Нешто би сакал да додадам во склоп на темата.
Еве како Хари Ноел Брејлсфорд човек кој бил(живеел)во Македониа во тоа време и често соработувал со револуционерите, а во исто време известува и за Лондонски весник, подоцна испечатил книга за неговото искуство во Македонија.
Тој вели:
"Ако скришната намера на Македонските Бугари е да добијат автономија, како што направи Источна Румелија, само како претходница на државен удар и ненадејно анектирање кон Буарија, тие не би барале европски управител, туку некој домороден христијанин кој лесно би можел да се отстрани. Всушност верувам дека доколку Македонците размислуваат за иднината тие сакаат државата да им биде словенска, но секако не и бугарска земја" - страна 187, книга "Македонија".
- "Точно е дека без пријателското прибежиште во слободна Бугарија, Македонските патриоти не можеле да постигнат многу, но фактот дека нивните чети често се опремувале во Бугарија и се водени од Македонци кои живеат таму воопшто не го лишува комитетот од неговиот вистински карактер" - Страна 184, од горенаведената книга.
- "Незавинсно колку биле значајни или пак повторно можат да бидат такви активностите на Македонскиот комитет во Бугарија тие никогаш не отишле дотаму за да го загрозат вистинскиот Македонски карактер на движењето. Потеклото не му било од Софија, туку од градчето Ресен. Не го водат Бугари, туку Македонци" - страна 183.
"Востаничкото движење во стварноста е вистинско Македонско движење, подготвувано од Македонци, водено од Македонци и подпомагано од страсното сочуствување на огромното мнозинство од словенското население" - страна 175.
Овие делови ги ставив тука со цел да реплицирам на Бугарската активност на Wikipedia каде што нивно главно оружје се Сониксен и Брејлсфорд, иако двајцата се колебаат околу некои работи сепак нивните настројности кон Бугарија, не го негираат вистинскиот карактер на МРО.
Сепак некои Француски автори како Виктор Бернард уште во тоа време држат митинзи под името "За Македонија и Ерменија" низ Европа, со цел да се прикажат нивните маки и страдања, Бернард пишува за Македонците како посебна нација за разлика од Ламуш кој ги става во иста линија со Бугарите.