Средношколски живот

  • Креатор на темата Креатор на темата ~~РубинРед~~
  • Време на започнување Време на започнување
Со оглед на тоа што во последен момент се предомислив за училиштето, морам да кажам дека го направив вистинскиот избор (: И сите 4 години беа забавни. Најтешка ми беше разделбата со класот од 1 и 2година, но и класот во 3 и 4 не беше лош.
Нема да ги заборавам лажните бомби во 3та година :icon_lol: Бевме исплашени само првиот пат, а потоа ги засакавме :) Генерацијата пред нас беше најсложната и најзакон генерација која сум ја видела. Тие беа организаторите (:
Што се тиче до професорите.. си имаше некои искомплексирани со бројни лоши денови, но и тоа се издржа. Омилени во цела гимназија ми беа професорите по историја, филозофија и класната од 3 и 4та. Најдосадни часови.. оф, физичко, латински и математика ДЕФИНИТИВНО.
Ми текнува кога се смеевме без причина и не можевме да престанеме, бевме 2-3 реда последни во училницата увек главни troublemakers и познатите "левица и десница" -страни на училницата каде едните беа прокламирани како поинтелигентни и подисциплинирани. До душа, второто е точно :icon_lol: А и бевме поделени на групи, па не беше чудно што не делеа самите професори.
Компјутерите што ни ги ставија беа голема грешка во нашите животи :) Ни беа главна преокупација и занимација на буквално секој час, најпрекорувани бевме за нив.
Ми текнува на сите бегања од часови што точно правевме и каде одевме. Ми текнува на сите лаги што ги измислувавме за оправдување и кога самата класна не фаќаше како бегаме. :icon_lol: Беше забавно, како и да е. Исто така ми текнува на сите искористени начини за препишување.
Матурата ни беше повеќе од одлична.
Има и убави и лоши сеќавања, знам дека ми беше далеку поинтересно од основно. Единственото што ќе ми недостига се другарките и другарите кои секојдневно ги гледав. Дефинитивно повеќе нема да биде исто.
 
Сега завршив трета година и искрено средношколските денови се дека дека поубави од основката.Највеке сакав да одам втора смена не заради тоа што не можев да станувам рано наутро туку затоа што кога сме втора смена денот ти помине во смеа,заебанции.Е сега кога дојде оваа новата директорка се се смени.Го исклучи интернетот и не тераа демек да плакаме оштета за компјутерите.И што уште не.
А кога ги поставија камерите пушење цигари во двор немаше туку право во паркот бегаа како исплашени германци.Професорите кој од кој поидиот.
Немам случка која сакам да ја издвојам сега засега :)
 
Се би дал да се вратам кога бев 1 година средно. Simply the best years of my life...
 
Па најискрено сега завршив прва година и не дека имам доживеано МНОГУ од овој средношколски живот..но до сега што ги имав тие моменти се навистина прекрасни! Екскурзиите, зезанции на час,зезање со професорите,бегањата....никогаш нема да ги заборавам!
Само се надевам дека до крај на 4-та година ќе има уште милиони прекрасни моменти како овие:)
 
Феноменално време, да го имав овој памет ќе беше уште пофино :).

Во прва станав металец и си купив кожна јакна.

Правев група и се занесував за светска слава ама пусто појачало стално што ми се расипуваше :).

Ја испуштив најзгодната женска у клас пошто и се праев фраер па се фати со мојот најдобар другар и 4 години морав да ги трпам :).

Се степав со тројца од клас и ќе го изедев стапот да не се умешаше другар ми :).

После часови останувававме со другар ми да работиме на раат додека не не избркат чистачките.

Супер период у секој случај :wink:.
 
Го живеам средношколскиов живот и не е ништо посебно.
Не бегам од часови. Зашто би одела воопшто во школо ако ми се бега од часови? Нема да одам воопшто, ми е гајле.
Не се глупирам на часови. Добро, лажам малку, ама не е ништо интересно. Колку да се насмееме, ништо посебно.
Не искачам по дискотеки после 12. Не ми е интересно. Сум била, ништо посебно, ај пријатно.
Не се пијанчам петок-сабота. Зашто да се пијанчам да трпам ремет додека сум дрво, кога може да биде обратно? (:
Не се заљубувам. Јас си имам симпатии, ама не ми се некој предизвик...
Не одам по фестивали. Добро, одам, ама не на сите на кои што би сакала да одам, од причина што имам родители и сега за сега нивниот збор е закон за мене.
Не можам да се вработам, па макар нека биде и сезонска работа. Морам да земам одмор, којшто работодавецот нема да ми го даде.
Во се сум ограничена!
Ајде веќе да наполнам 18, да си живеам како што сакам.
 
Ништо не е како средно... сега кога ќе ми надојдат меморис има толку мн глупости за кои цела ноќ би расправала но и убави спомени. Мене основно ми беше лудница.. така си продолжи и средно. Најмногу се сеќавам кога уште од почетокот на измината година немаше клупа за мене и соученичката па влечевме од први спрат за директно да се пракираме пред класната очи во очи со професорите и тогаш класната си рече тешко мене цела година.. така и и` беше. Има еден професор кој ни велеше дека не познава подобро од нашите родители зошто у школо сме баш такви какви што сме у вистинско светло.. и се си мислам дека човекот е во право.
 
За мене и не беа баш најубавите години. Учев во школо со луѓе со кои не бев на иста бранова должина, прва и втора година посебно ми беа пекол, не можев да снајдам, тешко ми беше, претешко се снајдов и општо бев прееееесрамежлива и не се дружев со тие од мое школо толку, си се дружев со тие луѓе со кои цел живот се дружам и плус друштвото од друго школо, таму бев повеќе отколку кај мене. Во трета почнаа да се менуваат по малку работите, т.е јас почнам да се менувам и четврта дефинитивно јас и уште една другарка се најдовме со уште две другарки со кои се дружевме, бегавме, праевме глупости и слично. Тежок период ми беше на личен план, едноставно од секогаш сум била тип што премногу ги дума и размислува ситниците, у суштина сум стегната особа, тешко се опуштам, некад ме зезаат дека ко да имам 30 години се понашам, затоа и ми беше тешко да се вклопам и прилагодам. Од тие 4 години како што реков само 4та и донекаде трета година можам да ги издвојам како добри години. :)

За мене најдобри години до сеа ми биле од 2007 -2010, т.е периодот на факултет. Најнајнајнајнајнајнезаборавни моменти и години ми се тие. Засега.
 
Нажалост, летово ми е последно средношколско лето:( Уживав овие 4 години. Иако доста се залагав за да го постигнам успехот кој си го имав сите 4 години, сепак морам да кажам дека двоумицата која ја имав на почеток на прва за тоа каде ќе се запишам, сега ми изгледа многу непотребна. Едноставно, го направив правилниот избор. Запознав прекрасни луѓе со кои поминав незаборавни моменти. Научив многу работи со самото тоа што учев во средина во која отсекогаш имало делење според физичка/психичка/финансиска состојба. Научив што треба да ценам кај луѓето. Увидов со свои очи дека облеката не те прави подобар човек.
Трпев фрустрации на дебела професорка во прва и втора година иако секогаш и бев спремен. На крај, морам да признаам дека токму оваа жена ми е во топ 5 професори што ќе ми фалат од школово.
Класовите ми се погодија. Оној од прва и втора година повеќе ми одговараше. Бевме некако како една целина. Функциониравме заедно и бевме пресложни. Овој од трета и четврта класов некако беше како со сила составен. Сепак друштвата беа оформени во прва и втора година во претходните класови и секој трчаше на различна страна.
Посебно сум задоволен од екскурзиите кои ни ги овозможи школото. Токму поради екскурзијата од четврта, новиов клас уствари и се здруживме и станавме зависни едни од други. Плативме така отповеќе, за да наполниме нечиј џеб, ама сите екскурзии си вредеа и си носеа прекрасни дружби, смеа и моменти кои секогаш ќе ги памтам и секогаш ќе ме потсетуваат на прекрасен период од животот.
Изминативе 4 години променија многу нешта кај мене. Почнувајќи од сфаќањето на работите, решавањето на проблемите, набљудување на ситуациите, сè до пронаоѓањето на самиот себе во секоја средина.
Од многу професори пробав да асимилирам многу позитивни особини. Попустливоста кога е потребна - македонски; принципиелноста - англиски; вреднувањето на трудот - историја, хемија и физика; желбата за напредок - биологија (професорките од 2 и 3 година); налудничавоста на моменти - филозофија и француски; разбирањето - историја, физичко, математика и бизнис; враќањето на детското во нас - класната и музичко, и ред други работи.
Ќе ми фали третата клупа од првата редица до вратата во 13ка на трети спрат во Јосип Броз. Ќе ми фалат и сите оние клупи на кои се смеевме како ретардирани додека шетавме по училници. Ќе ми фали бифето во кое спиевме за време на македонски или рандом тест за кој бевме неспремни.
Несот од автоматчето од бифе и вруќиот чај со кој секогаш си го горев јазикот. Бутканицата за тост на голем одмор. Одењето и враќањето до Коки или Венера кога очајно ти се јаде и не можеш да чекаш ред во бифе.
Ќе ми фали чекањето пред канцеларија и молењето за преместување на час или ослободување од 6ти и 7ми. Ќе ми фали левата клупа во салата по физичко заедно со парното позади неа.
А највеќе ќе ми фали она што ми беше навика претходните 4 години. Да станувам насабајле и денот да ми започне со лицата и насмевките на оние кои највеќе ги ценам.
 
Секоја чест за постот Гладиус:)
Интересно е тоа што некои зборат дека нема да им недостига средното,додуша и јас така велев ама ете на се мора да дојде крај.Кога веке збoруваме за она што највеке ке ни недостига кај мене се професорите по Историја кој знаеше секогаш да не извади од памет,професорот по Музичко и професорот по Македонски.Сите беа посебни на некој начин.
Е сега случка која никогаш нема да ја заборавам е таа во прва година.Речиси по 4 предмети ке повтаравме а целиот клас не беше спреман,се договоривме да избегаме цел ден но пак како и секогаш мора да постојат деца кои се издвојуваат и сакаат да останат до крајот на денот демек научиле и ај...Избегавме што избегавме и отидовме во паркот кој што се наогаше веднаш спрема училиштето.Се чудевме што да правеме и се сетивме на двајца школски кои требаше да играат тој момент фудбал.Отидовме да ги гледаме и на наше изненадување по десет минути дојде професорот по Историја.И мое другарче рече:Мислам дека го видов мацолот:pos:и на тоа тој велеше:Да Стојанче го виде...
Како и да е,тоа се незаборавни денови.Ке ми недостига највеке кога имавме час со два класа :nesum:
 
Завршив прва година сега и не ми е ништо посебно, барем засега, за понатака не се мешам.. Си чекам да заврши 6ти час и да си идам дома ми е гајле кој што кажал рекол или се насмеал.
 
Завршив сеа прва,со малце маки,но битно ја поминавме.Во врска со учењево оваа година чисто онака го пројдов дури бев и на полагање,но памет за догодина.А иначе ми фали школото уште сеа,а камоли кога ќе завршам 4та,едноставно е премногу досадно без него.Најбољи час ми е биологија со Павлина,и историја со Станка.Врв се двете професорки.Пошто сум уфуран у врска со навивачкиов свет,дојде до познатиот судир на фемили и цпб и во моето школо.Едноставно неможам да трпам нежни момци и познатите навреди како „селодромец“ па затоа се исчукав 2 пати,за среќа имам добри другари па интервенираа одма.У врска со ремет на час првите два месеца си ќутев цело време за да ги научат другите,па после јас почнав да кењам али и мене ме научија па ете ти маро несреќо.Класната ми е будала и најѕвер класна што може да постои.Со еден другар поредовно си бегаме и кога ќе доеше класен час ќе ми речеше Филип каде беше среда,четврток,петок и ја како искрено дете и кажав дека сум избегал,ама за среќа она сфати дека ако ми ги пишува сите неоправдани ќе ме избрка за 2 недели и така на крај си завршив со просек од 3.7 и 63 оправдани и 2 неоправдани.Осеќам 2ра година ќе биде уште боље,се читаме догодина.
 
Прчење мочало.
Ќе биде вака уште десетина години коа ќе дојдат на ред правите маки, цуцли, пелени. ;)
 
You must log in or register to reply here.

Kajgana Shop

Back
На врв Bottom