Помнење

Како потполна илузија за разлика од реалноста што била прикажана.

Прочитајте го болдираното, размислете убаво, па ако имате што да кажете, слободно кажете. Под услов да е за болдираното!!!
 
Abe ti nesto mnogu uslovi postavuvas :tapp:

Vremeto ne postoi taka da pomnenjeto ako e vrzano za nesto sto ne postoi i samoto toa ne postoi i zatoa e iluzija ... ama prakticki postoi kako hard disk arhiva ko so rece Devil .

Pomnenjeto e sekavanje na iluzija ete kratko
 
Abe ti nesto mnogu uslovi postavuvas :tapp:

Vremeto ne postoi taka da pomnenjeto ako e vrzano za nesto sto ne postoi i samoto toa ne postoi i zatoa e iluzija ... ama prakticki postoi kako hard disk arhiva ko so rece Devil .

Pomnenjeto e sekavanje na iluzija ete kratko

А што имаше времето врска со она болдираното? И што точно сакаш да кажеш со тоа времето не постои? Дефинирај што точно сакаш да кажеш со тоа. Значи ти доживуваш илузии а после се сеќаваш на нив???
 
i da postoi samo sega , vcera ne postoi samo segasniot mig postoi Tina89

Не.
Физички времето не постои. Нити помнењето пак.
But they both exist in our minds.
...И зависат од се што е реално.

Но сепак е дел од 6те димензии во кои живееме: должина, ширина, тежина, време, маса и простор
 
Abe ti nesto mnogu uslovi postavuvas :tapp:

Vremeto ne postoi taka da pomnenjeto ako e vrzano za nesto sto ne postoi i samoto toa ne postoi i zatoa e iluzija ... ama prakticki postoi kako hard disk arhiva ko so rece Devil .

Pomnenjeto e sekavanje na iluzija ete kratko

Погледнете болдираното и ќе видите според кого не постои.

Како бе физичи времето не постои? Дали сте нормални? А тоа што денес си за 5 cm повисока од пред 2 години? Ете ти видлив доказ дека времето постои и физички само треба да знаеш кај да ги бараш неговите траги. И помнњето исто, идеш на испит и полагаш? Од кај ги знаеш одговорите?

п.с. Останав без спиење а сабајле полагам од 8 саат.
 
Како бе физичи времето не постои?

taka , visha matematika

Дали сте нормални?

Da i ne

А тоа што денес си за 5 cm повисока од пред 2 години?

Ете ти видлив доказ дека времето постои и физички само треба да знаеш кај да ги бараш неговите траги.

toa e dokaz samo deka si povisok a ako ti gi skratam nozete za 10 santima ti gi isecat sto ke znaci toa deka vremeto ide nazad ? :tapp: :tapp:

И помнњето исто, идеш на испит и полагаш? Од кај ги знаеш одговорите?

od arhiva


Idi dete legni da ne padnes ispit leka noc :helou:

Како прво, пред да напишеш нешто молим те прво прочитај од некоја книга за да се осигураш да не треснеш некои глупости како сега.
Како второ, одговарај со целосни реченици како јас што правам, а не со фрази кои не личат ни на жаргон и ставај големи букви. Си учел ли ти правопис?
Како трето, пишувај кирилица!!!!!!!
Како четврто, ако ти е целта некого да изнервираш на форумиве, за да си излечиш некои комплекси или да потполниш некои недостатоци, не го прави тоа со мене.
И петто и последно, дете на друг да викаш!!!!!!!!!!!
 

И што точно сакаш да кажеш со тоа времето не постои?

Не.
Физички времето не постои. Нити помнењето пак.
But they both exist in our minds.
...И зависат од се што е реално.

Но сепак е дел од 6те димензии во кои живееме: должина, ширина, тежина, време, маса и простор
Dve prasanja:

1. Dali znaes sto e dimezija?

2. Zosto si begala od casovite po fizika? Ako ne si begala, zosto si spiela? Ako ne si spiela, zosto si se sminkala na cas? Ako ne si se sminkala.... ti ucis vo muzicko ili balet...
 
Дали времето постои или не навлегувам сега... Во секој случај, помнењето не е врзано за времето. Тоа што помнењето се однесува на миг од минатото кој поминал и кој што повеќе не постои, не значи дека помнењето е врзано за тој миг, па следствено на тоа да не постои, физички или на било кој друг начин на постоење.

Помнењето е процес со кој системот ги запишува информациите од минатите искуства со цел полесно да ги врши своите функции и да ги разрешува своите проблеми.

П.С. До авторката - не се резили со тој муабет за 6-те димензии, стварно е срамота.
 
Дали времето постои или не навлегувам сега... Во секој случај, помнењето не е врзано за времето. Тоа што помнењето се однесува на миг од минатото кој поминал и кој што повеќе не постои, не значи дека помнењето е врзано за тој миг, па следствено на тоа да не постои, физички или на било кој друг начин на постоење.

Помнењето е процес со кој системот ги запишува информациите од минатите искуства со цел полесно да ги врши своите функции и да ги разрешува своите проблеми.

П.С. До авторката - не се резили со тој муабет за 6-те димензии, стварно е срамота.

Во одредени случаи помнењето е поврзано со времето, а тоа го тврдам пошто сега моментално го читам тоа од книга.
 
1. Да

ево ти подетално тука ако не разбираш шо зборам
I, sto so ova?

Znaes kolku vakvi "teorii" i razmisluvanje imas na internet koi si poigruvaat so poimite i si vezbaat mozok? Paralelni dimenzi, univerzumi, dupki, mupki... eheee milion ( zemi topologija i zaebavaj se ). Nisto relevanto, nisto opsto prifateno. Ete ti go i nasiot Ag0rA go imame tuka so negovite "teorii", ke soli pamet beskrajno. Zemi pastiraj gi negovite postovi na nekoj drug forum kako naucni fakti. Isto ti se faka.
Toa ko prvo.

A drugo: ti napisa deka 6 dimenzii se: dolzina, sirina, tezina, vreme, masa, prostor.

Kaj vide tezina?
Znaes kako se definira tezina?
Prostorot ne ti e dimezija, tuku prostor i e "sostaven" od tri dimenzii: dolzina, sirina, visina ( ja zaboravi visinata, i go lupna prostorot kako poedina dimenzija). Toa sto toj vo tekstot go reducira celiot prostor vo edna tocka e druga stvar, go pravi toa za da analogno na prethodnoto definira uste dimenzii i seto toa da bide posfatlivo.

A ustvari ti go sfati tekstot, ili ne?

I da, off topic sme...
 
Дали помнењето преставува последица на промените;
постоење на времето поради помнењето;
место во времето... или...?

Во средно памтењето ни го кажуваа како "создавање на црти во невроните" кои се губат со време доколку не ги користиш, а потоа можат да се повратат.

Што преставува помнењето всушност?
Помнење и заборавање

Траењето на промените создадени по пат на учење го претставува процесот на помнење. Губитокот на промените создадени при учење познат е како заборавање.
Помнењето и заборавањето се во обратно-пропорционален однос. Колку ќе биде запомнето, а колку заборавено, зависи од голем број фактори, како што се: смисленоста на материјалот, ангажираноста и мотивираноста при учењето, организација на самото учење, особините на личноста (способности, карактер, темперамент, интереси, ставови, претходни знаења), здравствената состојба, одмореноста, возраста итн. Секако дека најбитен фактор е степенот на наученост на материјалот.

Како се манифестира помнењето и заборавањето

Постојат повеќе начини како да провериме дали она што порано сме го учеле, сé уште го помниме.
1. Репродукција. Доколку она што порано сме го учеле можеме, по извесен временски период, самите да го повториме, значи дека сме го запомниле. Тоа што сме го запомниле може да биде: вербален материјал (лекција), моторна вештина (пливање), или пак претстава (сеќавање за изгледот на предмет или лице).
2. Препознавање. Препознавање е процес при кој оној податок што порано сме го учеле, не можеме самостојно да го репродуцираме, но можеме да го забележиме (идентификуваме) доколку биде понуден меѓу повеќето други.
3. Заштеда при повторно учење. Ефектите од претходното учење можат да се јават и во вид на заштеда при повторното учење. Ако по извесен временски период од претходното учење, повторно го учиме истиот материјал, доколку првиот пат подобро сме го научиле, сега ќе ни треба и помалку време и малку повторувања.



Зошто забораваме?



1. Едно време се тврдело дека до заборавање доаѓа поради тоа што спонтано, во текот на времето се врши губење на физиолошките промени што биле воспоставени при учењето. Доколку она што порано се учело не се повторува, со текот на времето и ќе се заборави. Ова е наречено „теорија на неупотреба“.
2. Според други, самото време не може да биде причина нешто да се заборави. Причината лежи во она што се случува во тоа време, а тоа секогаш е некаква активност. Токму поради тоа, ваквите сфаќања се познати под името „теорија на активно заборавање“.
3. Други тврдат дека заборавањето воопшто не постои, дека сите податоци се трајно забележани во меморијата. Ова е наречено „теорија за вечно помнење“. Основач е Фројд.
4. Четврта група теоретичари тврдат дека до заборавањето доаѓа поради изменетите услови при репродукцијата. Тие услови можат да бидат физикчки и психички.


а) Физички се оние што се однесуваат на просторот во кој се врши репродукцијата. Дете од прво одделение дома успешно ја кажува стихотворбата, но на училиште не може да се сети на неа.
б) Психички услови. За да биде репродукцијата ефикасна, потребна е претходна „загреаност“ и ориентираност. Ако ученик влезе сред час, нема да знае за што се зборува, но полека ќе се прилагоди.




Краткотрајно и долготрајно помнење



Информацијата се прима преку сетилна меморија. Во неа се задржуваат огромен број информации, скоро сите што влијаеле врз сетилниот орган. Но, времетраењето на тие информации е многу кратко. Во меморијата, податоците не се обработуваат, туку се сурови информации, без смисла. Трае многу кратко. Краткотрајна меморија презема мал дел од информациите во сетилната меморија. Таа има помал капацитет, но подолго ги задржува податоците, околу 15 секунди. Ако еден телефонски број не го повторуваме повеќе пати, ќе го заборавиме. Долготрајната меморија се разликува од сетилната и краткотрајната по тоа што во неа информациите не се губат комплетно, туку остануваат релативно перманентни. Информациите можат да влезат во долготрајната меморија на два начина: по пат на механичко повторување или по пат на елаборативно повторување. Механичкото повторување претставува едноставно обновување на информацијата, како во случајот со телефонскиот број. Елаборативното повторување подразбира творечки процес на изнаоѓање најсоодветен начин за вградување на новиот податок во веќе постојниот мемориски систем. Се користат техники познати како мнемонички техники.

Мнемонични техники

Под поимот мнемонички техники се подразбираат постапки што се применуваат за новиот материјал да се научи полесно, а да се запамти подолго. Некои од мнемоничките техники се:
1. Групирање на материјалот по блокови. Со оглед на ограниченоста на човековиот капацитет за прием, се јавува потреба податоците да се организираат во случај кога се многубројни, како на пример, еден голем 12-цифрен број може полесно да се запамети ако се подели во блокови од по три бројки.
2. Изнаоѓање субјективно погодни асоцијации. Кога треба да се научат голем број странски или непознати зборови, најдобро е тие да се групираат по некои други, веќе познати имиња, и тие да нé асоцираат на новиот збор. Пример за ова е името на психологот Ебингхаус, кој најлесно би го запомниле ако го асоцираме со англискиот збор house.
3. Зголемување на смисленоста на материјалот. Ако материјалот кој го учиме е недоволно сфатлив, треба да се обидеме да ја зголемиме неговата смисленост.
4. Користење визуелно и аудитивно мислење. Познато е дека постојат повеќе типови луѓе; визуелни кои лесно го помнат визуелно прикажаниот материјал, аудитивни кои лесно го помнат она што го слушнале, олфакторни кои помнат мириси итн.


Индивидуални фактори во помнењето

1. Брзина на запомнувањето – способност брзо да се научи дадената информација, т.е. со помал број повторувања.
2. Трајност на помнењето – способност што подолго да се зачуваат податоците во меморијата.
3. Точност на помнењето – способност наученото да се запомни мошне точно и прецизно.
4. Услужливост на помнењето – способност да се научи во моментот кога е неопходно. Со оглед на овие својства на помнењето, меѓу луѓето постојат големи индивидуални разлики. До нив доаѓа поради специфичноста на материјалот и поради специфичноста на секоја лучност – нејзините интереси, ставови, цели итн.



Според:
mk.wikipedia.org



 
Back
На врв Bottom