Абе не туку ми теткувај ебате, кажи дали да рокаме и да го креваме Кајганата?Ставрогин и Костиќ се истата личност со multiple-personality disorder.
Follow along with the video below to see how to install our site as a web app on your home screen.
Забелешка: This feature may not be available in some browsers.
Абе не туку ми теткувај ебате, кажи дали да рокаме и да го креваме Кајганата?Ставрогин и Костиќ се истата личност со multiple-personality disorder.
Да, го имам и јас истото чуство и кога еднаш му ја отворив темава на @парва почна да ми објаснува некакви квантни физики поврзани со астрални проекции и закључокот беше дека многу сум бил со мозокот во реалноста затоа брзо се ми поминувало. Сум требало да бидам како флеш и рон и тогаш времето споро ќе ми поминувало и ќе сум бил засекогаш дете. После тоа муабетот прејде на препуцавање за вкусови на музика како и секогаш но нејсе.Не знам дали е баш теорија на заговор, но синоќа случајно ми излезе едно видео на јутуб и после тоа видов дека има еден куп слични такви, што се совпаѓа со моето чувство последните неколку години, а тоа е дека времето е сменето. Поточно, забрзано тече. Ќе кажете тоа е нормално со стареење, позната ми е и теоријата дека како старееш така времето односно нашата перцепција за него е дека тоа се забрзува. Но не е тоа. Последните 5 години посебно, можам да кажам дека изминаа и ми оставија впечаток како да се работи за една година. Немам некои посебни сеќавања на тие изминати неколку години, не можам точно да раздвојам што било во 2020., што во 2023 а што лани и дури и годинава. За разлика имам сигурно сеќавање што сум правел, каде сум бил и со кого во 2006. година, што ми се случило точно во 2015. година. Некогаш дури не можам со сигурност да кажам дали нештото ми е некое минато проживеано искуство преточено во сеќавање или истото сум го сонувал. Знам клише муабет, ама буквално како пред еден месец да беше Нова година, како вчера да беше јуни и почеток на летото а веќе еве го завршува. Работната недела само што почнала во понеделник ете веќе завршила, чекаш наредната да почне. И некако све е едно исто, деновите копија еден на друг, дури и кога имаш активности различни за да излезеш од монотонија, исто како да си немал. Механички минуваат деновите, лизгаат месеците и годините.
Можеби е некоја постковид психоза, има тврдења дека Земјата ја забрзала својата ротација околу својата оска и Сонцето па тоа влијае на такво чувство меѓу луѓето, трет го спомнува ЦЕРН и слично, сите со различни искази. Не сум праел муабет со луѓе за ова, можеби со неколку само, и сум го добил баш истиот одговор - дека и они така се осеќаат.
Имате ли вие такво чувство, посебно од 2020. навака?
Едит : Рамноземљаши стоп.