Прегледај го приврзокот 483323
Прегледај го приврзокот 483319
БУГАРИ, КИПЧАЦИ, УЗИ (ОГУЗИ)
Почнувајќи од втората половина на IV век, туркојазичните бугарски племиња, мигрирајќи кон запад од Алтајските Планини, се населиле првенствено во западниот регион на Црното Море. Етнонимот Бугари потекнува од зборовите „булга огур“, каде што „булга“ ги означува мешаните племиња на Узите (Огузите), Оногурите, Утургурите, Кутургурите и така натаму. Општиот збор „огури“ на старотурски јазик, „ок ур“, значи да се гаѓа со стрела, како и „ок уз“ - права стрела - кај Огузите. Исто така, се разгледува фонетската сличност со „булут ар“, што значи тежок облак; „булгур“ е жолто зрно направено од варена и сушена пченица; и „бал ари“, што значи пчелин мед, како кај Кипчаците и Куманите, што значи жолтеникаво-бел.
Прегледај го приврзокот 483320
Потомци на Скитите се Турците, а самите Скити се Пратурци. За референца: зборот Сака на турскиот јазик е „сак“, „сак“ значи брада, а скитскиот збор „сак кафа“ (кава) значи брадеста глава, сарматскиот „сари ат“ значи жолт, црвен коњ. Материјалите од некрополата Зливкино во Новоросија, некрополите на Крим и гробиштата на територијата на Волжските и Дунавските Бугари покажуваат дека Бугарите припаѓале на брахиокранијалните (кружно или краткоглави) белци. Бугарите биле нарекувани со различни имиња: Кинезите ги нарекувале Сјонгну/Сјуну, од кинески ху „странец“, О-кут (огур), Полјухан (Булгар), Пугу (Булк), Шан-ху; Сасанидските Персијци - Туран, Торкан, Ефталити; Античките Ерменци - Болкар, Булх, Чени (Кинези), Хуни; Старите Грци и Римјани - Хуни, Скити, варвари, Турци, Булгари, Булгарос, Вулгарос, Оногури, Уногундури; Арапите - Булган, Бурџан, Сакалиба; Тибеќаните и Хиндусите - Хуни, Ујгури, но всушност тие биле Болгари (Булгари), кои се добро познати низ светската турколошка наука како Булгари (Н. Баскаков), а во современата бугарска наука како Праб'лгари (Праболгари).