвраќаш со омраза
или да те лажат, а да не потонеш во лаги
А да не изгледаш многу добро нити да зборуваш премногу паметно

Ако можеш да дочекаш Триумф и Пропаст
и еднакво да се понашаш према нив
Да можеш да поднесеш да ја чуеш вистината што ја зборуваш
изобличена со ножеви и претворена во замка
Или да ги гледаш работите кој шо си ги оживеал, уништени.
Ако умееш да сонуваш, а сните да не те совладаат
ако умееш да мислиш а тоа да не ти биде цел

Ако можеш да направиш многу од сите твои победи
и да ризикуваш, и некои други тоа да ти го растурат
И да изгубиш се, и да почниш се од почеток
и да не кажиш ни збор за твојот пораз.
Ако можиш да го натераш своето срце, нерви и тетиви
да ти послужат и долго, зато шо престанват
и така да издржиш, затоа што немаш ништо
освен воља што ти вика `Продолжи`
и да ја исполниш немилосрдната минута
со 60 секунди вреден труд
... тогаш ќе те направат будала или шлакнат манијак
ради твојата смешна логика и ради тоа што си бил стерилно себичен
​
 
Очај

Дождови низ телото на таа што ја љубам,
што ја чувам и милувам како своја,
икона на моето минато,
очајно ја грабам низ чаршавот
и ја поклонувам на немилосрдност.
Престанувам да гледам покрај неа,
ги затварам ушите и не слушам,
минат духови низ моето тело
кога ја губам
и кога ја добивам.
Очај кога наутро се облекува и си оди.
​
 
Уште една ноќ
уште еден феномен тажен
кога во сивило потонувам
и срцево ниту збор
неможе да каже...
Поспана фаца,
душевен умор,
историја што се повторува,
алкохол во крв.
Со замаглен поглед
се гледам, а не гледам,
внатрешна блокада
како ли да ја победам.
Нема лек...
Осаменоста е мојот сопатник
Темнината моја божица дива
Ноќта другарка најмила
Дождот тешител предан
Солзите- божествена идила.
Отпорна на туѓи отрови,
а со својот
највеќе се трујам,
полека и полека
си го самовбризгувам,
за постепено
низ болка да умирам.
 
Zevsus напиша:
Pade metla s mosta...
ja te volim zharko...
:pos2: :pos2: :pos2:
Кликни за повеќе...




..."Kazi, draga, da je zivot lep
i da ljubav daje smisao
kazi, draga, caroban je svet
jer ja vise, vise ne znam to
Bez tebe mi ne mirise cvet
i prolece se ne javlja
bez tebe mi ne mirise cvet
ej, ljubavi moja davna
Kazi, draga, da li verujes
da za srecu rodjeni smo mi
il’ je svako sam na svetu tom
jer ja vise, vise ne znam to

Jedino znam da sve me boli
jedino znam da jos te volim
Kazi, draga, da l’ smo krivi mi
sto i danas nismo zajedno
il’ je tako htela sudbina
jer ja vise, vise ne znam to"...:pos2::pos2::pos2:
 
Силувај ме

Силувај ме,
побрзо,
посилно,
потешко,
зошто јас ќе те силувам тебе.
Силувај ме,
и ќе бидеш единствен,
ќе ме потрошиш,
ќе паднам,
и ќе имам за што да се кренам.
Силувај ме,
за да можам да те силувам после јас тебе.
 
Лејди Сатори напиша:
Силувај ме,
побрзо,
посилно,
потешко,
зошто јас ќе те силувам тебе.
Силувај ме,
и ќе бидеш единствен,
ќе ме потрошиш,
ќе паднам,
и ќе имам за што да се кренам.
Силувај ме,
за да можам да те силувам после јас тебе.
Кликни за повеќе...
Wow....dude....aha aha....yea ...wow...:vozbud:
Ne moze da ne izreagiram kako Beavis & Butthead na ovoj tekst...
Ova mora da e inspirirano od edna pesnicka na Curt Cobain-wrape me....:vozbud: :pos2: :pos2: :pos2:
Samo...da ne zavrsi deckoto kako Curt....hmmmm....hehehehe:pos2:
wow...dude....cant beleave...I just met Cortny Love from Macedonia...
ehehe hehe aha ha wow...
 
Zevsus напиша:
Wow....dude....aha aha....yea ...wow...:vozbud:
Ne moze da ne izreagiram kako Beavis & Butthead na ovoj tekst...
Ova mora da e inspirirano od edna pesnicka na Curt Cobain-wrape me....:vozbud: :pos2: :pos2: :pos2:
Samo...da ne zavrsi deckoto kako Curt....hmmmm....hehehehe:pos2:
wow...dude....cant beleave...I just met Cortny Love from Macedonia...
ehehe hehe aha ha wow...
Кликни за повеќе...

Курт...му се поколнувам...го обожавам.
Кортни...те молам, без спореди од таков вид.
И да...од тоа е инспирирана!:smir:
 
Нема потреба од допири,
те гледам во собата,
сама,
веќе до пола соблечена,
те чувстувам блиску,
како полека се синхронизираш со моето тело,
твојот здив на места кои не сакам да ги вознемирувам.

Оваа вечер,
не сакам да мислам на него,
и ти се препуштам тебе,
сензуално ја примамуваш топлината,
и длабоко во мене,
само,
издишување на дим.

Скршена вазна во твоите раце,
набој на светлина и мрак
на телото кое ти го давам за твое.
Единствено воздухот не спојува.​
 
Лејди Сатори напиша:
Силувај ме,
побрзо,
посилно,
потешко,
зошто јас ќе те силувам тебе.
Силувај ме,
и ќе бидеш единствен,
ќе ме потрошиш,
ќе паднам,
и ќе имам за што да се кренам.
Силувај ме,
за да можам да те силувам после јас тебе.
Кликни за повеќе...

Курт е еден и нема никогаш да биде пак-ако ова е благодарност до него на некаков начин. Ми се допаѓа-но ако е обид да се копира совршентвото на rape me е тогаш не не не
 
Не разбирам

Ширум отворено срцево
за сите будали како прамени,
врз мојот поглед.
Кој знае колку се замрсени,
никогаш не ќе ги расчешлам.
Пуштени да ме ослепат,
и никогаш да не видам срцево
дека е премало, ситничко,
за сите будалштини.
Премала сум јас за сите зборови,
сите мисли, потешки од мене.
Никогаш нема да разберам,
како што слепецот не разбира,
дека светот има боја.
 
burn84 напиша:
Курт е еден и нема никогаш да биде пак-ако ова е благодарност до него на некаков начин. Ми се допаѓа-но ако е обид да се копира совршентвото на rape me е тогаш не не не
Кликни за повеќе...

Тогаш ако барем малку ме познаваш, ќе знаеш дека не копирам, туку доловувам одреден момент, за одредена личност, преку композиција која само малку ја имам изменето за да биде се појасно.
Премногу го сакам Курт за да бидам негов плагијатор.
 
You must log in or register to reply here.

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom