Русија - смена во надворешната политика?

  • Креатор на темата Креатор на темата Bratot
  • Време на започнување Време на започнување
@The xx - Гледам да ја однесам дискусијата на некој терен каде што ќе биде интересен за муабет. Начнав историја пошто така го заврши последниот пост и ми текна дека ја земав книгава пред некое време за листање и се вклопува со темата. Околу бирање на теми: гледам да одам на поле каде ќе има повеќе сенс за дискусија, бидејќи има делови каде мислам ќе биде тешко да се разубедиме (90ти и русофобија). Ти ќе тврдиш ја ескивирам/релативизирам, ја ќе го тврдам истото од спроти и нема да е продуктивен муабет, али капираме од каде доаѓаме.

Околу професорите по историја и нивната објективност: на ист стил и начин пишуваат и за Британија, и за Франција, и за Германија, се разбира со информациите кои им се на располагање во тој период. За САД не пишуваат во ова дело, бидејќи книгата е за историја на Европа. Имаат други дела за САД и се доста критички настроени и кон својата власт (политичка и бизнис елита). Имаат цела книга за тоа како под лажниот превез на еднакви права, индустријалисти од северо-истокот на САД буткале свои коруптивни зделки и со длабока алчност ваделе пари и од државата и од граѓаните (со монополизирање на пазар и врски во држава). Со други зборови, по мене, вршат патриотска должност да посочуваат каде државата не функционира каде што треба и што треба да се смени, што е различно од на пример академици кои се мегафони за кој и да е на власт, со цел да ќарат некоја привилегија.

Ај кратко да одговорам. За да разбереш зошто Русија денес размислува и делува вака како што делува мораш да ги тргнеш настрана западните учебници и да се нурнеш во нивната специфична филозофска традиција. Како што кажав Русија е цивилизација. Не е тоа пљукни залепи ќе глумиме демократија.
Николај Берѓиев,Иван Илин,Лев Гумиљов, Достоевски(кој важи за најголем критичар на западњаштвото,ги проценил опасностите на западниот нихилизам и аетизам),Александар Панарин. Од овие мене лично Иван Илин и нормално Достоевски највеќе ми влијаеле.Од поновиве ги има Караганов и Безруков кои повеќе се аналитичари за разлика од првиве.

Ти ја мериш објективноста според тоа колку некој ја критикува својата власт. Тие што ги наведе претходно, речиси и да немаат нешто изменето во политиката на своите држави. Посебно надворешна. Земи читај го Колби и ќе сфатиш кај се движи надворешната политика на Сад. И тоа типот е моментално во Пентагон и е многу повлијателен од обичен критичар. Кој да не се лажеме критикуваат моментално за пари. Монетаризацијата е доста добро платена. А во реалноста се си тече како и претходно. Но за рускиот интелектуалец побитно е да се препознае уникатниот пат на својот народ. Бергиев или Панарин тука се важни. Многу од овие биле прогонувани од властите во своето време. Пример како Солнежнин, кога се вратил и јасно видел дека ако Русија слепо ја копира Западна Европа, таа ќе престане да постои како цивилизација. Нивната критика е насочена кон тоа како државата да биде подобра и поправедна во руски рамки, а не како да стане 51-ва сојузна држава на САД. Што е разликата меѓу лица кои се издржани критичари во Русија, и платените кои обработуваат за други земји.


Еве ти нешто интересно од прва светска војна на оваа тема (русофобија) што има паралели со денес. Ова е од период кога САД влегува во конфликт со Германија. За контекст, германците се најголемата етничка група во САД (па тек после сите други европски народи). Што се менува? Училиштата бараат учителите да даваат заклетва дека се за САД а не за Германија. Забрануваат учење германски јазик во сите школи. Германски овчар го прекрстуваат во полициско куче. Германски композитори се бојкотираат (или нивни дела не се изведуваат) и германска литература се забранува по библиотеки. Хамбургери ги преименуваат во сендвичи на слободата.

Линков покрива дел од оваа приказна: https://www.history.com/articles/anti-german-sentiment-wwi

Ти благодарам за овој пример со Германија од Првата светска војна. Тој е совршен доказ за мојата поента и всушност ја разоткрива природата на западната демократија во кризни времиња.
Но клучната разлика. И покрај тоа што Русија е во директен судир со НАТО (предводен од САД и Германија), дали во Москва некој ги забранува Гете или Бетовен? Дали некој ги преименува германските овчари или ги пали книгите на американските класици? Не. Русија прави јасна разлика меѓу политичкиот непријател и културното наследство. Русија денес покажува многу поголема цивилизациска зрелост отколку САД во 1917 или Западот денес. Па јбт вчера во Зелонградс, Калиниград имаше еден Рус, Рамштајн ги изведвуаше. Родниот град на Кант.

Ова само потврдува дека не е ниту Украина толку битен проблем. Туку едноставно желбата на една култура да ја издоминира другата. Културна елиминација. Не попусто сега црвените во Кина се повторно опасност за САД.
 
Последно уредено:
Да беше така наши-ваши!
Западот ги има исцрпено сите економски и идеолошки влијанија над Русија. Од нетрпение да дочекаат брз резултат, започнаа воена операција!
А зајакот е тука, само требаше трпение, кое западниот капитал го немаше! Него му требаше резултат сега и тука, а голема риба како Русија не се лови на пец!
Најголемата шанса на западот беше што Русија, како општествено уредување е конструирана под западен терк. Тоа вака или онака во еден прекрасен момент можеше Русија да ја направи член на семејството.
Глупоста и алчноста на западот е во тоа што тие се навикнати на слуги не на партнери.
Влагање во ваква игра, неразмислено, а очигледно дека не е, за западот може и лошо да заврши!
Недооценување на противникот, е половина пораз!
 
Ај кратко да одговорам. За да разбереш зошто Русија денес размислува и делува вака како што делува мораш да ги тргнеш настрана западните учебници и да се нурнеш во нивната специфична филозофска традиција. Како што кажав Русија е цивилизација. Не е тоа пљукни залепи ќе глумиме демократија. Николај Берѓиев,Иван Илин,Лев Гумиљов, Достоевски(кој важи за најголем критичар на западњаштвото,ги проценил опасностите на западниот нихилизам и аетизам),Александар Панарин. Од овие мене лично Иван Илин и нормално Достоевски највеќе ми влијаеле.Од поновиве ги има Караганов и Безруков кои повеќе се аналитичари за разлика од првиве.
Ја не сум за мистифицирање на нации и држави. Истиов аргумент "они се посебна цивилизација" би бил адекватен буквално за секоја држава (вака се оправдувал колонијализам векови наназад). Околу објективни критичари, по тоа што читам Караганов е човек со погледи исти како оние кои се на власт (и во јавна реторика има зборено дека РФ треба да фрли нуклеарки на Полска пред некоја година), додека Безруков е исто про-власт (и е член на ЕР). По дефиниција се необјективни и некритички настроени кон управата не?

Околу Иван Илин, по тоа што читам, имал симпатии кон Хитлер и сметал дека Хитлер и Мусолини (двајца политички чинители кои буквално имаат веројатно најголем број руси во историја и ги сметале русите за инфериорна раса). Критикувал еден тоталитарен систем (на лево) и сакал да го замени со друг тоталитарен систем (фашизам). Другиве не ги знам, ќе треба да ги пројандекснам. :D

Ти ја мериш објективноста според тоа колку некој ја критикува својата власт. Тие што ги наведе претходно, речиси и да немаат нешто изменето во политиката на своите држави.
Не секој што зборува работи кои не ни се пријатни да ги чуеме е платеник или работи за запад. Критиката во овој контест (државно управување) постои да открие некомпетентност, корумпираност и како таква на политичарите не им е во интерес (бидејќи можат да изгубат моќ) али е во интерес на државата. Заради тоа во политичка реторика критика често се отфрла како "про-западна/непријателска" или како "неука", а не како нешто што посочува на легитимен проблем. Критичка маса (немора да се интелектуална, може и да е гласачка) и посочува на управата каде греши, да знае што да поправа, и бара одговорност, се со цел да се подобри. Нормално, и обратно, кога некритички се гледаат работите, системот не се поправа, и се таложат проблеми кои се игнорираат или негираат. Зошто е важно да се има критичка маса, поготово насочена кон државната управа (ова е за секоја земја)?

Советскиот Сојуз секогаш се себе промовирал како "идеолошки супериорен" и "непобедлив" (преку пропаганда, образование). Секој посериозен критичар знаеме како завршувал (не е само Солженицин, туку е цела маса на луѓе). Слично и со Царска Русија, очекувањата се дека сите треба да му служат на царот и да прифатат се што прави, без прашања. Поради тоа што во системот се негува ќутење и покорување на авторитет, се немаат здрави механизми за корекција. Власта е лотарија: ако лидерството се погоди топ, нема проблем. Ако не, тогаш е озбилен проблем. Кога почнуваат проблемите да стануваат посериозни, се врши репресија со цел уќуткување на народот или критичари на власта, али проблемите си остануваат. На крај, во едниот случај се случи граѓанска војна (царска Русија), во другиот тотален колапс на економијата и државниот апарат (Советски Сојуз). Тоа не значи дека не постоеле добри работи и во двата системи, али и двата немале механизам за контрола и подобрување на власт (од внатре) кога власта се злоупотребувала, или кога едноставно луѓето што го водат системот биле компетентни во некои области (како на пример економија). Колку и да сакаме да кажеме "западот е крив" или Горбачов работел за западот, на крај на ден ова е производ на систем каде што се носат одлуки од внатре, а се одбегнува одговорност. Не ти тврдам дека треба Русија да биде 51ва сојузна држава на САД или како западна демократија, напротив треба да покаже капацитет, али без механизми за самокорекција, не гледам како може да парира на другите поголеми геополитички системи.

Ти благодарам за овој пример со Германија од Првата светска војна. Тој е совршен доказ за мојата поента и всушност ја разоткрива природата на западната демократија во кризни времиња.
Тоа е трагедија на војните, први што страдаат се вистината и разумот.
 
Ја не сум за мистифицирање на нации и држави. Истиов аргумент "они се посебна цивилизација" би бил адекватен буквално за секоја држава (вака се оправдувал колонијализам векови наназад). Околу објективни критичари, по тоа што читам Караганов е човек со погледи исти како оние кои се на власт (и во јавна реторика има зборено дека РФ треба да фрли нуклеарки на Полска пред некоја година), додека Безруков е исто про-власт (и е член на ЕР). По дефиниција се необјективни и некритички настроени кон управата не?

Околу Иван Илин, по тоа што читам, имал симпатии кон Хитлер и сметал дека Хитлер и Мусолини (двајца политички чинители кои буквално имаат веројатно најголем број руси во историја и ги сметале русите за инфериорна раса). Критикувал еден тоталитарен систем (на лево) и сакал да го замени со друг тоталитарен систем (фашизам). Другиве не ги знам, ќе треба да ги пројандекснам. :D


Не секој што зборува работи кои не ни се пријатни да ги чуеме е платеник или работи за запад. Критиката во овој контест (државно управување) постои да открие некомпетентност, корумпираност и како таква на политичарите не им е во интерес (бидејќи можат да изгубат моќ) али е во интерес на државата. Заради тоа во политичка реторика критика често се отфрла како "про-западна/непријателска" или како "неука", а не како нешто што посочува на легитимен проблем. Критичка маса (немора да се интелектуална, може и да е гласачка) и посочува на управата каде греши, да знае што да поправа, и бара одговорност, се со цел да се подобри. Нормално, и обратно, кога некритички се гледаат работите, системот не се поправа, и се таложат проблеми кои се игнорираат или негираат. Зошто е важно да се има критичка маса, поготово насочена кон државната управа (ова е за секоја земја)?

Советскиот Сојуз секогаш се себе промовирал како "идеолошки супериорен" и "непобедлив" (преку пропаганда, образование). Секој посериозен критичар знаеме како завршувал (не е само Солженицин, туку е цела маса на луѓе). Слично и со Царска Русија, очекувањата се дека сите треба да му служат на царот и да прифатат се што прави, без прашања. Поради тоа што во системот се негува ќутење и покорување на авторитет, се немаат здрави механизми за корекција. Власта е лотарија: ако лидерството се погоди топ, нема проблем. Ако не, тогаш е озбилен проблем. Кога почнуваат проблемите да стануваат посериозни, се врши репресија со цел уќуткување на народот или критичари на власта, али проблемите си остануваат. На крај, во едниот случај се случи граѓанска војна (царска Русија), во другиот тотален колапс на економијата и државниот апарат (Советски Сојуз). Тоа не значи дека не постоеле добри работи и во двата системи, али и двата немале механизам за контрола и подобрување на власт (од внатре) кога власта се злоупотребувала, или кога едноставно луѓето што го водат системот биле компетентни во некои области (како на пример економија). Колку и да сакаме да кажеме "западот е крив" или Горбачов работел за западот, на крај на ден ова е производ на систем каде што се носат одлуки од внатре, а се одбегнува одговорност. Не ти тврдам дека треба Русија да биде 51ва сојузна држава на САД или како западна демократија, напротив треба да покаже капацитет, али без механизми за самокорекција, не гледам како може да парира на другите поголеми геополитички системи.


Тоа е трагедија на војните, први што страдаат се вистината и разумот.


Точно е дека Илин во почетокот гледал на фашизамот како брана против болшевизамот(како што правеле патем и Черчил и многу други на западот на почеток) Но Илин бил прогонуван од гестапото и морал да бега од Германија затоа што одбил да ја подржи таа нацистичка супериорност кон словените. Али веројатно тоа не си го прочитал а е доста битно. Неговата суштинска порака не е тоталитаризам туку идејата дека Рускиот народ мора морално и правно да созрее пред да може да практикува демократија,инаку таа ќе остане деструктивна. 90тите години го докажаа тоа.

Тврдиш дека Русија нема механизми за самокорекција. Но, ако беше така, Русија ќе пропаднеше под санкциите уште во 2014 или 2022. Самокорекцијата во Русија денес не оди преку ТВ дебати кај Соловиев, туку преку државен прагматизам. Кога воената бирократија потфрли на почетокот на СВО, системот изврши брутална внатрешна чистка се сменија министри се уапсија корумпирани генерали и се реорганизираше целата индустрија. Тоа е корекција во од. Разликата е што на Запад корекцијата е исто така театар можеш да ја критикуваш власта колку сакаш пример Чомски или бирај кој сакаш друг, но војните и економските политики на корпорациите остануваат исти. Капиши ? Или ќе се натегаме сега со мислителите? Буквално никој од овие што ги спомена ништо немаат постигнато со критиките освен по некоја книга да продаваат. Праша за Руси па сега ете не чинеле. Чудно за Достоевски исто не напиша дека бил продржаваен.

СССР не падна затоа што немаше критичка маса, туку затоа што неговата елита (Горбачов) реши слепо да ги копира западните рецепти без да го разбере сопствениот систем. Тоа не беше одбегнување одговорност туку едноставна капитулација. Кина го има истиот авторитарен систем(дури и побрутален со тоа што смртни казни за корупција практикуваат) без западна демократија, па сепак има најдобра самокорекција во светот со која извлекоа 800 милиони луѓе од сиромаштија. Механизмот за успех не е либералното гласање, туку способност на елитата да биде одговорна пред државниот интерес а не пред сопствениот џеб (како во 90тите) и подоцна. Бидејќи се работи за моќна држава а не село Припор.

Ти тврдиш дека Царска Русија падна поради ќутење. Историјата вели поинаку. Царска Русија падна во моментот кога Николче втори почна да попушта и да воведува либерални реформи (воведување Дума) среде светска војна. Тоа не беше систем на ќутење, туку систем кој стана парализиран од внатрешни дебати додека непријателот беше на портите. Граѓанската војна не ја предизвика куроболието на Царот, туку вакумот што настана кога авторитетот исчезна. Тоа е лекцијата што Русија ја научи кога централната власт слабее во име на демократијата среде криза државата умира.

Тврдиш дека во Русија власта е спортска прогноза. Погледни го Западот денес. Зарем Бајден, Трамп, Шолц,Мерц или Макрон(да не ги набројувам квисковците од Британија многу се) се производ на сигурен систем на корекција? Западот во моментов минува низ најголемата лидерска криза во својата историја токму поради тие корумпирани механизми кои продуцираат популисти и марионети на корпорациите. Русија, од друга страна, од хаосот во 90-тите успеа да извлече лидерство кое ја стабилизираше земјата. Дали ќе биде тој систем доволно силен да произведе лидери ќе покаже времето.

Да Караганов има такви испаѓања. Секако овие ги наведов како аналитичари кои се интересни, бидејќи ги побара па ете ги. Далеку се они од теоритичари. Сега и тие не биле по терк. Види овие исто како Чомски и ко не се толку битни. Што правиме со воените лица на Сад или во Европа што отворено говорат за војна со Русија? Мислам тоа се веќе лица со моќ. Ене го Туск вика кај и да е ќе почне.
За тебе Караганов и Безруков се необјективни бидејќи се продржавни. По таа логика секој американски аналитичар кој верува во Американскиот експанионизам е исто така необјективен. Караганов е критичен кон слабостите на руската држава , а не кон нејзиното постоење. Тоа е разликата. На Запад се смета за критичар само тој што ја напаѓа основата на државата. Во Русија, критичар е тој што бара начин државата да биде поефикасна. Поради тоа и ги споменав, а ти се нафати за нешто што не е битно.


Забележав често ескивираш од некои поенти кои ги говориме и се фокуираш само на тоа што тебе ти одговара. Интелектуално лизгање. Па да завршиме да не се вртиме 7000 страни за работите кои се битни. А не тоа што го рекол Караганов. Бидејќи ниту Караганов ниту Чомски ги хранат семејствата на Русите моментално, а не пак во 90тите кога нема буквално леб да јадат.


Во 90тите Русија ги имаше сите твои механизми,слободни медиуми,опозиција,избори. Резултатот? Државата беше пред распаѓање, народот гладуваше а олигарсите и нивните западни советници крадеа се што е заковано. Дури и чеканот го бараа да го украдат. Тој механизам не ја корегираше Русија туку ја ликвидираше. Сакал ти или не, токму Путин беше механизмот за самокорекција на хаосот од 90ти. Тој ги врати ресурсите во државни раце и ја крена економијата. Тоа е фактичка корекција, а не теоретска дебата во Думата. Да го отфрлаш Илин затоа што во 1930 барал алтернатива на болшевизамот е исто како да го отфрлиш Черчил затоа што истиот во тој период му пишувал телеграми на Мусолини. Тоа е ескиважа од суштината на неговата мисла дека Русија не може да се владее како Швајцарија.
Додека ти го чекаш колапсот што го предвидуваа твоите професори во 1919та, Русија се ресетираше и престана да биде жртва на твоите теории.
На крајот одговорноста навистина доаѓа од внатре и Русија ја презеде таа одговорност кога реши повеќе да не му се извинува на Западот за тоа што сака да биде суверена. Тоа не е ќутење.

Можеме до утре да дебатираме за критичка маса, но фактите на терен велат: Русија под овој некоректен систем е посилна, посуверена и поотпорна отколку кога и да е во својата модерна историја. Ако твоите механизми беа толку супериорни, Русија денес ќе беше на колена под санкциите. Но еве таа стои. Тоа е најобјективната можна критика на твојата теорија.

Страдал разумот и вистината ама истиот тој систем што го убивал разумот бил најбољи. Корекциите никаде ги нема, бидејќи се чуствува таа длабока омраза кон Русија како цивилизација. Каков е тој механизам што го убивал разумот навистина ми останува сега загатка.
Се согласувам, војната е трагедија. Но, не страдаат вистината и разумот сами од себе како некаква природна појава.
Некој активно ги убива. И веќе е говорено од истите тие убијци. Ништо не е сменето.
Кога Западот забранува мртви руски класици и ги дехуманизира живите руски спортисти пази хендикепирани ејјјј, тоа не е колатерална штета на војната. Тоа е свесен избор на западните елити да ја исклучат логиката и да воведат тоталитарен наратив. Истите они се резултат нели на тие системи на корекција кој е брилијантен ама продуцираат корумпирани створења како Вон Лајен,Каја Калас,Стуб и тн. Абе седи бее... Чек анд балансес.
Затоа не можеме да кажеме дека сите сме жртви на околностите. Едната страна реши дека војната е причина да стане варварска и радикална кон се што е руско, додека другата страна покажува дека можеш да се бориш за својот суверенитет без да ја мразиш туѓата цивилизација. Патем пример се само оние што ги викаат бандера и хунтата во Киев. Одземи им ја нив Русија и нив суштината на постоење ќе им се загуби. И не само нив, туку на секое левичарче или комуњарче што мисли дека од бога е обдарено да владее а всуштно само го користи системот како секако и десницата. Смешно е само што Русија е таа недемократичната а за сите другиве слепи ќе сме.

Ако вистината е првата жртва тогаш твојата потрага по објективни критичари на Запад е веќе осудена на неуспех, бидејќи самиот призна дека таму разумот веќе не постои. Токму затоа Русија и не треба да се огледува на тој модел зошто би копирале систем кој при првиот посериозен конфликт ги пали книгите и ги забранува композиторите?
Искрено боље и што нема такво систем Русија моментално.

Поборник сум на владеење на правото. Мене ако ме прашаш што му фали на системов во Русија а тоа би било воведување на смртна казна за педофилија и за корупција. Колку и да звучи радикално. Кина систем. Не сум против капитлизам или слободна пазарна економија нормално.

Биди поздравен и до некоја друга прилика ако времето дозволи.
 
@The xx - Поентата ми е, без разлика како да гледаме на фактите (а очигледно, различно интерпретираме некои информации, некои различно ги гледаме), од моја гледна точка: Русија е во понезгодна позиција како политички ентитет од САД, Кина и ЕУ (економски, демографски, политички). Воено не сметам дека суверенитетот би и бил загрозен на Русија, никој со две чисти не би влегол во отворен конфликт со сила што има неколку илјади нуклеарки. На Кина и е во интерес Русија да е изолирана и да биде зависна од неа (со цел да да купува суровини за поевтина цена). На САД и е во интерес истата да е изолирана од ЕУ и да нема пристап до блискиот исток (ради свој интерес). ЕУ, единствено сака ѕид на источна граница, поради сегашен контекст и историја со Русија.

Во тој амбиент, како Русија може да парира (со помала популација, помала економија и релативна изолација) на другите 3 геополитички ентитети? Ако системот остане во овој формат во кој што е денес, во ред, може така треба да биде како што викаш, може тоа е рецептата за РФ. По мене, друг е патот: функционални институции, нула корупција, здрав пазар и владеење на право (како што пиша погоре). Ова е компатибилно со централизирана власт.

Мало ниво на корупција ќе поттикнува претприемаштво, здраво државно управување носи доверба во системот, а тоа носи огромни економски предности (атрактивна е државата за инвеститори, таленти, за преземање ризици). Предуслов за ова да функционира е независно судство (независно од извршна и законодавна власт) со цел да не се злоупотребува за политички пресметки и во случај кога корупција, да се спроведе закон како што треба. Да не биде "за пријателите - се, за непријателите - законот" тоа би било голем проблем за државата. Кај Кина и Сингапур ова беше една од клучни реформи врзани со државна управа (0 толеранција за корупција) и тоа им помогна доста економски, па и институционално да се развијат. Втора работа која треба да ја реши е како да затопли односи каде може со остатокот од светот (ако ништо друго барем на поле на економија).

По мене, Русија е земја со огромен неостварен потенцијал, и ова погоре е мислење за како може да парира (по тоа што го гледам). Основата на проблемот по мене е: системска (корупција, владеење на право) и менаџирање со човечки ресурси (и во јавен и приватен сектор). Овие две ако ги реши, во многу поволна позиција би била на долги стази (и обратно).

Биди поздравен и до некоја друга прилика ако времето дозволи.
До следен пат! :pivo2:
 
@The xx - Поентата ми е, без разлика како да гледаме на фактите (а очигледно, различно интерпретираме некои информации, некои различно ги гледаме), од моја гледна точка: Русија е во понезгодна позиција како политички ентитет од САД, Кина и ЕУ (економски, демографски, политички). Воено не сметам дека суверенитетот би и бил загрозен на Русија, никој со две чисти не би влегол во отворен конфликт со сила што има неколку илјади нуклеарки. На Кина и е во интерес Русија да е изолирана и да биде зависна од неа (со цел да да купува суровини за поевтина цена). На САД и е во интерес истата да е изолирана од ЕУ и да нема пристап до блискиот исток (ради свој интерес). ЕУ, единствено сака ѕид на источна граница, поради сегашен контекст и историја со Русија.

Во тој амбиент, како Русија може да парира (со помала популација, помала економија и релативна изолација) на другите 3 геополитички ентитети? Ако системот остане во овој формат во кој што е денес, во ред, може така треба да биде како што викаш, може тоа е рецептата за РФ. По мене, друг е патот: функционални институции, нула корупција, здрав пазар и владеење на право (како што пиша погоре). Ова е компатибилно со централизирана власт.

Мало ниво на корупција ќе поттикнува претприемаштво, здраво државно управување носи доверба во системот, а тоа носи огромни економски предности (атрактивна е државата за инвеститори, таленти, за преземање ризици). Предуслов за ова да функционира е независно судство (независно од извршна и законодавна власт) со цел да не се злоупотребува за политички пресметки и во случај кога корупција, да се спроведе закон како што треба. Да не биде "за пријателите - се, за непријателите - законот" тоа би било голем проблем за државата. Кај Кина и Сингапур ова беше една од клучни реформи врзани со државна управа (0 толеранција за корупција) и тоа им помогна доста економски, па и институционално да се развијат. Втора работа која треба да ја реши е како да затопли односи каде може со остатокот од светот (ако ништо друго барем на поле на економија).

По мене, Русија е земја со огромен неостварен потенцијал, и ова погоре е мислење за како може да парира (по тоа што го гледам). Основата на проблемот по мене е: системска (корупција, владеење на право) и менаџирање со човечки ресурси (и во јавен и приватен сектор). Овие две ако ги реши, во многу поволна позиција би била на долги стази (и обратно).


До следен пат! :pivo2:
Се сложуваме за некои работи. Русија треба да воведе како во Сингапур и Кина драконски казни за корупцијата. Со камшикувања, смртна казна, доживотни казни без можност за помилувања, конфискација на цел имот и тн.
Но тука ќе биде првиот крик на либералите и демократите. Споредбите со Сад, Кина и Еу е безмислена. Смешно е што се сведуваме сега на аисторија. Го занемаруваш фактот низ што поминала државата. Три распади на системот. Неколку банкроти. Додека Западот уживаше во стабилност, Маршалов план и печатење кеш без покритие. Да очекуваш Русија да биде на нивното ниво е исто како да очекуваш човек кој три пати бил удрен од кола и 6 пати паднал од штаките, да трча маратон побрзо од некој кој тренира во идеални услови. Јас пак ќе ти кажам и покрај се ова што всушност сеуште Русија постои како обединета и е четврта економија во светот по куповна моќ е економско и политичко чудо.


Бидејќи ги споменуваме Кина и Сингапур како модел кој би бил соодветен за кај нив нема независно судство. Сингапур е една елита која владее 60 години. Кина е КПР. Токму тука е централната власт важна. Но Русија имаше искуство со тоа и знаеме дека и тие системи се подлежни на корупција како и демократските. Русија денес го прави токму тоа ја гради државата одозгора, бидејќи институции во 90-тите беа само параван за олигарсите да купуваат судии.
Русија проба да биде атрактивна за инвесторите, и беше се до 2014, 2022. Неможе да се проценува дека еден суверинитет е загрозен на една држава само поради нуклеарките. Тоа е воена теорија, а во пракса имаш хибридна војна веќе подолг период. Дури и пред 2014. Со Чеченските војни, со Грузија и тн. И секако дел од таа хибридна војна беа случувањата од 1990-2000. Ако дозволиш независни институции под влијание на западен капитал, државата ќе ти ја срушат одвнатре без ниту еден испукан куршум. Русија научи дека суверенитетот не е само ракета во силос, туку и контрола врз информациите, финансиите и елитите. Не се сложувам дека на Кина му треба слаба Русија. На Кина му треба силна и стабилна Русија која ќе им чува грб од Нато и Сад додека САД се обидуваат да ја забиколат во Пацификот. Ако Русија падне. Кина толку. Тоа не е зависност, туку најефикасниот геополитички сојуз на векот кој го десеткува влијанието на Г7. Иако според мене многу подлабока политиката тука бидејќи Русија секогаш може да испадне тројански коњ против Кина. Однесувањата кон Иран се сомнителни исто така.

Се согласувам со тебе дека Русија има огромен потенцијал, но тука се разидуваме во дијагнозата за тоа како тој потенцијал се ослободува. Ти предлагаш владеење на право и независни институции како дефинирани во западните учебници, но историјата и твоите сопствени примери со Кина и Сингапур те демантираат. И не само они. Исто е и Сад, дрзни се да направиш капитал во Сад и почнеш да се правиш Кинез поголем од самиоте Кинези. Акутна дијагноза на либералите од Русија. Ќе те избришат од матична книга на родените. Исто е и во Европа.

На Западот често му пречи руската корупција не затоа што се грижи за рускиот народ, туку затоа што кога државата е централизирана, Западот не може да ги купи институциите и да го извезува капиталот надвор кај нив. Во 90-ите, кога Русија беше најкорумпирана и се распаѓаше, на Западот му беше демократска. Денес, кога Русија го чисти својот воен и државен апарат од неспособни кадри, одеднаш е автократска, тиранија и тн.
Корекцијата се случува, но таа доаѓа одозгора, исто како во Сингапур. Има многу работа, и има Русија луѓе кои сваќаат дека дома си е дома. И дека доколку самите не си ја градат иднината нема никој од надвор да им помогне со добри намери.
 
Последно уредено:
150.000.000 барели нафта Индонезија ќе купи од Русија оваа година. Тоа е отприлика половина од потребите.
 
Индонезија е сила која никој засега не ја сфаќаше озбилно, ама време е.
Не е проблем да продадеш нафта или плин. Проблем е да бидеш даса у село, засега Кина и Русија се само важни, ама не и главни.
 
150.000.000 барели нафта Индонезија ќе купи од Русија оваа година. Тоа е отприлика половина од потребите.
Да очекуваме строг поглед од Каја Калас кон Индонезија.
 
Да очекуваме строг поглед од Каја Калас кон Индонезија.

najbolje neka pratat nekoj holandzanec kako u kolonijalnite vreminja...

da se pametni rusite treba da im ponudat izgradba na rafinerija u zamena za lokacii i prava na benzinski pumpi. indonezija so godini se nadeva na arapite deka ke gradat 2 rafinerii a ovie gi rebeaat... edna pomala rafinerija u borneo i edna u sumatra bi bile poln pogodok
 
Во 2024 Русиве имаа 44 единици на Су57ки. Последниве две години почна да работи и втора производствена линија со тоа што придонесе бројката да стигне до 74-76 произведени единици. 6 единици се доставени и до Алжир. За оваа година се предвидени нови 45 единици со тоа што првата производствена линија го достигна платото годишно може да произведува 30+единици. Втората сеуште се упскелува капацитетот за таа бројка. Оваа година е планирано да се пушти и третата производствена линија. Но поверојатно е дека веќе во наредна година ќе ја пуштат во оптек.Веќе се појавија и нова модифицирана верзија су57м-1, и од ова што го читам доста напредната верзија. Со Изделие177 како двигател.
Првичната верзија веројатно е таа што ќе остане како експортна.

Оваа година се очекува да влезе во сериско производство и су-75 како лесна алтернатива на су57ка и нејзина поефтина верзија. Планиран е и безпилотна верзија на су-75. Изделие30 како двигател.


Мене лично ме интересира какви се плановите со ПАК-ДА и МиГ-41.
 
Последно уредено:
Back
На врв Bottom