Зависи каква раса куче. Се знае дека доберман, шарпланинец, cane corso, па и загарите се кучиња кои не треба да се чуваат во стан. Прво, греота е такво куче да затвориш во четири ѕида, друго не е фер ниту кон луѓето кои живеат во зграда да го толерираат тоа. Таквите кучиња лаат гласно, мирисаат многу, и не може секој да ги шета и расправа, зошто се тешки по +60 кг и едноставно не може секој да ги контролира (исклучок загарот кој што е 20-30 кг, ама пак е многу темпераментно куче кое е створено за да биде во природа). Ако кучето реши да повлече, не постои сила што може да го задржи.
Кога станува збор за помали раси како пудли, бишон, малтезер, пекинезери, мопс, немам ништо против. Но, ако веќе си се нафатил да одгледуваш куче треба и да му се посветиш. Греота е од 24 часа во денот, кучето да биде само 18 часа. Куче оставено само предолго развива анксиозност. Ако немаш време ниту пак соодветни услови, најпаметна одлука е да немаш куче.
Јас имав, и секое сабајле во 05:00 (no matter what) бев излезена со него надвор, да го прошетам, да изврши нужда (не на паркинг и не на паркирани коли). Обврска голема, кога треба да одиш некаде или го земаш со тебе или бараш некој да го чува. Наречете ме ливадарка, ама мене кучето ми беше најголем stress reliever. Ништо не те прашува, само те слуша.
Се враќаш дома преку глава од обврски, луѓе и стресови, а таму те чекаат очи кои те гледаат како да си целиот негов свет. Стварно бев многу посветена на него, но сега не би земала пак куче зошто се врзувам многу и после ми е тешко. Луѓето што немале миленик, не може да го сфатат тоа. Тоа е член од семејството.
Така што, јас сум воздржана. Ако имаш услови и можности, да океј.
)