Задоцнети емоции

[Crazy in Love]

Дали ви се случило некогаш да имате задоцнети емоции... или по некоја случка, да не изреагирате веднаш и по некое време (часови, денови) да ја добиете емоционалната реакција од она што се случило?

Што мислите, како резултат на што се појавуваат тие задоцнети емоции?

И не зборам за на пример случај да во моментот да сме ги поттиснале емоциите намерно па после да излезат на површина, туку зборувам за случај во одредена ситуација да не осетиме ништо, едноставно да немаме емоционална реакција и потоа, по некое време ја изразуваме таа реакција.

 

[bucio]

Немам задоцнета емоција, конкретно во ситуација каде што се секунди во прашање ми се има случено да изреагирам како што треба подоцна дојде емоција на слабост која што не беше соодветна , туку погрешна емоција.

 

[Шкорпион]

Да, мене ми се има случено. Дав пати. И во двата случаја се работеше за нечија смрт. Се сеќавам дека веста кога ми ја кажаа како времето да успори, се ти се чини нелогично, нереално. Не можев да поверувам во тоа што го слушнав и се фатив себе си како зјапам во една точка повеќе од 7 саати. Онака, дезориентиран ..... загубен. Не знаев како да реагирам, сепак се работи за таков тип на вест ......

Дури после една недела кога сфаќаш дека луѓето навистина ги нема веќе, те опсипуваат бранови од емоции кои едноставно не можеш да ги контролираш а ниту да ги скриеш, и стануваш една емоционална бура од личност.

Не знаеш што си загубил додека не го снема (од твојот живот - јас би додал).

Ова веројатно им се има случено на многумина. Сигурен сум дека не сум единствениот тука со вакво искуство.

 

[M del Mar]

Не знам како разлутат на што се случува нештово, но знам дека мене ми се има случено неколку пати!
Значи во одредена ситуација каде што треба да покажам емоции, сум тотално ладнокрвна, но на некој начин полусвесна за тоа што се случува...и по некое време се освесрувам комплетно и настапува бурата од емоции...и со сигурност можам да кажам дека и не е баш пријатно чувството да на одредена ситуација реагираш тек по некој изминат временски период :nesvest:

 

[Песимист]

Хм интересна тема да има ми се случувано ногу пати ама шо знам јас мислам како резултат на шок (збореме за поголема дешавка Срекна/Тажна не ако си фанал на спортска) и у тај момент немаш појма шо се дешава е откако ке испушеш едно цигаре се шо е стискало у мозочето тие минута до две почне да излава на виделина и почнеш да плачеш или евентуално па да плачеш ама од срека...

 

[Oblivion]

Првиот пат кога се обидов да ја бакнам. Се случи нешто многу интересно. Таа вечер не се смеев многу, ама следниот ден, седам пред писито, и ми текна... На цел глас се смеев, дома чудно ме гледаа... :kesa:

 

[Magde.]

Ова се видови (или подвидови) одбрамбени механизми.
Мозокот (свеста) не може да се „соочи“ со реалноста, па си бара, во случајов време, за да изреагира нормално.
Обично се случува во големи шокови, без разлика дали се позитивни или негативни.
Настанува емоционално слепило, делумна апатија, каде што голем број од емоциите ги нема.
Ова е состав на неколку одбрамбени механизми:
Негација (одбиваме свесно да прифатиме дека тоа се случува)
Реакциска формација (доживување на емоција спротивна од вистинската)
Но повеќе е комбинација на:
Интелектуализација (емоциите наместо да се доживуваат, се мисли на нив
Репресија (префрлување на емоциите од свесното во несвесното)

Нормална е оваа појава кај сите луѓе, зашто некогаш самиот организам не е спремен да доживее бура на емоции и сл.

Да, мене ми се има случено. Два пати. И во двата случаја се работеше за нечија смрт. Се сеќавам дека веста кога ми ја кажаа како времето да успори, се ти се чини нелогично, нереално. Не можев да поверувам во тоа што го слушнав и се фатив себе си како зјапам во една точка повеќе од 7 саати. Онака, дезориентиран ..... загубен. Не знаев како да реагирам, сепак се работи за таков тип на вест ......

Ова е типична негација.
Најпрво следи период одбивање да се соочиш со реалноста (ова е периодот на емоционално слепило), па гнев, па депресија,(ова се задоцнетите емоции) па период на прифаќање.

И тоа.
Интересни се механизмиве и интересно е како сите функционираме и не сме имуни на нив.

Едит:
Постов на Oblivion ме потсети на иста ситуација. Ми беше сеедно шо се десило дур да стигнам дома, да си легнам, да бидам сама со себе па да сватам дека не ми било сеедно.
*српрајз*
А и моментално сум у фаза на одбрамбен механизам негација, и свесна сум за тоа ама знам шо ме чека ако не нешо друго

 

[LordDragonII]

Грижа на совест би можело да се стави во задецната емоција во некои случаји...

 

[Fragola]

Да, мене ми се има случено. Дав пати. И во двата случаја се работеше за нечија смрт. Се сеќавам дека веста кога ми ја кажаа како времето да успори, се ти се чини нелогично, нереално. Не можев да поверувам во тоа што го слушнав и се фатив себе си како зјапам во една точка повеќе од 7 саати. Онака, дезориентиран ..... загубен. Не знаев како да реагирам, сепак се работи за таков тип на вест ......

Дури после една недела кога сфаќаш дека луѓето навистина ги нема веќе, те опсипуваат бранови од емоции кои едноставно не можеш да ги контролираш а ниту да ги скриеш, и стануваш една емоционална бура од личност.

Не знаеш што си загубил додека не го снема (од твојот живот - јас би додал).

Ова веројатно им се има случено на многумина. Сигурен сум дека не сум единствениот тука со вакво искуство.

Не си единствен..и мене ми се има десено ова еднаш,исто се работеше за смртен случај..значи реакцијата беше многу задоцнета поради шокот кој го претрпе мојот организам у моментот..исто глеав у една точка,не зборев,тоа си тлееше у мене,ама затоа подоцна се знае шо следуваше,наплив на емоции кои не можев да ги исконтролирам дури..на многу луѓе им се случува ова..

 

[ZoraNaSlobodata]

Да, како Фрагола И Нептун.

 

[Darling]

и оти ми го избришавте мојот пост? си беше на место!

 

[Crazy in Love]

и оти ми го избришавте мојот пост? си беше на место!

Не знам што се случило, но твојот пост го нема во листа на избришани постови, најверојатно ти се изгубил некако или не знам зошто, но гледам, нема во темава твој избришан пост.

 

[Cool Hand Luke]

Уф леле, ме погоди темава директно у херц. Се случува обично после некоја средба со страшно симпатична женска личност, што не пуштив срце, насмевки, емоции... А цел живот тоа на нив им го велам.

 

[peperutka25*]

Ej mnogu losa rabota,ako kasno ti zapalat emociite toa stvarno moze da bide mnogu kasno ...mislam mene mi se nema sluceno takvo nesto a i ne sakam da zadocnam so reakciite hahaha:back: