Црна Хроника

[Идеал 87]

@Harry the dog
Poveli

Za ova ako se ubil realno nema kako da odgovara negovata zena ama fakt e deka ogromen broj na zeni ne odgovaraat za nisto a se vinovni za mnogu vakvi samoubistva. Isto kako sto e fakt e deka posebno vo ponovite generacii kade fizickata sila e skoro identicna kaj polovite mnogu mazi trpat fizicko nasilstvo a nema nikakva reakcija od opsestvoto. Spored toa sto mozam da vidam od sekojdnevniot zivot jas mislam deka semejnoto nasilstvo e nekade okolu 50% 50% deneska, nekako problemot e pak psiholoski, nice guy likovite zavrsuvaat so devojcinja od takov tip a onie dobri i povleceni devojcinja koi sakaat "zestoki" momci koi se dominatni zavrsuvaat kako pocinatata zena. Samo sto zal zal samo na povrsina ispaga ednoto nasilstvo.

 

[Aceso]

Тој покоен убил и невино шестгодишно детенце...
Буквално животот му го зел!!

Кој го убил детето?
Директно мајката во состојба на крајно помрачување. Веројатно и самата не била пресметлива заради тортурата што и ја правел идиотот. Индиректно таткото кој ги малтретирал. И секако, државата која ги оставила во тој пекол. Значи почетна точка е насилникот, па полицаецот кој не си ја врши работата и на крај мајката. Она е последната алка во сето ова.

Никој не го правда убиството на детето. Тоа е чин кој не може да се опише со зборови. Но, наместо само да се згрозуваме, треба да се обидеме да сфатиме ЗОШТО таа не гледала друг избор. Женава веројатно гледала два избори:
1. Да се самоубие сама и да го остави детето во рацете на насилник и криминалец, кој веројатно ќе продолжел со истата тортура врз малото.
2. Да го земе детето со себе во смрт, како единствен начин (според нејзиниот очај) и да го спаси од пеколот што го чека.

Тоа не е одлука на здрав разум, тоа е одлука на мајка која е дотерана до точка каде смртта и изгледа побезбедна од животот. Значи она пробала се. Пробала на правилниот начин. Пријавувала, барала помош, тропала на врати. Но, кога институциите не те слушаат, тие ти праќаат порака: “Сама си, никој нема да те спаси”. И токму тој молк на системот е тој што ја турнал во амбисот.

Да се обвинува само нејзиниот карактер или лабилност е лицемерие. Она била доволно силна да пријави и да се бори, се до моментот кога сфатила дека државата застанала на страната на насилникот со тоа што го оставила на слобода. И ова не е само нејзин неуспех, ова е пораз на сите нас како општество.

 

[Harry the dog]

Ete jas primer da kazam nekoj. Mazot naucva deka zenamu se kleca za edna paketa cigari so se veli, more ne so se veli, bukvalno.
Drugiot den ovoj si go odzema zivotot, razocaran valjda, psihicki unisten.
Ova mozi da se racuna kako psihicko nasilstvo ? Zenata treba da se zatvori kako direkten vinovnik za negovoto samoubistvo ?
Treba da lezi vo zatvor ?

По закон наведување на самоубиство е: Тој што сурово или нечовечно постапува со лице кое спрема него се наоѓа во однос на некоја подреденост или зависност, па тоа поради таквото постапување ќе изврши самоубиство кое може да се пропише на небрежност на сторителот.

Ова е на пример можат да бидат закани, емоционален притисок, советување (повеќе активни малициозни дејствија од сторителот кон жртвата), или класична небрежност, пример да убедиш некој да игра руски рулет со полн револвер. Во случајов ако жената го тепа мажот, психо-физички злоставува, и тоа довело до самоубиство, тогаш може под одредени услови да биде крива (судот треба да одреди).

Во случајот ти што го наведуваш, не верувам дека треба да лежи бидејќи нема активно дејство на наведување (пошто правилото треба да биде универзално, и во обратна ситуација важи исто, без разлика на пол). Ако кажеме да треба да лежи, по таа логика, ако купам добри ролетни и комшијата се разочара од себе ради нив и се убие, ја сум го навел на самоубиство поради тоа што сум купил ролетни. Тоа може да е причина за самоубиство али не е наведување на самоубиство каде што има вина.

Без разлика на правната квалифијација, фактот е: институциите не ги штитат жените жртви на родово насилство, има сегмент од популација што ги криви жртвите и кога се во тесно, немаат адекватни механизми за заштита.

 

[мкд владе]

По закон наведување на самоубиство е: Тој што сурово или нечовечно постапува со лице кое спрема него се наоѓа во однос на некоја подреденост или зависност, па тоа поради таквото постапување ќе изврши самоубиство кое може да се пропише на небрежност на сторителот.

Ова е на пример можат да бидат закани, емоционален притисок, советување (повеќе активни малициозни дејствија од сторителот кон жртвата), или класична небрежност, пример да убедиш некој да игра руски рулет со полн револвер. Во случајов ако жената го тепа мажот, психо-физички злоставува, и тоа довело до самоубиство, тогаш може под одредени услови да биде крива (судот треба да одреди).

Во случајот ти што го наведуваш, не верувам дека треба да лежи бидејќи нема активно дејство на наведување (пошто правилото треба да биде универзално, и во обратна ситуација важи исто, без разлика на пол). Ако кажеме да треба да лежи, по таа логика, ако купам добри ролетни и комшијата се разочара од себе ради нив и се убие, ја сум го навел на самоубиство поради тоа што сум купил ролетни. Тоа може да е причина за самоубиство али не е наведување на самоубиство каде што има вина.

Без разлика на правната квалифијација, фактот е: институциите не ги штитат жените жртви на родово насилство, има сегмент од популација што ги криви жртвите и кога се во тесно, немаат адекватни механизми за заштита.

Kako be nema vina zenata vo slucajot ?
Psihicki go unisti, i toa svesno.
Sto ako pri postapkata si gi ubiel i decata, srekja mu dal gospod kolku tolku um i samo po svojot zivot si posegnal, ni po na decata, ni po gospozata.
Taa mozese da se razvede i da se kleca do mile i volje, no ne taa resila da ja zloupotrebi negovata dobrina i so nejzinite postapki tolku psihicki go unistila sto dovelo do negovo samoubustvo. Tuka se i decata koi ostanaa bez tatko i soznanie deka majka mu e teska orospija koja se klecala za paketa cigari.
Sakas da kazis deka psihickoto nasilstvo ne e isto kako fizickoto, nema ista tezina ?

 

[cholismo]

Kako be nema vina zenata vo slucajot ?
Psihicki go unisti, i toa svesno.
Sto ako pri postapkata si gi ubiel i decata, srekja mu dal gospod kolku tolku um i samo po svojot zivot si posegnal, ni po na decata, ni po gospozata.
Taa mozese da se razvede i da se kleca do mile i volje, no ne taa resila da ja zloupotrebi negovata dobrina i so nejzinite postapki tolku psihicki go unistila sto dovelo do negovo samoubustvo. Tuka se i decata koi ostanaa bez tatko i soznanie deka majka mu e teska orospija koja se klecala za paketa cigari.
Sakas da kazis deka psihickoto nasilstvo ne e isto kako fizickoto, nema ista tezina ?

Па не е исто, во едниот случај имаш емоционална ситуација без директна присила. Неверството причинува голем психолошки стрес ама е морален брачен проблем.Освен ако дотичната госпожа не го малтретирала постојано психички, го уценувала, го понижувала во јавност тогаш можи да се класифицира поинаку.
Шо не се развел тој од неа штом дознал за неверствата , или и тој некој љоко гарант.
АКо жената се фрлеше синоќа без дете ќе застанеше во нејзина одбрана и да го напаѓаш мажот, како шо тоа го правиш сега со тој киселина шо испи ?

 

[мкд владе]

Па не е исто, во едниот случај имаш емоционална ситуација без директна присила. Неверството причинува голем психолошки стрес ама е морален брачен проблем.Освен ако дотичната госпожа не го малтретирала постојано психички, го уценувала, го понижувала во јавност тогаш можи да се класифицира поинаку.
Шо не се развел тој од неа штом дознал за неверствата , или и тој некој љоко гарант.
АКо жената се фрлеше синоќа без дете ќе застанеше во нејзина одбрана и да го напаѓаш мажот, како шо тоа го правиш сега со тој киселина шо испи ?

Imas otvoreno tema, tamu objasnuvaj sto i kako.

 

[Vasileos]

Кој го убил детето?
Директно мајката во состојба на крајно помрачување. Веројатно и самата не била пресметлива заради тортурата што и ја правел идиотот. Индиректно таткото кој ги малтретирал. И секако, државата која ги оставила во тој пекол. Значи почетна точка е насилникот, па полицаецот кој не си ја врши работата и на крај мајката. Она е последната алка во сето ова.

Никој не го правда убиството на детето. Тоа е чин кој не може да се опише со зборови. Но, наместо само да се згрозуваме, треба да се обидеме да сфатиме ЗОШТО таа не гледала друг избор. Женава веројатно гледала два избори:
1. Да се самоубие сама и да го остави детето во рацете на насилник и криминалец, кој веројатно ќе продолжел со истата тортура врз малото.
2. Да го земе детето со себе во смрт, како единствен начин (според нејзиниот очај) и да го спаси од пеколот што го чека.

Тоа не е одлука на здрав разум, тоа е одлука на мајка која е дотерана до точка каде смртта и изгледа побезбедна од животот. Значи она пробала се. Пробала на правилниот начин. Пријавувала, барала помош, тропала на врати. Но, кога институциите не те слушаат, тие ти праќаат порака: “Сама си, никој нема да те спаси”. И токму тој молк на системот е тој што ја турнал во амбисот.

Да се обвинува само нејзиниот карактер или лабилност е лицемерие. Она била доволно силна да пријави и да се бори, се до моментот кога сфатила дека државата застанала на страната на насилникот со тоа што го оставила на слобода. И ова не е само нејзин неуспех, ова е пораз на сите нас како општество.

Ова е такво тумачење што повеќе изгледа на хороскоп. Без да ја знаеш нивната домашна динамика, надвор од насилството, неможеш да вадиш вакви заклучоци.

Факти:
1. Како прво зошто сите се преправате како доведување до состојба каде мајка би си го убило чедото е таква разбирлива работа како нормален понеделник? Ме плашите искрено.

Ова е краен исклучок кој бара потемелна анализа.

2. Фактот дека мажот поднел на развод, и после тоа таа одела да се пресметува со него и љубовницата ми вели дека наративот на угнетена исплашена жена доведена до работ е на климави нозе. Жена која е во репресивна насилна врска бара излез, а женава по се изгледа дека упорно барала назад.

Сето ова ми вели дека убиство за одмазда е подеднакво валидна теорија како и убиство во невротична состојба или убиство од милостина.

Ова ми личат на дисфункционални и мрднати луѓе кои имале некоја кодепендентна насилна врска и привлекување, за жал решиле да направат дете.

 

[PticaSelica]

Кој го убил детето?
Директно мајката во состојба на крајно помрачување. Веројатно и самата не била пресметлива заради тортурата што и ја правел идиотот. Индиректно таткото кој ги малтретирал. И секако, државата која ги оставила во тој пекол. Значи почетна точка е насилникот, па полицаецот кој не си ја врши работата и на крај мајката. Она е последната алка во сето ова.

Никој не го правда убиството на детето. Тоа е чин кој не може да се опише со зборови. Но, наместо само да се згрозуваме, треба да се обидеме да сфатиме ЗОШТО таа не гледала друг избор. Женава веројатно гледала два избори:
1. Да се самоубие сама и да го остави детето во рацете на насилник и криминалец, кој веројатно ќе продолжел со истата тортура врз малото.
2. Да го земе детето со себе во смрт, како единствен начин (според нејзиниот очај) и да го спаси од пеколот што го чека.

Тоа не е одлука на здрав разум, тоа е одлука на мајка која е дотерана до точка каде смртта и изгледа побезбедна од животот. Значи она пробала се. Пробала на правилниот начин. Пријавувала, барала помош, тропала на врати. Но, кога институциите не те слушаат, тие ти праќаат порака: “Сама си, никој нема да те спаси”. И токму тој молк на системот е тој што ја турнал во амбисот.

Да се обвинува само нејзиниот карактер или лабилност е лицемерие. Она била доволно силна да пријави и да се бори, се до моментот кога сфатила дека државата застанала на страната на насилникот со тоа што го оставила на слобода. И ова не е само нејзин неуспех, ова е пораз на сите нас како општество.

Значи по стоти пат, Ивана била жртва!
Никој, ама баш никој не го негираше тоа!
Тоа се фактите дека за жал не добила поддршка и заштита од системот чија должност било тоа. Сите институции потфрлиле!

Ама ај малку what about-измов да го расчистиме...
(посебно што ти си докторка со Хипократова заклетва тука, и положена психијатрија..)
1.Значи, ако ропакот не ја малтретирал, она и девојчето ќе со живееле среќно до крајот на животот?!
Ти гарантираш дека:

A be logicki razvoj na nastanite mozeme da zememe I deka friziderot I se rasipal na zenata pa se iznervirala pa go frlila deteto niz prozor, pa se samoubila, pa friziderot e sega kriv.

Т.е. дека таа мајка утре нема ради икс други причини да посегне по животот на своето дете во "состојба на помрачување"? И си спремна да потпишеш нешто такво?!

2.Исто како да кажеме дека Уна-бомбашот не е крив, туку системот од Тед Качински направил убиец? (што е технички точно)
Ама ај да му простиме за убиствата, оти он бил само последна алка како што велиш!

3. Или овие палчовци, Боре, кафекуварката, тој слабиот више имињата им ги заборавив... во состајба на "страв" затоа што овој бил многу јак и им мафтал со пиштол.. па немале друг избор и морале да ја убијат Вања и Панче!
И нив да им простиме затоа што ете, по твојата логика и они биле последна алка?

А ме изненадува што како жена и докторка, добро го знаеш сето ова..
И знаеш дека судовите само пост-партум депресијата ја земаат како медицински докажан синдром и олеснителна околност!

 

[Con Artist]

Значи она пробала се. Пробала на правилниот начин. Пријавувала, барала помош, тропала на врати. Но, кога институциите не те слушаат, тие ти праќаат порака: “Сама си, никој нема да те спаси”. И токму тој молк на системот е тој што ја турнал во амбисот.

За жал, во случајов, не е така. Не била таа која пријавувала и барала помош, туку комшиите и нејзината околина. Баш напротив, таа сите нивни пријави ги повлекувала.

Дури и на денот кога се случил немилиот настан, имало пријава од комшиите, но кога дошла полицијата таа изјавила дека немало физички контакт со сопругот, дека станувало збор за недоразбирање и дека не бара поведување постапка, ниту интервенција.

За разлика од случајот со Росица (и многу други), каде имаме класично институционално куроболие.

 

[Aceso]

Ова е такво тумачење што повеќе изгледа на хороскоп. Без да ја знаеш нивната домашна динамика, надвор од насилството, неможеш да вадиш вакви заклучоци.

Факти:
1. Како прво зошто сите се преправате како доведување до состојба каде мајка би си го убило чедото е таква разбирлива работа како нормален понеделник? Ме плашите искрено.

Ова е краен исклучок кој бара потемелна анализа.

2. Фактот дека мажот поднел на развод, и после тоа таа одела да се пресметува со него и љубовницата ми вели дека наративот на угнетена исплашена жена доведена до работ е на климави нозе. Жена која е во репресивна насилна врска бара излез, а женава по се изгледа дека упорно барала назад.

Сето ова ми вели дека убиство за одмазда е подеднакво валидна теорија како и убиство во невротична состојба или убиство од милостина.

Ова ми личат на дисфункционални и мрднати луѓе кои имале некоја кодепендентна насилна врска и привлекување, за жал решиле да направат дете.

Не се преправаме дека е нормална работа. Јас од старт на темава пишувам дека ова апсолутно не се инстинкти на здрава личност, која живее во здрава средина. Ниту пак некаде сум рекла дека убиство на дете е “нормален понеделник”. Напротив, ова е трагедија од најголем степен и само се обидувам да замислам што се треба да му се случи на еден мајчин мозок за да се доведе до таа точка.

Мене воопшто не ме интересира делот за невереството, ниту пак ме интересира динамиката на нивниот брак. Тоа што го коментирам е дека ликот бил докажан насилник и криминалец, кој што секојдневно се изживувал врз жена му и девојчето. И факт е дека, да си завршеа работата институциите навреме, денес мајката и детето ќе беа живи. Се друго е само очаен обид да се оправда неоправдливото.

Значи по стоти пат, Ивана била жртва!
Никој, ама баш никој не го негираше тоа!
Тоа се фактите дека за жал не добила поддршка и заштита од системот чија должност било тоа. Сите институции потфрлиле!

Ама ај малку what about-измов да го расчистиме...
(посебно што ти си докторка со Хипократова заклетва тука, и положена психијатрија..)
1.Значи, ако ропакот не ја малтретирал, она и девојчето ќе со живееле среќно до крајот на животот?!
Ти гарантираш дека:

Т.е. дека таа мајка утре нема ради икс други причини да посегне по животот на своето дете во "состојба на помрачување"? И си спремна да потпишеш нешто такво?!

2.Исто како да кажеме дека Уна-бомбашот не е крив, туку системот од Тед Качински направил убиец? (што е технички точно)
Ама ај да му простиме за убиствата, оти он бил само последна алка како што велиш!

3. Или овие палчовци, Боре, кафекуварката, тој слабиот више имињата им ги заборавив... во состајба на "страв" затоа што овој бил многу јак и им мафтал со пиштол.. па немале друг избор и морале да ја убијат Вања и Панче!
И нив да им простиме затоа што ете, по твојата логика и они биле последна алка?

А ме изненадува што како жена и докторка, добро го знаеш сето ова..
И знаеш дека судовите само пост-партум депресијата ја земаат како медицински докажан синдром и олеснителна околност!

Траумата не е карактерна особина, туку дијагноза. Мислам прашањето што ми го поставуваш е еквивалент на ова: “Дали пациентит ќе преживеел ако не го пукале во гради?” Можеби ќе умрел од нешто друго по 20 години, ама куршумот што го убил сега е тој.

Не можам да гарантирам за среќен крај, но сум сигурна дека насилството е директен причинител за нејзината емотивна деструкција. И со тоа шансата за нормален живот, развод, мајчинство, лекување и е целосно одземена.

За жал, во случајов, не е така. Не била таа која пријавувала и барала помош, туку комшиите и нејзината околина. Баш напротив, таа сите нивни пријави ги повлекувала.

Дури и на денот кога се случил немилиот настан, имало пријава од комшиите, но кога дошла полицијата таа изјавила дека немало физички контакт со сопругот, дека станувало збор за недоразбирање и дека не бара поведување постапка, ниту интервенција.

За разлика од случајот со Росица (и многу други), каде имаме класично институционално куроболие.

Луѓе вие не ја разбирате психологијата на некој што е жртва на некава форма на насилство. Жртвата не ја повлекува пријавата затоа што се премислува или лаже, туку заради тоа што откако ќе си замине полицијата она пак останува со насилникот, а казната за нејзиното предавство ќе биде уште пострашна. Тоа е одбранбен механизам за преживување и е основата на патологијата на насилството.

Тоа што таа негирала не ја амнестира полицијата. Напротив, тоа требало да биде црвен аларм дека жената е под екстремен притисок и страв. Полицијата потфрлила затоа што дозволила жртвата да ја носи одлуката за сопствената безбедност, наместо тие да ја преземат одговорноста што им ја дава законот. Ако има пријава од соседи, ако има историја на насилство и ако насилникот е ризичен профил како во случајов дилер и криминалец, полицијата е должна по службена должност да покрене постапка и да изрече итни мерки за заштита, без разлика дали таа вели се е во ред. Професионалец знае дека жртвата ќе негира од страв, и токму затоа законот му дава моќ на полицаецот да дејствува наместо неа.

 

[Vasileos]

Не се преправаме дека е нормална работа. Јас од старт на темава пишувам дека ова апсолутно не се инстинкти на здрава личност, која живее во здрава средина. Ниту пак некаде сум рекла дека убиство на дете е “нормален понеделник”. Напротив, ова е трагедија од најголем степен и само се обидувам да замислам што се треба да му се случи на еден мајчин мозок за да се доведе до таа точка.

Мене воопшто не ме интересира делот за невереството, ниту пак ме интересира динамиката на нивниот брак. Тоа што го коментирам е дека ликот бил докажан насилник и криминалец, кој што секојдневно се изживувал врз жена му и девојчето. И факт е дека, да си завршеа работата институциите навреме, денес мајката и детето ќе беа живи. Се друго е само очаен обид да се оправда неоправдливото.

Траумата не е карактерна особина, туку дијагноза. Мислам прашањето што ми го поставуваш е еквивалент на ова: “Дали пациентит ќе преживеел ако не го пукале во гради?” Можеби ќе умрел од нешто друго по 20 години, ама куршумот што го убил сега е тој.

Не можам да гарантирам за среќен крај, но сум сигурна дека насилството е директен причинител за нејзината емотивна деструкција. И со тоа шансата за нормален живот, развод, мајчинство, лекување и е целосно одземена.


Луѓе вие не ја разбирате психологијата на некој што е жртва на некава форма на насилство. Жртвата не ја повлекува пријавата затоа што се премислува или лаже, туку заради тоа што откако ќе си замине полицијата она пак останува со насилникот, а казната за нејзиното предавство ќе биде уште пострашна. Тоа е одбранбен механизам за преживување и е основата на патологијата на насилството.

Тоа што таа негирала не ја амнестира полицијата. Напротив, тоа требало да биде црвен аларм дека жената е под екстремен притисок и страв. Полицијата потфрлила затоа што дозволила жртвата да ја носи одлуката за сопствената безбедност, наместо тие да ја преземат одговорноста што им ја дава законот. Ако има пријава од соседи, ако има историја на насилство и ако насилникот е ризичен профил како во случајов дилер и криминалец, полицијата е должна по службена должност да покрене постапка и да изрече итни мерки за заштита, без разлика дали таа вели се е во ред. Професионалец знае дека жртвата ќе негира од страв, и токму затоа законот му дава моќ на полицаецот да дејствува наместо неа.

Ако се плашела од казната што ја чека ако пријави полиција, зошто не се плашела од казната која ја чека кога отишла да се спротистави на мажот со љубовницата?

Љубомората игра главна улога во случаи на чедоубиство-самоубиство “за одмазда” затоа и го гледам како возможен показател во случајот.

Дополнително поднесувале на развод 3 пати ако не се лажам, и последниот пат поднел мажот.

Јас имам видено многу случаи на угнетени жени жртви на насилство без излез ради немање систем на поддршка и недоверба во институциите, на такви жени поднесување на развод им е далечен концепт а спротиставување на мажот со љубовницата не би им дошло ни на крај памет.

Дали насилството играло голема улога во трагедијава? Несомнено! Но ради останатите фактори не изгледа дека е така просто.

 

[Aceso]

Ако се плашела од казната што ја чека ако пријави полиција, зошто не се плашела од казната која ја чека кога отишла да се спротистави на мажот со љубовницата?

Љубомората игра главна улога во случаи на чедоубиство-самоубиство “за одмазда” затоа и го гледам како возможен показател во случајот.

Дополнително поднесувале на развод 3 пати ако не се лажам, и последниот пат поднел мажот.

Јас имам видено многу случаи на угнетени жени жртви на насилство без излез ради немање систем на поддршка и недоверба во институциите, на такви жени поднесување на развод им е далечен концепт а спротиставување на мажот со љубовницата не би им дошло ни на крај памет.

Дали насилството играло голема улога во трагедијава? Несомнено! Но ради останатите фактори не изгледа дека е така просто.

Кажав еднаш, не го пратам делот со љубовници и не ме интересира искрено.

 

[PticaSelica]

Кажав еднаш, не го пратам делот со љубовници и не ме интересира искрено.

А како стоиш со делот чедоморство?

 

[Aceso]

А како стоиш со делот чедоморство?

Па токму за тоа пишував. Тешка патологија.

 

[PticaSelica]

Па токму за тоа пишував. Тешка патологија.

Ова е веќе друга песна...
И не ми текнува дека некаде го спомна во постов

Кој го убил детето?
Директно мајката во состојба на крајно помрачување. Веројатно и самата не била пресметлива заради тортурата што и ја правел идиотот. Индиректно таткото кој ги малтретирал. И секако, државата која ги оставила во тој пекол. Значи почетна точка е насилникот, па полицаецот кој не си ја врши работата и на крај мајката. Она е последната алка во сето ова.

Никој не го правда убиството на детето. Тоа е чин кој не може да се опише со зборови. Но, наместо само да се згрозуваме, треба да се обидеме да сфатиме ЗОШТО таа не гледала друг избор. Женава веројатно гледала два избори:
1. Да се самоубие сама и да го остави детето во рацете на насилник и криминалец, кој веројатно ќе продолжел со истата тортура врз малото.
2. Да го земе детето со себе во смрт, како единствен начин (според нејзиниот очај) и да го спаси од пеколот што го чека.

Тоа не е одлука на здрав разум, тоа е одлука на мајка која е дотерана до точка каде смртта и изгледа побезбедна од животот. Значи она пробала се. Пробала на правилниот начин. Пријавувала, барала помош, тропала на врати. Но, кога институциите не те слушаат, тие ти праќаат порака: “Сама си, никој нема да те спаси”. И токму тој молк на системот е тој што ја турнал во амбисот.

Да се обвинува само нејзиниот карактер или лабилност е лицемерие. Она била доволно силна да пријави и да се бори, се до моментот кога сфатила дека државата застанала на страната на насилникот со тоа што го оставила на слобода. И ова не е само нејзин неуспех, ова е пораз на сите нас како општество.