Казнувањето и пишувањето во ‘Лехвот’
Оние кои што се сомневаат ќе речат: Ако Аллах џ.ш. запишал во Лехвот дека ќе правиме зло,тогаш зошто не казнува за она што веќе ни го пропишал?Одговорот е јасен:Аллаховото предззнаење и она што е запишано во Лехвот не е спуштено на земјата поради присилно чинење на добро или зло,како ние би дошле до поставување на ова прашање.Аллаховото предзнаење и она што е запишано во Лехвот ,нема сила да нас не присили да ги направиме или не направиме одредени работи,туку тоа е Аллахово предзнаење кое има својство на откривање за она што ќе го правиме со нашата слободна волја,а не својство на промена на нашите дела.Секој човек во потполност чувствува дека управува потполно со својата волја.Сведок за тоа се сите мускули кои се движат ,со наша волја ,кои се наоѓаат во нашето тело и работат по наша волја.Мускулите кои не работат по наша волја на пример се срцевиот мускул и мускулот на желудникот.Сходно на тоа за нив нема да бидеме ни казнети ни наградени.Ако знаеш дека некој човек ќе направи добро или лошо дело,тогаш дали твоето знаење влијае на тоа како ќе постапи особата?Истотака ако направиш некое добро дело и некој го запише тоа што си го направил,дали некој паметњакович на тоа ќе рече:Запишаното ли те присили да направиш добро дело?Напротив.Запишувањето не е ништо друго туку белешка за она што сме го направиле.Така и запишувањето во Лехвот не е ништо друго туку белешка за она што ќе го правиме,пред да се случи и забележување за она што сме направиле,откако тоа веќе се случило.Разликата постои само во Аллаховото сезнаење,сеопфатно знаење и човековото средно и ограничено знаење.
Да размислиме на пример за еден искусен професор кој ја познава состојбата на своите ученици.Ако он пред испитот во својот бележник ги запишал имињата на тие што ќе поминат и на тие што ќе паднат,дали тогаш ученикот кој што не поминал на испитот има право да му рече:Професоре вие запишавте дека нема да положам па јас навистина не положив.На тоа професорот би му одговорил:Немој мојата прецизност на проценка и понавањето на состојбата на учениците да го земаш за причина за твојата рамнодушност и ленливост.Јас знаев каква е твојата состојба па според тоа го одредив твојот резултат.Но тоа сознание тебе не те присили на твојот резултат на испитот,туку ти го направи тоа лично со својата волја,а моето знаење само им претходеше на временските случувања.
Оној што се сомнева ќе праша:Ако Аллах знаел дека јас ќе правам лоши дела ,зошто не ме спречил во истото?Одговорот е:
Доколку овој вообразенко би ја знаел вистината на својата молба,би ја повлекол молбата и би ја спознал апсурдноста на својот предлог кој го изнел пред својот Мудар Господар.
Оној кој што го поставува ова прашање бара од Аллах да го извести за правењето на добро и зло.Тоа би значело да Аллах џ.ш. ни ја ускрати човековата најважна карактеристика ,а тоа е слободната волја со која човекот го прави она што го сака.Кога Аллах би го присилил човекот да прави добри дела,а да ги остави лошите тогаш тоа би значело:ускратување на слободната волја и слободниот избор.Аллах џ.ш. го почестил човекот со тоа што му дал слободна волја и слободен избор.Аллах џ.ш. знае како ќе постапи неговото створение,само што Он не сака да не казни за она што го знае за нас,туку Он сака да наградата и казната бидат после периодот во кој би дошло до израз делувањето на човекот за кое би посведочиле Земјата,ѕверовите,мелеките,луѓето и џините,а на човекот не би му преостанал ни еден начин да тоа го негира. Дали неверникот може да негира дека ги прави своите дела без слободна волја?Дали неверникот може да го негира знаењето на Создателот за своите созданија?
“A kako I ne bi znao Onaj Koji stvara,Onaj Koji sve potanko zna,Koji je o svemu obavijesten.”(67:14)
“On zna poglede koji kriomice u ono sto je zabranjeno gledaju,a I ono sto grudi kriju.”(40:19)
Ako se ti glasno molis,pa,On zna I sta drugom tajno reknes I sta samo pomislis.”(20:7)
Она што нам ни преостанува доколку тврдоглавците сеуште не се покоруваат откако ќе настапи вистината на виделина е следното:
Аллах џ.ш. му објавил на Мухаммед а.с.:
“…Ti si duzan samo da obznanis…”(42:42)
“Ti,doista,ne mozes uputiti na pravi put onoga koga ti zelis da uputis-Allah ukazuje na pravi put onome kome On hoce…”(28:56)
Тие ќе попуштат говорејќи:Ако Аллах го упатува само на оној што Он сака,тогаш зошто нас не казнува кога Он не оставил во заблуда?Кога би оние кои скренале од правиот пат размислиле на Аллаховите ајети,би пронашле јасен и очигледен одговор.Би знаеле дека никој нема власт над Господарот на световите,и дека тоа значи:Он е Аллах,прави што Он сака,а не она што другите го сакаат.Он го упатува на прав пат оној што Он сака,а во заблуда го остава оној што Он сака.Но нашиот Господар е Праведен,Мудар и ќе го упати само оној кој што прави она за што заслужува да биде упатен.
Аллах џ.ш. рекол:
“A one koji su na pravom putu On ce I dalje voditi…”(47:17)
“One koji su zbog Nas budu borili,Mi ccemo,sigurno,putevima koji nama vode uputiti…”(29:69)
Аллаховата волја е праведна и го остава во заблуда само оној кој заслужува да биде оставен во заблуда.
Аллах џ.ш. рекол:
“…I kad oni skrenuse u stranu-Allah ucini da srca njihova u stranu skrenu…”(61:5)
Поука примаат само оние со разум
*Лехв плоча-каде што е зашишано се она што се случило и што ќе се случи.
Оние кои што се сомневаат ќе речат: Ако Аллах џ.ш. запишал во Лехвот дека ќе правиме зло,тогаш зошто не казнува за она што веќе ни го пропишал?Одговорот е јасен:Аллаховото предззнаење и она што е запишано во Лехвот не е спуштено на земјата поради присилно чинење на добро или зло,како ние би дошле до поставување на ова прашање.Аллаховото предзнаење и она што е запишано во Лехвот ,нема сила да нас не присили да ги направиме или не направиме одредени работи,туку тоа е Аллахово предзнаење кое има својство на откривање за она што ќе го правиме со нашата слободна волја,а не својство на промена на нашите дела.Секој човек во потполност чувствува дека управува потполно со својата волја.Сведок за тоа се сите мускули кои се движат ,со наша волја ,кои се наоѓаат во нашето тело и работат по наша волја.Мускулите кои не работат по наша волја на пример се срцевиот мускул и мускулот на желудникот.Сходно на тоа за нив нема да бидеме ни казнети ни наградени.Ако знаеш дека некој човек ќе направи добро или лошо дело,тогаш дали твоето знаење влијае на тоа како ќе постапи особата?Истотака ако направиш некое добро дело и некој го запише тоа што си го направил,дали некој паметњакович на тоа ќе рече:Запишаното ли те присили да направиш добро дело?Напротив.Запишувањето не е ништо друго туку белешка за она што сме го направиле.Така и запишувањето во Лехвот не е ништо друго туку белешка за она што ќе го правиме,пред да се случи и забележување за она што сме направиле,откако тоа веќе се случило.Разликата постои само во Аллаховото сезнаење,сеопфатно знаење и човековото средно и ограничено знаење.
Да размислиме на пример за еден искусен професор кој ја познава состојбата на своите ученици.Ако он пред испитот во својот бележник ги запишал имињата на тие што ќе поминат и на тие што ќе паднат,дали тогаш ученикот кој што не поминал на испитот има право да му рече:Професоре вие запишавте дека нема да положам па јас навистина не положив.На тоа професорот би му одговорил:Немој мојата прецизност на проценка и понавањето на состојбата на учениците да го земаш за причина за твојата рамнодушност и ленливост.Јас знаев каква е твојата состојба па според тоа го одредив твојот резултат.Но тоа сознание тебе не те присили на твојот резултат на испитот,туку ти го направи тоа лично со својата волја,а моето знаење само им претходеше на временските случувања.
Оној што се сомнева ќе праша:Ако Аллах знаел дека јас ќе правам лоши дела ,зошто не ме спречил во истото?Одговорот е:
Доколку овој вообразенко би ја знаел вистината на својата молба,би ја повлекол молбата и би ја спознал апсурдноста на својот предлог кој го изнел пред својот Мудар Господар.
Оној кој што го поставува ова прашање бара од Аллах да го извести за правењето на добро и зло.Тоа би значело да Аллах џ.ш. ни ја ускрати човековата најважна карактеристика ,а тоа е слободната волја со која човекот го прави она што го сака.Кога Аллах би го присилил човекот да прави добри дела,а да ги остави лошите тогаш тоа би значело:ускратување на слободната волја и слободниот избор.Аллах џ.ш. го почестил човекот со тоа што му дал слободна волја и слободен избор.Аллах џ.ш. знае како ќе постапи неговото створение,само што Он не сака да не казни за она што го знае за нас,туку Он сака да наградата и казната бидат после периодот во кој би дошло до израз делувањето на човекот за кое би посведочиле Земјата,ѕверовите,мелеките,луѓето и џините,а на човекот не би му преостанал ни еден начин да тоа го негира. Дали неверникот може да негира дека ги прави своите дела без слободна волја?Дали неверникот може да го негира знаењето на Создателот за своите созданија?
“A kako I ne bi znao Onaj Koji stvara,Onaj Koji sve potanko zna,Koji je o svemu obavijesten.”(67:14)
“On zna poglede koji kriomice u ono sto je zabranjeno gledaju,a I ono sto grudi kriju.”(40:19)
Ako se ti glasno molis,pa,On zna I sta drugom tajno reknes I sta samo pomislis.”(20:7)
Она што нам ни преостанува доколку тврдоглавците сеуште не се покоруваат откако ќе настапи вистината на виделина е следното:
Аллах џ.ш. му објавил на Мухаммед а.с.:
“…Ti si duzan samo da obznanis…”(42:42)
“Ti,doista,ne mozes uputiti na pravi put onoga koga ti zelis da uputis-Allah ukazuje na pravi put onome kome On hoce…”(28:56)
Тие ќе попуштат говорејќи:Ако Аллах го упатува само на оној што Он сака,тогаш зошто нас не казнува кога Он не оставил во заблуда?Кога би оние кои скренале од правиот пат размислиле на Аллаховите ајети,би пронашле јасен и очигледен одговор.Би знаеле дека никој нема власт над Господарот на световите,и дека тоа значи:Он е Аллах,прави што Он сака,а не она што другите го сакаат.Он го упатува на прав пат оној што Он сака,а во заблуда го остава оној што Он сака.Но нашиот Господар е Праведен,Мудар и ќе го упати само оној кој што прави она за што заслужува да биде упатен.
Аллах џ.ш. рекол:
“A one koji su na pravom putu On ce I dalje voditi…”(47:17)
“One koji su zbog Nas budu borili,Mi ccemo,sigurno,putevima koji nama vode uputiti…”(29:69)
Аллаховата волја е праведна и го остава во заблуда само оној кој заслужува да биде оставен во заблуда.
Аллах џ.ш. рекол:
“…I kad oni skrenuse u stranu-Allah ucini da srca njihova u stranu skrenu…”(61:5)
Поука примаат само оние со разум
*Лехв плоча-каде што е зашишано се она што се случило и што ќе се случи.
