и на друга тема имав едно објаснување за вербата во нешто, ама сепак и тука би бркала работа. сепак за нешто слично се работи.
потребата за верба во нешто, виша сила , бог, самовили , замислен пријател, волшебно стапче или било што е само недостаток на верба во себе и во своите потенцијали.
на човек кој е свесен за своите вредности и можности воопшто не му е потребна верба во било што, за разлика од некој кој е несигурен , нестабилен и наивен или обратно од овој другиот.
на паметен човек кој е свесен за својот интелект воопшто нема да го навредиш ако му речеш дека е глуп или пак да го убедуваш дека е паметен. сам си знае и нема потреба од туѓо мислење или потврда за тоа.
од друга страна несигурниот има константна потреба од убедување бодрење и водење за да не застрани. и се доттука би било во ред само освем што тие истите можат да се искористат како плодна почва за манипулација а и се користат во остварување на други интереси и цели. е тоа најповеќе ме нервира и ми пречи кај верниците од било која религија или општо кај луѓето кои имаат константна потреба да веруваат во нешто пошто не се способни да веруваат во себе самите.