Технички, не.
Имаш општество кое е скапано по сите можни основи и види чудо, истото тоа постои надвор од секоја природна и здраворазумска логика на битисување!
Таа скапаност кај мене резултираше со губење на емпатијата кон ова општество. Се прават премногу преседани, кои во нормални околности мора да постои одредена реакција. По извесно време имаш цикличност на преседанот, кој станува општествена рутина, секојдневие, новата нормала. И се релативизира. Не може да нема политичка одговорност, кога ти се случува една од најголемите катастрофи на домашно тло пред очите на јавноста. Сите сведочевме кога се запали модуларната болница, оставката не беше прифатена, немаше удар кон политчкото реноме на поединецот, и сега е лидер на политичка партија. Од друга страна имаш уште една поголема катастрофа која помина со “види како Швајцарија се справи со истото!“. Столчето не се дава, ни по бомби, ни по кривични пријави. Нема дигнитет, нема достоинство. Такви идиоти ни ја водат оваа држава. Без срам, без образ, без лице.
Ќе се навратам за војната 2001, дедо ми беше мобилизиран. Имаше здравствени проблеми, астма, проблеми со срцето и притисокот. Што да прави човекот, отиде. Другиот дедо ми беше во поодминати години, дојдоа да го регрутираат чичко ми (негивот син), им рече “само преку мене мртов“, се спакуваа и си отидоа. А сакаше да оди. Семејството зависеше од неговата плата, жена му е со новороденче, они ќе го праќаат на фронтот за исценираната војна на светиот Бугар. Политичка курва, после отиде во коалиција со сдс, а денес предава бугарска историја. На такви кретени се ложат нашите вмровски сограѓани.
И што добија нашите бранители од таа војна? Дел од семејствата на бранителите и дел од бранителите кои останаа инвалиди од таа војна сеуште не се обештетени, а се влечеше законот за вранители низ две влади, кој е блокиран од страна на шиптaрскиот коалиционен партнер, претходно на патриотите, па потоа и на овие другите. Заложба кај македонски политички блок- нула!
Тука е и аргументот со Украина. Сите гледаме како ги киднапираат, ги праќаат во камп на обука и ги фрлаат на фронтот. Сите сме против тоа. Барем нормалните луѓе се против тоа. Во нормални услови можеш да одбиеш регрутација. Државата не е стопан над твојот живот. Може да има и реперкусии, ко казни. Си има професионална војска, нато си има своја војска, која, нели, мора/треба да не брани и тоа е тоа. А дисциплината се учи во домот, за тоа не ти треба војска.
Порано било интересно, селанчето, кое не излегло од селото, ќе го види светот. Ќе чува празна касарна, ќе си најде другарчиња од градот, може ќе научи некоја нова песна. Ќе му се случи нешто интересно во живтот. И да, животот бил војска-работа-семејство. Измеѓу било и образованието, ама стапката на луѓе со високо образование била значително пониска. Денес образование до средни 20ти (Правен, со правосуден најбрзо се финишира до 25 г.), некаде и до средни 30ти, ко медицина. Семејството е одложена стапка, нема брзи бракови, башка народот се стреми да оди кон Запад, да работи, за заработува. Поединецот инвестира во себе.
Од друга страна имаш дронови, кои го сменија темпото на војната. Пр. Украина. Нема многу напред-назад на фронтот, и едните и другите оперираат со дронови, така и оклопните возила, и авионите и хеликоптерите одамна се повлечени од оваа војна. Плус се значително поевтини од сите набројани и се лесно заменливи. Друг тип на војна ти е сајбер, имавме серија од лажни дојави за бомби, каде власта не справи ужасно, криминално. Па и економски/трговски војни, каде ќе загубиме за недела-дена. Ова се алатки за менување на влади, на системи, на режими. А да, нашите соседи, воено, се многу пред нас. Посебно Грција и Србија. И Бугарија не е лоша. Како би добиле ние потенцијална војна со било која од овие држави? Еден на еден, без мешање на странски сили? Никако.
Она кое е гнило и се распаѓа, му следи „покопување„....што подлабоко.
Точно!
пи.ес. Вака во старите-добри времиња реплицираше МикиКец.
