Русија - смена во надворешната политика?

[датум]

Кој е модератор на подфорумов. Да го смени насловов не само надворешна политика туку и внатрешна. И да се постави анкета дали ќе Путин ќе остане на власт после 2030

@Zlatikevichius

 

[The xx]

Три години живеев во Сочи, нема што не сум пробал.
Мељник е на Ефес, мене и пивото и шишето ми се допаѓаше!
Балтика беше тогсш на Карлсберг, заедно со Туборг...
Имав Магнит на 100 метра од дома, имаше страшен избор на пиво, Стела артоа, Гинис, имаше и регионални ерменско едно.
Тархун имвме често дома. Дружев 99% со Руси и се што беше катактеристично за тој регион пробував. Јадење, пиење...
Соледка ми беше супер, таму научив да јадам жива риба т.е. само засолена со лимон или оцет, семга!
Од Ростов ни носеа крапови, од Владивосток црвена икра.... времиња!
Иначе сеуште и во Мк си јадеме холодец. Намаливме малку, ама тераме традиција, со правење куличи и слично

Сигурно си пробал и сушена риба од Астрахан а и во Сочи мислам имаат. Е тоа е тоа со пивото што лежи топ.

Автоматски споено мислење: 19 април 2026

@Zlatikevichius може да го измениш насловов на Темава. Во Русија- Внатрешна и Надворешна политика?
И анкета да поставиш дали Путин ќе остане глава на државата после истекот на мандатот во 2030?

 

[fennel]

Сигурно си пробал и сушена риба од Астрахан а и во Сочи мислам имаат. Е тоа е тоа со пивото што лежи топ.

Жена ми беше начмед во санаториум.
Знаеш како е обичај, без поклон не се иде.
Ние раздававме по пријатели храна. Сушена риба, икра и слично, што не стои долго.
Само Сочи не е Русија, ама има малку и од неа

 

[The xx]

Жена ми беше начмед во санаториум.
Знаеш како е обичај, без поклон не се иде.
Ние раздававме по пријатели храна. Сушена риба, икра и слично, што не стои долго.
Само Сочи не е Русија, ама има малку и од неа

Родителите мои живееа во Сочи од 1990-1996. Мајка ми е од Сочи

 

[Harry the dog]

@The xx - ну, јолки палки, да не ја разводниме дискусијата околу ММФ и западот во 90ти. Сума сумарум: твое мислење е дека проблемите на Русија во најголем дел потекнуваат од надвор (90ти и дестабилизација на рубља, економски шокови и тн) и дека овој систем во РФ е стабилизаторски фактор. Ја сум повеќе на тоа дека изворот на проблемите во РФ е државата и како се раководи со неа (од време на СССР до денес), и дека авторитарноста не и е во прилог на долги стази. Демократија на крај на ден е само механизам за внатершно уредување: мирен трансфер на власт (преку избори, наместо конфликт), ограничување во поглед на моќ (поделба на власт), и механизми за граѓанско партиципирање во власт (референдуми, слобода на говор и јавен простор, закони за транспарентност). Еве Шпанија е демократија, па има отворени ставови против политиките на САД (не значи ако е држава демократија мора да е под палка на САД). Кој доаѓа на власт и како се владее е главното прашање (исто како и кај авторитарни држави).

За крај од мене: ако се случи корупција во ист период додека се воведува демократија, не значи дека демократијата е крива за корупцијата. Ако Јелцин и ќерка му направат милијарди, или Березовски, вината е кај тој што краде, одговорноста е индивидуална, западот се користи само како изговор за да не се превземе одговорност. Ако јас навивам за некое уредување горе (во РФ) тоа е демократија со своја независност, но со добри односи кон светот и работа во интерес на своите луѓе (со некој лидер, калибар на Немцов или Гуриев). Во исто време ти ги разбирам уверувањата и тука би го затворил мојот дел од дискусијава околу 90ти и демократија.

Инаку за Русофобијата. Факт е дека во Европа и Сад таа е достса посилно поизразена од некаква омраза од Русите кон европејците или американците. Па незнам јас Чајковски и Пушкин кој го забрануваше и тоа на државно ниво. Не беа тоа изолирани случаеви и тн. За разлика во Русија такви политики нема. Има по некој изолиран случај,ама далеку е тоа од државно ниво.

Не се согласувам. Две работи околу ова:

Прво, не верувам дека може да ги ставиме на кантар и да кажеме во РФ има помалце омраза кон запад. Ако сме реални, ќе признаеме дека постои на двете страни (зависи од дел од Русија и дел од запад се разбира). Сите тие приказни околу орки и пиндоси (пиндоси сакав да пишам, мал лапсус ) се обострани кај оние луѓе кои имаат антагонистички погледи.

Во Русија, апсолутно има анти-западни политики на државно ниво (како што кај западот има анти-руски). Ако користиш странски зборови во професионална комуникација (да речеме користиш терминологија како на колега му пишуваш дали стигнал до свој KPI) или странски збор во регистрирање компанија, би кршел закон. Универзитетите кои беа повеќе отворени кон светот (Шанинка, ВШЕ, и др.) имаа озбилни проблеми и беа маргинализирани поради тоа што власта ги гледаше како извор што може да им одземе легитимност, се апсеа ректори и затвараа институти. Изговороте се "они се западњаци" или "они се корумпирани" али реалноста е дека они се руси кои немаат исти погледи со власта и истата ги гледа нив како закана на нивната моќ. Инстаграм и фејзбук се банирани во Русија, додека во Америка Вконтакти може да се користи. Се банираа интернационални школски програми (IB), Стенфорд се прогласи за терористичка организација пред некоја недела, и има мал милион примери. Од скоро и ВПН е забрането во Русија што ја затвара земјата на огромен број платформи, информации, културни елементи од надвор, освен ако државата не ги дозволи. Зборот ми е, институционална затворање кон западот во Русија постои и е значајно, ако зборуваме реално.

Меѓу народот постојат различни ставови (зависи со кого разговараш во Русија и на запад и кој дел од запад станува збор и тн). Мнозинството се генерално апатични кон политика, али постои сегмент кој се замара со политика каде има здрава доза на антагонизам кај двете страни.

Обајсни им холодец дека е пифтија на нашиве. Ич не е по мој мерак. Незнам квас дали имаш пиено на лето, или окрошка.

Тоа е фер! Имам пробано квас како не, а кај окрошка сум во тим кефир. Од руски пијалоци, за мене, алфа и омега: јогурт чудо од јагода. Незаменлив.

 

[Joey-Jojo Jr. Shabadoo]

Русија имала анти-западни политики и Западот имал анти-руски.

Не е тоа така. Русија беше спремна на секаква соработка со Западот, а добиваше (нешто слично ко нас), само презир и кршење на сите договори.

Но, дури и тогаш повторно беше спремна на соработка. Западот ја засили анти-руската реторика и активности по Украина, Грузија..., кои се десија исклучиво ради тоа што Западот имаше двојни аршини. На пример, едни за Косово, други за Абхазија, или Крим. Но, Русија не е Македонија па две-три западни амбасади да ја управуваат, или да и наметнуваат желби од типот на - смени знаме, препушти го суверенитетот на Албанците,пиши се Бугарин и слично.

Работи како Стенфорд се случија откако Западот презема безумни активности од типот на санкции, малоумни забрани на Достоевски, забрани за спортисти и сл.

 

[Menethil]

@The xx - ну, јолки палки, да не ја разводниме дискусијата околу ММФ и западот во 90ти. Сума сумарум: твое мислење е дека проблемите на Русија во најголем дел потекнуваат од надвор (90ти и дестабилизација на рубља, економски шокови и тн) и дека овој систем во РФ е стабилизаторски фактор. Ја сум повеќе на тоа дека изворот на проблемите во РФ е државата и како се раководи со неа (од време на СССР до денес), и дека авторитарноста не и е во прилог на долги стази. Демократија на крај на ден е само механизам за внатершно уредување: мирен трансфер на власт (преку избори, наместо конфликт), ограничување во поглед на моќ (поделба на власт), и механизми за граѓанско партиципирање во власт (референдуми, слобода на говор и јавен простор, закони за транспарентност). Еве Шпанија е демократија, па има отворени ставови против политиките на САД (не значи ако е држава демократија мора да е под палка на САД). Кој доаѓа на власт и како се владее е главното прашање (исто како и кај авторитарни држави).

За крај од мене: ако се случи корупција во ист период додека се воведува демократија, не значи дека демократијата е крива за корупцијата. Ако Јелцин и ќерка му направат милијарди, или Березовски, вината е кај тој што краде, одговорноста е индивидуална, западот се користи само како изговор за да не се превземе одговорност. Ако јас навивам за некое уредување горе (во РФ) тоа е демократија со своја независност, но со добри односи кон светот и работа во интерес на своите луѓе (со некој лидер, калибар на Немцов или Гуриев). Во исто време ти ги разбирам уверувањата и тука би го затворил мојот дел од дискусијава околу 90ти и демократија.


Не се согласувам. Две работи околу ова:

Прво, не верувам дека може да ги ставиме на кантар и да кажеме во РФ има помалце омраза кон запад. Ако сме реални, ќе признаеме дека постои на двете страни (зависи од дел од Русија и дел од запад се разбира). Сите тие приказни околу орки и пиндоси (пиндоси сакав да пишам, мал лапсус ) се обострани кај оние луѓе кои имаат антагонистички погледи.

Во Русија, апсолутно има анти-западни политики на државно ниво (како што кај западот има анти-руски). Ако користиш странски зборови во професионална комуникација (да речеме користиш терминологија како на колега му пишуваш дали стигнал до свој KPI) или странски збор во регистрирање компанија, би кршел закон. Универзитетите кои беа повеќе отворени кон светот (Шанинка, ВШЕ, и др.) имаа озбилни проблеми и беа маргинализирани поради тоа што власта ги гледаше како извор што може да им одземе легитимност, се апсеа ректори и затвараа институти. Изговороте се "они се западњаци" или "они се корумпирани" али реалноста е дека они се руси кои немаат исти погледи со власта и истата ги гледа нив како закана на нивната моќ. Инстаграм и фејзбук се банирани во Русија, додека во Америка Вконтакти може да се користи. Се банираа интернационални школски програми (IB), Стенфорд се прогласи за терористичка организација пред некоја недела, и има мал милион примери. Од скоро и ВПН е забрането во Русија што ја затвара земјата на огромен број платформи, информации, културни елементи од надвор, освен ако државата не ги дозволи. Зборот ми е, институционална затворање кон западот во Русија постои и е значајно, ако зборуваме реално.

Меѓу народот постојат различни ставови (зависи со кого разговараш во Русија и на запад и кој дел од запад станува збор и тн). Мнозинството се генерално апатични кон политика, али постои сегмент кој се замара со политика каде има здрава доза на антагонизам кај двете страни.


Тоа е фер! Имам пробано квас како не, а кај окрошка сум во тим кефир. Од руски пијалоци, за мене, алфа и омега: јогурт чудо од јагода. Незаменлив.

Spanija ima otvoreni stavovi protiv tramp, ne protiv Sad.

 

[The xx]

@The xx - ну, јолки палки, да не ја разводниме дискусијата околу ММФ и западот во 90ти. Сума сумарум: твое мислење е дека проблемите на Русија во најголем дел потекнуваат од надвор (90ти и дестабилизација на рубља, економски шокови и тн) и дека овој систем во РФ е стабилизаторски фактор. Ја сум повеќе на тоа дека изворот на проблемите во РФ е државата и како се раководи со неа (од време на СССР до денес), и дека авторитарноста не и е во прилог на долги стази. Демократија на крај на ден е само механизам за внатершно уредување: мирен трансфер на власт (преку избори, наместо конфликт), ограничување во поглед на моќ (поделба на власт), и механизми за граѓанско партиципирање во власт (референдуми, слобода на говор и јавен простор, закони за транспарентност). Еве Шпанија е демократија, па има отворени ставови против политиките на САД (не значи ако е држава демократија мора да е под палка на САД). Кој доаѓа на власт и како се владее е главното прашање (исто како и кај авторитарни држави).

За крај од мене: ако се случи корупција во ист период додека се воведува демократија, не значи дека демократијата е крива за корупцијата. Ако Јелцин и ќерка му направат милијарди, или Березовски, вината е кај тој што краде, одговорноста е индивидуална, западот се користи само како изговор за да не се превземе одговорност. Ако јас навивам за некое уредување горе (во РФ) тоа е демократија со своја независност, но со добри односи кон светот и работа во интерес на своите луѓе (со некој лидер, калибар на Немцов или Гуриев). Во исто време ти ги разбирам уверувањата и тука би го затворил мојот дел од дискусијава околу 90ти и демократија.


Не се согласувам. Две работи околу ова:

Прво, не верувам дека може да ги ставиме на кантар и да кажеме во РФ има помалце омраза кон запад. Ако сме реални, ќе признаеме дека постои на двете страни (зависи од дел од Русија и дел од запад се разбира). Сите тие приказни околу орки и пиндоси (пиндоси сакав да пишам, мал лапсус ) се обострани кај оние луѓе кои имаат антагонистички погледи.

Во Русија, апсолутно има анти-западни политики на државно ниво (како што кај западот има анти-руски). Ако користиш странски зборови во професионална комуникација (да речеме користиш терминологија како на колега му пишуваш дали стигнал до свој KPI) или странски збор во регистрирање компанија, би кршел закон. Универзитетите кои беа повеќе отворени кон светот (Шанинка, ВШЕ, и др.) имаа озбилни проблеми и беа маргинализирани поради тоа што власта ги гледаше како извор што може да им одземе легитимност, се апсеа ректори и затвараа институти. Изговороте се "они се западњаци" или "они се корумпирани" али реалноста е дека они се руси кои немаат исти погледи со власта и истата ги гледа нив како закана на нивната моќ. Инстаграм и фејзбук се банирани во Русија, додека во Америка Вконтакти може да се користи. Се банираа интернационални школски програми (IB), Стенфорд се прогласи за терористичка организација пред некоја недела, и има мал милион примери. Од скоро и ВПН е забрането во Русија што ја затвара земјата на огромен број платформи, информации, културни елементи од надвор, освен ако државата не ги дозволи. Зборот ми е, институционална затворање кон западот во Русија постои и е значајно, ако зборуваме реално.

Меѓу народот постојат различни ставови (зависи со кого разговараш во Русија и на запад и кој дел од запад станува збор и тн). Мнозинството се генерално апатични кон политика, али постои сегмент кој се замара со политика каде има здрава доза на антагонизам кај двете страни.


Тоа е фер! Имам пробано квас како не, а кај окрошка сум во тим кефир. Од руски пијалоци, за мене, алфа и омега: јогурт чудо од јагода. Незаменлив.

Нема да се согласиме за првиот дел, а за вториот дел не си никако прав.

Ти велиш дека демократијата е само механизам.Но ако му дадеш расипан пилот на тој механизам, многу работи можат да низ брдо. Посебно нели пилотот кој ти го наведе намерно управува да го урне тој авион. Тогаш пилотот не е нималце виновен, туку тој што го дизајнирал механизамот и се смешка од страна секако исто не е виновен ако се правиме на тошо. Видовме како пилотите после завршеното беа прибрани на Запад. Во 90тите демократијата во Русија беше дизајнирана како механизам за развластување на државата во корист на капиталот. Шпанија ја споменуваш. Па Шпанија градела демократија со децении, имаше векови да ги изгради своите институции. Русија во рок од 100 години 300 кризи преживеа. Ако Јелцин и не само Јелци, цела таа тајфа направиле милиарда. Тоа не е само индивидуална кражба. Тоа беше овозможено само поради тоа што западниот банкарски систем немаше гајле да прибира таков прилив на капитал од Русија. Се додека играа против Русија нели? Не за џабе го нарекуваа Јелцин шампион по демократија на Запад, а на страна му се исмејуваа. Секако да не заборавиме дека истиот Јелцин ги извади тенковите да пукаат врз сопствениот парламент во 1993. Тогаш немаше гајле западот. Не критикуваше бидејќи тоа му одеше во прилог.

Вади се ти сега демократија ова она. Ама јасно беше целта на Сад. Незнам зошто само се мачиш да ми објанусваш нешто кога самите американци во сите нивни теории, стратегии, планови, тинктенкови, универзитите, институции има јасно планови како да дејстуваат против Русија.

Немцов или Гурев. Тука е клучната разлика во нашата перцепција. За тебе тие се лидери кои би работеле за доброто на Русија. За мнозинството Руси тие се луѓе кои се поблиски до интересите на Вашингтон и Лондон отколку до интересите на работникот во Урал. Русија веќе го проба тој либерален експеримент спакован од Вашингтон и Брисел и цената беше 10 години пократок животен век на мажите и губење на достоинството. Што самиот го користиш сега како аргумент ама не сакаш да го споемнеш фактот зошто се тие 10 години.

Како што кажав премногу гледаш теоретски ти на некои работи. Ќе завршиме секак.
Ти веруваш во апстрактниот механизам кој треба да функционира во идеален свет кога сите се другарчиња и ајде тоа е, а јас верувам во историската лекција што Русија ја научи на потешкиот начин. Суверинитетот е предуслов за демократија, а не обратно. Плус тука е и меѓународното право кое ти демонстрира моментално дека нема тука демократски процеси.

Испомеша сега механизам на одбрана со агресивна русофобија. Кој фејсбук бе или инстаграм жити се? Огромна разлика.
Еве повели обајасни како штети Пушкин, Достоевски или Чајковски после 200 години од нивната смрт на Западот?

Кога западот ги исфрли Достоевски, Чајковски или руските балерини, тој удира врз културниот идентитет на еден народ. Тоа е чиста русофобија. Русија од друга страна не забрани ниту Хамлет, ниту Шекспир, ниту Хемингвеј. Напротив до ден денска се слават. Русија ги ограничува Фејсбук, Инстаграм кои не се култура. Туку одлични инструменти за водење хибридна војна. И отворени алгоримти и мрежи кои отворено подржуваат и дозволуваат повици за насилство врз Русија. оа е прашање на национална безбедност, а не омраза кон западната култура.

Треба да објаснувам Телеграм како е користен при нападот во Крокус пример? Или за сите напади до сега во Русија како се регрутирани преку телеграм? И тоа ќе ми споредуваш со забрана на Пушкин и Чајковски? Па овие се алатки на технолошкава ера. Другиве се дел од светското цивилизациско наследство. Незнам јас како Пушкин пример може да биде користен за геолокација на местоположба на против ракетни воздушни системи.

Регулацијата на јазикот во официјална комуникација не е омраза, туку обид да се зачува јазичниот суверенитет. Многу земји (како Франција пример со својата Академија) го прават истото со децении за да го спречат англицизмот. Работев во Германија, знаеш дека Ц1 во ајти бараа Германски какви англицизми какви бакрачи. Сеа шу прајме? Најголеми расисти се Швабите во тој поглед. Знаат англиски ама од инат не ти говорат. Посебнно на работа.
Што се однесува до универзитетите како ВШЕ проблемот не е што се отворени кон светот. Туку што беа центри за политичко влијание финансирано од надвор. Ниту една суверена држава, не дозволува образовни центри кои активно работат на поткопување на државниот систем.

Велиш ВКонтакте може да се користи во Америка. Да затоа што нема никакво влијание таму, или колку јас што имам во Рускава полтитика. Е сега ама види што се сличува со Сад и Тикток, зошто толку им бодеше во очи и додека не го ставија под контрола не се смирија? Зошто мораа да го контролираат нема тука демократија трт мрт, или под наша контрола или раус. Значи принципот е ист коога една платформа станува закана за нивниот наратив, Западот веднаш посегнува по забрани. Разликата е што Русија е во директен конфликт и нејзините потези се одговор на веќе воведени санкции и медиумска блокада.

Терминот пиндос во Русија е жаргон за американски војник или политичар често со потсмев, но терминот орки, кој веројатно го испомеша се користи за опис на Русите. Се користи на Запад и во Украина е дехуманизација. Кога некого ќе наречеш орка, ти му го одземаш човечкиот лик и го претвораш во чудовиште кое треба да се истреби. Тоа е опасна реторика која историски претходела на најголемите злосторства. Во Русија не постои таков државен наратив кој ги дехуманизира обичните Европејци или Американци.


На крајот ако Русија навистина го мразеше Западот како што велиш ќе ги затвореше сите италијански ресторани и ќе ги забранеше западните филмови. Но, Русија сеуше е доволно разумна и го прави спротивното ги одвојува западните вредности и култура (кои ги почитува) од западните елити (кои ги смета за непријателски). Западот за жал го мрази се што е руско од спортисти со хендикеп до мртви писатели.

Дај бе сега забранија бувално деца со хендикеп мислам дека некоја играорна биле или хор да се враќаат од Молдавија преку Полска во Калиниград. Треба и за ова да ти пишувам? Или во Германија кога почнаа некои здраствени установи на почеток да одбиваат здраствени услуги на руското население таму само поради што говорат Руски?


Ти кажав живеам во Русија и знам зошто го забрануваат ВПНот. Знам дека имааме доволно слобода, и таа слобода моментално е и слабост. Со тоа што секоја слика од сликан ПВО систем може да се искористи за геолокација доколку заврши во вистински раце. Со тоа ем безбедноста на граѓаните е загрозена.

Окрошка само со кефир. Со квас никако.
Ми беше задоволство што ја испеглавме дискусијата до тука. Ти ја контам поентата. Многу има згрешено Западот кон Русија. Не само сега, туку во целокупната историја секогаш ги гледале како народ/земја/територија која треба да биде покорена.

 

[Harry the dog]

Spanija ima otvoreni stavovi protiv tramp, ne protiv Sad.

Трамп е претседател на САД (највисок орган на власт). Ако не се согласуваат со него, не се согласуваат со државните одлуки на САД (не е он апстрактен ентитет).

...

@The xx @Joey-Jojo Jr. Shabadoo Се сложувам со делот дека САД имале дестабилизаторска улога кон Рускиот доминион, дека има двојни стандарди околу Украина, Србија и блиски исток. Се разбира нормално е Русија да реагира за да одржи свој суверенитет и безбедност. До овде се слагаме. Моите мислења се разидуваат околу внатрешното уредување, како РФ да дојде до добри резултати за својот народ, и следствено на тоа да може економски и политички да парира на остатокот од светот без корупција и со кичма.

Еве ќе го тргнам моето мислење на страна за момент и ќе ти споделам интересно четиво од книга што ја имам дома, објавена 1919та, се вика Outlines of European History (part 2) од Робинсон и Беард. Ова е четиво од професори по историја од САД за Европа, години пред Русија и САД да се било какви ривали, на зачетокот на СССР. Првото издание е 1907ма година, може да се најде на Ebay и со global shipping може да се донесе до било каде (јас ја платив некои 30 долари). Во оваа книга фокусот е Европа од 17ти век до моментот кога е издадена. Има дел за балканот (и Македонија), дел за Франција, Германија, буквално сите земји, и се разбира Русија.

Ова е напишано од нив пред 110 години, парафразирам али можам да ги пратам оргиналните страни. Дел од четивото е за Русија, и за оваа дискусија ќе го фокусирам делот од текстот околу руските либерали во 19ти век, конститутивните демократи и Руските апсолутисти. Овие либерали немаат врска со Сорос, САД, Британија, туку сакаат државата да се управува од луѓето, за луѓето, без апсолутисти на чело, исто како што сто години пред нив, во Франција исто така луѓето не сакале да бидат водени од династијата на Луи 16ти и сакале сами со себе да управуваат, или во Америка не сакале да бидат управувани од круна или цар. На царевите во Русија тој период, овие либерали се закана по нивната моќ, и постои голем антагонизам кон нив се разбира од властите. Извадок (1919та година):

Во 19тиот век Русија се обидува да дојде се поблиску до западна Европа. Во последните 50 години во еден дел се обидува да се модернизира. Некои од нејзините исклучително талентирани писатели се далеку прочуени, особено Толстој. Музиката на Рубенштајн и Чајковски е обожавана од Лондон до Њу Јорк, исто како и во Петроград и Москва. Хемичарите како Менделеев, или биолози како Метчников, се меѓу најпознатите кај своите колеги во Германија, Франција и Америка, и уште милиони како нив сигурно ќе придонесат за нашата (човечка) цивилизација во иднината.

Во почетокот на 19тиот век, во многу сегменти, царството е доста уназадено. Најголемиот дел од жителите живеат во руралните делови, каде повеќе од половина од популацијата е под серфство (форма на робовладетелство каде селанецот е врзан за земјата на својот господар), модел на владеење што Франција и Англија го напушти во 12ти век. Во 1815та Александар 1ви се враќа во Петерсбург. Како наследник на титула автократ на сите руси поседува апсолутна моќ над своите субјекти. Може сам да одлучи кога да тргне царството во војна, кога да биде во мир, кои миснистри да ги стави и извади од власт, кого да уапси, убие, затвори, без никакво ограничување. После конгресот во Виена, почна да воведува либерални идеи, но брзо смени мислење за истите...

По неговата смрт, на власт доаѓа Николај 1ви, кој длабоко и искрено верувал дека Русија единствено може да се спаси од пропаѓањето на религија и државите во Европа преку автократија. Следствено на тоа, царот во име на рускиот народ, почна да ограничува се што е врзано со либерални идеи и силно да се спротиставува на влегувањето на западни идеи во Русија. Книги за религија, наука и политика, беа конфискувани и се што било неприфатливо, цензурирано....

(некое поглавје подоцна, околу Николај 2ри)... низ годините деспотската влада доби доста внатрешни непријатели како резултат на својата репресија. Овој период, царот влегува во отворена војна со Јапонија, како резултат на својата политика за ширење и одземање територија држави во Азија (како Манџурија). Русија доживеа пораз, за кој либералите го кривеа царот за лошо менаџирање со конфликтот. Причината за неуспех ја гледаа во некомпетентните и корумпирани функционери на царот. Оваа војна причини доста економски стагнации и штрајкови во рамки на царството. Беше јасно после војната и јавно познато дека функционерите наместо да ги трошат парите на војската, си ги земале за себе што ја ослаби армијата и доведе до овој пораз...

...Економската криза создаде големи незадоволства. На 22 Јануари, 1905та, работниците во Санкт Петерзбург го информираат царот за мирен собир кој е вид на молба до него, да се сожали со нивните страдања, бидејќи не им веруваат на државните функционери. Кога маса на жители дојде пред зимската палата, мажи, жени и деца, невооружени, да бараат помош од малиот татко (како го нарекувале царот во тоа време), козаците ја нападнаа толпата со камшици и застрелаа стотици невини цивили, и ранија околу илјада луѓе, во што е сега познато како крвавата недела. Руската јавност (адвокати, професори, учители) објавија декларација дека руската влада и објавила војна на својот народ. Во неа велат дека држава која само може со оружје и насилство да комуницира со својот народ е осудена на пропаст. Под овој притисок, царот го дозволува оживувањето на руската Дума, со слобода на говор и мисла и пристап до власт на луѓето кои предходно биле исклучени, но само како советодавно тело на царот, без никаква моќ. Во 1906та, после изборите и покрај притисокот на полицијата, најмногу гласови добија конститутивните демократи во Русија и по првата седница беше јасно дека они и царот нема да се согласуваат на ништо, како Луи 16ти со своите државници. Во пракса, царските управители не сакаа да соработуваат со народните представници на Думата за да во Март (неколку месеци после почетокот на конститутирањето на Думата) цар Николај ја распушта бидејќи се чувствува разочаран од нив.

Овој период, револуционери вршат напади врз царски управители, додека царската полиција врши напади врз луѓе во кои се сомнева дека имаат афилијација со револуционерното движеше. Во истиот период се појавува масовно гладување, поради член на царската управа кој наместо да ги алоцира средствата иницијално наменети за храна за селаните, тој си ги земал за себе. Ова носи големи проблеми низ цела Русија. Под притисок на бранот од гладување, селските комуни беа распуштени и селаните можеа да се селат од една локација во друга. По ова, царот ја свика Думата повторно но само со конзевативни министри. Царот продолжи да владее како автократ над сите руси и неговите државни службеници ги прогонуваа сите кои се заложуваа за слобода или ја критикуваа владата. Ова траеше се до 1917та, кога почна револуцијата и ја загубија моќта.

Окрошка само со кефир. Со квас никако. Ми беше задоволство што ја испеглавме дискусијата до тука. Ти ја контам поентата. Многу има згрешено Западот кон Русија. Не само сега, туку во целокупната историја секогаш ги гледале како народ/земја/територија која треба да биде покорена.

Се слагам особено за модерен контекст, САД пробува да ја изолира Русија преку Украина, Грузија, и мини берлински ѕид околу неа кон Европа. Историски имало доста проблеми на релација запад-Русија, исто како што низ вековите постоеле проблеми меѓу западните сили меѓу себе (Германија-Франција, САД-Британија, САД-Јапонија, и тн). Но каде биле државите во еден момент, не значи дека ќе останат таму во односите и во иднина.

Истата перцепција за во Русија дека западот вршел зло врз неа, постои и кај одредени народи кон Русија. На пример кај пољаците (Хитлер и Сталин си ја поделиле Полска меѓу себе, туку и поради репресијата од 18ти век), финците (не само поради Сталин туку и во царскиот период имале доста проблеми), балтичките народи, дел од кинезите (за одземањето на Манџурија), САД (најмногу поради студената војна), гледаат на РФ како историски продолжеток на по нив перцепирана неправда кон нив. Со други зборови, секоја земја (па и Русија) си ги следи своите интереси, и често тие потези не изгледаат пријателски кај другите земји (исто како што на Русија потезите не изгледаат пријателски за Полска, така и потезите на САД не изгледаат пријателски за Русија, но и во двата случаи државите само си бркаат свој интерес).

 

[The xx]

@Harry the dog

Ескирваш неколку пати и релативизираш. Види дебатираме, не мора некој до нас да е точен. Всушност повеќе ова се основа на лични перцепции. Не беше потрбено да навлагаме во подлабока историска анализа. Посебно пред се како планирале на Запад или како они објасниле работи. Говоревме за 90тите и за Русофобијата. Ама штом ја носиш таму дебатава нека биде.

Аргументот, види Русија отсекогаш била таква. Корумпирана авоткратија која ги гази своите либерали. и тоа го пишувале неутрални професори уште пред 110 години. Тоа неутрално е исто како тинктенкот РАНД што е нетурален моментално а пишува книги на тоа како да се ослаби Русија. Книгата што ја цитираш е производ на своето време, време на западен империјализам кој морал да ја претстави Русија како варварска за да го оправда сопствениот цивилизациски супериоритет. Патем истото и сега се случува. Поради тоа говорев, ништо не е сменето. Само сега 10.000 нуклеарни глави се разликата.

Многу интересен извадок. Но да бидеме фер, книгата објаваена во САД во време 1919 годинава, во екот на Црвената заканата и интервенција на Антанатата против младата советска држава. Тешко може да биде неутрален извор. Тоа е период кога Западот активно се обидиваше да ја прикаже Русија како источен деспотизам за да ја оправда својата сопствена политика. Историјата не ја пишуваат само победниците, туку и оние кои сакаат да доминираат со наративот.
Пишуваш дека либералите сакале власт од луѓето за луѓето. Но историската вистина е дека руските либерали од почетокот 20иот век Кадетите биле целосно отсечени од реалните потреби на рускиот селанец. И тука е разликата меѓу нив и комунистите. Додека тие дебатирале за француски уставо во Думата, народот барал земја и леб. Токму затоа либералите пропаднаа во 1917, затоа што наместо да се фокусриаат на реалните проблеми они неможеа да го разберат својот народ.
Иронично е што денешните либерали во Русија ја прават истата грешка на сила демократски процеси неможеш да воведеш. При тоа правната држава никаде ја нема кога спроведуваат криминални процеси кој ја слабеат цела држава и нејзиниот целосен апарат. Точно е дека Николај 2 бил слаб лидер и дека корупцијата го јадела системот. Но, ако ја користиме таа лгика за денес, гледаме спротивен процес. Во 1905 Русија изгуби од Јапонија против некомпетентонст. Денеска и покрај 27,000 санкции и војната со целосниот капацитет на Нато во Украина. Руската економија расте, а воената индустрија е на исто ниво ако не и произведува повеќе од целиот Еу сегмент. Тоа не е слика на деспотизам пред паѓање, туку на систем кој е доста независен и научил од грешките. Крвавата недела бешпе трагедија. Не не заборавај дека во истиот 19ти и 20ти век, додека британските и американските професори пишувале за рускиот апсулотизам, нивните држави спроведвуале свои колонизаторски потитики и извршувале вистински геноциди во колониите, каде убивале милионио "неслободни" луѓе. Разликата е што Русија се обидувала да ги интегрира своите народи, додека Западот ги експлотирал како стока. Руското серфсо било укинато во 1861, неколку години пред САД конечно да го укине ропството после крвава граѓанска војна. Значи, не биле толку понапред како што сакаат да се прикажат.


Твојава книга докажува една работа. Западот веќе 150 години ја гледа Русија низ истата диоптрија. Секоја ја чекаат револуцијата и секогаш ги подржуваат оние играчи кои играат против својот народ. И секогаш се изненаддени когра Русија ќе преживее и излегува посилна. Дури и сега гледам катострофални гледиша на реалната ситуација во Русија. Дали станува збор за намерно искривуање на реалноста, или една голема некомпетентност незнам. Можеби е собир на двете.
Проблемот на твојот аргумент е што веруваш дека постои "универален пат" на прогресот. Но Русија како што веќе објасно е, е држава цивилзација. Таа не е расипана верзија на Европа, туку свој свет. Николај 2 падна затоа што се обиде да биде европски монарх пред се во земја која бараше да биде сврст и суверен. Денеска тоа не се случува. Таа ја користи својата автокартска традиција како штит иако за тебе тоа е кочница.Но во време на воен судир, па секоја држава реагира исто. Ете Украина ти е пример.

Ми беше задоволство што ја проширивме дискусијата со историски извори, но мислам дека и 1919 и 2026 ни го покажува истото. Русија се разбира само ако се гледа одвнатре, а не низ учебници од Стенфорд или Принстон.


Во вториов дел твојот аргумент е. Сите држави се исти, сите го прават истото, сите го гледаат интересот и секој има трами од другиот. Иако звучи ова точно. Сепак зе изедналуваат егзистенцијланите закани со регионалните триења. Посто интерес за доминација кој е оној на Сад и интерес за опстанок и отсуство на закани по периферијата тоа е Русија.


Се согласувам дека меѓународната политика е борва на интереси и дека историските трауми кај Полјаците или Балтички народи се делумно реални. Но тука има една клучна разлика која ја предвидуваш кога велиш дека секој само си брка свој интерес. Кога САД го шират НАТО до границитие на Русија, нивниот интерес е хегемонија и пристап до енормните минерални богатства на Русија плус глобалниот полицаец во своја улога. Кога Русија реагира на тоа, нејзиниот интерес е егзистенцијаелн опстанок. Ако САД се повлечат од Украина или Грузија, Америка нема да пропадне. Точно е дека Полјаците или Финците имаат исоториски замерки. Ама и они не се цвеќе за мирисање. Колку пати па они сами имаат војувано против Русија? Или да заборавиме на нацистичката Финска? Или Балтикот? Реалноста говори дека после 1991 Русија доброволно се повлече од цела Источна Европа, ги извлече своите трупи од Гермаија и ги призна сите нови држави. Тоа беше историски потег на добра волја без преседан. Што доби Русија од тоа и што направи Западот како одгвор на тој интерес за мир? Го исокирсти тој вакум за да се прошири воено. Траумите на Полска, Балтикот, Финска се користат како гориво за западната воена машина, а не како искрена грижа за безбеднонст. Реално лесно можеше Русија да биде инкомпорирана во НАТО како еден опширен европски сигуресен пакт. Ама пресметките се други. Затоа такви книги ми се смешни некогаш. Велиме дека секој си гледа свој интерес, но само на Западот му е дозволено тој интерес да го бранат на 10.000 километри од дома, додека на Русија и се оспроува истото право во својот двор. Кога Сад во 1962 видоа нуклеарки во Куба, беа подготвени и за нуклеарна војна. Тогаш тоа беше легитимен интерес, а Рускиот интерес е агресија? Абе разбирам си либерал како што закличив. Ама малце пореано, мислам го живееме преседанот. Спомена дека САД градат мини Берлински ѕид околу Русија. Ова не е процес започнат сега, туку поодамна. Прашњето е зошто? Ако Русија беше само уште една дрѓжава што си го гледа интересот, таа ќе беше интегрирана во Европа. Но и тебе ти е јасно зошто САД не го дозволува тоа. Русија е преголема и премногу суверена за да биде само уште еден вазал на Вашингтон како што се Германија или Франција. Буквално во колонии им се претворени. Тој зид не се гради зошто Русија е опасност за европскиот народи, туку затоа што Русија е алтернативен центар на моќ кој го урива монополот на САД. Иако Русите се спремни да соработуваат. Отсекогаш и биле.

На крајот разликата е оваа. Русија може во свет каде што САД се моќни, но САД очигледно не можат да живеат во свет во свеет каде што Русија е моќна и независна. Не само Русија тука и Кина ќе биде. И веќе гледам ви смета. Тоа е коренот на конфликтот а не само обични државани интереси.

Ти благодарам на дискусијата, ретко се наоѓа соговорник со кој може да се претресат овие теми со факти и историја.И те разбирам потполно од поглед на хуманизам што говориш. За жал реалноста е многу поинаква. Наместо да ги интегрираа уште во 1990тите Западот нека биде САД калкулантски остави Русија сама да се уништува. А во 2000тите веќе да ги покажува понатамошните намери кон Русија.

 

[fennel]

Политиката на САД кон Русија е само продолжување на политиката на кралството кон Русија од порано.
Ништо се нема променето, принцип је исти....како што би рекол Балашевиќ.
Проблемот на западот е што Русија е преголема за да им успее планот за делба и разрушување.
Проблемот на Русија е што сака да му се допадне на западот.
Две неизлечиви болести.
Наместо историски книги, прочитајте го Фаворит, за промена.
Ако знаете да читате, ќе дознаете многу, за Русија, Украина, Турција, Полска.... за Ката веќе знаете

 

[roden]

 

[kano]

Прегледај го приврзокот 475586

e ako de vie ke plakate poveke za nafta edno 20 godini i taman...

 

[fennel]

e ako de vie ke plakate poveke za nafta edno 20 godini i taman...

На бугар логика! Болно е човечето, не му замерувај!

 

[Toma]

Монголизираниот македонец мисли ако Русија произведе помалку дека нешто ќе се смени, место да продаде 10 милиони барели по 60 долари, ќе продаде 6 по 100 долари и пак ќе си заработи исто, а и да има нешто проблем со пари, пак за војската ќе има колку што треба, земја што може да се прехрани, има енергенси поефтини од вода, за вода па да не збореме, рудни богаства за таа земја нема зима.

Проблемот е менаџирањето, народот да си биде нахранет (и напиен со водка), затоплен со ефтини енергенси, рудните богаства да се користат за потребата на државата да оди напред, војската е последната што нешто ќе и фали.

Според економските случувања во Русија овие 4 години се како ништо да не се случило, значи и следните 4 не треба да очекуваме нешто да се смени, поточно може и на подобро да и биде, кај и да е ќе и ги укинат спортските санкции, дел ќе ги олабавуваат и економските санкции, сега со војната во Иран кај и да е пак ќе се спукат и можеби ќе изрокаат еден куп нафтени наоѓалишта и во следните неколку години Русија може да биде топ извозник на на нафта и гас, ама и на нешто побитно, вештачко ѓубре.