Он не се фокусира на намери, амбиции или политичка реторика, туку на историски трендови (претежно економски). Ова што го гледаме сега, по него е нешто што сме го гледале 500 години наназад во различна форма, каде една велесила расте, е во пик, па потоа е во залез на својата моќ (економска, политичка, воена), додека друга е во раст. Он објаснува зошто овие циклуси се случуваат и кои се причинско-последични врски.
Во видеото имплицира дека Кина е веројатно таа сила која е во раст како што САД била во раст додека Британија била во пад, или како што Британија била во раст кога Холандија била во пад. Во книгата за денешно време зборува во повеќе детали за тоа како и Индија и Кина се во погодна позиција да бидат велесили во раст како резултат на макроекономски текови. Ова му е теоријата на големиот циклус на империите (како растат и како паѓаат) во една слика:
Прегледај го приврзокот 477560
Додаток: немора да значи дека новата сила е причината за падот на старата или дека новата е секогаш "предизвикувач". На пример, трансферот од Пакс Британика на Пакс Американа, не се случува поради тоа што Америка активно се труди да го превземе приматот од Британија, туку поради внатрешни проблеми во Британија, и регионални проблеми од надвор (претежно од Германија која се бори за пристап до пазари во тие години, и во помала мера Франција која исто пробува да остане релевантна). По две големи војни, Британија и остатокот од старите држави во Европа ги губат своите империи (огромен дел од нивните колонии стануваат независни држави додека они слабеат) и во тој вакум, САД добива компаративно одлична економска и политичка позиција и се наметнува како доминантна економска сила, додека на воен план има контратежа од Советски Сојуз (и така доаѓаме до Пакс Американа).
