Ова е текст од денешен Вечер и ми се виде интересен:
Плати
Од каде му се пари на Груевски за зголемени плати, а потоа и пензии?!
Па тоа се парите што петнаест години од истиот буџет се крадеа по приватни џебови а, годинава, еве останаа тука
Господ го создал Светот за седум дена. Така зборат оние што, веројатно, го виделе тоа. И јас мора да им верувам бидејќи немам алтернативна информација.
И, откако го создал - запрел. Гледал чудо и сеир. Гледал како на луѓето, што и да сториш, не можеш да им угодиш. Тие што Тој ги создал се поделиле отпрво по вери, како врвен демократски чин на избор помеѓу повеќе опции. После се поделиле по држави и нации, професии и, најпосле, на богати и сиромашни.
Последнава поделба станала генеричка причина за сите понатамошни поделби и тепачки. Господ веќе не гледал причина и иднина за себе.
Пуштил работите да си тераат по свое. Заминал на подолг одмор. Во непознат правец. И не само Господ, знам многу по него што почнале
иницијатива, смениле на своја рака со свој влог и ризик многу нешта на подобро, ама народ опак и лош на крај ги исплукал и нив. И себеси со нив заедно.
Ако биле Даме и Питу, биле Власи и нема што ние сега на Власи македонски споменици да им правиме. Па после дојде Тито. Не вадеше одовде од под јорган да дојдеме во Јајце на АВНОЈ, за да се прогласи и нашата држава заедно со другите. А после Љубчо, кога стана премиер, му ги симна буквите што ја испишаа неговата реченица на стара железничка за подобро Скопје после земјотресот. Нема везе што Тито донесе куп пари за обнова на Скопје, а Љубчо од Делчево тогаш не бил ни роден. Па сега ти види дал имаме ќар што се родил Тито, или ќарот ни е раѓањето на Љубчо?!
Ај, Љубчо бил бугараш, ама имаа време после Љубчо и Бранко, и Хари и Бучковски буквите на Тито со зборовите за благодарност и надеж за Скопје да ги вратат.
А не ги вратија. Во меѓувреме тоа Скопје стана ѓубриште и паланка без идентитет.
И после не ни одело. Е не оди пријатељу. И нема да оди. Да се немало усул: да се погазело и исплукало се околу, па и она што ти носи ќар. Или бенефит, по ново.
Гледам, минатава недела, Груевски го направи за седум дена она што народов го бараше скоро петнаесет години: да се зголемат платите на повеќе од сто илјади во државниот сектор и јавната администрација, да се намалат даноци на лекови, учебници, компјутери... и, на крај, сето тоа да даде поголеми пензии.
И, бидна. Човекот седна, и Владата донесе одлука за тоа да биде. Над половина милион вработени, пензионери, компјутераши и редовни купувачи на лекови имаат причина да бидат и те како задоволни. И се.
Арно ама, излезе омладината на Се-Де-Сето и онака, антипротивно, збрчи: не може така, од каде му пари на Груевски за такво зголемување на платите!
Од каде му пари за платите, а?!
Е па омладино, од истиот буџет од кој се крадеше по токму толку, по педесетина милиони евра годишно. Парите, наместо за плати, одеа за дубари, од Алмако и ЕксИмпорт банки, до разноразни бачила, набилдани резервни делови за тенкови, покривање на штети од
разни ТАТ-ови... ставање големи фирми пред стечај за да бидат купени со украдени пари од божемни странски инвеститори... ете ги парите.
Можеа да ги дадат и порано да не ги украдоа. Ако ги дадеа, ќе имавме поквалитетен кадар во државната админситарција и јавниот сектор, со поголема плата. И помалу корупција, согласно тоа.
Накусо, целата игранка со зголемените плати на навистина бедните примања на учители, наставници, лекари, полицајци... кошта брат-брату педесет милиони евра годишно. Тоа е износот кој е едвај третина од аферите за кои секоја година пишуваат весниците, ама Суд
не крупните лопови до сега не ги суди.
За споредба, само во Фондот за здравство и Министерството за одбрана со години постојано фалат по три-четирисет милиони евра годишно, и никому ништо.
А, не фали само кај нив. Сетете се на Фрч и пасошите. Е, сега не фалат. И, оп! Ете ти пари за плати. Омладино, опамети се. Кога на пола милион луѓе им е подобро, и тебе ти е. Ако ти дошло до луѓето.
Ако не, нема спас тука.
Плати
Од каде му се пари на Груевски за зголемени плати, а потоа и пензии?!
Па тоа се парите што петнаест години од истиот буџет се крадеа по приватни џебови а, годинава, еве останаа тука
Господ го создал Светот за седум дена. Така зборат оние што, веројатно, го виделе тоа. И јас мора да им верувам бидејќи немам алтернативна информација.
И, откако го создал - запрел. Гледал чудо и сеир. Гледал како на луѓето, што и да сториш, не можеш да им угодиш. Тие што Тој ги создал се поделиле отпрво по вери, како врвен демократски чин на избор помеѓу повеќе опции. После се поделиле по држави и нации, професии и, најпосле, на богати и сиромашни.
Последнава поделба станала генеричка причина за сите понатамошни поделби и тепачки. Господ веќе не гледал причина и иднина за себе.
Пуштил работите да си тераат по свое. Заминал на подолг одмор. Во непознат правец. И не само Господ, знам многу по него што почнале
иницијатива, смениле на своја рака со свој влог и ризик многу нешта на подобро, ама народ опак и лош на крај ги исплукал и нив. И себеси со нив заедно.
Ако биле Даме и Питу, биле Власи и нема што ние сега на Власи македонски споменици да им правиме. Па после дојде Тито. Не вадеше одовде од под јорган да дојдеме во Јајце на АВНОЈ, за да се прогласи и нашата држава заедно со другите. А после Љубчо, кога стана премиер, му ги симна буквите што ја испишаа неговата реченица на стара железничка за подобро Скопје после земјотресот. Нема везе што Тито донесе куп пари за обнова на Скопје, а Љубчо од Делчево тогаш не бил ни роден. Па сега ти види дал имаме ќар што се родил Тито, или ќарот ни е раѓањето на Љубчо?!
Ај, Љубчо бил бугараш, ама имаа време после Љубчо и Бранко, и Хари и Бучковски буквите на Тито со зборовите за благодарност и надеж за Скопје да ги вратат.
А не ги вратија. Во меѓувреме тоа Скопје стана ѓубриште и паланка без идентитет.
И после не ни одело. Е не оди пријатељу. И нема да оди. Да се немало усул: да се погазело и исплукало се околу, па и она што ти носи ќар. Или бенефит, по ново.
Гледам, минатава недела, Груевски го направи за седум дена она што народов го бараше скоро петнаесет години: да се зголемат платите на повеќе од сто илјади во државниот сектор и јавната администрација, да се намалат даноци на лекови, учебници, компјутери... и, на крај, сето тоа да даде поголеми пензии.
И, бидна. Човекот седна, и Владата донесе одлука за тоа да биде. Над половина милион вработени, пензионери, компјутераши и редовни купувачи на лекови имаат причина да бидат и те како задоволни. И се.
Арно ама, излезе омладината на Се-Де-Сето и онака, антипротивно, збрчи: не може така, од каде му пари на Груевски за такво зголемување на платите!
Од каде му пари за платите, а?!
Е па омладино, од истиот буџет од кој се крадеше по токму толку, по педесетина милиони евра годишно. Парите, наместо за плати, одеа за дубари, од Алмако и ЕксИмпорт банки, до разноразни бачила, набилдани резервни делови за тенкови, покривање на штети од
разни ТАТ-ови... ставање големи фирми пред стечај за да бидат купени со украдени пари од божемни странски инвеститори... ете ги парите.
Можеа да ги дадат и порано да не ги украдоа. Ако ги дадеа, ќе имавме поквалитетен кадар во државната админситарција и јавниот сектор, со поголема плата. И помалу корупција, согласно тоа.
Накусо, целата игранка со зголемените плати на навистина бедните примања на учители, наставници, лекари, полицајци... кошта брат-брату педесет милиони евра годишно. Тоа е износот кој е едвај третина од аферите за кои секоја година пишуваат весниците, ама Суд
не крупните лопови до сега не ги суди.
За споредба, само во Фондот за здравство и Министерството за одбрана со години постојано фалат по три-четирисет милиони евра годишно, и никому ништо.
А, не фали само кај нив. Сетете се на Фрч и пасошите. Е, сега не фалат. И, оп! Ете ти пари за плати. Омладино, опамети се. Кога на пола милион луѓе им е подобро, и тебе ти е. Ако ти дошло до луѓето.
Ако не, нема спас тука.


Влавче да не си?