Ги масираше, а не можеш да ги смислиш. Зошто душо?
Тогаш имавме живот и комунициравме. Па и имаше масажи од моја страна.
Ама денес сум кон сите нив рамнодушен 100%. Кога некој / некоја ќе ми се згадат и ми станат одбивни тоа е тоа и нема назад враќање.
Едната од нив ја имав носено на грб буквално, на неа и се слоши пред 3 години и јас од 4 кат на зградата од фирмата низ степеници ја носев на грб надолу за да ја ставиме во амбулантно возило на брзата помош, откако телефонски повикавме да дојде брза помош додека чекаме да пристигне амбулантно возило јас на мој грб ја симнав долу на улицата. А таа е тешка, има денес 53 години и 90- тина килограми, и денес ги има тие килограми.
Ама денес да дојде до ваква ситуација нема да мрднам со прст, во тоа сите кои ова читате можете да бидете сигурни, а тоа дека има обврска да законски е должно да се укажува помош е помош се укажува на луѓе, или на оние кои уште не стигнале да не излажат и сме мислеле дека се луѓе.
А на нелуѓе и примитивци не помагам, не комуницирам воопшто.




